Νίκος Βασταρδής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Νίκος Βασταρδής
Γέννηση 1 Μαΐου 1924
Πειραιάς
Θάνατος 18 Μαρτίου 2012 (87 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Σχολές φοίτησης Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης
Ιδιότητα ηθοποιός
Είδος τέχνης ηθοποιός
Νίκος Βασταρδής στην IMDb

Ο Νίκος Βασταρδής (Πειραιάς 1η Μαΐου 1924 - 18 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, του Κάρολου Κουν. Παρέμεινε κοντά στο δάσκαλό του και πρωτοεμφανίστηκε το 1942 στην Αγριόπαπια του Ίψεν. Μέχρι το 1944, εμφανίστηκε επίσης στα έργα : "Για ένα κομμάτι γης" του Κόντγουελ, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Ντιουντ, "Στέλλα Βιολάντη" του Γρ. Ξενόπουλου και "Χαρούμενα νιάτα" του Πιζέ.

Μετά το "Θέατρο Τέχνης" συνεργάστηκε με το "Θέατρο του Λαού" και τους "Ενωμένους Καλλιτέχνες" (1945-1946), παίζοντας στον "Ιούλιο Καίσαρα" του Σαίξπηρ, στο "Μακρινό δρόμο" του Αρμπούζωφ και στο έργο του Μπ. Σω "Πάνω στα βράχια". Το 1947 συμμετείχε στο θίασο του Γιώργου Παππά και το 1948 στο θίασο Βασίλη Λογοθετίδη.

Στη συνέχεια, στράφηκε προς το μουσικό θέατρο όπου εργάστηκε για αρκετά χρόνια. Το 1953, μάλιστα, συγκρότησε δικό του θίασο οπερέτας, ενώ το 1955 ανέβασε διάφορες επιθεωρήσεις. Το 1956 επιστρέφει στην πρόζα και ερμηνεύει το Βοναπάρτη στο έργο του Τσβάιχ "Του φτωχού τ’ αρνί" με το θίασο Τζ. Καρούσου – Μαίρης Λεκκού.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1958 μέχρι το 1962 συνεργάστηκε το το "Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο" του Μ. Κατράκη και έπαιξε στα έργα "Βασίλισσα Αμαλία" του Γ. Ρούσσου (Όθων), "Το τέλος του ταξιδιού" του Ρ. Σέρριφφ (Ίμπερ), "Εμπορος της Βενετίας" του Σαίξπηρ (Βασσάνης) , "Η δίκη των πιθήκων" των Λώρενς – Λη, "Ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερς" του Φρανκ Στέητον (πλοίαρχος Ρος), "Οδύσσεια" του Μαν. Σκουλούδη, "Μαριμπέλ" του Μίγελ Μιούρα, "Βαθιές είναι οι ρίζες" των Ντ’ Υσσώ – Γκάου.

Από το 1962 μέχρι το 1964 συμμετείχε στο θίασο Έλσας Βεργή και πρωταγωνίστησε στα έργα "Το μπαλκόνι" του Ζενέ, "Η βεντάλια της λαίδης Γουίντερμηρ" του Ό. Ουάιλντ, "Ο φυγάς" του Τεν. Γουίλιαμς.

