Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ζωή Λάσκαρη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ζωή Λάσκαρη
Η Λάσκαρη σε σκηνή της ταινίας Νόμος 4000 (1962).
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Ζωή Λάσκαρη (Ελληνικά)
Γέννηση12 Δεκεμβρίου 1942 (1942-12-12)
Θεσσαλονίκη
Θάνατος18 Αυγούστου 2017 (74 ετών)
Πόρτο Ράφτη Αττικής
Αιτία θανάτουκαρδιακή ανακοπή
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
ΕθνικότηταΕλληνίδα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνικά
ΣπουδέςΔραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη και Ελληνογαλλική Σχολή Καλαμαρί
Ιδιότηταηθοποιός, μοντέλο και διαγωνιζόμενη σε καλλιστεία
Σύζυγος
ΤέκναΑίθρα Λυκουρέζου και Μάρθα Κουτουμάνου
ΣυγγενείςΖωίτσα Κουρούκλη (ξαδέρφη) και Ζένια Μπονάτσου (εγγονή)
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
δεδομένα (π • σ • ε )

Η Ζωή Κουρούκλη, ευρύτερα γνωστή ως Ζωή Λάσκαρη, (Θεσσαλονίκη, 12 Δεκεμβρίου 1942 – Πόρτο Ράφτη, 18 Αυγούστου 2017) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και μοντέλο, μια από τις διασημότερες σταρ του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Ξεκίνησε την καριέρα της κερδίζοντας τον τίτλο της Σταρ Ελλάς το 1959.

Πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων τα Νόμος 4000 (1962), Μερικοί το προτιμούν κρύο (1963), Κορίτσια για φίλημα (1965), Στεφανία (1966), Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967) και Μια κυρία στα μπουζούκια (1968). Συνεργάστηκε με κάποια από τα δημοφιλέστερα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, όπως οι Ρένα Βλαχοπούλου, Ντίνος Ηλιόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Μαίρη Χρονοπούλου, Αλέκος Αλεξανδράκης, Φαίδων Γεωργίτσης, Νίκος Κούρκουλος και άλλοι.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 θεωρήθηκε –μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Τζένη Καρέζη– μια από τις εμπορικότερες ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου.[1]

Πρώιμα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζωή Κουρούκλη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα,[2] γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 12 Δεκεμβρίου του 1942[3] και ανατράφηκε από τους παππούδες της. Ήταν η μοναχοκόρη του στρατιωτικού Δημητρίου Κουρούκλη, ο οποίος σκοτώθηκε από άνδρες του ΕΛΑΣ το 1943 κατά την διάρκεια της Κατοχής, όταν η ίδια ήταν οκτώ μηνών,[4] ενώ η μητέρα της σκοτώθηκε κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου το 1948. Η γιαγιά της, (από την πλευρά του πατέρα της) Ζωή Χατζηλιάκου, ήταν Φαναριώτισσα, από αρχοντική φαμίλια της πόλης, ενώ ο παππούς της, Ανδρέας Κουρούκλης, από τα Κουρουκλάτα Κεφαλλονιάς.[5]

Φοίτησε στο εκπαιδευτήριο θηλέων Βαλαγιάννη και στην ελληνογαλλική σχολή καλογραιών Καλαμαρί στην Θεσσαλονίκη,[6] καθώς και στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη στην Αθήνα.[7]

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. (Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 19/08/2026)

Καλλιστεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Ιουνίου του 1959 και σε ηλικία 16 ετών, η Λάσκαρη αναδείχθηκε ως Σταρ Ελλάς 1959 στη "φαντασμαγορική χοροεσπερίδα" που πραγματοποιήθηκε στο κοσμικό κέντρο Αστέρια της Γλυφάδας.[8] Είχε τον αριθμό 12 και προλογήθηκε ως Ζωΐτσα Κουρούκλη με το ψευδώνυμο "Αμαρυλλίς".[9] Όπως η ίδια ομολόγησε χρόνια αργότερα, είχε δηλώσει ότι ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερη, δηλαδή 17 ετών, για να μπορέσει να συμμετάσχει στα καλλιστεία.[10]

