Πηγές Μεσσηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°5′57″N 22°14′31″E / 37.09917°N 22.24194°E / 37.09917; 22.24194

Πηγές Μεσσηνίας
Lua error in Module:Location_map/multi at line 13: "<span class=\"wd\">Ελλάδα</span>" is not a valid name for a location map definition.
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική διαίρεση Δήμος Καλαμάτας
Πληθυσμός 80

Οι Πηγαίς ή παλιότερα μικρή Αναστάσοβα είναι ένα από τα χωριά του δυτικού Ταϋγέτου .Μετονομάστηκε από Μικρή Αναστάσοβα σε Πηγαί με Βασιλικό Διάταγμα το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ / Α.306/22-12-1927.Η επίσημη ονομασία του χωριού είναι : αι Πηγαί .

Από 1-1-2011 μετά την εφαρμογή του Νόμου Καλλικράτη αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαμάτας του Δήμου Καλαμάτας στον Νομό Μεσσηνίας

Θέση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται στην Κεντρική λεκάνη συλλογής των υδάτων του ποταμού Νέδοντα και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε πλαγιά της οροσειράς του Μαλεβού ή Αγίου Παντελεήμονα , που είναι ένα από τα πολλά πρόβουνα του Ταϋγέτου . .

Έχει υψόμετρο 760 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας . Το συναντάμε 2 χιλιόμετρα μετά την παράκαμψη , της εθνικής οδού Καλαμάτας - Σπάρτης και στο ύψος του χωριού Αρτεμισία .

Έκταση και Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τοπική Κοινότητα Πηγών έχει έκταση 11.492 στρέμματα και πληθυσμό στην απογραφή του 2011 80 κατοίκους.

Η έκταση καθώς και ο πληθυσμός από το 1928 μέχρι την απογραφή του 2011 εμφανίζεται στον ακόλουθο πίνακα:

Κοινότητες/Δ. διαμερίσματα Στρέμματα 1928 1940 1951 1981 1991 2001 2011
Μικρή Αναστάσοβα (Πηγαί) 11492 275 200 150 115 149 103 80

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό δημιουργήθηκε τον 9° μ.χ.αιώνα από ορισμένες οικογένειες οι οποίες μετεγκαταστάθηκαν από την Μεγάλη Αναστάσοβα λόγω των κατολισθήσεων που σημειώθηκαν εκεί .

Από την 1-1-2011 με την εφαρμογή του νόμου Καλλικράτης αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαμάτας του Δήμου Καλαμάτας με έδρα την Καλαμάτα .του Νομού Μεσσηνίας

Από 1-1-1999 έως 31-12-2010 με την εφαρμογή του νόμου Καποδίστριας αποτελούσε Τοπικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαμάτας του Νομού Μεσσηνίας .

Από 31-8-1912 έως 31-12-1998 αποτελούσε αυτόνομη Κοινότητα της Επαρχίας Καλαμών του Νομού Μεσσηνίας .

Από 28-12-1836 έως 30-8-1912 αποτελούσε συνοικισμό του Δήμου Αλαγωνίας της Επαρχίας Καλαμών του Νομού Μεσσηνίας .

Από το 130 αιώνα περίοδο της Φραγκοκρατίας μέχρι 27 12 1836 αποτελούσε συνοικισμό των Πισινών Χωριών της Επαρχίας Μυστρά (Λακεδαίμονος) .

Από τον 9ο μ.χ. αιώνα μέχρι το 13ο  μ.χ. αιώνα αποτελούσε συνοικισμό των Κουτσαβών και ανήκε διοικητικά στη Μεσσηνία .

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ενοριακός Ι.Ναός της Αγίας Βαρβάρας διατηρητέο Βυζαντινό μνημείο του 1471 μ.χ.

Μονή των Αγίων Αποστόλων (Μετόχι της Μονής Μαρδατσίου) . Σήμερα σώζεται μικρό τμήμα του καθολικού της Μονής μαζί με το Ιερό (Άγιο Βήμα). Η. τοποθεσία είναι πλούσια σε βλάστηση και νερά .

Το αθλητικό κέντρο στα Κερασούλια ένα χιλιόμετρο μετά το χωριό με κατεύθυνση προς Αλαγονία .

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αντώνιος Νικολάου Μασουρίδης, Γυμνασιάρχης, Διοικητικός Σύμβουλος του Μετοχικού Ταμείου των Πολιτ. Υπαλλήλων, 1936, ανατύπωση 1994 από τον Σύλλογο Αρτεμίσιων Αθηνών - Πειραιώς "ΑΛΑΓΟΝΙΑΚΑ" (Πηγαί και Βοηθήματα στη σελίδα 422).
  • "Αλαγονία και Αλαγόνιοι" Τόμος Ι & ΙΙ. Αγησίλαου Καλαμαρά. Έκδοση του συλλόγου Αλαγονίων Καλαμάτας. Καλαμάτα 2001. Βιβλιογραφία στη σελίδα 10.
  • "Μεσσηνία" Καλαμάτα 1995. Δημήτρη Διον. Σταματόπουλου φιλόλογου τεως διευθυντή Λυκείου
  • "Μεσσηνιακά 1969-1970" Μίμη Η. Φερέτου. Έκδοση 1972 από «Αριστομένης» Μαυρομιχάλη 9 Αθήνα. Εγκυκλοπαίδεια * "Αλαγονία" σελίδα 228-240 και "Σίτσοβα" σελίδα 435.
  • "Δυτικά στον Ταΰγετο" τόμος Ι & ΙΙ και Βιβλιογραφία σελ 344. Γιώργος Πετράκος
  • «Η ζωή στην Καλαμάτα και στην περιοχή της» (η ελληνική επαρχία) 1918-1943". Έκδοση 2001. Τάκη(Δημ) Π. Χιουρέα προέδρου Σ.Ε. Τοπικών Οργανώσεων (επαρχιωτών).
  • Τόποι Γαλήνης και Ηρεμίας ( Γ. Ι. Πετράκου )