Ζιβόγιν Μίσιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζιβόγιν Μίσιτς
Vojvoda Zivojin Misic.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 19  Ιουλίου 1855
Struganik[1][2]
Θάνατος 20  Ιανουαρίου 1921[3][4][5][6]
Βελιγράδι[7][8]
Τόπος ταφής Νέο κοιμητήριο Βελιγραδίου[9]
Εθνικότητα Σέρβοι
Υπηκοότητα Βασίλειο της Σερβίας
Πριγκιπάτο της Σερβίας
Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Θρησκεία Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Σερβικά[10]
Σπουδές Στρατιωτική Ακαδημία Βελιγραδίου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αξιωματικός
Οικογένεια
Τέκνα Aleksandar Mišić
d:Q20437717
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός Field marshal (Serbia and Yugoslavia), Δεκανέας, lance sergeant, Λοχίας, ανθυπολοχαγός, Υπολοχαγός, Λοχαγός, senior captain, Ταγματάρχης, podpolkovnik, Συνταγματάρχης και στρατηγός/
Πόλεμοι/μάχες Σερβοτουρκικοί πόλεμοι 1876-1878, Σερβοβουλγαρικός πόλεμος του 1885, Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος, Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος και Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων της Σερβίας (1918)
Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων της Γουγκοσλαβίας (1918–1921)
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
Λεγεώνα της Τιμής
War Merit Cross (Italy)
στρατιωτικό μετάλλιο διακεκριμένων υπηρεσιών
Πολεμικός Σταυρός 1914-1918
Τάξη του Αγίου Στανισλάβ, 2η κλάση
Τάγμα του Λευκού Αετού
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου, 4η τάξη
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζιβόγιν Μίσιτς (σερβικά: Živojin Mišić/ Живојин Мишић, Στούργκανικ, 19 Ιουλίου 1855 - Βελιγράδι, 20 Ιανουαρίου 1921) ήταν αρχιστρατηγός του σερβικού στρατού ο οποίος συμμετείχε σε όλους τους πολέμους της Σερβίας από το 1876 μέχρι το 1918. Ήταν διοικητής της πρώτης σερβικής στρατιάς στη μάχη του Κολουμπάρα και επικεφαλής της ανώτατης διοίκησης στο Μακεδονικό Μέτωπο. Ο Ζιβόγιν Μίσιτς θεωρείται εθνικός ήρωας των Σέρβων. Πολυάριθμα αγάλματα έχουν στηθεί προς τιμήν του. Το πατρικό του σπίτι στο Στρούργκανικ έχει γίνει μουσείο προς τιμή του.[11]

Έλαβε μέρος στον Σερβοτουρκικό πόλεμο το 1877 και στον Σερβοβουλγαρικό πόλεμο του 1885. Από το 1898 μέχρι το 1904 ο Μίσιτς δίδασκε στρατηγική στη στρατιωτική ακαδημία. Συμμετείχε επίσης στους Βαλκανικούς Πολέμους. Στην Κρίση του Ιουλίου 1914, αναπλήρωσε επιτυχημένα τον Ραντομίρ Πούτνικ. Επέστρεψε από την συνταξιοδότησή του για να ηγηθεί της πρώτης σερβικής στρατιάς ενάντια στην εισβολή της Αυστροουγγαρίας και κατάφερε εμφατική νίκη στη μάχη του Κολουμπάρα. Ακολούθησε η προαγωγή του σε αρχιστρατηγό. Αν και συμμετείχε στην υποχώρηση του σερβικού στρατού μετά την δεύτερη εισβολή των κεντρικών δυνάμεων, ήθελε να οργανώσει επίθεση εναντίων τους. Λόγω της επίπονης υποχώρησης, κατέφυγε για να αναρρώσει στη Γαλλία, αλλά ανακλήθηκε το Σεπτέμβριο του 1916 και ηγήθηκε ξανά της πρώτης στρατιάς στην Επίθεση στο Μοναστήρι το 1916 και στο Μακεδονικό Μέτωπο. Προς το τέλος του πολέμου προέλασε βαθιά εντός της Αυστροουγγαρίας, βοηθώντας στην κατάρρευσή της και την διεκδίκηση των εδαφών για την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του πολέμου, ανακηρύχθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου.[12]

Απεβίωσε τις 20 Ιανουαρίου 1921 σε ηλικία 66 ετών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]