Γεώργιος Τέρτερ Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Τέρτερ Α΄
Τσάρος της Βουλγαρίας
Περίοδος εξουσίας
1280 - 1292
Προκάτοχος Ιβάν Ασέν Γ'
Διάδοχος Σμίλετς της Βουλγαρίας
Οίκος Οίκος Τέρτερ
Θάνατος 1308-1310
Σύζυγος Μαρία, Μαρία (αδελφή του Ιβάν Ασέν Γ')
Επίγονοι Θεόδωρος Σβετοσλάβ, Έλενα, Άννα

Ο Γεώργιος Τέρτερ ο 1ος (βουλγάρικα:Георги Тертер I) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1280 - 1292). Πέθανε μεταξύ του 1308 και του 1310

Οι ρίζες του είναι ασαφείς, σύμφωνα με τους ιστορικούς ήταν εξέχον μέλος της Κουμανικής αριστοκρατίας στην Βουλγαρία. Το προηγούμενο όνομα του ήταν Τερτέρομπα και είχε έναν αδελφό τον Αλντιμίρ που πήρε τον τίτλο του δεσπότη.

Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Ιβάν Ασέν Γ' (1279) ήθελε να ενισχύσει την θέση του συμμαχώντας με τους Κουμάνους αποφασίζοντας να παντρέψει τον Γεώργιο Τέρνερ με την αδελφή του, Μαρίγια. Έτσι ο Γεώργιος Τέρνερ αποδεχόμενος την πρόταση χώρισε την πρώτη του γυναίκα, και την έστειλε όμηρο στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον γιο τους και μετέπειτα διάδοχο Θεόδωρο Σβετοσλάβ. Παντρεύτηκε την Μαρίγια και έγινε δεσπότης, τίτλος πρώτος στην Βουλγαρική ιεραρχία.

Οι συνεχιζόμενες επιτυχίες του Ιβαΐλο απέναντι στους Βυζαντινούς ήταν αιτία να δραπετεύσει από το Τάρνοβο (1280) ο τσάρος Ιβάν - Ασέν 3ος, οπότε και ο Γεώργιος Τέρνερ κατέλαβε τον θρόνο. Με την ταυτόχρονη διπλή απειλή από τον Ιβαΐλο και τον Ιβάν - Ασέν 3ο συμμάχησε με τον Κάρολο Α' Ανδεγαυό της Σικελίας και με τον βασιλιά Στέφαν Δραγούτιν της Σερβίας ενάντια στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο το 1281. Η συμμαχία αυτή τελικά ναυάγησε λόγω της σφαγής που ακολούθησε στο Σικελικό Εσπερινό το 1282. Ταυτόχρονα, οι Μογγόλοι του Nογκάι Χαν καταστρέφουν την Βουλγαρική επαρχία και ο Γεώργιος Τέρνερ αναζητά σερβική υποστήριξη παντρεύοντας την κόρη του Άννα με τον Σέρβο βασιλιά Στεφάν Ούρο Μιλούτιν το 1284.

Με τον θάνατο του Μιχαήλ Η' το 1282 άρχισε ξανά τις διαπραγματεύσεις με το Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ζητώντας την επιστροφή της πρώτης του γυναίκας Μαρίγια και του γιου τους Θεόδωρου Σβέτοσλαβ που ήταν όμηροι. Η πρόταση έγινε αποδεκτή και στάλθηκε όμηρος στην θέση τους η δεύτερη γυναίκα του Γεώργιου Τέρνερ επίσης Mαρίγια. Αμέσως έκανε τον γιο του Θεόδωρο συναυτοκράτορα και διάδοχο. Μια μογγολική επίθεση του Nογκάι Χαν αμέσως μετά (1285) τον υποχρέωσε να ξαναστείλει όμηρο τον γιο του Θεόδωρο, αυτήν την φορά στην αυλή των Μογγόλων. Ο Nογκάι Χαν ταυτόχρονα πάντρεψε τον γιο του Χάκα με την αδελφή του Θεοδώρου και κόρη του Γεωργίου Τέρτερ.

Άγνωστοι λόγοι, πιθανότατα οι μογγολικές επιδρομές, στάθηκαν αιτία να καταφύγει στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο (1292). Ο Ανδρόνικος Β' αρνήθηκε να τον δεχτεί λόγω των σχέσεων του με τους Μογγόλους. Στην συνέχεια έζησε άσημος κάτω από οικτρές συνθήκες για μια δεκαετία περίπου στα περίχωρα της Αδριανούπολης, σε πλήρη αφάνεια. Τον θυμήθηκε ο γιος του Θεόδωρος Σβετοσλάβ με την άνοδο του στον Βουλγαρικό θρόνο το 1301, όταν νίκησε σε μάχη βυζαντινό στρατό και συνέλαβε ομήρους 13 ανώτατους κρατικούς λειτουργούς. Σε συνεννόηση με τον Ανδρόνικο τους αντάλλαξε με τον πατέρα του που επέστρεψε στη Βουλγαρία, και έζησε σε μια άγνωστη πόλη άσωτη, πολυτελέστατη ζωή μέχρι τον θάνατό του. Ο χρόνος θανάτου του είναι άγνωστος: μονάχα μια πινακίδα σε εκκλησία κοντά στο Ιβάνιβο αναφέρει το 1309 σαν έτος θανάτου του "αυτοκράτορα Σέρτζι".

Επί της βασιλείας του συνεχίστηκε η Βουλγαρική παρακμή σε όλα τα επίπεδα, κάτι που είχε ξεκινήσει από τα μέσα του 13ου αιώνα. Στάθηκε ανίκανος να επιβληθεί απέναντι στους ευγενείς της πρωτεύουσας του, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να ακολουθήσει σταθερή πολιτική. Απέτυχε τόσο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις όσο και στην απόκρουση των Μογγολικών εισβολών. Έχασε όλες τις κτήσεις του στην Θράκη, ενώ οι εναπομείναντες σε Μακεδονία μοιράστηκαν σε Βυζαντινές και Βουλγαρικές.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την πρώτη σύζυγο του Μαρίγια αγνώστων στοιχείων απέκτησε: