Κώστας Ρηγόπουλος
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Κώστας Ρηγόπουλος | |
|---|---|
 | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Κώστας Ρηγόπουλος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 22 Νοεμβρίου 1930 Αθήνα |
| Θάνατος | 14 Ιανουαρίου 2001 (70 ετών) Ελευσίνα |
| Αιτία θανάτου | εγκεφαλοαγγειακή νόσος |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου Αθηνών |
| Εθνικότητα | Ελληνική |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελληνική |
| Σπουδές | Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου |
| Ιδιότητα | ηθοποιός και θεατρικός σκηνοθέτης |
| Σύζυγος | Κάκια Αναλυτή (ν. 1956) |
| Τέκνα | Ζωή Ρηγοπούλου |
| Είδος τέχνης | ηθοποιός |
| Βραβεύσεις | Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης |
Ο Κώστας Ρηγόπουλος (Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 1930 - Ελευσίνα, 14 Ιανουαρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός, θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου του 1930 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1953).
Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Κυβέλη στο έργο «Μια γυναίκα χωρίς σημασία» του Όσκαρ Ουάιλντ όπου γνώρισε την 18χρονη τότε Κάκια Αναλυτή με την οποία παντρεύτηκε. Απέκτησαν μία κόρη, τη Ζωή Ρηγοπούλου, επίσης ηθοποιό.
Συνεργάσθηκε με θιάσους όπως της Έλλης Λαμπέτη, της Κατερίνας, του Μάνου Κατράκη, του Δημήτρη Χορν κ.ά.
Το 1962 δημιούργησε δικό του θίασο με τη σύζυγό του, αρχικά στο Θέατρο Διάνα και τον επόμενο χρόνο στο Θέατρο Αναλυτή.
Τα έργα που ανέβασε ήταν: «Μια πόρτα δρχ. …500» (των Β. Σκουφά και Β. Ανδρεόπουλου), «Η βίλα των οργίων» (Γερασ. Σταύρου), «Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι» (Πάβελ Κόχοουτ), «Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί» (Κλωντ Μπαλ), «Η Κυρία του Μαξίμ» (Ζωρζ Φεϋντώ), «Η ζωντοχήρα» (του Ιμπροχώρη- Γ. Παπά), «Αγάπη μου Ουάουα» (του Φρανουά Καμπώ που υπήρξε και η μεγαλύτερη και μακροβιότερη θεατρική επιτυχία της εποχής, 1967-1972), «Το αυτί του Αλέξανδρου» (Κώστα Μουρσελά), «Δάφνες πικροδάφνες», «Σούκι Γιάκι» (των Στόουν – Κούνεϋ, επίσης μεγάλη επιτυχία), «Παραμύθι χωρίς όνομα» (Ιάκωβου Καμπανέλλη), «Βασιλικός» (Κ. Μάτεσι) κ.ά.
Στον κινηματογράφο έδρασε στο Προξενιό της Άννας (του Παντελή Βούλγαρη) και κέρδισε το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Στην τηλεόραση είχε επιτυχία στα σήριαλ Αξιωματικός υπηρεσίας, Βίβα Κατερίνα, Χαμογελάστε παρακαλώ. Το 1988 παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι Εσείς τι λέτε;.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν κάτοικος Παλαιού Φαλήρου (Αττική).
Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 2001 από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.
