Θεοδόσης Πελεγρίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θεοδόσης Πελεγρίνης
Θεοδόσης Πελεγρίνης.jpg
Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Περίοδος
23 Σεπτεμβρίου 2015 – 5 Νοεμβρίου 2016
ΠρωθυπουργόςΑλέξης Τσίπρας
Προϊστάμενος ΥπουργόςΝίκος Φίλης
ΔιάδοχοςΚώστας Ζουράρις
Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Περίοδος
Σεπτέμβριος 2010 – Αύγουστος 2014
ΠροκάτοχοςΔημοσθένης Ασημακόπουλος
ΔιάδοχοςΘεόδωρος Φορτσάκης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση12 Φεβρουαρίου 1948 (1948-02-12) (72 ετών)
Σουδάν
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Πολιτικό κόμμαΣΥΡΙΖΑ
ΣπουδέςΦιλοσοφία: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστήμιο του Έξετερ
ΕπάγγελμαΚαθηγητής Πανεπιστημίου
ΒραβεύσειςΦεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου, 2013
Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής, 2007
Ιστοσελίδαwww.pelegrinis.gr

Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης (1948) είναι Έλληνας συγγραφέας, πανεπιστημιακός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1948 στο Σουδάν από γονείς Καρπαθίους της διασποράς. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, στο οποίο αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Είναι ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο οποίο υπηρέτησε από το 1977 έως το 2015. Από το 2010 ως το 2014 διετέλεσε πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,  ενώ από το 2001 έως το 2007 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 2007 έως το 2011 πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου.

Συγγραφική παραγωγή

Εκτός από άρθρα και μελέτες σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά έχει συγγράψει πάνω από τριάντα έργα φιλοσοφικού περιεχομένου, όπως το Λεξικό Φιλοσοφίας, Οι πέντε εποχές  της φιλοσοφίας, Οι καντιανές έννοιες της κατηγορικής προσταγής και της ηθικής, Εισαγωγή στην φιλοσοφία, Εμπειρία και πραγματικότητα, Κανονικότητα και Μοναδικότητα, Ηθική Φιλοσοφία, Η έννοια του Κάλλους στον Δαμάσκιο, H ανθρώπινη ύπαρξη, Φιλοσοφία και αμφισβήτηση, Ασκήσεις φιλοσοφίας για την ζωή και την τέχνη , Το έργο τέχνης ο δημιουργός του κι εμείς, καθώς και δυο λογοτεχνικά έργα, την σειρά διηγημάτων Δεύτερη επιλογή και το μυθιστόρημα Το είδωλο του κόσμου.

To 2007 έλαβε το  Κρατικό βραβείο δοκιμίου-κριτικής για το έργο του Από τον πολιτισμό στην πείνα.

Άλλες δραστηριότητες

Πέρα από τα διδακτικά και διοικητικά καθήκοντά του στο πανεπιστήμιο, συνεργάσθηκε με τη δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία. Ειδικότερα, οργάνωσε και παρουσίασε στην  ΕΤ1 τρεις σειρές εβδομαδιαίων εκπομπώ ν (το 1999 Tην ταυτότητά σας, παρακαλώ, το 2000 Kαι το ταξίδι συνεχίζεται ,  το 2002  Η 25η Ώρα),  και στο Τρίτο Πρόγραμμα της Eλληνικής Pαδιοφωνίας δυο σειρές καθημερι νών εκπομπών (το 2001 το Eγχειρίδιο φιλοσοφίας και το 2002 το Λεξικό της Φιλοσοφίας).  

Από το 1993 έως το 2000 διοργάνωσε στο Παλαιό Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Πλάκα συνέδρια στο πλαίσιο των οποίων παρουσιάστηκαν θεατρικές παραστάσεις κλασικών έργων, όπως ο Φάουστ του Γκαίτε (σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαντζόπουλου και τον Πέτρο Φυσσούν, τον Σοφοκλή Πέππα και την Δέσποινα Κούρτη στους βασικούς ρόλους), ο  Οθέλλος του Σαίξπηρ (σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη και τον Σοφοκλή Πέππα, τον Νίκο Χατζόπουλο και την Μυρτώ Αλικάκη στους βασικούς ρόλους) ή ο Δον Ζουάν του Μολιέρου (σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαḯδη και τον Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο, τον Δημήτρη Πιατά και την  Ράνια Οικονομίδου στους βασικούς ρόλους)

Συνέγραψε θεατρικά έργα, που αναφέρονται στην ζωή και την δράση κορυφαίων φιλοσόφων, όπως ο Θαλής, ο Ηράκλειτος, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Καρτέσιος, ο Καντ, ο Σοπενχάουερ, ο Νίτσε ή ο Βιτγκενστάιν, τα οποία ανέβηκαν από το 2006 έως το 2012  στην σκηνή της αίθουσας "Νίκος Σκαλκώτας" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών υπό τον γενικό τίτλο Η φιλοσοφία στην σκηνή.

Τα θεατρικά του έργα Αυτογραφία, Ένα τριήμερο στην Εξοχή, Ιουλιανός, Τρύπιο βαρέλι και Φθορά, φορά, φθορά, στα οποία συνέπραξε ως ηθοποιός, έχουν ανέβει σε σκηνές των Αθηνών και της ελληνικής περιφέρειας καθώς και του εξωτερικού.

Έλαβε μέρος στην αγγλόφωνη ταινία Memory reloaded των Πάνου Παππά και Δέσποινας Χαραλάμπους και πρωταγωνίστησε στην αγγλόφωνη επίσης ταινία-ντοκιμαντέρ Socrates and Confucius  του Φώτη Κωνσταντινίδη και στην ελληνική μεγάλου μήκους ταινία του Δημήτρη Πιατά Πανδημία, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου όπου τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης ερμηνείας.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ τοποθετημένος στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας.[1]

Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ορίστηκε υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα[2] και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τις 5 Νοεμβρίου του 2016.

Τον Μάρτιο του 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τις ευρωεκλογές 2019 με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.[3]


Διώξεις

Η θητεία του ως Πρύτανη υπήρξε θυελλώδης λόγω των πρωτοφανών σε μέγεθος  προβλημάτων που αντιμετώπιζε η ελληνική κοινωνία εξαιτίας της βαθιάς οικονομικής κρίσης, στην οποία είχε βυθισθεί η χώρα τα χρόνια εκείνα. Μεταξύ άλλων αντιμετώπισε την κατάληψη του ιστορικού κτηρίου της Νομικής Σχολής από 300  εξαθλιωμένους μετανάστες από την Κρήτη,  αφού πέτυχε μέσα σε τέσσαρις μόλις ημέρες να μεταφερθούν κατά τρόπον ανθρώπινο σε χώρο εκτός του πανεπιστημίου. Το Φθινόπωρο εξάλλου του 2013 υπερασπίσθηκε σθεναρώς το δικαίωμα των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αθηνών στην απεργία, η οποία διήρκεσε τρεις μήνες, καθόσον οι αλλεπάλληλες προσπάθειες του Υπουργείου Παιδείας να κηρυχθεί η απεργία παράνομη και καταχρηστική απέτυχαν.

Όλες οι διώξεις –ποινικές και πειθαρχικές– τις οποίες υπέστη ο Πελεγρίνης λόγω της στάσης του να υπερασπισθεί την ανεξαρτησία του πανεπιστημίου, –στάσης η οποία τον κατέστησε εμβληματικό Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών– απερρίφθησαν από τα αρμόδια δικαστήρια.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]