Το 1965, ως συνθιασάρχης με τον Κατράκη και τη Βεργή, περιόδευσε στην Ευρώπη, παρουσιάζοντας αρχαίες τραγωδίες. Την περίοδο 1965-1966, έγινε συνθιασάρχης με τον Κ. Ρηγόπουλο και την Κάκια Αναλυτή. Επαιξε στο θέατρο "Πορεία" στο έργο του Κ. Μπαλ "Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί". Ακουλούθησαν τα "Ευλαβικό γύναιο" του Σαρτρ, στο Θέατρο "Φλωρίντα" με την Τιτίκα Νικηφοράκη, "Ο Τίγρης" του Σήσγκαλ, στο Θέατρο "Βεργή", "Επιστροφή στις Μυκήνες" του Ευαγγ. Αβέρωφ και "Λεωφορείον ο πόθος" του Τεν. Ουίλλιαμς (Κοβάλσκι), στο Θέατρο "Κάβα" θίασος Τζ. Καρέζη, "Θεοδώρα" του Γ. Ρούσσου και "Κυρία δε με μέλει" του Σαρντού (Ναπολέων), "Βασιλιάς Ληρ" του Σαίξπηρ, με το "Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο" του Μ. Κατράκη (Έντγκαρ) 1971, "Μαυρόλυκοι" του Θαν. Πετσάλη, με το "Εθνικό Θέατρο" στο "Ηρώδειον" 1971-1972, θίασος Τζ. Καρέζη, "Ασπασία" του Ιακ. Καμπανέλλη (Ανακριτής).

Το 1973 περιόδευσε με προσωπικό θίασο στις επαρχιακές πόλεις και αμέσως μετά έπαιξε, σε συνεργασία με τη Νόρα Βαλσάμη, το έργο του Σωβαζόν "Ξενοδοχείο η ευτυχία" στο θέατρο "Όρβο". Τον επόμενο χρόνο (1974) , ως συνθιασάρχης και πάλι με την Ελ. Ερήμου, ανέβασε στο Θέατρο "Γκλόρια" το έργο του Άλκη Παπά "Σου χαρίζω τη γυναίκα μου". Ακολούθησαν τα Πάμπλο Νερούντα "Δόξα και Θάνατος του Ιωακείμ Μουριέτα" στο Θέατρο "Διάνα" - 1978, θίασος Παπαγιαννόπουλου – Βασταρδή – Ερήμου, "Σκάνδαλο στην Τράπεζα" του Βερνέιγ – θίασος Ζωής Λάσκαρη, Γ. Ρούσσου "Φρύνη" (Ευθείας). Το 1981 έκανε περιοδεία με δικό του θίασο.

Το 1982 ίδρυσε το Θέατρο "Θεμέλιο", στην οδό Λέσβου, όπου σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα: "Η κυρία με τα κρεμμυδάκια", "Τα διαστημικά χρυσάνθεμα" του Ζίντελ, "Κλειστές πόρτες" του Σαρτρ, Μάκβεθ του Σαίξπηρ, που παίχτηκε και στο "Θέατρο Λυκαβηττού", "Ως εδώ σύντροφοι" του Βασ. Ανδρεόπουλου, "Ταξίδι μακριάς μέρας μέσα στη νύχτα" του Ο ‘Νηλ, "Ο ιμπρεσάριος της Σμύρνης" του Γκολντόνι, "Προικοθήρας επί Θήρας" του Γ. Χατζιδάκη, Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη κ.ά.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε μερικές ταινίες ("Χωρίς συνείδηση", "Ιπποκράτης και Δημοκρατία", "Παύλος Μελάς" κ.ά.), ενώ στην τηλεόραση έπαιξε σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές ("Εν τούτω νίκα", "Ανακριτικό γραφείο", "Πορφύρα και αίμα" ή "Ρωμανός Διογένης" κ.ά.) και σε τηλεοπτικές διασκευές θεατρικών έργων.

Διδασκαλία - Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε για πολλά χρόνια καθηγητής της υποκριτικής στη Σχολή Γ. Θεοδοσιάδη και το 1992 ίδρυσε δική του Δραματική Σχολή που λειτουργεί στα πλαίσια του Θεάτρου "Θεμέλιο". Είναι μέλος του Σ.Ε.Η. (με ημερομηνία εγγραφής 1-3-1943), της Εταιρείας Σκηνοθετών και της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει διάφορα θεατρικά έργα.

