Γουίλιαμ Φώκνερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γουίλιαμ Φώκνερ
Carl Van Vechten - William Faulkner.jpg
Ο Γουίλιαμ Φώκνερ το Δεκέμβρη του 1954.
Φωτογρ. του Carl van Vechten
Όνομα Γουίλιαμ Φώκνερ
Γέννηση 25 Σεπτεμβρίου 1897[1]
Νιου ΄Ωλμπανυ, Μισισίπι, ΗΠΑ[1]
Θάνατος 6 Ιουλίου 1962 (64 ετών)[1]
Byhalia, Μισισίπι, ΗΠΑ[1]
Επάγγελμα/
ιδιότητες
σεναριογράφος, ποιητής, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, θεατρικός συγγραφέας και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας
Εθνικότητα Αμερικανός
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σχολές φοίτησης Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και Πανεπιστήμιο του Μισισιπή
Αξιοσημείωτα έργα Η βουή και η αντάρα
Καθώς ψυχορραγώ
Φως στον Αύγουστο
Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!
Ένα τριαντάφυλλο για την Έμιλυ κ.α.
Commons page Πολυμέσα

Ο Γουίλιαμ Φώκνερ (William Cuthbert Falkner, 25 Σεπτεμβρίου 1897 - 6 Ιουλίου 1962) ήταν Αμερικανός συγγραφέας από τους σημαντικότερους του 20ου αιώνα.
Βραβεύθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1949, δύο Βραβεία Πούλιτζερ και το Βραβείο Εθνικού βιβλίου (ΗΠΑ) το 1955. Το 1939 εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων των ΗΠΑ και το 1948 έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας. Στην Ελλάδα τιμήθηκε το 1957 με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Νιου ΄Ωλμπανυ του Μισισίπι. Ο προπάππος του ήταν συνταγματάρχης του στρατού, αλλά ο Φώκνερ δεν έγινε δεκτός στο στράτευμα όταν η Αμερική μπήκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω του ύψους του (1.67μ). Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, ανάμεσά τους σένα βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη καθώς και μια μικρή εφημερίδα στη Νέα Ορλεάνη, όπου το 1924 ο φίλος του Φιλ Στόουν φρόντισε να εκδοθεί σε 1.000 αντίτυπα η συλλογή ποιημάτων του Ο Μαρμάρινος Φαύνος (The Marble Faun).

Το 1929 νυμφεύθηκε την Estelle Oldham στην Οξφόρδη του Μισισίπι. Εκείνο το διάστημα, όπου εργαζόταν νυχτερινή βάρδια σε τοπικό ηλεκτρικό σταθμό, μέσα σε έξι βδομάδες του καλοκαιριού, από τα μεσάνυχτα ως τις τέσσερις το πρωί, γεννήθηκε το Καθώς ψυχορραγώ (As I Lay Dying), που κυκλοφόρησε την αμέσως επόμενη χρονιά (1930). Ακολούθησε Το Άδυτο (Sanctuary), 1931 και κάποια σενάρια για το Χόλιγουντ (μεταξύ των οποίων το Today we Live του Χάουαρντ Χωκς, 1933, πάνω σ' ένα δικό του διήγημα, και αργότερα οι διασκευές του Μεγάλου ύπνου του Ρέιμοντ Τσάντλερ, καθώς και του Να έχεις και να μην έχεις του Χέμινγουεϊ, μια και οι πωλήσεις των βιβλίων του ήταν ασήμαντες.

Ο Γουίλιαμ Φώκνερ ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς μυθιστοριογράφους και ανανεωτής της αφηγηματικής τέχνης στον 20ο αιώνα. Κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας [2](1950), η Σουηδική Ακαδημία αναφέρθηκε στη δημιουργία, από τον Φώκνερ, ενός απέραντου παγκόσμιου θεάτρου της ανθρωπότητας, μαγικά φωτισμένου και γεμάτου χαρακτήρες μεγαλύτερους από τη ζωή[3].