Στις 26 Ιουλίου του 1959 στο Λονγκ Μπιτς των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ζωή Λάσκαρη διαγωνίστηκε για την ανάδειξη της Μις Υφήλιος, περνώντας στον ημιτελικό αλλά χωρίς να κατακτά κάποια θέση.[11][12][8] Παρέμεινε στις Ηνωμένες Πολιτείες για περίπου ένα χρόνο και εργάστηκε εκεί ως πωλήτρια και φωτομοντέλο.[13]

Κινηματογράφος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τίτλος της Σταρ Ελλάς αλλά και η κοινή καταγωγή της με τον Γιάννη Δαλιανίδη ήταν η αφορμή ώστε ο τελευταίος να την επιλέξει για πρωταγωνίστρια της ταινίας Ο Κατήφορος το 1961. Η τεράστια επιτυχία της ταινίας έκανε την Λάσκαρη μία από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής και μόνιμη πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, υπογράφoντας αποκλειστικό συμβόλαιο με τη σημαντικότερη ελληνική εταιρία παραγωγής, τη Φίνος Φιλμ. Από τότε πρωταγωνίστησε σε πολύ μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες και στα περισσότερα είδη ταινιών της εποχής (κωμωδία, κοινωνικό δράμα, μιούζικαλ) κατά την χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Φιλοποίμην Φίνος επέλεξε να μην κρατήσει το πραγματικό της επίθετο, προκειμένου να μη γίνεται σύγχυση με την πρώτη της εξαδέλφη Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια.[5] Το επίθετο Λάσκαρη επέλεξε ο Γιάννης Δαλιανίδης από την οδό Λάσκαρη στην Κυψέλη.[14][15]

Η εικόνα που διαμορφώθηκε μέσα από τις ταινίες της ήταν αυτή μιας δυναμικής και μοιραίας γυναίκας, που αποτελούσε το αντικείμενο του πόθου πολλών αντρών.

Βιντεοταινίες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και μετά την πτώση του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου, αν και στράφηκε αποκλειστικά στο θέατρο, πρόλαβε να συμμετάσχει και σε ταινίες βίντεο. Πρωταγωνίστησε στη βιντεοταινία Η γυναίκα της πρώτης σελίδας (1987) σε σκηνοθεσία του Nίκου Φώσκολου, η οποία προβλήθηκε το 1990 στο κανάλι Mega, ως σειρά 12 επεισοδίων. Επίσης, συμπρωταγωνίστησε με τον Αλέκο Αλεξανδράκη στη βιντεοταινία του Μανούσου Μανουσάκη Αντίστροφη πορεία (1987), στο ρόλο μιας εκδότριας μεγάλης εφημερίδας.

Θέατρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1966 έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στην Κύπρο με τα έργα Μιας πεντάρας νιάτα των Γιαλαμά-Πρετεντέρη, Η παγίδα του Ρομπέρ Τομά και το Βαθιά γαλάζια θάλασσα του Τέρενς Ράττιγκαν. Στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας εμφανίστηκε το 1970 με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη Μαριχουάνα Στοπ και ακολούθησαν η μεγάλη θεατρική επιτυχία Εραστές του ονείρου, πάλι Δαλιανίδη, μαζί με τον Tόλη Βοσκόπουλο (1972). Στη συνέχεια, Ο άνθρωπος που γύρισε από τον γύψο των Κώστα Καραγιάννη και Νίκου Καμπάνη, Πως να κερδίσετε τον άντρα σας του Ρόμπερτ Σμιθ (1975), Ξυπόλητη στο πάρκο του Νηλ Σάιμον (1977) και Η κυρία του Μαξίμ του Ζωρζ Φεϋντώ (1979). Παράλληλα συμμετείχε σε μεταφορές θεατρικών έργων για την τηλεόραση, από το αντίστοιχο τμήμα της EPT. Ακολούθησαν τα θεατρικά έργα: Φρύνη η εταίρα του Γεωργίου Ρούσσου (1980), Παντρεύομαι τον άντρα μου του Νόρμαν Κράσνα (1980), Εγώ, εσύ και ο άλλος του Τζιν Κερ (1982), Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές της Ανίτα Λος (1983), Μις Πέπσι του Μπρουνό (1984) και Η Ντόρις και ο γυαλάκιας του Μπιλ Μάνχοφ (1984).

