Μάχη του Ντόμπρο Πόλε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάχη του Ντόμπρο Πόλε
Βαλκανική εκστρατεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου
DobroPole.jpg
Η συμμαχική επίθεση
Χρονολογία 15 Σεπτεμβρίου 1918
Τόπος Ντόμπρο Πόλε
Έκβαση Αποφασιστική συμμαχική νίκη[1]
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
26 τάγματα
11.600 τυφεκιοφόροι και 245 πολυβόλα, 146 πυροβόλα και 24 αεροπλάνα
75 τάγματα
36.500 τυφεκιοφόροι και 756 πολυβόλα, 580 πυροβόλα και 81 αεροπλάνα
Απολογισμός
Flag of Bulgaria.svg 3.000 άνδρες και 50 πολυβόλα κυριεύτηκαν[2]
Flag of France.svg 2.020 νεκροί ή τραυματίες[2]
State Flag of Serbia (1882-1918).svg Άγνωστες

Η Μάχη του Ντόμπρο Πόλε διεξήχθη στις 15 Σεπτεμβρίου 1918 μεταξύ των δυνάμεων της Αντάντ και της Βουλγαρίας και έληξε με την υπογραφή ανακωχής που απομάκρυνε τη Βουλγαρία από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μάχη σημειώθηκε στο Ντόμπρο Πόλε (Καλό Πεδίο) στη νυν πΓΔΜ που βρισκόταν υπό βουλγάρικη κατοχή από το 1915.

Μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλγάρικες δυνάμεις αντιμετώπισαν σαφώς μεγαλύτερες δυνάμεις στο Ντόμπρο Πόλε. Στην πρώτη γραμμή, οι Σύμμαχοι είχαν παρατάξει την 122η Γαλλική Μεραρχία Πεζικού, τη 17η Γαλλική Αποικιακή Μεραρχία Πεζικού και τη Σέρβικη Μεραρχία Σουμάντια, ενώ στη δεύτερη γραμμή παρατάχθηκαν δύο σέρβικες μεραρχίες (Τίμοκ και Γιούγκοσλαβ). Η μάχη ξεκίνησε στις 14 Σεπτεμβρίου με βαρύ κανονιοβολισμό. Μέχρι τότε, οι Βούλγαροι φημίζονταν πως δεν είχαν υποστεί απώλειες κατά τη διάρκεια του πολέμου και ο Φερδινάνδος Α' αποφάσισε να διατηρήσει τα στρατεύματα στην περιοχή - εκεί πολεμούσαν η 2η Βουλγαρική Μεραρχία Πεζικού και η 3η Βουλγαρική Μεραρχία Πεζικού. Από τις 15 μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου, οι Βούλγαροι είχαν περικυκλωθεί. Καθώς είχαν αριθμητικό και στρατηγικό μειονέκτημα, οι Βούλγαροι ήσαν ανίκανοι να σταματήσουν την προώθηση των Συμμάχων. Ωστόσο, οι Βούλγαροι συνέχισαν τον αγώνα παρά τις προτάσεις των Συμμάχων για παράδοση.

Εξέγερση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ήττα στο Ντόμπρο Πόλε, αρκετοί Βούλγαροι στρατιώτες εξεγέρθηκαν και το Βουλγαρικό Μέτωπο διαλύθηκε. Οι επαναστάτες κινήθηκαν στη Σόφια με σκοπό να διαπραγματευτούν με την κυβέρνηση, ωστόσο, διαλύθηκαν μετά από την επέμβαση των Βουλγάρων φιλοκυβερνητικών και των γερμανικών στρατευμάτων.

Επακόλουθα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μάχη έληξε με αποτυχία για τους Βούλγαρους εξαιτίας του πεσμένου ηθικού των βουλγαρικών στρατευμάτων και του σοβαρού αριθμητικού μειονεκτήματος που είχαν σε σχέση με τα αντίπαλα στρατεύματα. Μετά τη νίκη, ο στρατός της Αντάντ προέλασε στη Βουλγαρία. Στις 19 Σεπτεμβρίου, τα γαλλικά, τα βρετανικά και τα ελληνικά στρατεύματα ηττήθηκαν στην τρίτη μάχη της Δοϊράνης και η Βουλγαρία απέφυγε την κατοχή. Τον Νοέμβριο του 1919, η Συνθήκη του Νεϊγύ παραχώρησε τη Θράκη στην Ελλάδα με αποτέλεσμα η Βουλγαρία τον αποκλεισμό της βουλγαρικής εξόδου Αιγαίο πέλαγος. Το νεοϊδρυθέν Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων αναγέννησε την Βαρντάρσκα Μακεδονία. Η Νότια Δοβρουτσά ανακτήθηκε από τη Ρουμανία. Οι Σύμμαχοι αποφάσισαν να θέσουν περιορισμούς στο μέγεθος του βουλγαρικού στρατού και ανάγκασαν τους Βουλγάρους να πληρώσουν το ποσό που χρησιμοποίησαν για πολεμικές προετοιμασίες στους Συμμάχους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hayles, John (13 December 2001), "Republic of Bulgaria National History"
  2. 2,0 2,1 Offensive du Drobopolje en Serbie

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Battle of Dobro Pole της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).