Λεβ Γιάσιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λεβ Γιασίν)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λεβ Γιάσιν

Ο Λεβ Γιάσιν το 1966
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΛεβ Ιβάνοβιτς Γιάσιν
Ημερ. γέννησης22 Οκτωβρίου 1929
Τόπος γέννησηςΜόσχα, Σοβιετική Ένωση
Ημερ. θανάτου20 Μαρτίου 1990 (60 ετών)
Τόπος θανάτουΜόσχα, Σοβιετική Ένωση
Ύψος1,89 μ.
ΘέσηΤερματοφύλακας
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1950-1970Ντιναμό Μόσχας ΕΣΣΔ326(1)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1954-1967ΕΣΣΔ78(0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Λεβ Ιβάνοβιτς Γιάσιν (ρωσικά: Лев Ива́нович Я́шин‎, 22 Οκτωβρίου 1929 - 20 Μαρτίου 1990) ήταν Σοβιετικός ποδοσφαιριστής που έπαιζε στη θέση του τερματοφύλακα. Θεωρούμενος ως ο καλύτερος τερματοφύλακας όλων των εποχών,[1][2][3][4][5] [6] ψηφίστηκε κορυφαίος του 20ού αιώνα από την διεθνή ομοσπονδία ιστορίας και στατιστικής ποδοσφαίρου (IFFHS).[7] Είναι ο μόνος τερματοφύλακας που έχει κερδίσει το βραβείο της Χρυσής Μπάλας. [8]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γιασίν γεννήθηκε στη Μόσχα σε οικογένεια βιομηχανικών εργατών. Ήταν μόλις 12 ετών όταν το καλοκαίρι του 1942 κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, άρχισε να δουλεύει ως βοηθός σε εργαστήριο μετάλλου.[9]

Καριέρα σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε ως τερματοφύλακας χόκεϊ επί πάγου στην ομάδα του εργοστασίου, κερδίζοντας μάλιστα και ένα πρωτάθλημα. Στα 17 έπρεπε να αντικαταστήσει τον τερματοφύλακα της ομάδας ποδοσφαίρου, κάνοντας τα πρώτα του βήματα στο άθλημα. Το 1949 προσχώρησε στην ομάδα Ντιναμό Μόσχας που σχετίζεται με το σοβιετικό υπουργείο αστυνομίας και ασφάλειας, στην οποία συνέχισε σε ολόκληρη την καριέρα του. Αρχικά ήταν αναπληρωματικός και παρέμεινε στον πάγκο για περίπου τέσσερα χρόνια και η απογοήτευση του ήταν μεγάλη σε σημείο που σκόπευε να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο προτιμώντας το χόκεϊ.

Το 1953 ο τραυματισμός του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας και της Εθνικής τον έφερε στο προσκήνιο κερδίζοντας 5 πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης και τρία Κύπελλα. [10] Στη Ντιναμό απέδειξε το εκπληκτικό ταλέντο του και αυτό τον οδήγησε στην Εθνική όπου από εκεί τον έμαθε και ο υπόλοιπος κόσμος.

Σε 326 αγώνες πρωταθλήματος δεν δέχτηκε γκολ στα 270, ενώ απέκρουσε συνολικά 155 πέναλτι.[11] Ήταν γνωστός για τον αθλητικότητά του, την άριστη θέση, το υψηλό του ανάστημα, την ανδρεία, την επιβλητική παρουσία του απέναντι στους αντίπαλους και το ακροβατικά αντανακλαστικά. Έφερε επανάσταση στη θέση του τερματοφύλακα επιβάλλοντας την εξουσία του σε ολόκληρη την άμυνα. Με την φωνητική του παρουσία στον κίνδυνο ενός γκολ, έδινε εντολές στους αμυντικούς του, έβγαινε από τη γραμμή του για να αναχαιτίσει επιτιθέμενους.[12][13] Ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας που απομακρυνόταν της εστίας του για να βοηθήσει και την ανάπτυξη του παιχνιδιού της ομάδας του.[14]

Ο Γιασίν συνήθιζε να αγωνίζεται με μαύρη εμφάνιση και μαύρα γάντια. Από το γεγονός αυτό του έδωσαν παρατσούκλια όπως μαύρη αράχνη, μαύρο χταπόδι, μαύρος πάνθηρας κ.ά.[15][16]

Διεθνής καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική της ΕΣΣΔ το 1954. Το 1956 κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το χρυσό μετάλλιο δεχόμενος δύο γκολ σε πέντε αγώνες και το 1960 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.[17]