Πέθανε στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν στις 18 Μαρτίου του 2012 σε ηλικία 88 ετων. Κόρη του είναι η ελληνίδα ηθοποιός και επιτυχημένη σεναριογράφος Άννα Ανδριανού.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1950 Έλα στο θείο Κώστας
1956 Οι άσσοι του γηπέδου Τάσος
1963 Οι καθώς πρέπει

Το "τεμπελόσκυλο"

Οι καταφρονεμένοι

δικηγόρος

Ορέστης Κλάπας

1969 Επίσημη αγαπημένη

Θέλω πίσω το παιδί μου

Πέτρος

Ηλίας

1971 Υποβρύχιο Παπανικολής αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού
1972 Χωρίς συνείδηση

Μπουμ ταρατατζούμ

Ο Ιπποκράτης και η δημοκρατία

ψυχίατρος

Εύδημος

1974 Παύλος Μελάς ένας αγωνιστής
1975 Δολοφονήστε το Μακάριο
1983 Θύρα 7 / Η μεγάλη στιγμή Τέλης Άρχος

Βιντεοταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1942 Σουάνεβιτ
1946 Γιούπι γιούπι
1947 Γελάτε χωρις βέτο
1949 Θέλω να χορεύω

Χαρούμενη Ελλάδα

1950 Πάμε πρίμα

Η γυναίκα με το βέτο

1958 Καζανόβας με το ζόρι

Ο Ρωμιός ξαναψηφίζει

1970 Η κυρία δε με μέλλει
1974 Ξενοδοχείο για τρεις
1985 Μια παράξενη δολοφονία

Τα φώτα σβήσαν στις οχτώ

2006 Alexander the Great

Ελεύθερο Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1951 Όλα τον ανήφορο
1971 Ασπασία
1980 Άρτζι Μπούρτζι και ... Ελλάς

Τηλεοπτικό θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1972 Ασημένιοι γάμοι ΕΙΡΤ
1973 Τζέιν Έιρ

Ο κοκκινοτρίχης

Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια

ΥΕΝΕΔ

ΕΙΡΤ

ΕΙΡΤ

1974 Σαν τις τρικυμίες του πελάγου
1975 Θαλασσινά δράματα ΥΕΝΕΔ
1976 Ποντικοπαγίδα

Ο Καποδίστριας

Ξενοδοχείο "Η Ευτυχία"

Έρωτας σε στυλ ντεμοντέ

ΕΡΤ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΕΡΤ

1977 Κάντιντα

Ποιος είναι ο Ζαμόρ

Το άνθος του κάκτου

ΕΡΤ
1980 Η μαργαρίτα ΥΕΝΕΔ

Τηλεοπτικές σειρές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1971 13ο ανακριτικό γραφείο ΕΙΡΤ
1973 Εν τούτω νίκα ΥΕΝΕΔ
1974 Οι δίκαιοι

Μεθοριακός σταθμός

ΥΕΝΕΔ
1975 Ένας πυγμαλίων

Τερέζα Βάρμα Δακόστα

Ελληνικοί μύθοι : Ατρείδες

Ελληνικοί μύθοι : Θηβαϊκός κύκλος

ΕΙΡΤ
1976 Τυφλή δολοφονία

Σκοτεινές δυνάμεις

Μια παράξενη δολοφονία

Τα φώτα σβήσαν στις οχτώ

Κάποιος από εμάς είναι προδότης

Αθάνατες ιστορίες αγάπης : Σολωμός

ΕΡΤ
1977 Πορφύρα και αίμα ΥΕΝΕΔ
1978 Η τύχη της Μαρούλας ΕΡΤ
1979 Μαριονέτες ΥΕΝΕΔ
1981 Η ελληνική μυθολογία ΕΤ2
1982 Κουκλαποθήκη : ο μικρός μεγάλος κόσμος ΕΤ2
1988 Κάπου, κάπως, κάποτε ΕΤ2
1991 Η Λάμψη ΑΝΤ1
1993 Ο χήρος, η χήρα και τα χειρότερα ΑΝΤ1
1994 Το γελοίον του πράγματος : ο ήρως της Κολομβίας ΑΝΤ1
2001 Όσο υπάρχει αγάπη ΑΝΤ1