Πολλαπλασιασμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στα μαθηματικά, πολλαπλασιασμός είναι μία στοιχειώδης αριθμητική πράξη, που εφαρμόζεται σε δύο όρους, τους παράγοντες και παράγει ένα αποτέλεσμα, το γινόμενο. Όταν ένας από τους παράγοντες είναι ακέραιος αριθμός, ο πολλαπλασιασμός ισοδυναμεί με το επαναλαμβανόμενο άθροισμα του άλλου παράγοντα.

\displaystyle  a \times n = \underbrace{a + \cdots + a}_{n}

Για παράδειγμα, 4 × 7 (προφορικά, "τέσσερα επί επτά") είναι το ίδιο με 7 + 7 + 7 + 7.

Τα κλάσματα πολλαπλασιάζονται με ξεχωριστό πολλαπλασιασμό των αριθμητών και των παρονομαστών τους: a/b × c/d = (ac)/(bd). Για παράδειγμα, 2/3 × 3/4 = (2×3)/(3×4) = 6/12 = 1/2.

Ο πολλαπλασιασμός ορίζεται για τους πραγματικούς και μιγαδικούς αριθμούς, τα πολυώνυμα, τους πίνακες και άλλες μαθηματικές ποσότητες. Το αντίθετο του πολλαπλασιασμού είναι η διαίρεση.

Wikipedia-logo.png Το άρθρο βασίστηκε αρχικά στο άρθρο multiplication της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).