Σαν μέλος της ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης πήρε μέρος στις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 (αποκλείστηκε στον προημιτελικό από την Σουηδία έχοντας πραγματοποιήσει εξαιρετικές εμφανίσεις συμπεριλαμβανόμενος στη καλύτερη ενδεκάδα του τουρνουά), 1962 (αποκλείστηκε στον προημιτελικό από την Χιλή), και 1966 (τέταρτη θέση). Το 1970 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για το Παγκόσμιο Κύπελλο όμως ήταν 40 ετών και ο ρόλος του ήταν πιο πολύ αυτός του βοηθού προπονητή παρά του παίκτη μιάς και ήταν η τρίτη επιλογή της ομάδας ως τερματοφύλακας.[18] Συνολικά συμμετείχε σε 13 αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου (4 παιχνίδια χωρίς να δεχτεί γκολ).

Κλείνοντας την διεθνή του σταδιοδρομία είχε 78 συμμετοχές έχοντας δεκτεί 70 τέρματα. Το τελευταίο του παιχνίδι το έδωσε το 1971 απέναντι σε μια ομάδα επίλεκτων της στο στάδιο Λουζνίκι της Μόσχας. Σε αυτό το παιχνίδι παρευρέθησαν πάνω από 100.000 άνθρωποι για να τον δουν να αγωνίζεται για τελευταία φορά. Μερικοί από τους παίκτες που τον τίμησαν σε αυτό το παιχνίδι του ήταν οι Πελέ, Εουσέμπιο, Γκερντ Μύλερ και Φραντς Μπεκενμπάουερ.[19] Ο Πελέ τον θεωρούσε το «για πάντα νούμερο ένα».[20] Μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του έκανε το 1963 ως μέλος της «επίλεκτης ενδεκάδας κόσμου» απέναντι στην Εθνική Γαλλίας στο Παρκ ντε Πρενς, καθώς έκανε εντυπωσιακές αποκρούσεις. Το 1963 έγινε ο πρώτος και μοναδικός τερματοφύλακας στον κόσμο που κέρδισε το βραβείο του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή. Στις 23 Οκτωβρίου 1963 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα εναντίον της Εθνικής Αγγλίας για τον εορτασμό των 100 χρόνων της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας μαζί με τους Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Ρειμόν Κοπά, Εουσέμπιο, Φρανσίσκο Χέντο, Ντζάλμα Σάντος, Γιόζεφ Μάζοπουστ κα.[21] Επίσης ήταν τερματοφύλακας την Μικτής Ευρώπης στον αγώνα προς τιμή του Στάνλεϊ Μάθιους στις 28 Απριλίου 1965.[22]

Σε αγώνα εναντίον της Αργεντινής το 1961

Συνολικά αγωνίστηκε σε 812 παιχνίδια στην καριέρα του εκ των οποίων σε 480 χωρίς να δεχτεί γκολ. Μετά το τέλος της καριέρας του προπόνησε κάποιες ομάδες σε μικρά πρωταθλήματα της Φινλανδίας. Το ένα του πόδι ακρωτηριάστηκε έπειτα από τραυματισμό στο γόνατο. Εξ αιτίας, όμως, επιπλοκών απεβίωσε το 1990. Στο γήπεδο της Ντιναμό ένα άγαλμά του διακοσμεί τον περιβάλοντα χώρο.[23]

Το 2000 η FIFA τον ανακήρυξε σε "Τερματοφύλακα του 20ου Αιώνα". Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Ρωσίας ως ο "χρυσός παίκτης" της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.[24] Το 2011 ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας που έγινε μέλος του FIFA Hall of Fame.Το 2011 ήταν ένα από τα πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου στην Πατσούκα του Μεξικού.[25] Η EA Sports, για να τον τιμήσει, εγκαθίδρυσε το βραβείο Λεβ Γιασίν για τον καλύτερο τερματοφύλακα σε κάθε τελική διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.

Το 2018 ο Γκόρντον Μπανκς, ψηφισμένος ως δεύτερος καλύτερος του 20ου αιώνα από την IFFHS, δήλωσε ότι ο Γιασίν είναι ο καλύτερος τερματοφύλακας όλων των εποχών χωρίς αμφιβολία.[26]

Λοιπά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Για γούρι έπαιρνε μαζί του δύο καπέλα σε κάθε αγώνα και το ένα το άφηνε πίσω από το τέρμα του ενώ το άλλο το φορούσε στο κεφάλι του
  • Αν και ήταν ιδιαιτέρα αθλητικός όταν ρωτήθηκε για το μυστικό της επιτυχίας του δήλωσε: "Ένα τσιγάρο για να καλμάρουν τα νεύρα και ένα ποτό για να σφίξουν οι μύες".

