Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελισάβετ Β΄
Elizabeth II greets NASA GSFC employees, May 8, 2007 edit.jpg
Περίοδος εξουσίας
6 Φεβρουαρίου 1952 - σήμερα
Στέψη 2 Ιουνίου 1953
Προκάτοχος Γεώργιος ΣΤ΄
Οίκος Ουίνδσορ
Γέννηση 21 Απριλίου 1926 (1926-04-21) (88 ετών)
Λονδίνο, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Πατέρας Γεώργιος ΣΤ΄
Μητέρα Βασιλομήτωρ Ελισάβετ
Σύζυγος Φίλιππος
Επίγονοι Κάρολος
Άννα
Ανδρέας
Εδουάρδος
Θρησκεία Αγγλικανή

Η Ελισάβετ Β΄ (αγγλικά: Elizabeth II, Ελισάβετ Αλεξάνδρα Μαρία, αγγλικά: Elizabeth Alexandra Mary, γεννημένη την 21η Απριλίου 1926) είναι η βασίλισσα δεκαέξι ανεξαρτήτων κρατών, φέροντας κάθε στέμμα και τίτλο ισότιμα.

Πρώιμα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Elizabeth as a thoughtful-looking toddler with curly, fair hair
Η Πριγκίπισσα Ελισάβετ σε ηλικία 3 ετών, το 1929.

Η Ελισάβετ είναι το πρώτο παιδί του Πρίγκιπα Αλβέρτου, Δούκα της Υόρκης (μετέπειτα Βασιλιάς Γεωργίος ΣΤ΄), και της συζύγου του Ελισάβετ, Δούκισσας της Υόρκης μετέπειτα Βασίλισσα Ελισάβετ). Ο πατέρας της ήταν ο δεύτερος γιος του Βασιλιά Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Βασίλισσας Μαίρης. Η μητέρα της ήταν η νεότερη κόρη του Σκωτσέζου αριστοκράτη Κλοντ Μπόους-Λάιον. Η Ελισάβετ γεννήθηκε με καισαρική τομή την Τετάρτη 21 Απριλίου 1926 στις 2.40 πμ στο σπίτι των παππούδων της στο Λονδίνο. Αργότερα βαπτίστηκε στις 29 Μαΐου από τον Αγγλικανό Αρχιεπίσκοπο της Υόρκης, Κόσμο Γκόρντον Λανγκ, στο παρεκκλήσι Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ. Πήρε τα ονόματα Ελισάβετ, προς τιμήν της μητέρας της, Αλεξάνδρα προς τιμήν της μητέρας του παππού της Γεωργίου Ε΄ και Μαίρη προς τιμήν της μητέρας του πατέρα της. Κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας, η στενή της οικογένεια συνήθιζε να την φωνάζει Λίλιμπετ.[1][2][3]

Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα, η μοναδική αδερφή της Ελισάβετ, γεννήθηκε τέσσερα χρόνια μετά από εκείνη. Οι δύο πριγκίπισσες έλαβαν εκπαίδευση κατοίκον υπό την επίβλεψη της μητέρας τους και της γκουβερνάντας τους, Μέριον Κρόουφορντ, η οποία ήταν γνωστή ως Κρόουφι. Τα μαθήματα εστιάζονταν στην ιστορία, τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τη μουσική. Το 1950 η Κρόουφορντ δημοσίευσε μια βιογραφία της παιδικής ηλικίας της Ελισάβετ και της Μαργαρίτας, με τίτλο Οι Μικρές Πριγκίπισσες. Το βιβλίο περιγράφει την αγάπη της Ελισάβετ στα άλογα και τα σκυλιά, την μεθοδικότητα και νοοτροπία υπευθυνότητας του χαρακτήρα της. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ σημείωσε ότι η Ελισάβετ στην ηλικία των δύο ετών είχε ένα αέρα κύρους και αντανακλαστικότητας που προκαλούν έκπληξη σε ένα βρέφος. Η ξαδέρφη της Μάργκαρετ Ρόουντς την περιέγραψε ως ένα κεφάτο μικρό κορίτσι, αλλά ιδιαίτερα λογικό και καλότροπο.[4][5][6][7][8][9]

Διάδοχος του θρόνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Elizabeth as a rosy-cheeked young girl with blue eyes and fair hair
Η Πριγκίπισσα Ελισάβετ σε ηλικία 7 ετών, το 1933.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του παππού της, η Ελισάβετ ήταν η τρίτη στη σειρά της διαδοχής στο θρόνο, πίσω από τον θείο της Εδουάρδο, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και τον πατέρα της Αλβέρτο, Δούκα της Υόρκης. Μολονότι η γέννησή της δημιούργησε δημόσιο ενδιαφέρον, δεν αναμενόταν να γίνει βασίλισσα, καθώς ο θείος της ήταν νέος και πολλοί υπέθεταν ότι θα παντρευόταν και θα αποκτούσε παιδιά. Το 1936, όταν ο παππούς της Γεώργιος Ε΄ πέθανε και ο θείος της τον διαφέχτηκε στο θρόνο ως Εδουάρδος Η΄, η Ελισάβετ πέρασε στη δεύτερη θέση στη γραμμή της διαδοχής, καθώς ο πατέρας της βρισκόταν στην πρώτη θέση. Αργότερα τον ίδιο χρόνο ο Εδουάρδος θα αναγκαστεί να παραιτηθεί, μετά την κρίση που θα ξεσπάσει ύστερα από πρόταση γάμου που έκανε στην διαζευγμένη Γουόλις Σίμπσον. Κατά συνέπεια, ο πατέρας της Ελισάβετ έγινε βασιλιάς, και εκείνη έγινε διάδοχος του θρόνου. Αν οι γονείς της αποκτούσαν ένα γιο, κάτι που δεν έγινε, η Ελισάβετ θα έχανε την πρώτη θέση της διαδοχής.[10][11][12]

Η Ελισάβετ έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα στη συνταγματική ιστορία από τον Ερρίκο Μάρτεν, αντιπρύτανη του Κολλεγίου Ήτον, ενώ διδάχτηκε γαλλικά από γαλλόφωνες γκουβερνάντες που την είχαν αναλάβει.[13][14]

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ με στρατιωτική στολή τον Απρίλιο του 1945.

Τον Σεπτέμβριο του 1939 η Βρετανία εισήλθε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 1945. Κατά την διάρκεια του πολέμου, το Λονδίνο δέχτηκε ένα μεγάλο κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών, που είχαν ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των παιδιών της πόλης να την εκκενώσουν για ασφαλέστερες τοποθεσίες. Η πρόταση του υψηλόβαθμου πολιτικού Ντάγκλας Χογκ για μεταφορά των δύο πριγκιπισσών στον Καναδά, απορρίφθηκε από τη μητέρα της Ελισάβετ, η οποία δήλωσε ότι η οικογένεια δεν θα φύγει ποτέ από τη Βρετανία. Ωστόσο οι πριγκίπισσες Ελισάβετ και Μαργαρίτα εγκαταστάθηκαν στο Κάστρο Μπαλμόραλ της Σκωτίας μέχρι τα Χριστούγεννα του 1939, όταν και μετακινήθηκαν στην Οικία Σάντριγχαμ στο Νόρφολκ. Από το Φεβρουάριο μέχρι το Μάιο του 1940 έζησαν στο Βασιλικό Οίκημα των Ουίνδσορ, ώσπου εγκαταστάθηκαν στο Κάστρο Ουίνδσορ, όπου και πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος των επόμενων πέντε ετών του πολέμου. Στο Κάστρο Ουίνδσορ οι πριγκίπισσες ανέβαζαν έργα παντομίμας τα Χριστούγεννα προκειμένου να βοηθήσουν οικονομικά το έργο της μητέρας τους η οποία είχε ιδρύσει ένα οργανισμό για τη δημιουργία στρατιωτικών ενδυμασιών. Το 1940 η 14χρονη Ελισάβετ έκανε την πρώτη της ραδιοφωνική εκφώνηση στο BBC, μέσω του οποίου απευθύνθηκε σε άλλα παιδιά που είχαν απομακρυνθεί από τις πόλεις. Σε ένα μέρος από αυτή την εκφώνηση είπε:[15][16][17][18][19]

Προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε για να βοηθήσουμε τους γενναίους ναύτες μας, στρατιώτες και αεροπόρους, και προσπαθούμε, επίσης, να αποδείξουμε ότι συμμεριζόμαστε τον κίνδυνο και την λύπη του πολέμου. Ξέρουμε, όπως καθένας από εμάς, ότι στο τέλος όλοι θα είμαστε καλά.[20]

Η Πριγκίπισσα Ελισάβετ (αριστερά, με στολή) στο μπαλκόνι των Ανακτόρων του Μπάκινγχαμ με (αριστερά προς δεξιά) τη μητέρα της Βασίλισσα Ελισάβετ, το Βρετανό Πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ, το Βασιλιά Γεώργιο ΣΤ΄ και την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα στις 8 Μαΐου 1945.

