Γεώργιος Στρέιτ

Ο Γεώργιος Στρέιτ

Ο Γέωργιος Στρέιτ (1868-1948) ήταν νομομαθής και πολιτικός.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του νομομαθούς Στέφανου Στρέιτ και της Βικτωρίας Λόντου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και τη Γερμανία και σύντομα έγινε διδάκτορας της Νομικής στη Λειψία με την εναίσημο διατριβή Περί αντιστάσεως κατά της Αρχής. Το 1893 διορίστηκε υφηγητής του Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1898 έγινε καθηγητής.Με προτάσεις και υπομνήματα, επισήμανε την εθνική ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, που θα συντελούσε στην εξέλιξή της σε εθνικό και πολιτισμικό κέντρο, συμβάλλοντας έτσι στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως σύμβουλος & διευθυντής του και το 1910 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη. Το 1914 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών, ενώ το 1926 αναγορεύτηκε Ακαδημαϊκός. Από το 1929 ήταν μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.

Απεβίωσε το 1948. Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή και είχε μια κόρη την Δέσποινα, σύζυγο Ιωάννη Γερουλάνου. Δισέγγονός του είναι ο Παύλος Γερουλάνος.

Συγγράμματα

Πινακίδα με το όνομα του Γ. Στρέιτ που δόθηκε προς τιμήν του σε δρόμο της Αθήνας

Είχε εκδώσει πολλά νομικά έργα όπως:

• «Περί ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Εισαγωγή» (1895),
• «Σύστημα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου» (1906)

καθώς και διάφορες μελέτες όπως:

• «υπόθεσις Ζάππα» (1894),
• «Η θέσις των μεγάλων δυνάμεων από απόψεως διεθνούς δικαίου» (1898),
• «Περί θέσεως της Καθολικής Εκκλησίας εν Ελλάδι» (1905),
• «Η εν Χάγη συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
• «Η ναυτική συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
• «Η ναυτική συνδιάσεψις του Λονδίνου» (1910)

κ.α.