Πόλεμος των Φώκλαντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πόλεμος των Φώκλαντ
Πόλεμος τω Φώκλαντ
χάρτης χρονικής εξέλιξης του Πολέμου των Φώκλαντ
Χάρτης που συνοψίζει την βρετανική επανάκτηση των νήσων
Ημερομηνία 2 Απριλίου  – 14 Ιουνίου 1982[1][2]
(Πρότυπο:Age in years, months, weeks and days)
Τόπος Νήσοι Φώκλαντ, Νήσοι Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς και παρακείμενη θαλάσσια και αέρια περιοχή
Έκβαση

Βρετανική νίκη

Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα
Απώλειες
3 πολίτες σκοτώθηκαν από British shelling

Ο Πόλεμος των Φώκλαντ (Ισπανικά: Guerra de las Malvinas‎), επίσης γνωστός ως Σύγκρουση των Φώκλαντ, Κρίση των Φώκλαντ, και Guerra del Atlántico Sur (Ισπανικά για "Πόλεμος του Νότιου Ατλαντικού"), ήταν ένας πόλεμος δέκα εβδομάδων μεταξύ της Αργεντινής και του Ηνωμένου Βασιλείου με αντικείμενο δύο Βρετανικά υπερπόντια εδάφη στον Νότιο Ατλαντικό: τα Νησιά Φώκλαντ και τις Νήσοι Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς. Ξεκίνησε την Παρασκευή 2 Απριλίου 1982 όταν η Αργεντινή εισέβαλε και κατέλαβε τις Νήσους Φώκλαντ (και, the following day, South Georgia and the South Sandwich Islands) in an attempt to establish the sovereignty it had long claimed over them. Στις 5 Απριλίου, the British government dispatched a naval task force to engage the Argentine Navy and Air Force before making an amphibious assault on the islands. Η σύγκρουση διάρκεσε 74 ημέρες aκαι έληξε με την παράδοση της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1982, επιστρέφοντας τα νησιά σε Βρετανικά έλεγχο. Συνολικά, 649 μέλη του στρατιωτικού προσωπικού της Αργεντινής, 255 μέλη του Βρετανικού στρατού, και τρεις κάτοικοι των Νήσων Φώκλαντ σκοτώθηκαν κατά τις εχθροπραξίες.

Η σύγκρουση ήταν ένα μείζον επεισόδιο στην παρατεταμένη αναμέτρηση για την κυριαρχία στις νήσους. Η Αργεντινή επιβεβαίωσε (και διατηρεί μέχρι σήμερα) ότι τα νησιά είναι Αργεντινικό έδαφος,[6] και η κυβέρνηση της Αργεντινής ούτως χαρακτήρισε την στρατιωτική της δράση ως επαναδιεκδίκηση του δικού της εδάφους. Η Βρετανική κυβέρνηση θεώρησε την πράξη αυτή ως εισβολή ενός εδάφους που ήταν αποικία του στέμματος από το 1841. Οι Falkland Islanders, who have inhabited the islands since the early 19th century, are predominantly descendants of British settlers, and favour British sovereignty. Καμία χώρα, παρόλα αυτά, δεν κήρυξε επίσημα τον πόλεμο (και οι δύο πλευρές κήρυξαν τις περιοχές των Νήσων ως πολεμική ζώνη και επίσημα αναγνώρισαν ότι υπήρχε κατάσταση πολέμου μεταξύ τους) και οι εχθροπραξίες περιορίστηκαν σχεδόν τελείως στα εδάφη υπό αμφισβήτηση και την περιοχή του Νότιου Ατλαντικού όπου βρίσκονται.

Η σύγκρουση είχε σημαντική επίδραση στις δύο χώρες and has been the subject of various books, articles, films, and songs. Το πατριωτικό αίσθημα ήταν υψηλό στην Αργεντινή, αλλά η έκβαση prompted large protests against the ruling military government, hastening its downfall. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση του Συντηρητικού Κόμματος, ενισχυμένη από το επιτυχές αποτέλεσμα, επανεκλέχθηκε το επόμενο έτος. Το πολιτιστικό και πολιτικό βάρος της σύγκρουσης είχε μικρότερη επίδραση στη Βρετανία από ότι στην Αργεντινή, όπου παραμένει ένα συνεχιζόμενο θέμα συζήτησης.[7]

Οι σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αργεντινής αποκαταστάθηκαν το 1989 μετά από μαι συνάντηση στη Μαδρίτη, στην Ισπανία, κατά την οποία οι κυβερνήσεις των δύο χωρών εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν.[8] Ουδεμία αλλαγή στη θέση οποιασδήποτε από τις δύο χώρες σχετικά με την κυριαρχία στις Νήσους Φώκλαντ έγινε ρητά. Το 1994, η διεκδίκηση της Αργεντινής στα εδάφη αυτά προστέθηκε στο σύνταγμά της.[9]


Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Falklands 25: Background Briefing». Ministry of Defence. http://www.mod.uk/DefenceInternet/FactSheets/Falklands25BackgroundBriefing.htm. Ανακτήθηκε στις 1 November 2009. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. «:: Ministerio de Defensa – República Argentina ::» (στα Spanish). mindef.gov.ar. http://www.mindef.gov.ar/veteranos%20Malvinas.html. Ανακτήθηκε στις 1 November 2009. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. Lawrence Freedman (9 August 2005). The Official History of the Falklands Campaign: War and diplomacy. 2. Routledge, Taylor & Francis Group. σελ. 21–22. ISBN 978-0-7146-5207-8. http://books.google.com/books?id=PSsxmXWChqIC&pg=PP7. Ανακτήθηκε στις 8 January 2012. : "day-to-day oversight was to be provided by ... which came to be known as the War Cabinet. This became the critical instrument of crisis management".
  4. «Falkland Islands profile». BBC. 5 November 2013. http://www.bbc.co.uk/news/world-latin-america-18425572. Ανακτήθηκε στις 19 June 2014. 
  5. 5,0 5,1 Historia Marítima Argentina, Volume 10, p. 137. (Departamento de Estudios Históricos Navales, Cuántica Editora, Argentina: 1993.
  6. «Argentine to reaffirm Sovereignty Rights over The Falkland Islands». National Turk. http://www.nationalturk.com/en/argentina-to-reaffirm-sovereignty-rights-over-the-falkland-islands-15712. Ανακτήθηκε στις 7 January 2012. 
  7. «Cómo evitar que Londres convierta a las Malvinas en un Estado independiente». Clarin.com. http://www.clarin.com/suplementos/zona/2007/04/01/z-03415.htm. Ανακτήθηκε στις 7 February 2010. 
  8. «JOINT STATEMENT OF 19 OCTOBER 1989 Re-establishing Consular Relations Between Britain and Argentina, and Agreeing a Framework on Sovereignty Which Would Allow Further Talks». http://www.falklands.info/history/1989agreement.html. Ανακτήθηκε στις 4 January 2013. 
  9. Constitución Nacional: "La Nación Argentina ratifica su legítima e imprescriptible soberanía sobre las Islas Malvinas, Georgias del Sur y Sandwich del Sur y los espacios marítimos e insulares correspondientes, por ser parte integrante del territorio nacional".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Σφάλμα αναφοράς: Υπάρχουν ετικέτες <ref> για κάποια ομάδα με το όνομα «nb», αλλά δεν βρέθηκε καμία αντίστοιχη ετικέτα <references group="nb"/>, ή λείπει η ετικέτα κλεισίματος </ref>