Μετά τον θάνατό του, το 2013, η κόρη του Ζωή Ρηγοπούλου εξέδωσε την αυτοβιογραφία του Το παραμύθι της ζωής μου, απομαγνητοφωνώντας τις κασέτες που έγραψε ο Ρηγόπουλος το 1985, μετά τα πρώτα προβλήματα με την υγεία του.[1]
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1959 | Ανθισμένη αμυγδαλιά | γιατρός |
| Ματωμένο ηλιοβασίλεμα | ||
| 1960 | Η σταχτοπούτα | παρουσιαστής καλλιστείων |
| Μια του κλέφτη...[2] | Ανδρέας | |
| Το ραντεβού της Κυριακής | Αλέκος | |
| Το κορίτσι του δρόμου | ||
| 1961 | Τα σαράντα παλικάρια | Τουρτούρης |
| Τα νιάτα θέλουν έρωτα | Κώστας | |
| 1962 | Η Ελληνίδα και ο έρωτας | Τέλης |
| Αγάπη γραμμένη με αίμα | Μανωλιός | |
| Πεζοδρόμιο[3] | Μηνάς | |
| 1963 | Λίγο πριν ξημερώσει | Παπαοικονόμου |
| Ο κύριος πτέραρχος | Νότης Πλοκανάς | |
| Χωρίς ταυτότητα[4] | Αβράμογλου | |
| 1964 | Οι κολασμένοι | Φώτης |
| Διαζύγιο α-λα ελληνικά | Τρύφων Δαρίκας[5] | |
| Έκλεψα τη γυναίκα μου | Κλέων | |
| 1965 | Και οι…14 ήταν υπέροχοι![6] | συμβολαιογράφος Νικόλαος Αντωνίου |
| Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου | Μικές Παραράς/Χρυσοπόδαρος[7] | |
| Καημοί στη φτωχογειτονιά | Ορφέας Πατσουλής | |
| 1967 | Ο κόσμος τρελλάθηκε...[8] | Ηρακλής Καραμασίστας |
| Ζητώντας την τύχη στα ξένα | Κώστας | |
| 1968 | Για μια τρύπια δραχμή | Παντελής Σταυρόπουλος |
| 1969 | 24 ώρες ζωντοχήρα | Ιπποκράτης Αντώνογλου |
| 1971 | Το προξενιό της Άννας | Θόδωρος Μανωλόπουλος[9] |
| 1972 | Ο εχθρός του λαού[4] | Καραπάνος |
| Ο μάγκας με το τρίκυκλο[4] | Κώστας | |
| 1973 | Ο φαντασμένος | δικηγόρος Ξεφτέρης[10] |
| 1974 | Αγάπη μου Ουάουα[4] | Πάνος Βενέτης |
| 1980 | Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα | Ανδρέας |
| Ρένα, να η ευκαιρία | Θεοφύλακτος Σκαρλάτος | |
| 1993 | Γυναίκες δηλητήριο[11] | Νικηφόρος Σεμπέκος |
| Ο άνθρωπος που το 'παιζε πολύ | Ροδόλφος Καράμπελας |
Θεατρικές παραστάσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ ««Δεν φίλησα κατουρημένες ποδιές» | Έντυπη Έκδοση | Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπίας». www.enet.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2018.
- ↑ «Μια του κλέφτη... (Ηθοποιοί)». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ «Ταινία - Πεζοδρόμιο (1962)». Techne. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- 1 2 3 4 «Κώστας Ρηγόπουλος (Ηθοποιός)». Φίνος Φιλμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ Αποστολάκη, Σωτηρία (2013). Πρωταγωνιστικά ζευγάρια ηθοποιών του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελ. 300.
- ↑ Και οι... 14 ήταν υπέροχοι στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ «"Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου" 4/10 20.00 ΕΤ3». in.gr. 3 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Ο κόσμος τρελάθηκε ...». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ «Το Προξενιό Της Άννας - Pathfinder TV». tv.pathfinder.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Ο Φαντασμένος - Pathfinder TV». tv.pathfinder.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Γυναίκες δηλητήριο» στο Θερινό σινεμά της ΕΡΤ2». ert.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2025.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Who's Who 1979 σ.595.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Kostas Rigopoulos, φιλμογραφία στον ιστότοπο της IMDb. (Αγγλικά)
- Κώστας Ρηγόπουλος Αρχειοθετήθηκε 2012-01-12 στο Wayback Machine., στο Cine.gr
