Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (αγγλικά: Long Day's Journey into Night) είναι τίτλος θεατρικού έργου του Ευγένιου Ο'Νηλ το οποίο περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία. Γράφτηκε το 1912, αλλά ο συγγραφέας ζήτησε να παιχτεί 25 χρόνια μετά τον θάνατό του, κερδίζοντας το 4ο του βραβείο Πούλιτζερ για το έργο αυτό, μεταθανάτια το 1957 -είχε πεθάνει το 1953-. Ο «πατέρας» του σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου αποκάλυπτε όσα σημάδεψαν τη νιότη του και επέδρασαν σ’ όλη τη ζωή του. Η μητέρα του διέφευγε από τα οικογενειακά προβλήματα με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο εγωιστής, τσιγκούνης ηθοποιός πατέρας του νοιαζόταν μόνο για το χρήμα και όχι για την υγεία, τη μόρφωση, τη ζωή των δύο γιων του. Ο πρωτότοκος γιος, αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας, έβρισκε παρηγοριά στο ποτό και τις πόρνες, πάθη στα οποία ώθησε και τον αδερφό του, Έντμοντ, στο έργο.

Το έργο είναι γνωστό επίσης και ως "Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]