Μεθανικός μεθυλεστέρας
| Μεθανικός μεθυλεστέρας | |
|---|---|
| Γενικά | |
| Όνομα IUPAC | Μεθανικός μεθυλεστέρας |
| Άλλες ονομασίες | Μυρμηκικός μεθυλεστέρας Φορμικός μεθυλεστέρας |
| Χημικά αναγνωριστικά | |
| Χημικός τύπος | C2H4O2 |
| Μοριακή μάζα | 60,05 amu |
| Σύντομος συντακτικός τύπος |
HCOOCH3 |
| Συντομογραφίες | HCOOMe |
| Αριθμός CAS | 107-31-3 |
| SMILES | O=COC |
| PubChem CID | 7865 |
| Ισομέρεια | |
| Ισομερή θέσης | 8 |
| Φυσικές ιδιότητες | |
| Σημείο τήξης | -100 °C |
| Σημείο βρασμού | 32 °C |
| Πυκνότητα | 980 kg/m3 |
| Εμφάνιση | Διαυγές υγρό Αιθέρια οσμή |
| Χημικες ιδιότητες | |
| Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά |
|
Ο μεθανικός μεθυλεστέρας ή μυρμηκικός μεθυλεστέρας ή φορμικός μεθυλεστέρας είναι ο μεθυλεστέρας του μεθανικού οξέος και ο απλούστερος καρβοξυλκός εστέρας. Εμφανισιακά είναι ένα διαυγές υγρό με αιθέρια οσμή, υψηλή τάση ατμών και χαμηλή επιφανειακή τάση. Με βάση το χημικό του τύπο, C2H4O2, είναι ένας από τους «τυπικούς» υδατάνθράκες (δηλαδή τις ενώσεις που έχουν την αναλογία ατόμων υδρογόνου - οξυγόνου 2:1, που έχει και το νερό, αλλά χωρίς να είναι πραγματικά σάκχαρα). Ακόμη, με βάση τον ίδιο τύπο, ο μεθανικός μεθυλεστέρας έχει τα ακόλουθα οκτώ (8) ισομερή θέσης:
- Αιθενοδιόλη-1,1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=C(OH)2.
- Αιθενοδιόλη-1,2 με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH=CH(OH) (σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή).
- Υδροξυαιθανάλη με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH2CHO.
- Αιθανικό οξύ με σύντομο συντακτικό τύπο CH3COOH.
- 1,2-επιδιοξυαιθάνιο ή 1,2-διοξετάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο

- 1,1'-εποξυμεθοξυμεθάνιο ή 1,3-διοξετάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο

- 1,1-επιδιοξυαιθάνιο ή μεθυλοδιοξιράνιο με σύντομο συντακτικό τύπο

- 1,2-εποξυαιθανόλη ή υδροξυοξιράνιο με σύντομο συντακτικό τύπο

Πίνακας περιεχομένων |
Δομή[Επεξεργασία]
| Δεσμοί[1] | ||||
| Δεσμός | τύπος δεσμού | ηλεκτρονική δομή | Μήκος δεσμού | Ιονισμός |
|---|---|---|---|---|
| C#1'-H | σ | 2sp3-1s | 109 pm | 3% C- H+ |
| C#1-H | σ | 2sp2-1s | 106 pm | 3% C- H+ |
| C=O | σ | 2sp2-2sp2 | 132 pm | 19% C+ O- |
| π | 2p-2p | |||
| C#1-O | σ | 2sp2-2sp3 | 147 pm | 19% C+ O- |
| C#1'-O | σ | 2sp3-2sp3 | 150 pm | 19% C+ O- |
| Γωνίες | ||||
| HC#1'H | 109°28' | |||
| HC#1'O | 109°28' | |||
| HC#1O | 120° | |||
| C#1OO | 120° | |||
| OC#1O | 120° | |||
| COC | 104,45° | |||
| Στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο[2] | ||||
| O (-O-) | -0,38 | |||
| O (=O) | -0,38 | |||
| H (HC) | +0,03 | |||
| C#1' | +0,10 | |||
| C#1 | +0,54 | |||
Παραγωγή[Επεξεργασία]
Βιομηχανική μέθοδος[Επεξεργασία]
Η βιομηχανία συνήθως προτιμά την αντίδραση μεθανόλης (CH3OH) και μονοξειδίου του άνθρακα (CO), παρουσία μιας ισχυρής βάσης, συνήθως του μεθανολικού νατρίου (CH3ONa)[3]:

