Στέφαν Τσβάιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Στέφαν Τσβάιχ
Stefan Zweig 1900 cropped.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Βιέννη
Θάνατος
Τόπος θανάτου Πετρόπολις
Υπηκοότητα Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστρία
Σύζυγος Friderike Maria Zweig
Επάγγελμα/
ιδιότητες
συγγραφέας, μεταφραστής, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής
Είδος Τέχνης μυθιστόρημα
Stefan Zweig Signature 1927.jpg
Στέφαν Τσβάιχ στο IMDb
Commons page Wikimedia Commons

Ο Στέφαν Τσβάιχ (Stefan Zweig, Βιέννη, 28 Νοεμβρίου 1881 – Πετρόπολις Βραζιλίας, 23 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Αυστριακός συγγραφέας, δημοσιογράφος και βιογράφος. Στον κολοφώνα της λογοτεχνικής του καριέρας στις δεκαετίες 1920 και 1930, ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς στον κόσμο[1].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Μόριτς Τσβάιχ, πλούσιου Εβραίου υφασματοβιομηχάνου και της Ίντα Μπρετάουερ (Ida Brettauer) (1854–1938), κόρη ιουδαϊκής οικογένειας τραπεζιτών[2]. σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όπου το 1904 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα με διατριβή στη φιλοσοφία του Ιππολύτου Ταΐν. Η εβραϊκή θρησκεία ελάχιστα επηρέασε την οικογενειακή ζωή και τη μόρφωσή του. «Η μητέρα και ο πατέρας μου ήταν εβραϊκής καταγωγής μόνο στα χαρτιά» δήλωσε αργότερα σε μια συνέντευξη. Ωστόσο, ο ίδιος δεν αποκήρυξε την εβραϊκή πίστη του και έγραψε επανειλημμένως άρθρα σχετικά με την εβραϊκή ζωή.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο γερμανικό Υπουργείο Άμυνας. Παρόλα αυτά, παρέμεινε ειρηνιστής σε όλη του τη ζωή, τασσόμενος υπέρ της ενοποίησης της Ευρώπης. Το 1934, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, κατέφυγε στην Αυστρία και κατόπιν στην Αγγλία. Στη συνέχεια έζησε στην Αγγλία (στο Λονδίνο και από το 1939 στο Μπαθ), και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940. Το 1941 πήγε στη Βραζιλία, στην ορεινή πόλη Πετρόπολις, 68 χλμ βόρεια του Ρίο ντε Τζανέιρο [3], όπου στις 23 Φεβρουαρίου 1942 ο ίδιος και η δεύτερη σύζυγός του, Lotte, αυτοκτόνησαν απελπισμένοι για το μέλλον της Ευρώπης και του πολιτισμού της[4][5].

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brennendes Geheimnis («Φλογερό μυστικό»), 1913
  • Brief einer Unbekannten («Το γράμμα μιας άγνωστης»), 1922
  • Amok, 1922 ― ελλην. μετάφρ. Γιώργος Τσουκαλάς, «ΑΓΚΥΡΑ»
  • Angst («Φόβος»), 1925 ― ελλην. μετάφρ. Γ. Ραφτόπουλος, «ΙΩΛΚΟΣ»
  • Der Flüchtling. Episode vom Genfer See («Ο πρόσφυγας. Ένα επεισόδιο στη λίμνη της Γενεύης»), 1927 ― ελλην. μετάφρ. Πολ. Βοβολίνης, «ΑΡΓΩ»
  • Verwirrung der Gefühle («Σύγχυση αισθημάτων»), 1927 ― ελλην. μετάφρ. Αλέξη Καρρέρ, «ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ»
  • Vierundzwanzig Stunden aus dem Leben einer Frau («24 ώρες από την ζωή μιας γυναίκας»), 1927 ― ελλην. μετάφρ. Γιώργος Τσουκαλάς, «ΑΓΚΥΡΑ»
  • Ungeduld des Herzens («Ανυπόμονη καρδιά»), 1939 ― ελλην. μετάφρ. Μιμίκα Κρανάκη, «Δ.ΔΑΡΕΜΑΣ»
  • Schachnovelle («Σκακιστική νουβέλα»), 1938-1941, έκδ. μεταθαν. ― ελλην. μετάφρ. Πολ. Βοβολίνης, «ΑΡΓΩ»

Βιογραφικά και ιστορικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emile Verhaeren («Εμίλ Βεράρεν»), 1910
  • Drei Meister. Balzac – Dickens – Dostojewski («Τρεις Δάσκαλοι: Μπαλζάκ, Ντίκενς, Ντοστογιέφσκι»), 1920
  • Romain Rolland («Ρομαίν Ρολλάν»), 1921
  • Sternstunden der Menschheit («Μεγάλες ώρες της Ανθρωπότητας»), 1927 ― ελλην. μετάφρ. αγνώστου, εκδ. «ΠΕΛΛΑ»
  • Drei Dichter ihres Lebens. Casanova – Stendhal – Tolstoi («Τρεις ποιητές της ζωής τους: Καζανόβα, Σταντάλ, Τολστόι»), 1928
  • Joseph Fouché («Ιωσήφ Φουσέ»), 1929 ― ελλην. μετάφρ. Μ.Β. Σακελλαρίου, «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ»
  • Marie Antoinette. Bildnis eines mittleren Charakters («Μαρία Αντουαννέτα. Πορτραίτο ενός συνηθισμένου χαρακτήρα»), 1932 ― ελλην. μετάφρ. Γιάννης Κουχτσόγλου, «Δ.ΔΑΡΕΜΑΣ»
  • Triumph und Tragik des Erasmus von Rotterdam («Θρίαμβος και τραγωδία του Έρασμου του Ρόττερνταμ»), 1934
  • Maria Stuart («Μαρία Στούαρτ»), 1935 ― ελλην. μετάφρ. Φούλα Χατζηδάκη, «ΒΙΠΕΡ»
  • Castellio gegen Calvin («Καστελλιόν εναντίον Καλβίνου»), 1936 ― ελλην. μετάφρ. Αλέξης Καρρέρ, «ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ»
  • Magellan («Μαγγελάνος»), 1938 ― ελλην. μετάφρ. Γιάννης Λάμψας, «ΒΙΠΕΡ»
  • Balzac («Μπαλζάκ»), 1946, έκδ. μεταθαν.
  • Μονταίνιος ― ελλην. μετάφρ. Μαρία Αγγελίδου, «ΑΓΡΑ», Αθήνα 2015, ISBN 978-960-505-190-7

Ανθολογήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο ονειροπόλος κύριος Τσβάιχ, μετάφραση Γιώτα Λαγουδάκου, εκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2015, 408 σελ., ISBN 978-618-03-0016-1

Βιβλιογραφία για τον Στέφαν Τσβάιχ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Elizabeth Allday: Stefan Zweig: A Critical Biography, J. Philip O'Hara, Inc., Σικάγο 1972
  • Darién J. Davis, Oliver Marshall (επιμ.): Stefan and Lotte Zweig's South American Letters: New York, Argentina and Brazil, 1940–42, Continuum, Νέα Υόρκη 2010
  • Alberto Dines: Morte no Paraíso, a Tragédia de Stefan Zweig, Editora Nova Fronteira 1981, (rev. ed.) Editora Rocco 2004
  • Alberto Dines: Tod im Paradies. Die Tragödie des Stefan Zweig, Edition Büchergilde, 2006
  • Randolph J. Klawiter: Stefan Zweig. An International Bibliography, Ariadne Press, Riverside, 1991
  • Donald A. Prater: European of Yesterday: A Biography of Stefan Zweig, Holes and Meier Publ., (rev. ed.) 2003
  • George Prochnik: The Impossible Exile: Stefan Zweig at the End of the World, Random House, 2014
  • Marion Sonnenfeld (επιμ.): The World of Yesterday's Humanist Today. Proceedings of the Stafan Zweig Symposium, texts by Alberto Dines, Randolph J. Klawiter, Leo Spitzer and Harry Zohn, State University of New York Press, Νέα Υόρκη 1983
  • Friderike Zweig: Stefan Zweig, Thomas Y. Crowell Co., 1946 (μία βιογραφία του από την πρώτη του σύζυγο)
  • Martin Mauthner: German Writers in French Exile, 1933–1940, Vallentine Mitchell, Λονδίνο 2007

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Stefan Zweig: The Secret Superstar" by Julie Kavanagh, Intelligent Life, (northern) spring 2009
  2. Prof.Dr. Klaus Lohrmann "Jüdisches Wien. Kultur-Karte" (2003), Mosse-Berlin Mitte gGmbH (Verlag Jüdische Presse)
  3. Júlia Dias Carneiro (April 30, 2009). «Revivendo o país do futuro de Stefan Zweig». Deutsche Welle. http://www.dw.de/dw/article/0,,4210755,00.html. Ανακτήθηκε στις February 23, 2012. 
  4. «Stefan Zweig, Wife End Lives In Brazil». The United Press in The New York Times. February 23, 1942. http://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F70815FA3A5F167B93C6AB1789D85F468485F9&scp=10&sq=Stefan%20Zweig&st=cse. Ανακτήθηκε στις February 23, 2012. «Stefan Zweig, Wife End Lives In Brazil; Austrian-Born Author Left a Note Saying He Lacked the Strength to Go on – Author and Wife Die in Compact: Zweig and Wife Commit Suicide» 
  5. «Died». Time. March 2, 1942. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,773116,00.html. Ανακτήθηκε στις 2010-06-30. «Died. Stefan Zweig, 60, Austrian-born novelist, biographer, essayist ... Friends in Brazil said he left a suicide note explaining that he was old, a man without a country, too weary to begin a new life. His last book: Brazil: Land of the Future.» 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]