Ντιονκουντά Τραορέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ντιονκουντά Τραορέ
Dioncounda Traore photo officielle de campagne 3 Mali 2012.jpg
Υπηρεσιακός Πρόεδρος του Μάλι
Περίοδος
12 Απριλίου 2012 – 4 Σεπτεμβρίου 2013
Πρωθυπουργός Σεΐκ Μοντιμπό Ντιαρά (υπηρεσιακός)
Τζανγκό Σισοκό (υπηρεσιακός)
Προκάτοχος Αμαντού Σανογκό (επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους)
Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης του Μάλι
Ανέλαβε   3 Σεπτεμβρίου 2007
Προκάτοχος Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά
Υπουργός Εξωτερικών του Μάλι
Περίοδος
25 Οκτωβρίου 1994 – 24 Αυγούστου 1997
Πρωθυπουργός Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά
Προκάτοχος Σι Καντιατού Σόου
Διάδοχος Μοντιμπό Σιντιμπέ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 23 Φεβρουαρίου 1942 (1942-02-23) (72 ετών)
Κατί, Γαλλικό Σουδάν (σήμερα Μάλι)
Πολιτικό Κόμμα Συμμαχία για τη Δημοκρατία στο Μάλι
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Αλγερίου
Πανεπιστήμιο της Νίκαιας

Ο Ντιονκουντά Τραορέ (Dioncounda Traoré, γενν. στο Κατί στις 23 Φεβρουαρίου 1942) είναι πολιτικός από το Μάλι. Διετέλεσε υπηρεσιακός πρόεδρος από τον Απρίλιο του 2012 ως το Σεπτέμβριο του 2013. Υπηρετεί ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το Σεπτέμβριο του 2007 και είναι αρχηγός της Συμμαχίας για τη Δημοκρατία στο Μάλι-Αφρικανικό Κόμμα για Αλληλεγγύη και Δικαιοσύνη (ADEMA-PASJ) από το 2000.[1] Ήταν επίσης πρόεδρος της Συμμαχίας για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο (ADP), ενός συνασπισμού κομμάτων που υποστήριξε την επανεκλογή του προέδρου Αμαντού Τουμανί Τουρέ το 2007.[2]

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στη Σοβιετική Ένωση, στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου και στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας και δίδαξε στο εκπαιδευτικό κολέγιο του Μάλι (ENSUP) από το 1977 ως το 1980. Συνελήφθη αργότερα για τη συνδικαλιστική του δράση και στάλθηκε στη Μενακά, στο βόρειο Μάλι.[3] Συνακόλουθα, ανέλαβε γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Μηχανικών.[1] Έλαβε μέρος στον αγώνα για τη δημοκρατία που κορυφώθηκε με την ανατροπή του προέδρου Μούσα Τραορέ το Μάρτιο του 1991.[1][3] Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ADEMA και εξελέγη δεύτερος αντιπρόεδρος στο ιδρυτικό του συνέδριο, που διεξήχθη στις 25–26 Μαΐου 1991, με τον Αλφά Ουμάρ Κοναρέ να εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος και το Μαμαντού Λαμίν Τραορέ να εκλέγεται πρώτος αντιπρόεδρος.[3][4]

Μετά την εκλογή του Κοναρέ στην προεδρία του Μάλι στις εκλογές του 1992, ο Ντιονκουντά Τραορέ διορίστηκε υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών, Εργασίας και Εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης στις 9 Ιουνίου 1992 και έπειτα ανέλαβε υπουργός Προεδρίας για θέματα Άμυνας στις 16 Απριλίου 1993. Παρέμεινε στο τελευταίο αξίωμα ως τις 25 Οκτωβρίου 1994, οπότε ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών.[1] Στο πρώτο τακτικό συνέδριο του κόμματός του, το Σεπτέμβριο του 1994, εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του κόμματος, με νέο πρόεδρο τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.[3][5]

Εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Ναρά το 1997 και προκειμένου να καταλάβει την έδρα του παραιτήθηκε από υπουργός Εξωτερικών στις 24 Αυγούστου 1997. Έγινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής του ADEMA και μετά την παραίτηση του Κεϊτά τον Οκτώβριο του 2000,[1] ο Τραορέ εξελέγη πρόεδρος του ADEMA στο πρώτο έκτακτο συνέδριο του κόμματος, στις 25–28 Νοεμβρίου 2000.[6] Έχασε την έδρα του στη Ναρά στις βουλευτικές εκλογές του 2002.[1]

Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2007, ο συνασπισμός του Τραορέ κέρδισε τον δεύτερο γύρο με 58,41% των ψήφων.[7] Στην πρώτη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης υπό τη νέα της σύνθεση στις 3 Σεπτεμβρίου 2007, ο Τραορέ εξελέγη πρόεδρός της, με 111 ψήφους έναντι 31 για το Μουντάγκα Ταλ από το Εθνικό Κογκρέσο για τη Δημοκρατική Πρωτοβουλία (CNID), ένα άλλο μέλος του ADP.[8][9]

Έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2012 που επέφερε και διεθνείς κυρώσεις στο Μάλι, επιτεύχθηκε συμφωνία στην Μπουρκίνα Φάσο υπό την αιγίδα της ECOWAS και υπογράφηκε στις 6 Απριλίου 2012 για παράδοση της εξουσίας από τον επικεφαλής της στρατιωτικής χούντας, Λοχαγό Αμαντού Σανογκό στον Ντιονκουντά Τραορέ, ο οποίος έγινε προσωρινός πρόεδρος μέχρι τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών.[10] Ο Τραορέ είχε φύγει από τη χώρα μετά το πραξικόπημα, για να επιστρέψει στις 7 Απριλίου.[11]

Η τελετή ορκωμοσίας του έγινε στις 12 Απριλίου 2012. Ο Τραορέ υποσχέθηκε μα πολεμήσει συνολικά την εξέγερση των Τουαρέγκ στο Βορρά.[12]

Στις 13 Αυγούστου επαναδιόρισε τον πρωθυπουργό Σεΐκ Μοντιμπό Ντιαρά δίνοντάς του περιθώριο 3 ημερών για σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας.[13]

Επίθεση το Μάιο του 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 21 Μαΐου 2012 στρατιώτες που ήταν υπέρ των πραξικοπηματιών κατάφεραν να μπουν στο γραφείο του Τραορέ στην Μπαμακό.[14] Οι διαδηλωτές μετέφεραν ένα ψεύτικο φέρετρο με το όνομα του Τραορέ γραμμένο πάνω σε αυτό[15] και εξουδετέρωσαν δύο άντρες της φρουράς. Όταν ένας από τους φρουρούς έβαλε ένα κράνος στο κεφάλι του Τραορέ για να τον προστατεύσει, οι επιτιθέμενοι χρησιμοποίησαν το κράνος για να χτυπήσουν τον Τραορέ. Άλλοι από το πλήθος τον γρονθοκόπησαν και ο Τραορέ ξεγυμνώθηκε, ενώ το πλήθος μετέφερε κομμάτια από τα ρούχα του.[16][17]

Ο Τραορέ τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο χωρίς να έχει τις αισθήσεις του.[18] Τρεις από τους διαδηλωτές σκοτώθηκαν και άλλοι τραυματίστηκαν όταν η φρουρά του προέδρου άνοιξε πυρ εναντίον των επιτιθέμενων.[14] Ο Τραορέ υποβλήθηκε σε εξετάσεις που έδειξαν ότι τελικά δεν είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά και οδηγήθηκε σε ασφαλές μέρος. Ο πρωθυπουργός κάλεσε σε αυτοσυγκράτηση και σε τερματισμό των διαδηλώσεων, δηλώνοντας ότι η επίθεση "δεν είχε αξία για τη χώρα".[19] Ο Τραορέ εν συνεχεία μετέβη στη Γαλλία για περαιτέρω εξετάσεις (είχε βηματοδότη) και επέστρεψε στις 27 Ιουλίου, έπειτα από 2 μήνες.[20]

Στις 5 Ιουνίου 2012 οι υποστηρικτές του πραξικοπήματος Μπουμπακαρ Μπορέ, Γιακουμπά Νιαρέ και Μαμαντού Σανγκαρέ συνελήφθησαν για την επίθεση.[21] Ένα βίντεο της επίθεσης δημοσιεύτηκε στη Jeune Afrique στις 29 Ιουνίου.[16]