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ντιναμό Μόσχας

  • Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ χόκεϋ επί πάγου : 1953
  • Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (5) : 1954, 1955, 1957, 1959, 1963
  • Κύπελλο ΕΣΣΔ (3) : 1953, 1957, 1970

Σοβιετική Ένωση

  • Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο : 1956
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα : 1960

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

RR5110-0100R.png

  • Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς, Βραβείο "Χρυσή Μπάλα" (1963)
  • Καλύτερος τερματοφύλακας της ΕΣΣΔ (3) : 1960, 1963, 1966
  • Ευρωπαίος τερματοφύλακας της χρονιάς (με βάση την κατάταξη Ballon d'Or) (9) : 1956, 1957, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966
  • World Soccer περιοδικό World XI (4) : 1963, 1964, 1966, 1967
  • Καλύτερη Ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (2) : 1960, 1964
  • FIFA XI (2) : 1963, 1968
  • Καλύτερη Ομάδα όλων των εποχών στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA : 1994
  • FIFA World Cup Dream Team : 2002
  • World Soccer περιοδικό : Καλύτεροι XI όλων των εποχών 2013
  • IFFHS legends
  • Ολυμπιακό Τάγμα (1986)
  • Τάγμα του Λένιν (1967)
  • Χρυσό Τάγμα της FIFA για την Αρετή (1988)
  • Τίτλος του «Καλύτερου Τερματοφύλακα του Αιώνα» της ΦΙΦΑ, , και μέλος της «Ενδεκάδας (ΧΙ) του Αιώνα» της ΦΙΦΑ (2000)
  • Χρυσός Παίκτης της Ρωσίας από την Ποδοσφαιρική Ένωση της Ρωσίας, ως ο πιο εξέχων παίκτης τους τα τελευταία 50 χρόνια (Νοέμβριος 2003 για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της UEFA)[27]
  • Χρυσό μετάλλιο «του σφυριού και του δρεπανιού» (αστέρι) του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργατιάς μαζί με το Τάγμα του Λένιν (ισάξιο με το στρατιωτικό βραβείο «Ήρωας της ΕΣΣΔ») (1989)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Where Nottingham Forest legend Peter Shilton ranks amongst worlds best ever goalkeepers». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020. 
  2. «The 50 Greatest Goalkeepers in History». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020. 
  3. «Why many rank Lev Yashin as the greatest goalkeeper of all time». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020. 
  4. «Britannica : Lev Yashin».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  5. «FIFA : Lev Yashin, the impregnable Spider».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  6. «A tribute to Lev Yashin».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  7. IFFHS' Century Elections - rsssf.com - by Karel Stokkermans, RSSSF.
  8. «Ballon d'or winners list».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  9. «Λεβ Γιασίν: Η «Μαύρη Αράχνη» του ποδοσφαίρου!».  Ανακτήθηκε 24 Ιουνίου 2020.
  10. «Λεβ Γιασίν».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  11. «"Panther" gegen "Spinne"».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  12. «Lev Yashin».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  13. «UEFA : Casillas names his top ten No1s».  Ανακτήθηκε 28 Απριλίου 2020.
  14. «The 20 greatest soccer players of all time». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020. 
  15. «BBC : Yashin».  Ανακτήθηκε 28 Απριλίου 2020.
  16. «The World Cup's top 100 footballers of all time – interactive». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2020. 
  17. «Lev Yashin Biography». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  18. «Lev Yashin: The Soviet Truant Who Became the Most Influential Goalkeeper in History».  Ανακτήθηκε 27 Απριλίου 2020.
  19. «Lev Yashin Biography».  Ανακτήθηκε 2 Μαΐου 2020.
  20. «7 facts about Lev Yashin, the greatest football player in Russia's history». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020. 
  21. «Όταν η Αγγλία τίμησε ένα αιώνα ποδοσφαίρου!».  Ανακτήθηκε 13 Ιουνίου 2020.
  22. «RETRO FOOTBALL: THE INCREDIBLE TEAM SHEETS FOR SIR STANLEY MATTHEWS' FAREWELL TESTIMONIAL, 1965».  Ανακτήθηκε 15 Ιουνίου 2020.
  23. «Lev Yashin – The Greatest Ever 'Keeper». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020. 
  24. «Golden Players take centre stage». Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2020. 
  25. «El Salón de la Fama ya tiene inquilinos». Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020. 
  26. «The amazing story of former goalkeeper Lev Yashin, ex-Ballon d'Or winner, Order of Lenin recipient and saver of 151 penalties». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020. 
  27. «Golden Players take centre stage». uefa.com. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2006. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]