Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Αχμέτ Γ΄)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αϊσέ Σουλτάν
عائشه سلطان
Γέννηση24 Νοεμβρίου 1718 (1718-11-24)
Παλάτι Τοπ Καπί, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος3 Οκτωβρίου 1776 (57 ετών)
Παλάτι Ορτάκιοϊ, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Τόπος ταφήςΜαυσωλείο Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα, Γενί Τζαμί, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
ΣύζυγοςΚουντουρατσιζάντε Ιστανμπουλού Μεχμέτ Πασάς
Χατίπ Αχμέτ Πασάς
Σιλαχντάρ Μεχμέτ Πασάς
ΕπίγονοιΡουκιγιέ Χανίμσουλταν
Πλήρες όνομα
   Αϊσέ μπιντ Αχμέτ Χαν
Τούρκικα: Ayşe bint Ahmed Han
Οθωμανικά: عایشه بن احمد هان
ΟίκοςΟσμανιδών
ΠατέραςΑχμέτ Γ΄
ΜητέραΕμινέ Μουσλιχέ Καντινεφέντι
ΘρησκείαΙσλάμ
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Αϊσέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:عائشه سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Sultan, 24 Νοεμβρίου 1718 - 3 Οκτωβρίου 1776) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1718 στο Παλάτι Τοπ Καπί,[3] και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Εμινέ Μουσλιχέ Καντινεφέντι.[4][5]

Το 1724, όταν η Αϊσέ ήταν έξι ετών, ο Αχμέτ την αρραβώνιασε με τον ξιφομάχο του Κουντουρατσιζάντε Ιστανμπουλού Μεχμέτ Πασά και τον διόρισε κυβερνήτη της Ρουμέλιας.[6][2][7] Το συμβόλαιο γάμου συνήφθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1728 και ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1728 στο Παλάτι Τοπ Καπί. Στο ζευγάρι δόθηκε το Παλάτι Βαλιντέ Κετουντάσι Μεχμέτ Πασά, που βρίσκεται στο Σουλεϊμανιγιέ ως κατοικία τους.

Μετά το θάνατο του Μεχμέτ, παντρεύτηκε τον Χατίπ Αχμέτ Πασά.[2] Ο γάμος πραγματοποιήθηκε το 1740 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Ο Αχμέτ διορίστηκε κυβερνήτης του Μοριά το 1744 και πέθανε το 1748.[8] Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Αχμέτ, παντρεύτηκε Σιλαχντάρ Μεχμέτ Πασά, Σαντζάκ Μπέη (επαρχιακός κυβερνήτης) των Τρικάλων.[9] Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1758 στο Παλάτι Χεκιμπασί.[10]

Είχε μια κόρη την Ρουκιγιέ Χανίμσουλταν, η οποία παντρεύτηκε τον Λαλαζάντε Νουρί Μπέη.[11]

Έχτισε ένα σιντριβάνι γύρω από το παλάτι στην Κωνσταντινούπολη.[12][12] Ο πατέρας της της έδωσε τα Παλάτια του Ραμί Πασάς και το Μπαχαριγιέ.[2]

Πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1776 και είναι θαμμένη στο Μαυσωλείο της προγιαγιά της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα, που βρίσκεται στο Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.[9][13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. The Rise of the Turks and the Ottoman Empire Αρχειοθετήθηκε 2012-06-28 στο Wayback Machine. Retrieved on 2007-09-16
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Uluçay 2011, σελ. 135.
  3. Silahdar Findiklili Mehmed Agha (2001). Nusretnâme: Tahlil ve Metin (1106-1133/1695-1721). σελ. 900. 
  4. Uluçay 2011, σελ. 127.
  5. Şemʼdânî-zâde Fındıklılı, Süleyman Efendi (1976). Aktepe, M.Münir, επιμ. Şemʼdânî-zâde Fındıklılı Süleyman Efendi târihi Mürʼiʼt-tevârih-Volume II A. Edebiyat Fakültesi Matbaası. σελ. 9. 
  6. Duindam, Jeroen; Artan, Tülay; Kunt, Metin (11 Αυγούστου 2011). Royal Courts in Dynastic States and Empires: A Global Perspective. BRILL. σελίδες 362, 363 n. 49. ISBN 978-9-004-20622-9. 
  7. Sakaoğlu 2008, σελ. 437.
  8. Sakaoğlu 2008, σελ. 437-8.
  9. 9,0 9,1 Uluçay 2011, σελ. 136.
  10. Sakaoğlu 2008, σελ. 438.
  11. Haskan, Mehmet Nermi (2008). Eyüp Sultan tarihi, Volume 1. Eyüp Belediyesi Kültür Yayınları. σελ. 355. ISBN 978-9-756-08704-6. 
  12. 12,0 12,1 Kala 2019, σελ. 129.
  13. Sakaoğlu 2008, σελ. 439.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
  • Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
  • Mustafa Çağatay Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ankara, Ötüken. 
  • Sakaoğlu, Necdet (2008). Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayıncılık. ISBN 978-9-753-29623-6. 
  • Kala, Eyüp (2019). OSMANLI DÖNEMİ HANIM SULTAN VAKIFLARI VE SOSYAL POLİTİKA UYGULAMALARI.