Τον Οκτώβριο του 1985 έκανε γυμνή φωτογράφιση για την ελληνική έκδοση του περιοδικού Playboy.[16] Σε αναδρομή, ο φωτογράφος Χάρης Χριστόπουλος ανέφερε πως, καθώς δεν υπήρχε το Photoshop εκείνη την εποχή, οι φωτογράφοι της Λάσκαρη, Ντίνος και Τάκης Διαμαντόπουλος, είχαν αναπτύξει μια τεχνοτροπία "χειροποίητου photoshop", όπου επεξεργαζόταν τη φωτογραφία ξύνοντας το χαρτί με ξυράφι τις ρυτίδες και την περιοχή της μέσης.[17] Ανέφερε ότι η Λάσκαρη αμείφθηκε με 5 εκατομμύρια δραχμές, πράγμα που δεν επιβεβαιώνεται, καθώς η ίδια η Λάσκαρη ανέφερε ότι δεν ήθελε λεφτά από αυτή τη φωτογράφιση, αλλά μόνο ένα κότερο για να μπει "στη φωτολουσία του Αιγαίου, σε μέρη που δεν φωτογραφήθηκε κανείς".[17]

Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθέτησε στην μεγάλη θεατρική επιτυχία Καινούρια σελίδα του Νηλ Σάιμον και το 1994 ο Ανδρέας Βουτσινάς στο Ορφέας στον Άδη του Τενεσί Ουίλιαμς, σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Ακολούθησαν τα έργα: Τρελοί για έρωτα του Σαμ Σέπαρντ (1995), Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Άλμπι (1996), πάλι σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ, Τρεις ψηλές γυναίκες του Έντουαρντ Άλμπι (1996), Τρωάδες του Ευριπίδη (1996), Το μακρύ ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα του Ευγένιου Ο’ Νηλ (1997), Η συνάντηση του Νάντας (2000), Σκηνές γάμου του Άλμπι (2000, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας), Ευαίσθητη ισορροπία του Άλμπι (2003), Διαμάντια και μπλουζ της Λούλας Αναγνωστάκη (2006), Άλμα Μάλερ του Ρον Χάρτ (2009), Ρόουζ του Μάρτιν Σέρμαν (2011) και Ωραία χρόνια του Χάρολντ Πίντερ (2013).

Στο θέατρο συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες: Μιχάλη Κακογιάννη, Ανδρέα Βουτσινά, Μίνω Βολανάκη, Σταμάτη Φασουλή, Άντολφ Σαπίρο, Σταύρο Τσακίρη, Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Γιώργο Ρεμούνδο, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Δημήτρη Νικολαΐδη, Κωστή Μιχαηλίδη, Κώστα Μπάκα, Αντώνη Αντωνίου, Γιάννη Δαλιανίδη.

Πολιτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είχε διατελέσει δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, με την παράταξη του Δημήτρη Αβραμόπουλου.[18][19]

Κληρονομιά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2013 της απονεμήθηκε βραβείο από την Ακαδημία Κινηματογράφου Αθηνών για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο.[20][21]

Τον Αύγουστο του 2017 δημιουργήθηκε από την Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης το τιμητικό βραβείο "Ζωή Λάσκαρη", προς τιμής της ηθοποιού, μετά το θάνατό της.[22][23][24]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προσωπική της ζωή πάντα απασχολούσε τα ΜΜΕ και πολλές σχέσεις της είχαν συζητηθεί. Από τον πρώτο της γάμο (1967-1971) με τον βιομήχανο Πέτρο Κουτουμάνο (1935-2013) απέκτησε μία κόρη, τη Μάρθα (γενν. 1968)[25] ενώ από τον δεύτερο της γάμο (1976-2017), που ήταν με τον δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο,[26] απέκτησε άλλη μια κόρη, τη Μαρία-Ελένη (γενν. 1978).[27]

Το 1997 έγινε γιαγιά, αποκτώντας μια εγγονή, τη Ζένια, από την κόρη της, Μάρθα Κουτουμάνου και τον -τότε- γαμπρό της, Βλάσση Μπονάτσο.[28] Γαμπρός της υπήρξε επίσης ο ηθοποιός Απόστολος Γκλέτσος, αφού το 1998 είχε κάνει έναν γάμο διάρκειας 17 ημερών με την κόρη της, Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου.[29][30]

