Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκλογές στη Βουλγαρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Εκλογές Βουλγαρίας)

Η Βουλγαρία εκλέγει σε εθνικό επίπεδο, έναν αρχηγό του κράτους - τον πρόεδρο - και ένα νομοθετικό σώμα. Ο πρόεδρος εκλέγεται για μια θητεία πέντε ετών απ' ευθείας από το λαό. Η Εθνική Συνέλευση (Βουλγαρικά : Narodno Sabranie) έχει 240 μέλη, που εκλέγονται για θητεία τεσσάρων ετών από την αναλογική εκπροσώπηση σε εκλογικές περιφέρειες με κατώτατο όριο 4%. Η Βουλγαρία έχει ένα πολυκομματικό σύστημα, στο οποίο κανένα κόμμα δεν έχει συχνά την ευκαιρία να αποκτήσει αυτοδυναμία και τα κόμματα πρέπει να συνάψουν συμμαχίες για να σχηματίσουν κυβερνήσεις.

Νομοθετικά σώματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνικές συνελεύσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ονομασία Διάρκεια Πληρεξούσιοι
Συντακτική Συνέλευση10.02.1879-16.04.1879231
1η Μεγάλη Εθνική συνέλευση17.04.1879-26.06.1879231
1η Τακτική Εθνική συνέλευση21.10.1879-24.11.1879158
2η Τακτική Εθνική συνέλευση23.03.1880-18.12.1880172
2η Μεγάλη Εθνική συνέλευση01.07.1881307
3η Τακτική Εθνική συνέλευση10.12.1882-25.12.188347
4η Τακτική Εθνική συνέλευση27.06.1884-06.09.1886195/286
3η Μεγάλη Εθνική συνέλευση19.10.1886-03.08.1887493
5η Τακτική Εθνική συνέλευση15.10.1887-17.12.1889285
6η Τακτική Εθνική συνέλευση15.10.1890-15.12.1892276
4η Μεγάλη Εθνική συνέλευση03.05.1893-17.05.1893577
7η Τακτική Εθνική συνέλευση15.10.1893-21.12.1893145
8η Τακτική Εθνική συνέλευση15.10.1894-04.02.1896149
9η Τακτική Εθνική συνέλευση01.12.1896-19.12.1898159
10η Τακτική Εθνική συνέλευση16.05.1899-29.11.1900169
11η Τακτική Εθνική συνέλευση22.02.1901-23.12.1901166
12η Τακτική Εθνική συνέλευση22.04.1902-31.03.1903188
13η Τακτική Εθνική συνέλευση02.11.1903-22.12.1907189
14η Τακτική Εθνική συνέλευση15.06.1908-15.02.1911203
5η Μεγάλη Εθνική συνέλευση09.06.1911-09.07.1911414
15η Τακτική Εθνική συνέλευση15.10.1911-23.07.1913213
16η Τακτική Εθνική συνέλευση19.12.1913-31.12.1913204
17η Τακτική Εθνική συνέλευση20.03.1914-15.04.1919257
18η Τακτική Εθνική συνέλευση02.10.1919-20.02.1920237
19η Τακτική Εθνική συνέλευση15.04.1920-11.03.1923232
20ή Τακτική Εθνική συνέλευση21.05.1923-11.06.1923245
21η Τακτική Εθνική συνέλευση09.12.1923-15.04.1927267
22η Τακτική Εθνική συνέλευση19.06.1927-18.04.1931275
23η Τακτική Εθνική συνέλευση20.08.1931-19.05.1934283
24η Τακτική Εθνική συνέλευση22.05.1938-27.04.1939160
25η Τακτική Εθνική συνέλευση24.02.1940-23.08.1944160
26η Τακτική Εθνική συνέλευση15.12.1945-28.09.1946279
6η Μεγάλη Εθνική συνέλευση07.11.1946-21.10.1949465(375)
1η(27η) Εθνική Συνέλευση17.01.1950-02.11.1953239
2η(28η) Εθνική Συνέλευση14.01.1954-11.12.1957249
3η(29η) Εθνική Συνέλευση13.01.1958-04.11.1961254
4(η30ή) Εθνική Συνέλευση15.03.1962-08.12.1965321
5η(31η) Εθνική Συνέλευση11.03.1966-18.05.1971416
6η(32η) Εθνική Συνέλευση07.07.1971-09.03.1976400
7η(33η) Εθνική Συνέλευση15.06.1976-07.04.1981400
8η(34η) Εθνική Συνέλευση16.06.1981-21.03.1986400
9η(35η) Εθνική Συνέλευση17.06.1986-03.04.1990400
7η Μεγάλη Εθνική συνέλευση10.07.1990-02.10.1991400
36η Εθνική Συνέλευση04.11.1991-17.10.1994240
37η Εθνική Συνέλευση12.01.1995-13.02.1997240
38η Εθνική Συνέλευση07.05.1997-19.04.2001240
39η Εθνική Συνέλευση05.07.2001-17.06.2005240
40ή Εθνική Συνέλευση11.07.2005- 27.06.2009240
41η Εθνική Συνέλευση14.07.2009–14.03.2013240
42η Εθνική Συνέλευση21.05.2013-06.08.2014240
43η Εθνική Συνέλευση27.10.2014- 27.01.2017240
44η Εθνική Συνέλευση19. 04. 2017 - 25.03. 2021240
45η Εθνική Συνέλευση15. 04. 2021 - 12. 05. 2021240
46η Εθνική Συνέλευση21 . 07. 2021 - 16. 09. 2021240
47η Εθνική Συνέλευση3. 12. 2021 - 29. 07. 2022240
48η Εθνική Συνέλευση19.10.2022- 02.02.2023240
49η Εθνική Συνέλευση12.04.2023 - 18.06.2024240
50ή Εθνική Συνέλευση19.06.2024 - 10.11.2024240
51η Εθνική Συνέλευση11.11.2024- σήμερα240
Ενημερώνεται από εδώ:

Προεδρικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες (2021)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2021, μαζί με τις βουλευτικές. Πρόεδρος επανεξελέγη ο Ρούμεν Ράντεφ.

Προηγούμενες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1992

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές εκλογές για πρώτη φορά διεξήχθησαν στις 12 και στις 19 Ιανουαρίου 1992.[1] Στις πρώτες προεδρικές εκλογές κέρδισε ο Ζέλιου Ζέλεφ επικρατώντας του ανεξάρτητου Βέλκο Βαλκάνοφ με 52,8% στον δεύτερο γύρο.[2]

1996

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 27 Οκτωβρίου και στις 3 Νοεμβρίου 1996, πρόεδρος εξελέγη ο Πέταρ Στογιάνοφ με 59,7% έναντι 40,3% για τον Ιβάν Μαραζόφ.

2001

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκιόργκι Παρβάνοφ εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που έγιναν στις 11 και στις 18 Νοεμβρίου 2001, επικρατώντας με 54,1% του Πέταρ Στογιάνοφ (45,9).

2006

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παρβάνοφ έγινε ο πρώτος πρόεδρος που επανεξελέγη, στις 22 και στις 29 Οκτωβρίου 2006, με 75,9% έναντι 24,05% του Βόλεν Σιντέροφ.[3]

2011

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 και στις 30 Οκτωβρίου 2011, με νικητή (52,58%) το Ρόσεν Πλέβνελιεφ από το GERB έναντι 47,42% για τον Ιβάιλο Κάλφιν από το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

2016

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 6 και στις 13 Νοεμβρίου 2016 και ανέδειξαν ως τελικό νικητή τον Ρούμεν Ράντεφ.

Κοινοβουλευτικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές διεξάγονται στη Βουλγαρία από το 1879. Υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία η κομματική εκπροσώπηση απαγορεύτηκε την περίοδο 1934-1944 στον απόηχο του βουλγαρικού πραξικοπήματος του 1934 και το διαδοχικό προσωπικό κανόνα του τσάρου Μπόρις Γ΄. Υπήρξε επίσης περίοδος με σύστημα ενιαίου κόμματος και ψηφοδελτίου κατά το κομμουνιστικό καθεστώς μεταξύ 1945 και 1989, κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, κατά την οποία μόνο οι υποψήφιοι που ορίζονταν από τις αρχές θα μπορούσαν να θέσουν υποψηφιότητα. Αυτό στην πράξη έδωσε στο Κομμουνιστικό κόμμα Βουλγαρίας και στους συνεργάτες του το μονοπώλιο της εξουσίας.

Μέχρι το 1945 δεν υπήρχε καθολική ψηφοφορία για τις γυναίκες. Σε όλες τις εκλογές από το 1990 κι έπειτα εκλέγονταν 240 βουλευτές για θητεία τεσσάρων ετών από την αναλογική εκπροσώπηση στις εκλογικές περιφέρειες με ένα όριο 4%. Οι δύο εκλογές που διέφεραν από αυτό το μοντέλο ήταν του 1990 για τη Εθνοσυνέλευση όπου εξελέγησαν 400 εκπρόσωποι. Η άλλη εξαίρεση ήταν στις εκλογές του 2009 όταν 209 αντιπρόσωποι εξελέγησαν με αναλογική εκπροσώπηση και 31 μέσω εδρών που αντιστοιχούν στις επαρχίες και τις μεγαλύτερες πόλεις.

Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2021-24)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Δημοψηφίσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έξι δημοψηφίσματα σε εθνικό επίπεδο έχουν διεξαχθεί στη Βουλγαρία από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1878:

1922

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Νοεμβρίου 1922 το ερώτημα ήταν εάν οι εγκληματίες από τους τρεις προηγούμενους πολέμους έπρεπε να διωχθούν ποινικά[4]. Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε από το 74% των πολιτών.

1946

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1946 το ερώτημα ήταν αν η Βουλγαρία έπρεπε να παραμείνει σε μοναρχία ή να γίνει δημοκρατία[5].Τα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 96% ήταν υπέρ της αλλαγής, έναντι μόλις 4% που ήταν υπέρ της διατήρησης της μοναρχίας, με τη συμμετοχή των ψηφοφόρων να ανέρχεται στο 92%. [6] Η μοναρχία είχε ουσιαστικά τελειώσει αμέσως μετά το πραξικόπημα της 9ης Σεπτεμβρίου 1944, με το οποίο το Πατριωτικό Μέτωπο ανέλαβε την εξουσία. Εκείνη την εποχή, το συμβούλιο αντιβασιλείας του αρχηγού του κράτους, του τσάρου Συμεών Β΄, αντικαταστάθηκε από ένα νέο συμβούλιο που αποτελείτο εξ ολοκλήρου από μέλη του Κομουνιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας, της κυρίαρχης δύναμης του Πατριωτικού Μετώπου.

Στη θεωρία, το δημοψήφισμα ήταν αντισυνταγματικό σύμφωνα με το Σύνταγμα του Τάρνοβο που ίσχυε ακόμη εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Τάρνοβο, το κρατικό σύστημα δεν μπορούσε να αλλάξει με δημοψήφισμα. Ο μόνος συνταγματικός τρόπος για να γίνει αυτό ήταν η σύγκληση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, η οποία μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο με πρωτοβουλία του τσάρου.[7]

Η χώρα ανακηρύχθηκε λαϊκή δημοκρατία στις 15 Σεπτεμβρίου 1946, θέτοντας επίσημα τέλος σε 68 χρόνια μοναρχίας. Την επόμενη μέρα, ο Συμεών και η μητέρα του, η βασίλισσα Τζοβάνα, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, αν και η βασίλισσα ήθελε να φύγει από τη Βουλγαρία μετά την εκτέλεση του πρίγκιπα Κίριλ την 1η Φεβρουαρίου 1945. [8]

Μετά το δημοψήφισμα, έναν μήνα αργότερα διεξήχθησαν εκλογές για την εκλογή της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.[9] Το σώμα αυτό υιοθέτησε ένα νέο δημοκρατικό σύνταγμα, γνωστό ως Σύνταγμα του Ντιμιτρόφ, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την επόμενη χρονιά.

