Κώστας Ζουράρις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κώστας Ζουράρις
Βουλευτής Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
25 Ιανουαρίου 2015
Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
5 Νοεμβρίου 2016
Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας
Προκάτοχος Θεοδόσης Πελεγρίνης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1940
Θεσσαλονίνη
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Πολιτικό κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες
Σπουδές Πολιτειολογία, Νομικά
Επάγγελμα Πολιτειολόγος, Συγγραφέας, Πολιτικός επιστήμονας

Ο Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζουράρις είναι έλληνας πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας. Από τον Ιανουάριο του 2015 είναι βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου εκλεγμένος στην εκλογική περιφέρεια της Α' Θεσσαλονίκης με το κόμμα «Πυρίκαυστος Ελλάδα» συνεργαζόμενος με τους ΑΝΕΛ.[εκκρεμεί παραπομπή]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1940 και είναι γιος του γιατρού σεξολόγου Γιώργου Ζουράρι.[1] Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VIII, όπου συμμετείχε στο κίνημα του Μαΐου του 1968.Ακόμα, είναι πτυχιούχος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης (πιάνο-θεωρία-αρμονία) & της Μουσικής Ακαδημίας Mozarteum, του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας[εκκρεμεί παραπομπή]

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι πρώην μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και του ΚΚΕ Εσωτερικού και πρώην εκδότης της εφημερίδας Μακεδονία.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ο Ζουράρις είναι αντίθετος σε κάθε λύση του ζητήματος της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας με την εύρεση μιας σύνθετης ονομασίας που θα περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία» ή παράγωγά της. Το Μάιο του 2009 μαζί με το Στέλιο Παπαθεμελή ίδρυσε το Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο για να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές. Το Κόμμα περιλάμβανε και οργανώσεις της ελληνικής μακεδονικής διασποράς.[εκκρεμεί παραπομπή]

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν υποψήφιος στις λίστες των Ανεξάρτητων Ελλήνων και εξελέγη.[εκκρεμεί παραπομπή] Η πρώτη του ομιλία στη Βουλή προκάλεσε εντύπωση, καθώς ήταν εξαιρετικά πολυσύνθετη επειδή περιείχε αποσπάσματα από νεοέλληνες ποιητές, κείμενα των πατέρων της Εκκλησίας και τον επιτάφιο λόγο του Περικλή που μεταφέρει ο Θουκυδίδης.[2] Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης επιφύλαξαν τόσο θετικά, αλλά και αρνητικά σχόλια για την ομιλία του Ζουράρι.

Εξελέγη και πάλι βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.[εκκρεμεί παραπομπή] Από τις 5 Νοεμβρίου του 2016 είναι υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. [3]

Διδακτικό Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

·  Κλασική Πολιτική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VIII (1969 – 2005).

·  Προσκεκλημένος  Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2000).

·  Καθηγητής Σχολής Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ) στην Αθήνα & Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ)  στη Θεσσαλονίκη (2003 έως και σήμερα).

·  Προσκεκλημένος Καθηγητής Κολλεγίου Μέσης Ανατολής Κύπρου (1994-2000).

·  Προσκεκλημένος Καθηγητής, στο πλαίσιο μαθημάτων, Ιστορίας της Φιλοσοφίας, Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ (1989-2014).

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ:[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 La dictature et son même, ἐκδ. Παν/μίου Paris 8 - Vincen­nes, 1973.

Un peuple rétif, ἐκδ. Monde Diplomatique, 1977.

Μισγάγκεια ἀπερινόητη, ἐκδ. Ὀδυσσέας, Α΄ἔκδοση, 1984· ἐκδ. Ἁρμός, Ε΄ ἔκδοση, 1992.

La véritable nature du pouvoir, ἐκδ. Contacts, 1985.

De la farce ataraxique, ἐκδ. Temps Modernes, 1985.

Alpha vers, ἐκδ. Κοχλίας, Nicosie Chypre, 1987.

Apories hellènes, ἐκδ. Autrement, 1988.

Οὐρανίας πέρι, ἐκδ. Δόμος, 1989.

Γελᾶς Ἑλλὰς ἀποφράς, ἐκδ. Ἁρμός, 1990.

Μέσα στὸ σάμαλι ἡ Ἀχειροποίητος, ἐκδ. Ἁρμός, 1992.

Ἄθλια ἆθλα θέμεθλα, ἐκδ. Ἁρμός, 1997.

Λ.Ο.Κ., ἐκδ. Ἁρμός, 1998.

Χέσαιτο εἰ μαχέσαιτο ἄλλως σκωπτικός, ἐκδ. Ἁρμός, 2000.

Συμφωνημένα ὑπονοούμενα, ἐκδ. Ἁρμός, 2001.

Εἰσαγωγὴ στὴν ἀπογείωση τῆς πολιτικῆς, ἐκδ. Ἁρμός, 2001.

Νῦν αἰωροῦμαι…, ἐκδ. Ἁρμός, 2003.

Ἐν αἰνίγματι πρόσωπα, ἐκδ. Ἁρμός, 2006.

Βέβηλα, κίβδηλα, σκύβαλα, ἐκδ. Ἁρμός, 2008.

Νὰ τὴν χέσω τέτοια λευτεριά, ὅπου θὰ κάμω ἐγὼ ἐσένα πασιά!, ἐκδ. Ἁρμός, 2009.

Φιλοκαλοῦμεν μετ’ ἀνταρσίας, ἐκδ. Ἁρμός, 2010.

Ἑλληνικὴ Δημοκρατία, ἐκδ. Ἁρμός, 2012.

Ἔρχομαι ἀπὸ μακριά, ἐκδ. Ἁρμός, 2014.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]