Αλέξανδρος Λυκουρέζος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Λυκουρέζος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 4  Φεβρουαρίου 1934
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Νέα Δημοκρατία
Οικογένεια
Σύζυγος 1. Αλίσια Κοριολάνο[1]
2. Ζωή Λάσκαρη (1976–2017)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών)

Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος (4 Φεβρουαρίου 1934) είναι γνωστός Έλληνας ποινικολόγος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατάγεται από οικογένεια με παράδοση στη δικηγορία και στην πολιτική. Είναι γιος του Παυσανία Λυκουρέζου, που διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών της Κυβέρνησης Παπάγου, και εγγονός του δικηγόρου και υπουργού Κωνσταντίνου Λυκουρέζου.[2] Φοίτησε στο Εκπαιδευτήριο «Ι. Μ. Παναγιώτοπουλος» και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1957.[3]

Τη δεκαετία του 1950 ασχολήθηκε με την ξιφασκία, στην οποία αναδείχθηκε πανελληνιονίκης, και με την κολύμβηση στον Παναθηναϊκό.[4] Ιδιώτευσε ως δικηγόρος αναλαμβάνοντας το δικηγορικό γραφείο που είχε ιδρύσει ο παππούς του το 1910. Με την εγκαθίδρυση της Χούντας των Συνταγματαρχών διέφυγε στο εξωτερικό με την τότε συζυγό του, από όπου επέστρεψε -έχοντας χωρίσει στο μεταξύ- το 1974.[1] Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κατέθεσε την πρώτη μήνυση κατά των πρωταιτίων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967.[4]

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας ήταν συνήγορος των Βαρδινογιάννη, Αθανασιάδη και Δημήτρη Αγγελόπουλου στη δίκη των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», του Μελίστα στη δίκη για την δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, του Κοσκωτά ενώ σήμερα είναι δικηγόρος της εταιρείας Siemens, η οποία έχει εμπλακεί στο ομώνυμο σκάνδαλο.[3] Το 1999 προσέφυγε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης κατά του ΝΑΤΟ μαζί με εκατοντάδες άλλους Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Μίκης Θεοδωράκης.[4]

Ασχολήθηκε με την πολιτική και έθεσε υποψηφιότητα στις εκλογές του 1974 στο Νομό Μεσσηνίας, με την Ένωση Κέντρου, αποτυγχάνοντας να εκλεγεί.[4] Πολιτεύθηκε πάλι χωρίς επιτυχία στις βουλευτικές εκλογές του 1977 και το 1978 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, της οποίας εξελέγη μέλος στην Κεντρική Επιτροπή.[3] Κατά την περίοδο της κυβερνήσεως Ράλλη, ήταν σύμβουλος του πρωθυπουργού. Στις εθνικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής στην Α' Αθήνας με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.[5] Το 2003 έχασε την βουλευτική του έδρα λόγω ασυμβίβαστου επιλέγοντας να συνεχίσει να ασκεί το δικηγορικό επάγγελμα. Στις εκλογές του 2004 συμπεριελήφθη στην δέκατη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Στις 14 Ιανουαρίου του 2005 εξελέγη πρόεδρος της Ε.Π.Α.Ε., θέση από την οποία παραιτήθηκε ένα χρόνο αργότερα.[3]

Καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών με αναστολή τον Μάρτιο του 2012 για υπόθεση καταπάτησης εκατοντάδων στρεμμάτων δασικής και δημόσιας έκτασης στην Αιξωνή Γλυφάδας. Για την ίδια υπόθεση καταδικάστηκαν συνολικά 21 από τους 26 κατηγορούμενους σε ποινές μεγαλύτερες οι περισσότεροι από αυτή του Λυκουρέζου, ανάμεσά τους και γνωστοί δικηγόροι, συμβολαιογράφοι και επιχειρηματίες.[6]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε πρώτο γάμο είχε νυμφευτεί (πριν τη Δικτατορία του 1967) τη Βραζιλιάνα Αλίσια Κοριολάνο, με την οποία απέκτησαν δυό παιδιά, τον Ιάσωνα και την Μαρίνα, τα οποία γεννήθηκαν στην Αγγλία την περίοδο της Χούντας.[1] Από το 1976, και μέχρι το θάνατό της, ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Ζωή Λάσκαρη. Απέκτησαν μαζί μία κόρη, τη Μαρία-Ελένη. Ζει και εργάζεται στο Κολωνάκι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Η Μαρίνα και τα διαμάντια της γης» (συνέντευξη της Μαρίνας Κοριολάνο-Λυκουρέζου στη Μία Κόλλια), DocTV.gr (8 Ιουλίου 2014). Ανακτήθηκε στις 20.08.2017.
  2. Γεώργιος Μαλούχος (2010), Δικηγορικό γραφείο Κωνσταντίνου - Παυσανία - Αλέξανδρου Λυκουρέζου, 1910-2010: Το χρονικό μιας οικογένειας νομικών. Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνη, σελ. 26-27. ISBN 978-960-14-2218-3.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Βιογραφικά Προέδρων Ε.Π.Α.Ε.». Ε.Π.Α.Ε.. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτ. 2014. http://archive.is/BD4II. Ανακτήθηκε στις 17.08.2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Λένα Παπαδημητρίου «Αλέξανδρος Λυκουρέζος: Είμαστε όλοι εν δυνάμει εγκληματίες» (συνέντευξη), εφ. Το Βήμα (20 Απριλίου 2015, ένθετο BHMAgazino). Ανακτήθηκε στις 20.08.2017.
  5. «Κοινοβουλευτική θητεία: Λυκουρέζος Παυσανία Αλέξανδρος». Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων. Ανακτήθηκε στις 21.08.2017
  6. «Βαριές καμπάνες για την κομπίνα στην Αιξωνή». Έθνος On Line. 21 Μαρτίου 2012. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63633601. Ανακτήθηκε στις 28.03.2012.