Καρδιακή ανακοπή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καρδιακή ανακοπή
Προσομοίωση καρδιακής ανακοπής, όπου πραγματοποιείται ΚΑΡΠΑ.
ΕιδικότηταΚαρδιολογία, επείγουσα ιατρική
ΣυμπτώματαΑπώλεια συνείδησης, μη φυσιολογική ή καθόλου αναπνοή
ΑίτιαΑρρυθμία, στεφανιαία καρδιακή νόσος κ.α.
ΘεραπείαΣτα πρώτα λεπτά απινίδωση και ΚΑΡΠΑ
Νοσηρότητα13 στα 10.000 άτομα στις ΗΠΑ, εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος
ΘνησιμότηταΠερίπου 8% στις ΗΠΑ, εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος
Ταξινόμηση

Η καρδιακή ανακοπή είναι μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά σταματά ξαφνικά και απροσδόκητα να χτυπά. Εάν συμβεί αυτό, το αίμα σταματά να ρέει στον εγκέφαλο και σε άλλα ζωτικά όργανα. Εάν δεν αντιμετωπιστεί μέσα σε λίγα λεπτά με απινίδωση και ΚΑΡΠΑ (καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση),[1] καταλήγει σε θάνατο. Πολλές φορές συγχέεται με τον όρο καρδιακή προσβολή (έμφραγμα του μυοκαρδίου) παρόλο που είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Η καρδιακή προσβολή συμβαίνει όταν είναι μπλοκαρισμένη η ροή του αίματος σε μέρος του μυοκαρδίου. Κατά τη διάρκεια μιας καρδιακής προσβολής, η καρδιά συνήθως δεν σταματά ξαφνικά να χτυπά. Η καρδιακή ανακοπή, ωστόσο, μπορεί να συμβεί μετά ή κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης από την καρδιακή προσβολή και προκαλείται από τη δυσλειτουργία του καρδιακού ηλεκτρικού συστήματος.[2]

Τα βασικά αίτια πρόσκλησης της καρδιακής ανακοπής είναι η κοιλιακή μαρμαρυγή (τύπος αρρυθμίας), άλλα προβλήματα με το ηλεκτρικό σύστημα της καρδίας (π.χ. όταν τα ηλεκτρικά σήματα γίνονται πολύ αργά ή σταματάνε), και σε ορισμένες ασθένειες και καταστάσεις της καρδιάς που προκαλούν προβλήματα στο ηλεκτρικό σύστημά της (π.χ. σε στεφανιαία νόσο, συγγενείς καρδιοπάθειες κ.α.).[3]

Το πρώτο σύμπτωμα της καρδιακής ανακοπής είναι συνήθως η απώλεια συνείδησης (λιποθυμία), ενώ παράλληλα δεν ανιχνεύεται καρδιακός παλμός (σφυγμός). Κάποιοι άνθρωποι πριν λιποθυμήσουν εμφανίζουν έντονο καρδιακό παλμό ή αισθάνονται ζάλη. Κάποιοι άλλοι, μία ώρα πριν την καρδιακή ανακοπή, έχουν πόνο στο στήθος, δύσπνοια, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας στο στομάχι) ή κάνουν έμετο.[2]

Τα ποσοστά επιβίωσης στις ΗΠΑ είναι περίπου 8% όταν η καρδιακή ανακοπή αντιμετωπιστεί εκτός του νοσοκομειακού περιβάλλοντος.[4] Τα ποσοστά αυτά είναι υψηλότερα όταν η ανακοπή αντιμετωπιστεί μέσα στο νοσοκομείο, αλλά η επιβίωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τύπο και την αιτία της καρδιακής ανακοπής.[4][5] Στις ΗΠΑ καταγράφονται περίπου 535.000 περιπτώσεις το χρόνο. Περίπου 13 ανά 10.000 άτομα (326.000 ή 61%) αντιμετωπίζουν καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου, ενώ 209.000 (39%) εντός νοσοκομείου.[6] Η καρδιακή ανακοπή γίνεται πιο συχνή με την ηλικία και επηρεάζει συχνότερα τους άνδρες παρά τις γυναίκες.[7]

Σε περίπτωση που η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση είναι επιτυχής, δεν είναι εγγυημένη η πλήρης ανάρρωση, καθώς πολλοί επιζώντες βιώνουν μια σειρά από αναπηρίες, όπως μερική παράλυση, επιληπτικές κρίσεις, δυσκολία στο περπάτημα, στην ομιλία ή στη μνήμη, περιορισμένη συνείδηση, και εγκεφαλικό θάνατο.[4][8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «How Is Sudden Cardiac Arrest Treated? - NHLBI, NIH». web.archive.org. 27 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
  2. 2,0 2,1 «Sudden Cardiac Arrest». nhlbi.nih.gov. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021. 
  3. «What Causes Sudden Cardiac Arrest? - NHLBI, NIH». web.archive.org. 28 Ιουλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
  4. 4,0 4,1 4,2 Adams, James G. (5 Σεπτεμβρίου 2012). Emergency Medicine E-Book: Clinical Essentials (Expert Consult -- Online). Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-4557-3394-1. 
  5. Andersen, Lars W.; Holmberg, Mathias J.; Berg, Katherine M.; Donnino, Michael W.; Granfeldt, Asger (2019-03-26). «In-Hospital Cardiac Arrest». JAMA 321 (12): 1200–1210. doi:10.1001/jama.2019.1696. ISSN 0098-7484. PMID 30912843. PMC 6482460. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6482460/. 
  6. Kronick, Steven L.; Kurz, Michael C.; Lin, Steve; Edelson, Dana P.; Berg, Robert A.; Billi, John E.; Cabanas, Jose G.; Cone, David C. και άλλοι. (2015-11-03). «Part 4: Systems of Care and Continuous Quality Improvement: 2015 American Heart Association Guidelines Update for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care». Circulation 132 (18 Suppl 2): S397–413. doi:10.1161/CIR.0000000000000258. ISSN 1524-4539. PMID 26472992. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26472992/. 
  7. «Who Is at Risk for Sudden Cardiac Arrest? - NHLBI, NIH». web.archive.org. 23 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
  8. Sandroni, Claudio; D’Arrigo, Sonia; Nolan, Jerry P. (2018-06-05). «Prognostication after cardiac arrest». Critical Care 22 (1): 150. doi:10.1186/s13054-018-2060-7. ISSN 1364-8535. PMID 29871657. PMC PMC5989415. https://doi.org/10.1186/s13054-018-2060-7.