Η Λάσκαρη αγαπούσε πολύ τη γενέτειρά της, τη Θεσσαλονίκη. Έχει αναφέρει ότι της άρεσε πολύ να κάνει βόλτες εκεί και της αρέσει ο κόσμος και η νεολαία της πόλης, η οποία απαρτίζεται από "φρέσκα μυαλά, φρέσκες ιδέες".[31] Αντίθετα, έχει αναφέρει ότι "δεν τολμούν εδώ" στην Αθήνα, την οποία χαρακτήρισε ως "γεροντούπολη.[31] Έχει ερωτηθεί για τον τίτλο της "Σταρ Λάσκαρη" και απάντησε με αμφιβολία, καθώς θεωρούσε ότι αυτός είναι ένα τίτλος με τον οποίο "γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Υπάρχουν πολλοί σταρ που δεν τους ξέρει κανένας".[31] Πρόσθεσε ότι αυτό το χάρισμα, αν συνοδεύεται και με καλή εξωτερική εμφάνιση, "είναι ταυτόχρονα και πλεονέκτημα και βάρος".[31]

Δεν της άρεσε να τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας και ήταν κάτι που θα έκανε μόνο όταν αναγκάζεται, λόγω του θεάτρου.[31]

Έχει μιλήσει για την απώλεια των γονιών της στην παιδική ηλικία και την χαρακτήρισε ως "ένα κενό που δεν αναπληρώνεται ποτέ. Δεν έζησα Χριστούγεννα. Στο σπίτι είχαμε συνέχεια πένθος. Δε στολίσαμε ποτέ δέντρο. Γι’ αυτό και δεν αγαπώ τα Χριστούγεννα, άλλωστε. Δεν τα έχω βιώσει".[13]

Θάνατος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή ενώ κοιμόταν στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη στις 18 Αυγούστου του 2017, σε ηλικία 74 ετών.[32] Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, στον τάφο της οικογένειας Λυκουρέζου.[33]

Φιλμογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Τίτλος Ρόλος
1961 Ο κατήφορος [34] Ρέα Νικολάου
1962 Ο ατσίδας [35] Άννα Κουρούζου
Νόμος 4000 [36] Μαρία Οικονόμου
1963 Μερικοί το προτιμούν κρύο... [36] Εύα Αγγέλου
Χωρίς ταυτότητα Λιάνα Μαυρολέοντος [37]
Ένα κορίτσι για δύο [38] Μυρτώ
Ίλιγγος [36] Έλλη
1964 Εγωισμός [36] Μαρία
1965 Κορίτσια για φίλημα [39] Τζένη
Τέντυ μπόι... αγάπη μου [36] Ζωή Ευτυχίδου
Ιστορία μιας ζωής [36] Μαριγώ / Μαρία / Μαίρη
1966 Δάκρυα για την Ηλέκτρα [36] Ηλέκτρα Πετρίδη
1967 Στεφανία [40] Στεφανία Καραλή
Οι θαλασσιές οι χάντρες [36] Μαίρη Κανιάτογλου
1968 Μια κυρία στα μπουζούκια [36] Άννα Μασούρου
Όλγα αγάπη μου [41] Όλγα Παναγιωτίδου-Βασιλειάδου
Γυμνοί στο δρόμο [42] Ξένια Κουμαριανού
1969 Αγάπη για πάντα [36] Ελένη
1970 Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο [36] Μάρθα Αναστασοπούλου
1971 Μαριχουάνα stop! [36] Καίτη Λαγοπούλου
1972 Αιχμάλωτοι του μίσους [36] Βίκυ Κουβαριώτου
1973 Ο αστερισμός της Παρθένου [43] Καίτη / Άννα / Τίνα
1974 Εραστές του ονείρου [36] Ζωή Κυριαζή
1982 Αναμέτρηση (aka Επικίνδυνο παιχνίδι) Άννα Παρίση