Το 1943, σε ηλικία 16 ετών, η Ελισάβετ πραγματοποίησε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της μόνη της σε μια επίσκεψη στους φρουρούς Γρεναδιέρους, στους οποίους είχε διοριστεί συνταγματάρχης το προηγούμενο έτος. Καθώς πλησίαζαν τα 18α γενέθλιά της, η Ελισάβετ, έγινε μέλος του Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με το οποίο σε περίπτωση ανικανότητας ή απουσίας του πατέρα της στο εξωτερικό μπορούσε να αναλάβει επίσημα καθήκοντα. Τον Φεβρουάριο του 1945 εντάχθηκε στη βοηθητική υπηρεσία γυναικών, ως επίτιμη ανθυπολοχαγός (Second Subaltern). Εκπαιδεύτηκε ως οδηγός και μηχανικός και προήχθη πέντε μήνες αργότερα σε σε επίτιμη λοχαγός (Junior Commander).[21][22][23][24][25][26]

Στο τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, στις 8 Μαΐου 1945, οι πριγκίπισσες Ελισάβετ και Μαργαρίτα ανακατεύτηκαν ανώνυμα με τα πλήθη που πανηγύριζαν στους δρόμους του Λονδίνου. Η Ελισάβετ αργότερα δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι η ίδια με την αδερφή της ήταν φοβισμένες μήπως αναγνωρίζονταν από τον κόσμο, ενώ όπως θυμάται όλοι γύρω της ήταν ευτυχισμένοι και ανακουφισμένοι για το τέλος του πολέμου.[27]

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, καταρτίστηκαν σχέδια για την καταστολή του Ουαλικού εθνικισμού συσχετίζοντας την Ελισάβετ στενότερα με την Ουαλία. Ουαλοί πολιτικοί πρότειναν να ονομαστεί η Ελισάβετ πριγκίπισσα της Ουαλίας στο 18ο έτος της ηλικίας της. Η ιδέα αυτή υποστηρίχθηκε από τον υπουργό εσωτερικών Χέρμπερτ Μόρισον, όμως απορρίφθηκε από τον Βασιλιά, επειδή θεωρούσε ότι ένας τέτοιος τίτλος μπορούσε να δοθεί αποκλειστικά σε αρσενικό διάδοχο του θρόνου και στη σύζυγό του. Το 1946 η Ελισάβετ επισκέφτηκε και συμμετείχε στο Ουαλικό φεστιβάλ Άιστεντφοντ στο οποίο ανακηρύχτηκε επίτημη βάρδος. [28][29][30]

Το 1947 η Πριγκίπισσα Ελισάβετ πραγματοποίησε το πρώτο της υπερπόντιο ταξίδι, συνοδεύοντας τους γονείς της στη Νότια Αφρική. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, σε μια ραδιαφωνική εκπομπή προς την Βρετανική Κοινοπολιτεία για τα 21α γενέθλιά της, έκανε την ακόλουθη δέσμευση:[31][32]

Δηλώνω ενώπιον όλων σας ότι ολόκληρη τη ζωή μου, είτε είναι μεγάλη ή σύντομη , θα είναι αφιερωμένη στην φροντίδα σας και την φροντίδα της μεγάλης αυτοκρατορικής οικογένειάς μας στην οποία όλοι ανήκουμε.[33]

Γάμος και οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ συνάντησε το μελλοντικό σύζυγό της, Πρίγκιπα Φίλιππο της Ελλάδας και της Δανίας, το 1934 και το 1937. Οι δυο τους μάλιστα είναι δεύτερα ξαδέρφια μέσω της συγγένειάς τους με το Βασιλιά Χριστιανό Θ΄ της Δανίας, αλλά και τρίτα ξαδέρφια μέσω της συγγένειάς τους με τη Βασίλισσα Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Μετά από μία άλλη συνάντηση στο Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο στο Ντάρτμουθ τον Ιούλιο του 1939, η Ελισάβετ, αν και μόλις 13 ετών, δήλωσε ότι είχε ερωτευτεί τον Φίλιππο, ενώ έπειτα ξεκίνησαν να ανταλλάσσουν επιστολές, κάτι που συνεχίστηκε για τα επόμενα επτά έτη. Ο αρραβώνας τους ανακοινώθηκε επίσημα στις 9 Ιουλίου 1947.[34][35][36]

Ο αρραβώνας τους τότε δημιούργησε διαμάχη, καθώς ο Φίλιππος δεν είχε οικονομική ισχύ, ήταν γεννημένος σε άλλη χώρα και είχε αδερφές που είχαν παντρευτεί Γερμανούς ευγενείς με ναζιστικές διασυνδέσεις. Σημαντικό ήταν επίσης το γεγονός ότι ο πατέρας του Φιλίππου, Πρίγκιπας Ανδρέας, είχε κριθεί συνένοχος από στρατοδικείο στην Ελλάδα για πράξεις που προκάλεσαν τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η γκουβερνάντα της Ελισάβετ, Μέριον Κρόουφορντ, έγραψε: «Μερικοί από τους συμβούλους του Βασιλιά δεν τον θεωρούν ως αρκετά καλό για εκείνη. Ήταν ένας πρίγκιπας χωρίς ένα σπίτι ή βασίλειο... ...Πρέπει να ήταν για τη Λίλιμπετ εκείνες οι φθινοπωρινές ημέρες, πέρα από χαρούμενες, γεμάτες από αμφιβολίες, γεμάτες από αμηχανίες, αβεβαιότητες και λύπες». Η μητέρα της Ελισάβετ είχε αναφέρει, σε μετέπειτα βιογραφίες της, ότι είχε αντιταχθεί σε αυτό το γάμο αρχικά, ενώ είχε δώσει στον Φίλιππο τον τίτλο "Ο Ούνος". Μετέπειτα, όμως, είπε στον βιογράφο Τιμ Χελντ ότι ο Φίλιππος ήταν «ένας Άγγλος τζέντλεμαν».[37][38][39][40][41][42]

Πριν από το γάμο, ο Φίλιππος αποποιήθηκε από τους Ελληνικούς και Δανικούς τίτλους ευγενείας που κατείχε, προσηλυτίστηκε στον Αγγλικανισμό από την Ορθοδοξία και υιοθέτησε τον τίτλο Υπολοχαγός Φίλιπ Μαουντμπάτεν, λαμβάνοντας έτσι το επώνυμο της βρετανικής οικογένειας της μητέρας του. Λίγο πριν από το γάμο, πήρε τον τίτλο Δούκας του Εδιμβούργου και την προσφώνηση Αυτού Βασιλική Υψηλότητα.[43][44][45]

Η Ελισάβετ και ο Φίλιππος παντρεύτηκαν στις 20 Νοεμβρίου 1947 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Έλαβαν 2.500 γαμήλια δώρα και 10.000 τηλεγραφήματα από όλο τον κόσμο. Επειδή η Βρετανία δεν είχε ακόμη ανακάμψει πλήρως από την καταστροφή του πολέμου, η Ελισάβετ ζήτησε να χρησιμοποιηθούν κουπόνια για να αγοραστούν τα υλικά για το νυφικό της, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Νόρμαν Χάρτνελ. Στη μεταπολεμική Βρετανία, δεν ήταν αποδεκτό για τον Δούκα Φίλιππο να έχει γερμανικές σχέσεις, ακόμα και με τις τρεις αδερφές του, οι οποίες δεν προσκλήθηκαν στο γάμο. Στο γάμο δεν προσκλήθηκε ούτε ο θείος της Ελισάβετ και πρώην Βασιλιάς της χώρας ο Εδουάρδος Η΄.[46][47][48][49][50]

Η Ελισάβετ και ο Φίλιππος απέκτησαν τέσσερα παιδιά:

Βασιλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άνοδος στο θρόνο και στέψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Elizabeth in crown and robes next to her husband in military uniform
Πορτρέτο από την ενθρόνιση της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' τον Ιούνιο του 1953.
Η ενθρόνιση της Ελισάβετ Β'.

