Σισεβούτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σισεβούτος
Sisebuto, rey de los Visigodos (Museo del Prado).jpg
Φανταστικό πορτρέτο του Σισεβούτου στο Μουσείο του Πράδο, από τον Μαριάνο ντε λα Ρόκα ι Ντελγκάντο
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση565
ΘάνατοςΦεβρουάριος 621
Τολέδο
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςλατινική γλώσσα[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΤέκναReccared II
Theodora
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλιάς των Βησιγότθων (612–621)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Σισεβούτος (λατινικά: Sisebutus‎, ισπανικά: Sisebuto‎) (περ. 565 - 621) ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων και κυβερνήτης της Ισπάνιας (το ρωμαϊκό όνομα για την Ιβηρική Χερσόνησο και τις επαρχίες της) και της Σεπτιμανίας από το 612 μέχρι το θάνατό του.

Εκστρατεύτηκε επιτυχώς ενάντια στα απομεινάρια της ανατολικής ρωμαϊκής εξουσίας στη Σπανία, ενίσχυσε τον Βισιγοτθικό έλεγχο επί των Βάσκων και των Καντάβρων, ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τους Λομβαρδούς της Ιταλίας και ενίσχυσε τον στόλο που είχε ιδρύσει ο προκάτοχός του Λουβιγίλδος (ή Λεοβιγίλδος).[2]

Ο Σισεβούτος ήταν γνωστός για την ευσέβειά του απέναντι στον Χριστιανισμό της Χαλκηδόνας. Το 612, μετά την ένταξή του στο θρόνο, ανάγκασε τους εβραίους υπηκόους του να μετατραπούν σε χριστιανοί.[3] Το 616, διέταξε να τιμωρηθούν αυτοί οι Εβραίοι που αρνήθηκαν να ασπαστούν τον χριστιανισμό. Ήταν στενά συνδεδεμένος και φιλικός με τον μελετητή και εγκυκλοπαιδιστή Ισίδωρο, επίσκοπο της Σεβίλλης, και συνήθως θεωρείται ως συγγραφέας ενός λατινικού ποιήματος με θέμα την αστρονομία και τίτλο «Κάρμεν ντε Λόυνα» (Carmen de Luna, Τραγούδι για τη Σελήνη) ή «Πραεφάτιο ντε Λίμπρο Ροτάρουμ» (Praefatio de Libro Rotarum, Πρόλογος του Βιβλίου των Τροχών), αφιερωμένο σε έναν φίλο που έχει ταυτοποιηθεί ως ο Ισίδωρος της Σεβίλλης.[2]

Παντρεύτηκε για πρώτη φορά μια άγνωστη γυναίκα από την οποία είχε μια κόρη, τη Θεοδώρα, γεννημένη το 590 που παντρεύτηκε τον βασιλιά Σουίντιλα. Ο δεύτερος γάμος του ήταν με την παράνομη αδελφή του γαμπρού του, μπάσταρδη κόρη του Ριχάρδου Α´ και της Φλορεσίντα, από την οποία είχε και έναν γιο, τον Ριχάρδο Β´.[4]

Στρατιωτικές εκστρατείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρυσό τριτημόριον του Σισεβούτου.
Χρυσό τριτημόριον του Σισεβούτου.

Σχεδόν αμέσως μετά την πρόσβασή του στο θρόνο, οι Αστουριανοί πρέπει να εξεγέρθηκαν, αλλά ο Ρικίλα (ή Θιουφάδης), τους κατέλαβε γρήγορα, αν και μάλλον χωρίς να μπορέσει να κυριαρχήσει εντελώς στα απρόσιτα βουνά των Αστουρίων. Ένας άλλος στρατηγός, η Σουιντίλας (Suintila), μελλοντικός βασιλιάς, κυριάρχησε στη φυλή των Ροκόνων (φυλή, που πιθανώς σχετίζεται με τους Αστούς και τους Βάσκους, οι οποίοι ζούσαν ημι-αυτόνομα στη βόρεια Ισπάνια).[5]

Πιθανότατα υπήρξαν επίσης εξεγέρσεις στην Κανταβρία και οι Βάσκοι συνέχισαν τη λεηλασία τους, επειδή το επόμενο έτος (613) ο Σισεβούτος ξεκίνησε (δεν γνωρίζουμε από πού) με έναν πρόσφατα δημιουργημένο Βισιγοτθικό στόλο και έφτασε στις ακτές της Κανταβρίας και της Αυτρυγονίας, της Χώρας των Βάσκων, των Βάρδουλων και των Καριστών για να πολεμήσουν τους Κανταβριανούς και τους Βάσκους, χωρίς να γνωρίζουμε το αποτέλεσμα της μάχης, αν και είναι βέβαιο ότι δεν κατάφεραν να κυριαρχήσουν πλήρως στις ορεινές περιοχές της Κανταβρίας και σίγουρα ούτε θα μπορούσαν να ελέγξουν πλήρως τους Βάσκους.[6]

Φανταστική απεικόνιση του Σισεβούτου σε άγαλμα στο Τολέδο.
Φανταστική απεικόνιση του Σισεβούτου σε άγαλμα στο Τολέδο.

Τις χρονιές 611 και 612, ορισμένες εκλείψεις (ηλίου και σελήνης) ήταν ορατές σε διάφορα μέρη της Ισπάνιας, και σίγουρα η άγνοια των ανθρώπων προκάλεσε την αναβίωση των ειδωλολατρικών πρακτικών και δεισιδαιμονιών για τους κακούς οιωνούς ακόμα και στην ύπαιθρο και σε ορισμένες περιοχές, όπως τις Αστούριες, την Κανταβρία και την Βασκονία.[7] Για το λόγο αυτό, ενώ έκανε εκστρατεία στην Κανταβρία, το 613, ο Σισεβούτος συνέθεσε ένα αξιοθαύμαστο και λατρευτικό ποίημα για τις εκλείψεις που αφιέρωσε στον Επίσκοπο της Σεβίλλης Ισίδωρο. Το ποίημα σήμερα έχει τον τίτλο Αστρονομικόν (Astronomicon) και αποτελείται από πενήντα πέντε γραμμές λατινικών εξαμέτρων.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 1  Μαΐου 2020.
  2. 2,0 2,1 Collins, Roger (2004). Visigothic Spain 409-711. Blackwell Publishing. σελ. 75. ISBN 9780631181859. 
  3. Isidore of Seville (1970). Guido Donini (ed.). History of the Goths, Vandals, and Suevi (2 ed.). Leiden: E.J.Brill. σελ. 27–28.
  4. Collins, Roger (2004). Visigothic Spain 409-711. Blackwell Publishing. σελ. 76. ISBN 9780631181859. 
  5. Thompson, E. A. (1969). The Goths in Spain. Clarendon P. σελ. 192. 
  6. «Saqueadora». The Free Dictionary. https://es.thefreedictionary.com/saqueadora. 
  7. Thompson, E. A. (1969). The Goths in Spain. Clarendon P. σελ. 194. 
  8. Según Stevens (1980) σελ. 124-125 σημειώσεις 59 και 60. (Τα έτη 273-274 μιλά για την επιστολή του Σισεβούτου).