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Βουγιουκλάκη - Καρέζη - Λάσκαρη: Η τραγική σύμπτωση πίσω από τον θάνατό τους». ProtoThema. 23 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  2. ↑ gallopv. «Ποιο ήταν το πραγματικό όνομα της Ζωής Λάσκαρη». topontiki.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  3. ↑ Τερζή, Χριστίνα (23 Αυγούστου 2022). «Ζωή Λάσκαρη: Πώς είναι σήμερα ο τάφος της 5 χρόνια μετά - KoitaMagazine». KoitaMagazine. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2026.
  4. ↑ Κατσουνάκη, Μαρία (1 Μαρτίου 2014). «Ζωή Λάσκαρη: Η Ελλάδα της πλαστής ευμάρειας με ανατρίχιαζε». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (στα greek). Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026. Σκέψου να μην έχεις φωνάξει ποτέ “μπαμπά”, ήμουν 8 μηνών όταν πέθανεCS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  5. 1 2 Κρουστάλη, Μαρία (25 Μαΐου 2022). «Ζωή Λάσκαρη: Η αλήθεια για την καταγωγή της και το πραγματικό της επίθετο». in.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  6. ↑ newsroom· newmoney, Ειδήσεις για την Οικονομία | (20 Αυγούστου 2017). «Άγνωστες στιγμές από την καριέρα της Ζωής Λάσκαρη». Ειδήσεις για την Οικονομία | newmoney. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  7. ↑ «Ζωή Λάσκαρη: Η μοιραία γυναίκα του ελληνικού κινηματογράφου και η εμφάνισή της που προκάλεσε αίσθηση». www.enikos.gr. 21 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  8. 1 2 ΧΡΟΝΟΥ, ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ (11 Δεκεμβρίου 2022). «Πώς η Ζωή Λάσκαρη κέρδισε τα καλλιστεία σε ηλικία 15 χρόνων! Το ψέμα που είπε για να συμμετάσχει και η διαμαρτυρία των παραθρησκευτικών οργανώσεων». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  9. ↑ "Η Αμαρυλλίς εγεννήθη εις την Θεσσαλονίκην, είχε ύψος 1,68 μ., βάρος 57 κιλά, περίμετρο θώρακος 0,88, μέσης 0,62 και λεκάνης 0,93", Εφ. Απογευματινή, φύλ. Τετάρτης 10 Ιουνίου 1959
  10. ↑ Κατσουνάκη, Μαρία (1 Μαρτίου 2014). «Ζωή Λάσκαρη: Η Ελλάδα της πλαστής ευμάρειας με ανατρίχιαζε». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (στα greek). Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026. Στα χαρτιά είμαι και δύο χρόνια μεγαλύτερη, λόγω της ψεύτικης δήλωσης που είχα κάνει για τα καλλιστεία. Γράφουν το 1942 ως ημερομηνία γέννησης και όχι το 1944. Δεν είναι γελοίο;CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  11. ↑ Palmer, Byron; Kojima, Akiko; Kristjansen, Jorunn (1959-07-24), Miss Universe Pageant, KTTV Los Angeles, https://www.imdb.com/title/tt0482547/, ανακτήθηκε στις 2023-07-28
  12. ↑ «Ρετρό: Όταν η Ζωή Λάσκαρη πήρε μέρος στα καλλιστεία «Μις Υφήλιος» το 1959». ΒΟVARY. 29 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2026.
  13. 1 2 «Ζωή Λάσκαρη: Η ασυμβίβαστη ηθοποιός που ξεκίνησε με τον «Κατήφορο» αλλά έφτασε πολύ ψηλά, δεν φοβήθηκε τα άδεια καθίσματα». ProtoThema. 18 Αυγούστου 2026. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  14. ↑ tanea.gr (19 Οκτωβρίου 2010). ««Δεν ήθελα να κάνω µιούζικαλ κι ας επέµενε ο Δαλιανίδης!»». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  15. ↑ «Λάσκαρη Ζωή». www.karagiannis-karatzopoulos.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  16. ↑ Κουτσούμπα, Μαρίνα (18 Αυγούστου 2017). «Ζωή Λάσκαρη: Η γυμνή φωτογράφιση στο Playboy που έγραψε ιστορία [pics]». NewsIT. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  17. 1 2 «Ζωή Λάσκαρη: Πόσα εκατομμύρια είχε πάρει για εξώφυλλο στο Playboy». www.politis.com.cy. 4 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  18. ↑ ΚΟΤΡΩΝΑΚΗΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ (18 Αυγούστου 2017). «Συλλυπητήρια του πολιτικού κόσμου για τον θάνατο της Ζωής Λάσκαρη». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  19. ↑ NEWSROOM (18 Αυγούστου 2017). «Το αντίο των πολιτικών στη Ζωή Λάσκαρη και η ατάκα της Δούρου για το τσιγάρο και το τσίπουρο». News 24/7. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  20. ↑ Πέπη, Ραγκούση (5 Απριλίου 2013). «Λάφυρα μιας Ζωής». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  21. ↑ «Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου: Βραβεία 2013». CultureNow.gr. 4 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  22. ↑ «Βραβείο στο όνομα της Ζωής Λάσκαρη». 26 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  23. ↑ News, Aftodioikisi (31 Οκτωβρίου 2017). «Απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο "Ζωή Λάσκαρη"-Συγκινημένη η οικογένεια (βίντεο)». Aftodioikisi.gr (στα greek). Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  24. ↑ Μισέλ, Καρολίνα (25 Αυγούστου 2017). «Ζωή Λάσκαρη: Αυτό είναι το βραβείο που παίρνει το όνομά της». NewsIT. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  25. ↑ IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (22 Αυγούστου 2017). «Πέτρος Κουτουμάνος, ο άγνωστος πρώτος σύζυγος της Ζωής Λάσκαρη [εικόνες] - iefimerida.gr». www.iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  26. ↑ Με τον γάμο, η Ζωή Λάσκαρη έλαβε επισήμως το επώνυμο του συζύγου της. Βλ. το αγγελτήριο της κηδείας της, στη στήλη «Κοινωνικά» της εφ. Η Καθημερινή, φύλ. 20ής Αυγούστου 2017.
  27. ↑ IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (18 Αυγούστου 2026). «Εννέα χρόνια χωρίς τη Ζωή Λάσκαρη -Η συγκινητική ανάρτηση της κόρης της, Μαρίας-Ελένης Λυκουρέζου - iefimerida.gr». www.iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  28. ↑ «Aπαρηγόρητη η εγγονή της Ζωής Λάσκαρη στην κηδεία της γιαγιάς της». The TOC. 22 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  29. ↑ «Μαρία Ελένη Λυκουρέζου: Αυτός είναι ο λόγος που χωρίσαμε με τον Απόστολο Γκλέτσο | LiFO». www.lifo.gr. 10 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  30. ↑ Team, eVima Serres (21 Οκτωβρίου 2023). «Απόστολος Γκλέτσος: Η αποκάλυψη για τη Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, τη γνωριμία και η «πρόταση γάμου»». www.evimaserres.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  31. 1 2 3 4 5 «Η Ζωή Λάσκαρη με δικά της λόγια». AthensVoice. 18 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  32. ↑ NewsRoom (18 Αυγούστου 2017). «Έφυγε από την ζωή στα 72 της η Ζωή Λάσκαρη - Mononews.gr». mononews.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2026.
  33. ↑ «Ζωή Λάσκαρη: Το τελευταίο χειροκρότημα - Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο (Photos)». www.documentonews.gr. 1 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2026.
  34. ↑ «Ζωή Λάσκαρη 5 χρόνια μετά: Σπάνιες φωτογραφίες & διηγήσεις για την τελευταία σταρ». The Notebook. 19 Αυγούστου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  35. ↑ «Ο ατσίδας | OPEN TV | About». www.tvopen.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  36. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 «Ζωή Λάσκαρη (Ηθοποιός, Τραγούδι)». Φίνος Φιλμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  37. ↑ «Χωρίς ταυτότητα (1963) ‒ Greek-Movies». greek-movies.com. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  38. ↑ «Ένα κορίτσι για δύο | OPEN TV | About». www.tvopen.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  39. ↑ Μωραϊτη, Ειρήνη (12 Δεκεμβρίου 2022). «Ζωή Λάσκαρη: Οι ερμηνείες της σταρ της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου που άφησαν εποχή». monopoli.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  40. ↑ Μπελιάς, Κώστας. «Στεφανία: Το «Αυστηρώς Ακατάλληλον» δράμα είχε δύο φινάλε». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  41. ↑ ««Όλγα, αγάπη μου»: Η Ζωή Λάσκαρη ήταν έγκυος στα γυρίσματα της ταινίας». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  42. ↑ «Δεσποινίς Διευθυντής: Ο διάσημος αρχιτέκτονας που έγινε... αόρατος guest star». CinemaNews. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
  43. ↑ «Και η ελληνική showbiz έχει τις πόρνες της!». Pagenews.gr. 17 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ζωή_Λάσκαρη&oldid=11842001"