Κατά τη διάρκεια του 1951, η υγεία του Βασιλιά Γεωργίου ΣΤ' είχε επιδεινωθεί και η Ελισάβετ συχνά τον αντικαθιστούσε σε δημόσιες εκδηλώσεις. Όταν εκείνη περιόδευσε τον Καναδά και έπειτα επισκέφθηκε τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν στην Ουάσινγτον, τον Οκτώβριο του 1951, ο ιδιωτικός γραμματέας της, Μάρτιν Τσάρτερις, έφερε μαζί του μια πρόχειρη διακήρυξη ανόδου στο θρόνο της Ελισάβετ, σε περίπτωση που ο βασιλιάς πέθανε ενώ εκείνη βρισκόταν στην περιοδεία. Στις αρχές του 1952, η Ελισάβετ και ο Φίλιππος σχεδίαζαν μια περιοδεία στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία ενώ βρίσκονταν στην Κένυα. Στις 6 Φεβρουαρίου του 1952 και ενώ βρίσκονταν στην Κένυα, διαδόθηκε η είδηση για το θάνατο του Βασιλιά. Ο Φίλιππος ήταν αυτός που μετέδωσε τα νέα στη νέα Βασίλισσα. Ο Μάρτιν Τσάρτερις της ζήτησε να επιλέξει όνομα για τη βασιλεία της, όμως εκείνη επέλεξε να κρατήσει το όνομα Ελισάβετ. Λίγο αργότερα ανακηρύχτηκε Βασίλισσα, ενώ πλέον η επίσημη κατοικία της θα ήταν τα Ανάκτορα του Μπάκινγχαμ.[51][52][53]

Με την άνοδο της Ελισάβετ, φαινόταν πιθανό ο βασιλικός οίκος να φέρει το όνομα του συζύγου της Μαουντμπάτεν, όπως είναι το έθιμο να λαμβάνει η σύζυγος το επώνυμο του άντρα της μετά το γάμο. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ και η γιαγιά της Ελισάβετ, η Βασίλισσα Μαίρη, ήταν υπέρ της διατήρησης του ονόματος Ουίνδσορ ως προσδιοριστικό του βασιλικού οίκου, πείθοντας έτσι την Ελισάβετ να εκδόσει μια διακήρυξη την 9η Απριλίου 1952 με την οποία υπογραμμιζόταν ότι το Ουίνδσορ θα συνέχιζε να υφίσταται ως όνομα του βασιλικού οίκου. Ο Δούκας Φίλιππος έπειτα διαμαρτυρήθηκε καθώς δεν μπορούσε να δώσει το επώνυμό του στα δικά του παιδιά. Το 1960, μετά το θάνατο της Βασίλισσας Μαίρης το 1953 και την παραίτηση του Τσώρτσιλ το 1955, αποφασίστηκε το επώνυμο Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ να δίνεται στους αρσενικούς απογόνους του Φίλιππου και της Ελισάβετ που δεν φέρουν βασιλικούς τίτλους.[54][55][56][57]

Παρά το θάνατο της Βασίλισσας Μαίρης στις 24 Μαρτίου η διαδικασίες για την ενθρόνιση της Ελισάβετ συνεχίζονταν, όπως είχε ζητήσει και η Μαίρη πριν το θάνατό της. Έτσι, στις 2 Ιουνίου 1953 σε τελετή που έγινε στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ έγινε η ενθρόνιση, η οποία ήταν η πρώτη στέψη που μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο, και η πρώτη απευθείας μετάδοση της EBU.[58][59][60][61]

Οι πρώτες δεκαετίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

A formal group of Elizabeth in tiara and evening dress with eleven prime ministers in evening dress or national costume.
Η Ελισάβετ Β΄ με πρωθυπουργούς της Κοινοπολιτείας το 1960.

Η Βασίλισσα έγινε μάρτυρας, κατά τα πρώτα χρόνια που ήταν στο θρόνο, του μετασχηματισμού της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην Κοινοπολιτεία των Εθνών. Όμως, τη στιγμή της ανόδου της στο θρόνο η μετάβαση είχε ήδη ξεκινήσει και η Ελισάβετ ήταν ανώτατος άρχοντας πολλαπλών ανεξάρτητων κρατών. Τα έτη 1953 -54, η Βασίλισσα και ο σύζυγός της, ξεκίνησαν μια εξάμηνη παγκόσμια περιοδεία. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, πλήθη που ήρθαν σημάντησε η Ελισάβετ ήταν τεράστια. Υπολογίζεται ότι τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της Αυστραλίας την είχαν δει σε αυτήν την περιοδεία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της, η Βασίλισσα έχει πραγματοποιήσει επίσημα ταξίδια σε ξένες χώρες και χώρες της Κοινοπολιτείας, κάνοντάς την έτσι ως την πιο πολυταξιδεμένη αρχηγό κράτους στην ιστορία.[62][63][64]

Τον Νοέμβριο του 1956, η Βρετανία και η Γαλλία εισέβαλαν στην Αίγυπτο σε μια εν τέλει αποτυχημένη προσπάθεια να καταλάβουν Διώρυγα του Σουέζ. Ο ναύαρχος Λούις Μαουντμπάττεν ισχυρίστηκε ότι η Βασίλισσα ήταν αντίθερη στην εισβολή αυτή, κάτι που ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Άντονι Ήντεν αρνήθηκε. Δύο μήνες αργότερα όμως ο Ήντεν παραιτήθηκε εξαιτίας του αδιεξόδου στο μέτωπο της Αιγύπτου.[65][66][67][68]

Η απουσία ενός επίσημου μηχανισμού εντός του Συντηρητικού Κόμματος για την επιλογή ενός νέου αρχηγού σήμαινε ότι, μετά την παραίτηση του Ήντεν, έπρεπε η Βασίλισσα να αποφασίσει σε ποιο να αναθέσει το σχηματισμό κυβέρνησης. Ο Ήντεν συνέστησε ότι εκείνη θα έπρεπε να συμβουλευτεί το Λόρδο Ρόμπερτ Σαλίσμπουρι. Ο Λόρδος Σαλίσμπουρι και ο Λόρδος Ντέιβιντ Μάξγουελ συμβουλεύτηκαν το Βρετανικό Υπουργικό Συμβούλιο, τον Ουίνστον Τσώρτσιλ και τον πρόεδρο ζήτησε τη γνώμη της βρετανικής Υπουργικού Συμβουλίου, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, και τον Πρόεδρο της "Επιτροπής 1922" του Συντηρητικού Κόμματος, με αποτέλεσμα η Βασίλισσα να διορίσει τον υποψήφιο που εκείνοι συνέστησαν, τον Χάρολντ Μακμίλαν.[69][70]

Η κρίση στο Σουέζ και η επιλογή του διαδόχου του Ήντεν, οδήγησε το 1957 στην πρώτη μεγάλη προσωπική επίκριση της Βασίλισσας. Σε ένα περιοδικό, το οποίο κατείχε και επιμελούνταν ο Τζον Γκριγκ, κατηγορήθηκε έντονα για τις ικανότητές της που οδήγησαν στην επιλογή του Μακμίλαν. Ο Γκριγκ ωστόσο αποδοκιμάστηκε από δημόσια πρόσωπα για τις παρατηρήσεις του. Έξι χρόνια αργότερα, το 1963, ο Μακμίλαν παραιτήθηκε και συμβούλευσε τη Βασίλισσα να διορίσει τον κόμη Άλεκ Ντάγκλας-Χομ ως πρωθυπουργό, συμβουλή που ακολούθησε. Όμως, η Βασίλισσα και πάλι βρέθηκε στο στόχαστρο κριτικής για το διορισμό του νέου πρωθυπουργού. Το 1965, ωστόσο, οι Συντηρητικοί υιοθέτησαν ένα επίσημο μηχανισμό για την εκλογή του νέου αρχηγού, μηδενίζοντας έτσι την ανάμιξη των ανακτόρων.[71][72][73]

Το 1957 πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου απευθύνθηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών εξ ονόματος της Κοινοπολιτείας. Στην ίδια περιοδεία κήρυξε την έναρξη της 23ης περιόδου του Καναδικού Κοινοβουλίου, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία του Καναδά. Δύο χρόνια αργότερα, υπό την ιδιότητά της ως Βασίλισσα του Καναδά, επισκέφτηκε ξανά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1961 περιόδευσε στην Κύπρο, την Ινδία, το Πακιστάν, το Νεπάλ, το Ιράν, την Γκάνα και άλλες χώρες.[74][75]

Η Βασίλισσα με τον Πρωθυπουργό Έντουαρντ Χιθ (αριστερά), τον Αμερικανό Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον και την πρώτη κυρία των ΗΠΑ Πατ Νίξον το 1970.

Οι εγκυμοσύνες της Ελισάβετ με τους πρίγκιπες Ανδρέα και Εδουάρδο, το 1959 και το 1963 αντίστοιχα, καταγράφηκαν ως οι μόνες φορές που η Βασίλισσα δεν πραγματοποίησε την έναρξη εργασιών του Βρετανικού Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια της βασιλείας της. Πέρα από την εκτέλεση των παραδοσιακών τελετών, εκείνη δημιούργησε νέες πρακτικές για τη μοναρχία της χώρας. Η σημαντικότερη ήταν η καθιέρωση περιπάτων, όπου σε αυτούς συναντούσε τυχαίους πολίτες, κάτι που ξεκίνησε στην περιοδεία της στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία το 1970.[76][77]

Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 σημειώθηκε επιτάχυνση στην αποαποικιοποίηση της Αφρικής και της Καραϊβικής. Τότε, πάνω από 20 χώρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Βρετανία ως μέρος της προγραμματισμένης μετάβασής τους σε καθεστώς αυτοδιοίκησης. Το 1965, ωστόσο, υπό την ηγεσία του Ίαν Σμιθ, η Ροδεσία, ανακήρυξε μονομερώς την πλήρη ανεξαρτησία της από τη Βρετανία, ενώ παράλληλα εξέφρασε την πίστη και αφοσίωση στην Ελισάβετ. Τότε, παρά το γεγονός ότι η Βασίλισσα τον απέπεμψε με επίσημο ανακοινωθέν και η διεθνής κοινότητα υπέβαλε κυρώσεις ενάντια στη Ροδεσία, το καθεστώς του επέζησε για πάνω από μια δεκαετία.[78][79][80][81][82]

Τον Φεβρουάριο του 1974, και ενώ η Βασίλισσα βρισκόταν σε περιοδεία, ο Βρετανός πρωθυπουργός Έντουαρντ Χιθ συμβούλευσε τη Βασίλισσα να επιστρέψει στη Βρετανία και να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές. Οι εκλογές δεν έδωσαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε κάποιο κόμμα. Οι Συντηρητικοί του Χιθ μπορούσαν να παραμείνουν στην εξουσία μόνο με συνεργασία με το Φιλελεύθερο Κόμμα. Ο Χιθ παραιτήθηκε όταν οι συζητήσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού κατέρρευσαν. Η Βασίλισσα, έπειτα, ζήτησε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον Χάρολντ Ουίλσον να σχηματίσει κυβέρνηση.[83][84][85][86]

Ένα χρόνο αργότερα, το 1975, προκλήθηκε συνταγματική κρίση στην Αυστραλία, καθώς ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας Γκοφ Γουίτλαμ αποπέμφθηκε από τον Γενικό Κυβερνήτη Τζον Κερ, όταν η ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση γερουσία απέρριψε τις προτάσεις του προϋπολογισμού του Γουίτλαμ. Καθώς, όμως, ο Γουίτλαμ είχε την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ο πρόεδρός της Γκόρντον Σκολς έκανε έκκληση προς την Βασίλισσα να ανακαλέσει την απόφασή του Κερ. Εκείνη, αρνήθηκε, δηλώνοντας ότι δεν παρεμβαίνει σε αποφάσεις που προβλέπονται στο Σύνταγμα της Αυστραλίας. Η κρίση αυτή τροφοδότησε έντονα αντιμοναρχικά αισθήματα στην Αυστραλία.[87][88]

Ασημένιο Ιωβηλαίο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1977 η Ελισάβετ γιόρτασε το Ασημένιο Ιωβηλαίο, δηλαδή τα 25 χρόνια από την άνοδό της στο θρόνο. Εορτασμοί και άλλες εκδηλώσεις έλαβαν μέρος σε όλη την Κοινοπολιτεία, ενώ πολλές τέτοιες εκδηλώσεις συνέπεσαν με περιοδείες της στη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Οι εορτασμοί επιβεβαιώσαν τη δημοτικότητα της Βασίλισσας, παρόλο που συνέπεσαν με την αρνητική κάλυψη από τον τύπο του χωρισμού της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας από το σύζυγό της.[89][90][91]

Το 1978 η Βασίλισσα έκανε δεκτό το Ρουμάνο δικτάτορα Νικολάου Τσαουσέσκου με τη σύζυγό του Έλενα. Η επίσκεψη προκάλεσε πολλά αρνητικά σχόλια. Λέγεται, μάλιστα, ότι ο δικτάτορας είχε φέρει μαζί του ένα δοκιμαστή τροφίμων, αλλά ακόμα και δικά του σεντόνια.[92][93]

Την επόμενη χρονιά συνέβησαν δύο ιδιαίτερα αρνητικά γεγονότα. Το πρώτο ήταν η αποκάλυψη του Άντονι Μπλαντ, πρώην επιθεωρητή των φωτογραφιών της Βασίλισσας, ότι ήταν κομμουνιστής κατάσκοπος. Η δεύτερη ήταν η δολοφονία του συγγενή της Λούις Μαουντμπάττεν από ιρλανδική παραστρατιωτική οργάνωση.[94][95][96]

Η Δεκαετία του 1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Elizabeth in red uniform on a black horse
Η Ελισάβετ ιππεύει το άλογό της. Φωτογραφία του 1986.

Στις 13 Ιουνίου 1981, κατά τη διάρκεια εθιμοτυπικής τελετής, έξι πυροβολισμοί εκτοξεύθηκαν από κοντινή απόσταση προς την Βασίλισσα, καθώς εκείνη βρισκόταν καθοδόν με το άλογό της. Η αστυνομία ανακάλυψε αργότερα ότι οι σφαίρες ήταν κενές. Ο 17χρονος τότε δράστης Μάρκους Σάρτζεντ καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση, αν και απελευθερώθηκε μετά από τρία. Από τον Απρίλιο ως το Σεπτέμβριο του 1982 η Βασίλισσα ήταν ιδαίτερα ανήσυχη, εξαιτίας του Πολέμου των Φώκλαντ, στον οποίο μάλιστα συμμετείχε ο γιος της Πρίγκιπας Ανδρέας. Στις 9 Ιουλίου του ίδιου έτους η Βασίλισσα ξύπνησε στην κρεβατοκάμαρά της στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ διαπιστώνοντας ότι είχε εισέλθει εκεί ένας εισβολέας, ο Μάικλ Φέιγκαν, ο οποίος ήταν άνεργος πατέρας. Η Βασίλισσα παρέμεινε μαζί του για περίπου δέκα λεπτά μέχρι να καταφέρει να καλέσει την αστυνομία των ανακτόρων. Από ότι διαπιστώθηκε αργότερα ο Φέιγκαν βρισκόταν αρκετή ώρα στο κτίριο των ανακτόρων, ενώ έκατσε και στο θρόνο της Βασίλισσας.[97][98][99][100][101]

Στα τέλη του 1983 ο Αμερικανός Πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν εξαπέλυσε επίθεση στη Γρενάδα για να ανατρέψει τον κομμουνιστή ηγέτη της. Αυτό όμως ενόχλησε ιδιαίτερα την Βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία ήταν μονάρχης της Γρενάδας που αποτελούσε μέρος της Κοινοπολιτείας. Αργότερα η γενική συνέλευση του ΟΗΕ έκρινε την πράξη των ΗΠΑ ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου.[102][103]

Το έντονο ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης για την ιδιωτική ζωή της βασιλικής οικογένειας, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οδήγησε σε μια σειρά από πολύκροτες ιστορίες στον τύπο, εκ των οποίων αρκετές δεν ήταν απολύτως αληθινές. Ο συντάκτης της εφημερίδας The Observer, Ντόναλντ Τρέλφορντ, έγραψε στις 21 Σεπτεμβρίου 1986: «Η βασιλική σαπουνόπερα έχει φτάσει πλέον σε τέτοιο βάθος του δημόσιου ενδιαφέροντος που το όριο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας έχει χάσει την όψη του ... δεν είναι μόνο ότι μερικά έντυπα δεν ελέγχουν τα γεγονότα ή δέχονται διαψεύσεις' δεν τους νοιάζει αν οι ιστορίες είναι αληθινές ή όχι».[104][105]

Το 1987, στον Καναδά, η Ελισάβετ δήλωσε δημόσια την υποστήριξή της σε διατάξεις που αφορούσαν την αναθεώρηση του Συντάγματος του Καναδά, προκειμένου να αμβλυνθούν οι αποσχιστικές τάσεις στο Κεμπέκ. Η δήλωσή της όμως προκάλεσε έντονες επικρίσεις από τους αντιτιθέμενους στις συνταγματικές τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένου του γαλλόφωνου πρώην πρωθυπουργού του Καναδά Πιερ Τρυντώ. Το ίδιο έτος, η εκλεγμένη κυβέρνηση των νησιών Φίτζι καθαιρέθηκε από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα. Η Ελισάβετ, ως μονάρχης των νησιών, υποστήριξε τις προσπάθειες του Γενικού Κυβερνήτη, Ρατού Γκανιλάου, να διεκδικήσει την εκτελεστική εξουσία και να διαπραγματευθεί μια λύση. Ο πραξικοπηματίας, όμως, Σιτιβένι Ραμπούκα καθαίρεσε τον Γκανιλάου και κήρυξε τα Φίτζι δημοκρατία. Αυτήν την περίοδο, τα αντιμοναρχικά αισθήματα είχαν αυξηθεί στη Βρετανία, εξαιτίας των σχολίων του τύπου για τον πλούτο της Βασίλισσας, κάτι που προσπάθησε να διαψεύσει το παλάτι. Ωστόσο τα δημοσιεύματα για τις πολυτελείς εκδηλώσεις και τους υπερβολικούς γάμους της οικογένειας δεν σταματούσαν. Η συμμετοχή μελών της βασιλικής οικογένειας σε τηλεπαιχνίδι, τον Ιούνιο του 1987, για φιλανθρωπικό σκοπό γελοιοποιήθηκε με αποτέλεσμα η Βασίλισσα να γίνει στόχος σάτιρας.[106][107][108][109][110]

Η Δεκαετία του 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1991, μετά το τέλος του Πολέμου του Κόλπου, η Ελισάβετ επισκέφτηκε και αγόρευσε στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά από Βρετανό μονάρχη. Στην ομιλία της χαρακτήρισε τη βία στείρα, καθώς όπως είπε οι κοινωνίες βασίζονται σε αμοιβαίες συμφωνίες, σε συμβάσεις και στην ομοφωνία.[111][112]

Elizabeth, in formal dress, holds a pair of spectacles to her mouth in a thoughtful pose
Ο Φίλιππος και η Ελισάβετ τον Οκτώβριο του 1992.

Σε ομιλία της στις 24 Νοεμβρίου 1992, με την ευκαιρία της 40ης επετείου της ανόδου της στο θρόνο, η Ελισάβετ ονόμασε το 1992 για εκείνη ως απαίσιο έτος (annus horribilis). Τον Μάρτιο του 1992 ο δεύτερος γιος της Πρίγκιπας Ανδρέας και η σύζυγός του Σάρα Φέργκιουσον πήραν διαζύγιο. Τον Απρίλιο η κόρη της Πριγκίπισσα Άννα χώρισε με το σύζυγό της Μαρκ Φίλιπς. Κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στη Γερμανία, τον Οκτώβριο, εξαγριωμένοι διαδηλωτές στη Δρέσδη της πέταξαν αυγά. Τελευταίο γεγονός ήταν το Νοέμβριο του ίδιου έτους η πυρκαγιά που ξέσπασε στο Κάστρο Ουίνδσορ, που προκάλεσε σοβαρές ζημιές. Εξαιτίας του γεγονότος ότι η μοναρχία λάμβανε αυξημένη κριτική και δημόσιο έλεγχο στην ομιλία της στις 24 Νοεμβρίου είπε ότι κάθε θεσμός θα πρέπει να αναμένει κριτική, αλλά πρότεινε αυτή να γίνεται με μία δόση «χιούμορ, ευγένειας και κατανόησης». Δύο μέρες αργότερα ο Πρωθυπουργός Τζον Μάγιορ ανακοίνωσε μεταρρυθμίσεις των οικονομικών της βασιλικής οικογένειας, όπως την πληρωμή φόρου εισοδήματος. Τον Δεκέμβριο, ο Κάρολος, Πρίγκιπας της Ουαλίας και η σύζυγός του, Νταϊάνα, Πριγκίπισσα της Ουαλίας, χωρίζουν, χωρίς να πάρουν διαζύγιο επί του παρόντος. Η επεισοδιακή χρονιά έκλεισε με μια αγωγή που απέστειλε η Βασίλισσα στην εφημερίδα The Sun, λόγω παραβίασης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όταν η εφημερίδα δημοσίευσε το κείμενο του Χριστουγεννιάτικου μηνύματος της Βασίλισσας δύο μέρες πριν από την προγραμματισμένη εκπομπή του. Η εφημερίδα αναγκάστηκε να πληρώσει τα νομικά έξοδα, ενώ δώρισε £200.000 για φιλανθρωπικούς σκοπούς.[113][114][115][116][117][118][119][120]

Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι δημόσιες αποκαλύψεις σχετικά με την κατάσταση του γάμου του Καρόλου και της Νταϊάνα συνεχίστηκαν. Αυτήν την περίοδο τα αντιμοναρχικά αισθήματα στη Βρετανία φαίνονταν να έχουν φτάσει σε υψηλότερα από κάθε άλλη φορά επίπεδα. Η κριτική στο θεσμό της μοναρχίας βασιζόταν κυρίως στις συμπεριφορές και πράξεις της μελών της βασιλικής οικογένειας, παρά στο πρόσωπο της Βασίλισσας. Στα τέλη του Δεκεμβρίου του 1995, σε συνεννόηση με τον σύζυγό της, τον πρωθυπουργό, τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι και τον προσωπικό της γραμματέα, έδωσε στον Κάρολο και την Νταϊάνα την άδειά της για την έκδοση διαζυγίου. Ένα χρόνο μετά την έκδοση του διαζυγίου, το οποίο εκδόθηκε το 1996, η Νταϊάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου 1997. Η Βασίλισσα τότε ήταν σε διακοπές με τον γιο και τα εγγόνια της στο Κάστρο Μπαλμόραλ της Σκωτίας. Εξαιτίας του εχθρικού κλίματος των μέσων ενημέρωσης, η Βασίλισσα εξέδωσε διάγγελμα στις 5 Σεπτεμβρίου, μια ημέρα πριν από την κηδεία της Νταϊάνας. Στο διάγγελμα εξέφρασε τον θαυμασμό της για την Νταϊάνα και τα συναισθήματά της ως γιαγιά για τους Πρίγκιπες Ουίλιαμ και Χάρρι. Μετά το διάγγελμα ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας εχθρότητας εξατμίστηκε.[121][122][123][124]

Χρυσό Ιωβηλαίο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Elizabeth, in formal dress, holds a pair of spectacles to her mouth in a thoughtful pose
Η Ελισάβετ με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν το 2003.
Street scene of Elizabeth and spectators
Η Ελισάβετ στο Τορόντο τον Ιούλιο του 2010.