Το Σεπτέμβριο του 2013 τον διαδέχθηκε ο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 "Dioncounda Traoré : UNE RICHE EXPÉRIENCE", L'Essor, n°16025, 4-9-2007 (γαλλικά).
  2. "Soumeylou Boubèye Maiga exclu de l’ADEMA", Panapress, 26-2-2007 (γαλλικά).
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 "Dioncounda Traoré, président de l'Assemblée : Un "para" à la tête de l'Hémicycle", L'Independant, 6-9-2007 (γαλλικά).
  4. "Membres du conseil exécutif de l'Adéma-PASJ élus au congrès constitutif du 25 et 26 Mai 1991.", ιστοσελίδα του ADEMA (γαλλικά).
  5. "Membres du conseil exécutif de l'Adéma-PASJ élus au premier congrès ordinaire de Septembre 1994.", ιστότοπος του ADEMA (γαλλικά).
  6. "L'AGENDA DU PREMIER QUINQUENNAT 1992–1997", L'Essor, 6-6-2002 (γαλλικά).
  7. "LISTE PROVISOIRE DES DÉPUTÉS ÉLUS au 2è TOUR", L'Essor, n°15998, 26-7-2007 (γαλλικά).
  8. "Dioncounda Traoré élu président de l'Assemblée nationale : PRESQUE UN PLÉBISCITE !", L'Essor, n°16026, 4-9-2007 (γαλλικά).
  9. "Mali: Dioncounda Traoré élu président de l'Assemblée nationale", AFP, 3-9-2007 (γαλλικά).
  10. «Mali junta says power transfer 'within days'». Al Jazeera. 7-4-2012. http://www.aljazeera.com/news/africa/2012/04/201246232416740914.html. Ανακτήθηκε στις 9-4-2012. 
  11. "Parliament head returns to Mali as interim president". USA Today. Associated Press. 7-4-2012. http://www.usatoday.com/news/world/story/2012-04-07/Mali-head-interim-president/54099308/1. Ανακτήθηκε στις 9-4-2012. 
  12. «Mali's new leader threatens 'total war' against Tuareg rebels». The Telegraph. 13-4-2012. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/africaandindianocean/mali/9201664/Malis-new-leader-threatens-total-war-against-Tuareg-rebels.html. Ανακτήθηκε στις 14-4-2012. 
  13. «Mali's Traore 're-appoints' prime minister». Al Jazeera. 13-8-2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15-8-2012. http://www.webcitation.org/69yZZU31B. Ανακτήθηκε στις 15-8-2012. 
  14. 14,0 14,1 «Mali President Dioncounda Traore 'in hospital after attack'». BBC News. 21-5-2012. http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-18142488. Ανακτήθηκε στις 20-5-2012. 
  15. D Turf, Mali's transitional president beaten up by demonstrators, Ground Report, 23-5-2012
  16. 16,0 16,1 «Exclusif - Mali : la vidéo du lynchage de Dioncounda Traoré au palais de Koulouba» (στα γαλλικά). Jeune Afrique. 29-6-2012. http://www.jeuneafrique.com/Article/JA2685p017.xml0/mali-manifestation-cedeao-bamakoexclusif-mali-la-video-du-lynchage-de-dioncounda-traore-au-palais-de-koulouba.html. Ανακτήθηκε στις 29-6-2012. 
  17. «Vidéo de l'agression du président malien» (στα γαλλικά). Le Figaro. 29-6-2012. http://www.lefigaro.fr/flash-actu/2012/06/29/97001-20120629FILWWW00731-video-de-l-agression-du-president-malien.php. Ανακτήθηκε στις 29-6-2012. 
  18. «Interim president of Mali injured, witness says». Associated Press. 21-5-2012. http://news.yahoo.com/interim-president-mali-injured-witness-says-163743437.html. Ανακτήθηκε στις 21-5-2012. 
  19. «Mali interim president injured in attack». Al Jazeera. 22-5-2012. http://www.aljazeera.com/news/africa/2012/05/201252116529704653.html. Ανακτήθηκε στις 22-5-2012. 
  20. «Mali's President Dioncounda Traore returns from Paris». BBC News. 27-7-2012. http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-19022349. Ανακτήθηκε στις 28-7-2012. 
  21. «Three charged over attack on Mali president». Google News. 5-6-2012. http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5g78LpLwUpllWbUvYwrsHVyMQCeCA?docId=CNG.9231c4dfc53b09517dfd13cfee533c84.501. Ανακτήθηκε στις 29-6-2012. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dioncouda Traore της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).