1971

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Μαΐου του 1971 ζητήθηκε η έγκριση του λαού για νέο σύνταγμα[5]. Σύμφωνα με αναφορές, το 99,7% ενέκρινε το νέο σύνταγμα, με συμμετοχή 99,7%.

2013

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Ιανουαρίου 2013 οι πολίτες τάχτηκαν υπέρ της κατασκευής ενός νέου πυρηνικού σταθμού σε ποσοστό 61,49%, έναντι του 38,51% που ψήφισαν αρνητικά[10]. Ωστόσο, το δημοψήφισμα είναι μη δεσμευτικό αναφορικά με το αποτέλεσμά του, επειδή η συμμετοχή δεν κατάφερε να ξεπεράσει το απαιτούμενο 60%.[11]

Επιλογή Ψήφοι %
Ναι851,75761,49
Όχι533.52638,51
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια20.180–
Σύνολο1.405.463100
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή6.952.18320,22
Πηγή: CEC

2015

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Οκτωβρίου 2015, παράλληλα με τις τοπικές εκλογές, διεξήχθη στη Βουλγαρία δημοψήφισμα για την εισαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Αν και το δημοψήφισμα εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία (72,7%), η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλότερη (40,05%) από το απαιτούμενο όριο για να καταστεί το αποτέλεσμα δεσμευτικό. [12]

2016

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 6 Νοεμβρίου 2016 οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν σε τρία ερωτήματα. Τα ερωτήματα ήταν: αν υποστήριζαν τον περιορισμό της δημόσιας χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων, την εισαγωγή της υποχρεωτικής ψήφου στις εκλογές και τα δημοψηφίσματα και την αλλαγή του εκλογικού συστήματος για την Εθνοσυνέλευση σε σύστημα δύο γύρων. Το δημοψήφισμα απέτυχε λόγω χαμηλής συμμετοχής (50,8%).

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Γκεόργκι Παρβάνοφ ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας
  2. ↑ Nohlen & Stöver 2010, σελ. 369.
  3. ↑ «Elections 2006: Final results for the country according to the Central Electoral Commission for the President and Vice President Elections» (στα Βουλγαρικά). Izbori2006.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2006.
  4. ↑ Bulgarien, 19. November 1922 : Anklage gegen Kriegsverbrecher Direct Democracy
  5. 1 2 Nohlen & Stöver 2010, σελ. 368.
  6. ↑ Nohlen & Stöver, σ. 375
  7. ↑ { {Cite web|title=1946: Το Τρίτο Βουλγαρικό Βασίλειο τελειώνει με δημοψήφισμα|url=https://bnr.bg/en/post/100450616/1946-third-bulgarian-kingdom-ends-with-a-referendum%7Caccess-date=2022-02-22%7Cwebsite=BNR%7Clanguage=en}}
  8. ↑ «1946: Истинският референдум». Duma. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2021.
  9. ↑ Nohlen & Stöver, p376
  10. ↑ Q&A: Bulgaria's nuclear energy referendum BBC News, 25 January 2013
  11. ↑ «In historic vote, Bulgarian voters back new nuclear plant». EurActiv.
  12. ↑ Το δημοψήφισμα για την ηλεκτρονική ψηφοφορία στη Βουλγαρία δεν πέτυχε Sofia Globe, 25 Οκτωβρίου 2015

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Εκλογές_στη_Βουλγαρία&oldid=11404600"