Ο Φώκνερ, αν και αναγνωρισμένος συγγραφέας, κρατήθηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έδωσε ελάχιστες συνεντεύξεις και οι επιστολές του είναι στεγνές και αυστηρά επαγγελματικές. Στον κόσμο του, παρά την επικέντρωση στον αμερικανικό νότο, η αφήγηση έχει οικουμενική σημασία και στάση απέναντι σε προβλήματα όπως οι φυλετικές διακρίσεις.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς το 1962 στο Μπαχέϊλια του Μισισίπι αφήνοντας πίσω του ένα έργο που σημάδεψε ανεξίτηλα την πεζογραφία του 20ού αιώνα και όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί αλλά και κανένας ως τώρα δεν κατάφερε να το μιμηθεί.

Εργογραφία (και ελληνικές εκδόσεις)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1926: Η πληρωμή του στρατιώτη- (Soldier’s pay), (ελλ. μτφ. Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, για τις εκδ. "ΑΓΚΥΡΑ", 1998)
  • 1927: Mosquitoes
  • 1929: Σαρτόρις- (Sartoris), (ελλ. μτφ. Εύη Γεωργούλη για τις εκδ. "ΙΝΔΙΚΤΟΣ", 2001)
  • 1929: Η βουή και η μανία - (The Sound and Fury),[4], (ελλ. μτφ. Τάκης Μενδράκος, για τις εκδ. "ΠΑΠΥΡΟΣ", 1995 - Παύλος Μάτεσις για τις εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 2002)
  • 1930: Καθώς ψυχορραγώ - (As I Lay Dying), (ελλ. μτφ. Μένης Κουμανταρέας για τις εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", α΄ έκδ. 1970)
  • 1931: Το ιερό (άλλος τίτλος Άδυτο) - (Sanctuary), (ελλ. μετάφρ. Γιάννης Λάμψας, για τις "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ", α΄ έκδ. 1967 - Ιωάννα Καρατζαφέρη για τις εκδ. "ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ", 2011)
  • 1932: Φως τον Αύγουστο - (Light in August), (ελλ. μτφ. Βικτώρια Τράπαλη για τις εκδ. ΕΞΑΝΤΑΣ, 1994 - Στ. Ντώνια "ΑΝΟΙΧΤΗ ΓΩΝΙΑ", χ.χ.)
  • 1935: Pylon
  • 1936: Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ! - (Absalom, Absalom!), (ελλ. μτφ. Έλλη Μαρμαρά για τις εκδ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ, 1997)
  • 1938: Οι Ακατανίκητοι - (The Unvanquished), (ελλ. μτφ. Ντίνα Σάπκα για τις εκδ. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, 1991)
  • 1939: Άγρια φοινικόδεντρα - (The Wild Palms), (ελλ. μτφ. Κοσμάς Πολίτης για τις εκδ. "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ", χ.χ. και με την ίδια μετάφραση εκδ. "ΓΡΑΜΜΑΤΑ", 1986)
  • 1940: Το Χωριό - (The Hamlet), (ελλ. μτφ. Δ.Π. Κωστελένου για τις εκδ. "Δίδυμοι", 1969)
  • 1942: Go Down, Moses
  • 1948: Ο ξένος στο χώμα - (Intruder in the Dust), (μτφ. Αύγουστος Κορτώ για τις εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 2014)
  • 1951: Requiem for a Nun
  • 1954: A Fable Το βιβλίο τιμήθηκε με το «Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας)» και το «National Book Award» το 1955
  • 1957: The Town
  • 1959: The Mansion
  • 1962: Κλέφτες - (The Reivers). Το βιβλίο τιμήθηκε με το «Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας)» - (βράβευση μετά θάνατον) το 1963, (μτφ. Εύη Γεωργούλη για τις εκδ. "ΙΝΔΙΚΤΟΣ", 2004)

Διηγήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα