Ιωάννα Α' της Νάπολης
Η Ιωάννα Α' της Νάπολης (Γαλλικά: Jeanne d'Anjou, la Reine Jeanne) (1328 - 12 Μαΐου, 1382) ήταν Βασίλισσα της Νάπολης (1343 - 1382), Κόμισσα της Προβηγκίας, Βασίλισσα των Ιεροσολύμων και της Σικελίας (1343 - 1382) και Πριγκίπισσα της Αχαΐας (1373 - 1381).
[Επεξεργασία] Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένη στη Νάπολη, η Ιωάννα ήταν κόρη του Καρόλου, Δούκα της Καλαβρίας (και υιού του Βασιλιά της Νάπολης Ροβέρτου Α' του Σοφού), και της Μαρίας του Βαλουά (αδελφής του βασιλιά Φιλίππου Στ' της Γαλλίας). Σε ηλικία 7 ετών αρραβωνιάστηκε τον 6χρονο δεύτερο ξάδελφο της, Ανδρέα, από το βασιλικό κλάδο των Ανζού. Ο τελευταίος ήταν υιός του βασιλιά της Ουγγαρίας Καρόλου Α' και αδελφός του μελλοντικού βασιλιά της Ουγγαρίας Λουδοβίκου Α'.
Όταν πέθανε ο παππούς της, Βασιλιάς Ροβέρτος (1343), όρισε διαδόχους του την Ιωάννα και τον Ανδρέα, επαναφέροντας τα δίκαια στον θρόνο της Νάπολης του αδερφού του και παππού του Ανδρέα Καρόλου Μαρτέλου. Η υπεροπτική Ιωάννα αντιστάθηκε και προκάλεσε ταραχές με τη βοήθεια της αριστοκρατίας, κάτι που έκανε τον Πάπα Κλήμη Στ' να επέμβει, στέλνοντας τον καρδινάλιο Αμερίκιο του Αγίου Μαρτίνου να αναλάβει προσωρινό έλεγχο στο βασίλειο της Νάπολης. Ο καρδινάλιος έστεψε την Ιωάννα βασίλισσα της Νάπολης και μετά τη δολοφονία του Ανδρέα (1345) η Ιωάννα παντρεύτηκε 3 φορές: το Λουδοβίκο του Τάραντα (1320 - 1362), τον Ιάκωβο Δ' της Μαγιόρκας, Δούκα της Αχαΐας (1336 - 1375), και το Δούκα Όθωνα (1320 - 1398). Απέκτησε έναν υιό με τον Ανδρέα, ο οποίος πέθανε σε βρεφική ηλικία. Οι δύο κόρες που απέκτησε με το Λουδοβίκο πέθαναν επίσης νέες.
Η βασιλεία της συνοδεύτηκε από έντονες διαμάχες ανάμεσα στα μέλη του Ανδεγαυικού Οίκου. Η δολοφονία του Ανδρέα είχε σαν αποτέλεσμα την επίθεση του αδερφού του βασιλιά της Ουγγαρίας, Λουδοβίκου Α'. Ο Λουδοβίκος του Τάραντα, ο μόνος σύζυγος της που συμβάδιζε με όλες τις επιθυμίες της, στέφθηκε συμβασιλέας (1353). Ο ξάδελφος της και κουνιάδος της, Φίλιππος Β' του Τάραντα, άφησε σε αυτήν τα δικαιώματά του στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας (1373). Ο δεύτερος σύζυγος της, Δημήτριος, πεθαίνοντας το 1375 της άφησε επίσης όλα τα δικαιώματα του στο Πριγκιπάτο.
Το 1347 η Ιωάννα άνοιξε έναν μεγάλο οίκο ανοχής στην περιοχή της Αβινιόν, που ήταν σε χρήση από την αριστοκρατία. Όταν αργότερα πέρασε η περιοχή υπό την επίβλεψη του Πάπα Κλήμη Στ', το πορνείο προφανώς σταμάτησε την λειτουργία του. Η Ιωάννα υποστήριξε την παπική κυριαρχία στην Αβινιόν, ενώ συμμάχησε και με τη Γαλλία, υιοθετώντας ως διάδοχό της το Λουδοβίκο Α' του Ανζού, μικρότερο υιό του βασιλιά της Γαλλίας, Ιωάννη Β'. Η Γαλλία και ο Αντίπαπας Κλήμης Ζ' συναντήθηκαν στη Νάπολη προκειμένου να έχουν πρόσβαση στην Ιταλία, δημιουργώντας το Δυτικό Σχίσμα. Σε αντίποινα, ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ παραχώρησε το βασίλειο της Νάπολης στον Κάρολο του Δυρραχίου. Τότε δόθηκε από τον Πάπα και η προτροπή στον βασιλιά της Ουγγαρίας να συλλάβει την Ιωάννα. Εκείνος έστειλε τον ανιψιό του, Κάρολο, την ανέτρεψε και τη φυλάκισε το 1381. Τελικά η Ιωάννα στραγγαλίστηκε στη φυλακή την επόμενη χρονιά.
Στο βασίλειο της Νάπολης τη διαδέχτηκε ο Κάρολος του Δυρραχίου.
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 |
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joan I of Naples της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