Η μέθοδος αυτή δίνει καλύτερα αποτελέσματα όταν χρησιμοποιούνται όσο το δυνατό πιο ξηρά αντιδραστήρια, γιατί ο καταλύτης της είναι ευαίσθητος στην παρουσία νερού (H2O)[4].
Εργαστηριακές μέθοδοι[Επεξεργασία]
Εστεροποίηση[Επεξεργασία]
Ο μεθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης μεθανόλης (CH3OH) και μεθανικού οξέος (HCOOH) σε όξινο περιβάλλον[5][6]:

Αλκυλίωση[Επεξεργασία]
Ο μεθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης μεθανικού νατρίου (HCOONa) με μεθυλαλογονίδιο (CH3X)[7]:

Ακυλίωση[Επεξεργασία]
Ο μεθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης μεθανόλης (CH3OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις[8]:
1. Με φορμυλαλογονίδιο (HCOX):

2. Με ανθρακικό οξύ (H2CO3):

3. Με άλλον μεθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, HCOOR):

Χημικές ιδιότητες[Επεξεργασία]
Σαπωνοποίηση[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας μεθανικό νάτριο (HCOONa) και μεθανόλη (CH3OH)[9]:

Μετεστεροποίηση[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας μεθανικό αλκυλεστέρα και μεθανόλη[10]:

Αμμωνιόλυση[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH3), σχηματίζοντας μεθαναμίδιο (HCONH2) και μεθανόλη (CH3OH)[11]:

Επίδραση οργανομαγνησιακών ενώσεων[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας αλδεΰδη (RCHO) και μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH3OMgX)[12][13]:

Αναγωγή[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη (CH3OH)[14]:
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH3CH2OH):

2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni):

3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4):

Συμπύκνωση[Επεξεργασία]
O μεθανικός μεθυλεστέρας δίνει χημική αντίδραση συμπύκνωσης με επίδραση νατρίου σε απρωτικούς διαλύτες, σχηματίζοντας αιθανοδιάλη και μεθανολικό νάτριο (CH3ONa)[15]:

Χρήσεις[Επεξεργασία]
Ο μεθανικός μεθυλεστέρας χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή μεθαναμίδιου (HCONH2), διμεθυλομεθαναμίδιου [HCON(CH3)2] και μεθσνικού οξέος. Χρησιμοποιείται ακόμη ως εντομοκτόνο και στην παρασκευή διαφόρων φαρμακευτικών προϊόντων. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη ως προωθητικό αέριο αφρού, αφού έχει μηδενικό δυναμικό καταστροφής όζοντος και μηδενικό δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης, αντικαθιστώντας άλλα προωθητικά, όπως φθοροχλωράνθρακες, με βλαβερά αντίστοιχα δυναμικά[16].
Μια παλαιότερη χρήση του ήταν ως ψυκτικό υγρό για ψυγεία, πριν αντικατασταθεί με λιγότερο τοξικά υγρά.
Πηγές[Επεξεργασία]
- Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
- Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
- SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
- Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
- Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄.
- Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄.
- Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
Αναφορές και παρατηρήσεις[Επεξεργασία]
- ↑ Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.
- ↑ Υπολογισμένο βάση του ιονισμού από τον παραπάνω πίνακα
- ↑ Process Economics Reports, Review 88-1-1, Process Economics Program, SRI Consulting, California, 1999
- ↑ W. Couteau, J. Ramioulle, US Patent US4216339
- ↑ Ως μέσο οξίνισης χρησιμοποιείται συνήθως το θειικό οξύ (H2SO4), για να απορροφά το παραγόμενο νερό (H2O) και έτσι να μετακινεί το σημείο ισορροπίας της αμφίδρομης αντίδρασης προς τα δεξιά, και έτσι να την κάνει πρακτικά μονόδρομη:
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α1.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α2.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α3.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 306, §13.7.1.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 306, §13.7.2.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 306, §13.7.3.
- ↑ Το τελευταίο με υδρόλυση σχηματίζει μεθανόλη (CH3OH).
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 306, §13.7.4.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 307, §13.7.5.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 307, §13.7.7α.
- ↑ United Nations Environment Program Rigid and Flexible Foams Technical Options Committee 2006 Assessment report. http://ozone.unep.org/teap/Reports/FTOC/ftoc_assessment_report06.pdf
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Methyl formate της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
|
||||||||