Το 2002 εορτάστηκε Χρυσό Ιωβηλαίο της Ελισάβετ ως Βασίλισσα, τα 50 χρόνια δηλαδή από την άνοδό της στο θρόνο. Η αδελφή και η μητέρα της πέθαναν το Φεβρουάριο και το Μάρτιο αντίστοιχα, κάτι που έκανε τα μέσα ενημέρωσης να εικάζουν ότι το Ιωβηλαίο θα είναι μια αποτυχία. Πραγματοποίησε όμως περιοδείες σε όλα τα βασίλεια της Κοινοπολιτείας, όπως είχε κάνει και το 1977, ενώ πολλές εκδηλώσεις και εορτασμοί συνέβησαν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Στο Λονδίνο ένα εκατομμύριο άνθρωποι παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις κάθε μέρα του τριήμερου εορτασμού του Ιωβηλαίου, ενώ ο δημόσιος ενθουσιασμός διάψευσε τις προβλέψεις των δημοσιογράφων.[125][126][127]

Παρότι γενικά είναι υγιής σε όλη τη ζωή της, το 2003, πραγματοποίησε εγχείρηση και στα δύο της γόνατα. Τον Οκτώβριο του 2006 έχασε τα εγκαίνια του σταδίου Emirates Stadium, εξαιτίας μυικού πόνου στην πλάτη που την ταλαιπωρούσε από το καλοκαίρι.[128][129]

Τον Μάιο του 2007, η εφημερίδα The Daily Telegraph ανέφερε σε άρθρο της από ανώνυμες πηγές ότι η Βασίλισσα ήταν «εξοργισμένη και απογοητευμένη» από τις πολιτικές του Βρετανού Πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ, σχετικά με την παρουσία των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, αλλά και με άλλα εσωτερικά θέματα. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο, εκείνη αναγνώρισε τις προσπάθειες του Μπλερ για επίτευξη ειρήνης στη Βόρεια Ιρλανδία. Την Μεγάλη Πέμπτη 20 Μαρτίου 2008 η Βασίλισσα παρακολούθησε τη λειτουργία σε καθεδρικό ναό της Βόρειας Ιρλανδίας, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ εκτός Αγγλίας και Ουαλίας. Μετά από πρόσκληση του Προέδρου της Ιρλανδίας Μαίρη Μακ Αλίς, τον Μάιο του 2011, πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη επίσκεψη Βρετανού μονάρχη στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.[130][131][132][133]

Για δεύτερη φορά κατά τη βασιλεία της, η Ελισάβετ, απευθύνθηκε προς τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2010. Ιδιαίτερη σημασία έθεσε κατά την ομιλία της στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της ίδιας επίσκεψης στη Νέα Υόρκη, κατέθεσε ένα στεφάνι στο σημείο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.[134][135][136]

Διαμαντένιο Ιωβηλαίο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2012 εορτάστηκε το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας, καθώς ήταν η χρονιά της 60ης επετείου από την άνοδό της στο θρόνο. Σε διάγγελμά της στις 6 Φεβρουαρίου 2012 δήλωσε μεταξύ άλλων: «Σε αυτή την ξεχωριστή χρονιά, όπως εγώ αφιερώνω τον εαυτό μου εκ νέου στην υπηρεσία σας, ελπίζω ότι μας να θυμόμαστε τη δύναμη της ομαδικότητας και της συλλογικής ισχύς της οικογένειας, της φιλίας και της καλής γειτονίας ... Ελπίζω, επίσης, ότι αυτό το έτους του Ιωβηλαίου θα είναι μία στιγμή να δώσουμε ευχαριστίες για τις μεγάλες προόδους που έχουν γίνει από το 1952 και για να κοιτάξουμε προς το μέλλον με καθαρό μυαλό και ζεστή καρδιά». Η Βασίλισσα και ο σύζυγός της πραγματοποίησαν μια εκτεταμένη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ τα παιδιά και τα εγγόνια της πραγματοποίησαν περιοδείες σε χώρες της Κοινοπολιτείας εκ μέρους της.[137][138][139][140][141][142]

Elizabeth, in formal dress, holds a pair of spectacles to her mouth in a thoughtful pose
Η Ελισάβετ τον Ιούνιο του 2013.

Η Βασίλισσα στις 27 Ιουλίου 2012 κήρυξε την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, καθώς και των Παραολυμπιακών στις 29 Αυγούστου του 2012. Στην τελετή έναρξης των Αγώνων συμμετείχε η ίδια σε μια ταινία μικρού μήκους, μαζί με τον Ντάνιελ Κρεγκ. Στις 4 Απριλίου του 2013 η Βασίλισσα έλαβε ένα τιμητικό βραβείο από την Βρετανική Ακαδημία Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης για την συμμετοχή της στην ταινία της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.[143][144]

Στις 18 Δεκεμβρίου 2012, για πρώτη φορά από την άνοδό της στο θρόνο, ήταν παρών στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της χώρας. Ήταν η πρώτη φορά, από το 1781, που Βρετανός μονάρχης παρευρισκόταν στις εργασίες του υπουργικού συμβουλίου, εν καιρώ ειρήνης.[145][146]

Η Ελισάβετ εισήχθη στις 3 Μαρτίου 2013 στο νοσοκομείο Βασιλιάς Εδουάρδος Ζ΄ του Λονδίνου μετά από συμπτώματα γαστρεντερίτιδας για την αξιολόγηση ως προφύλαξη μετά από την εκδήλωση συμπτωμάτων γαστρεντερίτιδας. Την επόμενη ημέρα, όμως, επέστρεψε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Εξαιτίας της ανάγκης της να περιορίσει τα ταξίδια, τον Νοέμβριο του 2013, δεν παρέστη στη συνάντηση των αρχηγών των κυβερνήσεων της Κοινοπολιτείας που πραγματοποιήθηκε στη Σρι Λάνκα. Ήταν η πρώτη φορά από το 1973 που δεν παρευρέθηκε στη συνεδρίαση. Στη συνάντηση την εκπροσώπησε ο γιος της Κάρολος.[147][148][149]

Η Ελισάβετ είναι η δεύτερη μακροβιότερη μονάρχης στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 θα ξεπεράσει την πρωτιά που κατέχει η Βασίλισσα Βικτώρια.[150] Το περιοδικό Φορμπς υπολόγιζε την περιουσία της στα 600 εκατ. αμερικανικά δολάρια,[151] όμως τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με επίσημες ανακοινώσεις του έκανε λόγο για υπερεκτιμημένες δηλώσεις.[152]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσφωνήσεις της
Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄
Royal Coat of Arms of the United Kingdom.svg
Προσφώνηση αναφοράς Μεγαλειοτάτη
Προφορική προσφώνηση Μεγαλειοτάτη
Εναλλακτική προσφώνηση Δ/Δ

Ο τίτλος που φέρει είναι:

Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, και των άλλων Βασιλείων και περιοχών Της, Αρχηγός της Κοινοπολιτείας, Υπερασπιστής της Πίστης.

Άλλοι τίτλοι που κατέχει είναι:

Οι δεκαπέντε χώρες (όλες εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου) στις οποίες είναι βασίλισσα είναι γνωστές ως Κοινοπολιτειακά Βασίλεια (Commonwealth Realms), και εκπροσωπείται από τους Γενικούς Κυβερνήτες. Είναι βασίλισσα σε 129 εκατομμύρια κατοίκους. Χώρες στις οποίες η Ελισάβετ Β΄ είναι Αρχηγός Κράτους:

Η Ελισάβετ Β΄ είναι η Αρχηγός της Κοινοπολιτείας των Εθνών η οποία αποτελείται από 54 χώρες, πρώην βρετανικές αποικίες.

Διάρκεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μία από τους Μονάρχες με τα περισσότερα χρόνια στο θρόνο. Στη χώρα της, στις 20 Δεκεμβρίου του 2007, ξεπέρασε την ηλικία που είχε η Βικτωρία όταν πέθανε το 1901 έχοντας συμπληρώσει 81 χρόνια, 7 μήνες και 1 ημέρα ζωή.[153]

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Crawford, Marion (2003). "Hachette The Little Princesses: The Story of the Queen's Childhood by her Nanny, Marion Crawford". ISBN 978-0312312152
  • Bond, Jennie (2006). Elizabeth: Eighty Glorious Years. London: Carlton Publishing Group. ISBN 10-1-8442-360-7; 13-978-1-8442-360-9
  • Brandreth, Gyles (2004). Philip and Elizabeth: Portrait of a Marriage. London: Century. ISBN 0-7126-6103-4
  • Roberts, Andrew (2000). The House of Windsor. (Edited by Antonia Fraser) London: Cassell & Co. ISBN 0-304-35406-6
  • Shawcross, William (2002). Queen and Country. Toronto: McClelland & Stewart. ISBN 0-7710-8056-5

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.britroyals.com/family.asp
  2. http://royalista.com/person/queen-elizabeth-ii/
  3. http://www.royal.gov.uk/LatestNewsandDiary/Pressreleases/2004/AnnouncementofthechristeningofLadyLouiseWindsor.aspx
  4. http://www.royal.gov.uk/hmthequeen/education/overview.aspx
  5. http://www.britainexpress.com/royals/queen.htm
  6. http://www.express.co.uk/expressyourself/261992/The-forgotten-royal-nanny
  7. http://www.theguardian.com/uk/2000/jun/25/monarchy.vanessathorpe
  8. http://www.twochums.com/through-the-years-her-royal-majesty-queen-elizabeth-ii/
  9. http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/60-amazing-queen-facts-you-661023
  10. http://www.royal.gov.uk/historyofthemonarchy/kingsandqueensoftheunitedkingdom/thehouseofwindsor/edwardviii.aspx
  11. http://history1900s.about.com/od/1930s/a/kingedward.htm
  12. http://www.express.co.uk/news/royal/426662/Edward-VIII-candid-letter-reveals-Royal-Family-divisions-following-abdication
  13. http://www.csmonitor.com/Books/2012/0117/10-moments-from-the-life-of-Queen-Elizabeth-II/She-and-her-tutor-were-shy-with-one-another-at-first
  14. http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2146542/Queen-Elizabeth-The-day-Queen-threw-tantrum-tipped-pot-ink-head.html
  15. http://www.royal.gov.uk/HistoryoftheMonarchy/The%20House%20of%20Windsor%20from%201952/QueenElizabethTheQueenMother/ActivitiesasQueen.aspx
  16. http://www.biography.com/people/queen-elizabeth-ii-9286165#threats-and-scandals
  17. http://www.bl.uk/onlinegallery/onlineex/voiceshist/elizabeth/
  18. http://royalcentral.co.uk/blogs/the-queens-war-queen-elizabeth-ii-during-ww2-2773
  19. http://www.dailymail.co.uk/news/article-2517349/Young-Queen-Elizabeth-pictured-starring-Royal-pantomimes-World-War-Two.html
  20. http://www.royal.gov.uk/ImagesandBroadcasts/Historic%20speeches%20and%20broadcasts/Wartimebroadcast1940.aspx
  21. http://www.vam.ac.uk/users/node/16698
  22. http://www.guide2womenleaders.com/royal_deputy_heads.htm
  23. http://www.royal.gov.uk/MonarchUK/QueenandGovernment/CounsellorsofState.aspx
  24. http://www.iwm.org.uk/history/womens-auxiliary-services-during-the-second-world-war
  25. http://www.history.com/news/8-things-you-may-not-know-about-queen-elizabeth-ii
  26. http://all-that-is-interesting.com/queen-elizabeth-ii-mechanic-photo
  27. http://www.dailymaverick.co.za/article/2012-02-06-sixty-years-later-queen-elizabeth-still-reigns/
  28. http://www.bbc.com/news/uk-wales-south-east-wales-17937223
  29. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/wales/4329001.stm
  30. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1485295/Wartime-plan-to-use-Princess-to-woo-Welsh.html
  31. http://www.bbc.co.uk/archive/princesselizabeth/6603.shtml
  32. http://www.bbc.co.uk/archive/princesselizabeth/6604.shtml
  33. http://www.royal.gov.uk/imagesandbroadcasts/historic%20speeches%20and%20broadcasts/21stbirthdayspeech21april1947.aspx
  34. http://www.vanityfair.com/society/2012/01/queen-elizabeth-201201
  35. http://royalcentral.co.uk/royalhistory/history-rewind-marriage-of-princess-elizabeth-and-philip-mountbatten-40166
  36. http://www.biography.com/people/prince-philip-9284324
  37. Crawford, Marion (2003). "Hachette The Little Princesses: The Story of the Queen's Childhood by her Nanny, Marion Crawford". ISBN 978-0312312152
  38. http://www.palmografos.com/permalink/20672.html
  39. http://www.mapsofworld.com/famous-people/queen-elizabeth-ii.html
  40. http://www.lady.co.uk/people/profiles/505-a-very-british-love-story
  41. http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/shes-called-sausage-hes-called-521652
  42. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1389370/Prince-Philip-secret-softie-The-cuddly-Queens-consort.html
  43. http://www.royal.gov.uk/ThecurrentRoyalFamily/TheDukeofEdinburgh/Stylesandtitles.aspx
  44. http://www.unofficialroyalty.com/prince-philip-duke-of-edinburgh/
  45. http://edition.cnn.com/2013/01/24/world/europe/prince-philip-fast-facts/
  46. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63740573
  47. http://www.zappit.gr/default.php?pname=Article&cat_id=&art_id=4754
  48. http://www.bbc.co.uk/history/events/elizabeth_iis_wedding
  49. http://life.time.com/history/queen-elizabeth-and-prince-philip-photos-from-the-royal-wedding-1947/#1
  50. http://www.hellomagazine.com/royalty/2014112022021/queen-elizabeth-duke-edinburgh-wedding-facts/
  51. http://www.kaimai.school.nz/nz_currency/queen.html
  52. http://www.rarenewspapers.com/view/563366
  53. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/the_queens_diamond_jubilee/9046958/Diamond-Jubilee-the-moment-that-Princess-Elizabeth-became-Queen.html
  54. http://www.dailymail.co.uk/news/article-2069278/Queen-left-tears-Duke-Edinburghs-brutal-demand-name.html
  55. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/queen-elizabeth-II/8931553/Queens-tears-over-Duke-of-Edinburghs-brutal-behaviour.html
  56. http://www.bridalguide.com/blogs/bridal-buzz/queen-elizabeth-ii-prince-philip-anniversary
  57. http://www.heraldica.org/topics/britain/prince_highness_docs.htm
  58. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/march/24/newsid_2785000/2785265.stm
  59. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/june/2/newsid_2654000/2654501.stm
  60. http://www.royal.gov.uk/ImagesandBroadcasts/Historic%20speeches%20and%20broadcasts/CoronationOath2June1953.aspx
  61. http://www.museum.tv/eotv/europeanbroa.htm
  62. http://resources.woodlands-junior.kent.sch.uk/customs/questions/thequeenfacts.htm
  63. http://archives.govt.nz/gallery/v/Walter+Nash+Exhibition/Commonwealth+Politics+and+Economy/Royal+Family/The+Royal+Tour+1953-54/
  64. http://www.nma.gov.au/exhibitions/royal_romance/home
  65. http://www.history.com/this-day-in-history/israel-invades-egypt-suez-crisis-begins
  66. http://www.bbc.co.uk/history/british/modern/suez_01.shtml
  67. http://www.bodley.ox.ac.uk/dept/scwmss/projects/suez/suez.html
  68. http://www.theguardian.com/politics/2001/mar/14/past.education1
  69. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/january/10/newsid_3783000/3783251.stm
  70. http://www.robinsonlibrary.com/history/britain/england/20th/macmillan.htm
  71. http://www.royalty.info/british/Elizabeth_II/
  72. http://www.presstv.ir/detail/225109.html
  73. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/queen-elizabeth-II/10537770/Could-Sir-Alec-Douglas-Home-be-the-Queens-friend-in-a-plaster-cast.html
  74. http://www.royal.gov.uk/MonarchAndCommonwealth/Canada/Royalvisits.aspx
  75. http://www.royal.gov.uk/MonarchUK/RoyalVisits/Commonwealthvisitssince1952.aspx
  76. http://www.parliament.uk/documents/documents/upload/lln2010-007.pdf
  77. http://www.royal.gov.uk/HMTheQueen/Publiclife/PublicLife1962-1971/1962-1971.aspx
  78. http://exhibitions.nypl.org/africanaage/essay-challenge-of-decolonization-africa.html
  79. http://www.historytoday.com/anthony-greene/decolonisation-british-africa
  80. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/november/11/newsid_2658000/2658445.stm
  81. http://www.sahistory.org.za/dated-event/rhodesian-prime-minister-ian-smith-issues-unilateral-declaration-independence
  82. http://www.rhodesia.nl/betrayal.htm
  83. http://www.labour-party.org.uk/manifestos/1974/feb/1974-feb-labour-manifesto.shtml
  84. http://www.conservativehome.com/thecolumnists/2014/10/lewis-baston-forty-years-ago-today-1974s-second-general-election.html
  85. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/october/11/newsid_2542000/2542567.stm
  86. http://www.theguardian.com/politics/2010/may/04/1974-hung-parliament-edward-heath
  87. http://www.peo.gov.au/learning/closer-look/the-australian-constitution/constitutional-crisis.html
  88. http://www.abc.net.au/archives/80days/stories/2012/01/19/3411587.htm
  89. http://www.royal.gov.uk/HMTheQueen/TheQueenandspecialanniversaries/TheQueensSilverJubilee1977.aspx
  90. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/june/7/newsid_2562000/2562633.stm
  91. http://www.dummies.com/DummiesArticle/Queen-Elizabeth-s-First-Jubilee.id-322947.html
  92. http://www.telegraph.co.uk/news/picturegalleries/8463639/The-Queens-birthday-85-years-in-pictures.html?image=18
  93. http://www.thetoc.gr/diethni/article/o-poutin-proselabe-dokimasti-trofimwn
  94. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/november/16/newsid_3907000/3907233.stm
  95. http://www.independent.co.uk/news/people/news/the-fourth-man-speaks-last-testimony-of-anthony-blunt-1757483.html
  96. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/august/27/newsid_2511000/2511545.stm
  97. http://news.in.gr/world/article/?aid=1016827
  98. http://www.kathimerini.gr/397564/article/epikairothta/ellada/eisvoles-se-leyko-oiko-mpakigxam
  99. http://www.independent.co.uk/news/people/profiles/michael-fagan-her-nightie-was-one-of-those-liberty-prints-down-to-her-knees-7179547.html
  100. http://www.counterpunch.org/2012/06/18/the-boy-who-shot-the-queen-of-england/
  101. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/september/14/newsid_2516000/2516713.stm
  102. http://news.nationalpost.com/2014/11/10/reagan-apologizes-to-thatcher-for-secret-grenada-invasion-in-newly-released-white-house-recording/
  103. https://www.boundless.com/u-s-history/textbooks/boundless-u-s-history-textbook/the-conservative-turn-of-america-1968-1989-30/the-reagan-administration-228/the-invasion-of-grenada-1295-2524/
  104. http://www.chapters.indigo.ca/books/elizabeth-ii-unabridged-guide/9781486197736-item.html?ikwsec=Home&ikwidx=1
  105. Queen and Country: The Fifty-year Reign of Elizabeth II, William Shawcross, 2002. ISBN 978-0743226769
  106. http://www.histori.ca/peace/page.do?pageID=258
  107. http://www.rcinet.ca/politiquecanadienne/?p=97&lang=en
  108. http://www.worldpress.org/asia/2773.cfm
  109. http://www.theguardian.com/world/2006/dec/05/fiji.travel1
  110. http://www.breitbart.com/Breitbart-London/2014/04/25/The-Kate-Wills-and-George-tour-of-Australia-and-New-Zealand-has-been-a-triumph-for-Britain-s-royal-family
  111. http://www.nytimes.com/1991/05/17/us/queen-s-address-to-congress-celebrates-mutual-respect.html
  112. http://articles.latimes.com/1991-05-17/news/mn-1884_1_joint-session
  113. http://www.royal.gov.uk/ImagesandBroadcasts/Historic%20speeches%20and%20broadcasts/Annushorribilisspeech24November1992.aspx
  114. http://www.cbsnews.com/pictures/royal-divorces/2/
  115. http://www.independent.co.uk/news/eggs-and-chilly-silence-greet-the-queen-in-dresden-1559120.html
  116. http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/windsor-castle-fire-20th-anniversary-1438057
  117. http://www.nytimes.com/1992/11/27/world/in-switch-from-tradition-queen-will-pay-taxes.html
  118. http://www.thebiographychannel.co.uk/biographies/diana-spencer.html
  119. http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/december/23/newsid_2540000/2540347.stm
  120. http://content.time.com/time/specials/packages/article/0,28804,2114386_2114388_2115566,00.html
  121. http://www.independent.co.uk/news/uk/watch-out-the-roundheads-are-back-1340396.html
  122. http://articles.latimes.com/1995-12-21/news/mn-16515_1_queen-orders
  123. http://www.star.gr/Pages/Diethni.aspx?art=244779&artTitle=pos_antedrase_to_palati_stin_eidisi_tou_thanatou_tis_ntaianas
  124. http://edition.cnn.com/WORLD/9709/05/queen.address.2p/
  125. http://www.royal.gov.uk/HMTheQueen/TheQueenandspecialanniversaries/TheQueensGoldenJubilee/50factsaboutTheQueensGoldenJubilee.aspx
  126. http://edition.cnn.com/2002/WORLD/europe/06/04/uk.jubilee/
  127. http://www.examiner.com/article/british-royal-family-remembers-queen-mother-and-princess-margaret-at-windsor
  128. http://www.cbsnews.com/news/queen-elizabeth-has-knee-surgery/
  129. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/6087724.stm
  130. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/northern_ireland/7305675.stm
  131. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1552769/Revealed-Queens-dismay-at-Blair-legacy.html
  132. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1552767/Tony-and-Her-Majesty-an-uneasy-relationship.html
  133. http://www.skai.gr/news/world/article/169706/stin-irlandia-i-vasilissa-elisavet-/
  134. http://www.madata.gr/epikairotita/world/69013.html
  135. http://tvxs.gr/news/κόσμος/στο-βήμα-του-οηε-η-βασίλισσα-ελισάβετ-μετά-από-53-χρόνια
  136. http://www.bbc.co.uk/news/10518044
  137. http://www.iefimerida.gr/news/53736/πανζουρλισμός-για-το-αδαμάντινο-ιωβηλαίο-της-βασίλισσας-ελισάβετ-εικόνες
  138. http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=143451&catid=7
  139. http://www.thecultureconcept.com/circle/elizabeth-11-and-monarchy-a-diamond-jubilee-celebration
  140. http://www.royal.gov.uk/LatestNewsandDiary/Pressreleases/2012/TheQueensDiamondJubileemessage.aspx
  141. http://www.gg.ca/document.aspx?id=14382
  142. http://www.bbc.co.uk/news/uk-17281585
  143. http://www.bbc.com/news/entertainment-arts-22035942
  144. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63690964
  145. http://www.koolnews.gr/diethni/i-vasilissa-elisavet-gia-proti-fora-simmeteixe-sto-ypourgiko-simboulio/
  146. http://www.skai.gr/news/world/article/219817/partheniki-emfanisi-sto-upourgiko-sumvoulio-gia-ti-vasilissa-elisavet-upd/
  147. http://www.rodiaki.gr/article/241037/exithrio-phre-h-basilissa-elisabet-b
  148. http://www.athina984.gr/node/229680
  149. http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-kosmos/47/143924/apousa-i-elisavet-apo-tin-synodo-tis-koinopoliteias-gia-1i-fora-apo-to-1973?iframe=true&width=100%&height=100%
  150. http://www.huffingtonpost.co.uk/2014/09/06/elizabeth-set-to-beat-victorias-record-as-longest-reigning-monarch-in-british-history_n_5777134.html
  151. «The World's Richest Royals - Forbes.com». Forbes.com. http://www.forbes.com/business/2007/08/30/worlds-richest-royals-biz-royals07-cx_lk_0830royalintro.html?boxes=relstories. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2008. 
  152. The Queen's Personal Wealth, Επίσημη ιστοσελίδα της Βρετανικής Μοναρχίας, http://www.royal.gov.uk/output/Page4975.asp, ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2008 
  153. Ελευθεροτυπία, 21 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα