Συμεών Σαξ Κόμπουργκ Γκότα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Συμεών Σαξ Κόμπουργκ Γκότα
Симеон Сакскобургготски
Simeon II of Bulgaria.jpg
Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας
Περίοδος
24 Ιουλίου 2001 – 17 Αυγούστου 2005
Προκάτοχος Ιβάν Κόστοφ
Διάδοχος Σεργκέι Στάνισεφ
Τσάρος της Βουλγαρίας
Περίοδος
28 Αυγούστου 1943 – 15 Σεπτεμβρίου 1946
Προκάτοχος Βόρις Γ΄
Διάδοχος Κατάργηση Μοναρχίας
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 16 Ιουνίου 1937 (1937-06-16) (77 ετών)
Σόφια, Βουλγαρία
Πολιτικό Κόμμα Εθνικό Κίνημα Συμεών Β΄
Θρήσκευμα Χριστιανός Ορθόδοξος
Υπογραφή Signature of Simeon Saxe-Coburg-Gotha.png

Ο Συμεών Μπορίσοφ Σαξ Κόμπουργκ Γκότα ή Τσάρος Συμεών Β΄ ή Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας (βουλγάρικα: Симеон Борисов Сакскобургготски, γερμανικά: Simeon von Sachsen-Coburg und Gotha ή Simeone di Sassonia-Coburgo-Gotha, ιταλικά: Simeone di Sassonia-Coburgo-Gotha, γεννημένος 16 Ιουνίου 1937) είναι ένα σημαντικό πολιτικό και βασιλικό πρόσωπο στη Βουλγαρία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ως τσάρος της Βουλγαρίας 1943-1946, καθώς ήταν ανήλικος, η μοναρχική εξουσία είχε ασκηθεί για λογαριασμό του από την αντιβασιλεία. Οι αντιβασιλείς ήταν ο θείος του Συμεών Πρίγκιπας Κύριλλος, ο στρατηγός Νίκολα Μίχοφ και ο πρωθυπουργός Μπόγκνταν Φίλοφ. Κατά το 1946 η μοναρχία ανατράπηκε ως συνέπεια ενός δημοψηφίσματος και ο Συμεών εξορίστηκε. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1996. Επανέλαβε το ρόλο του ηγέτη του έθνους κατά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Πρωθυπουργού της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας τον Ιούλιο του 2001 έως τον Αύγουστο του 2005.

Από το 2014, ο Συμεών είναι ένας από τους τελευταίους εν ζωή που διετέλεσαν αρχηγοί κράτους, από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (οι άλλοι είναι ο πρώην βασιλιάς Μιχαήλ της Ρουμανίας και ο Τενζίν Γκιάτσο, ο 14ος Δαλάι Λάμα του Θιβέτ), το μόνο πρόσωπο που κατείχε τον τίτλο «τσάρου», και ένας από τους μόλις δύο μονάρχες στην ιστορία που έχει γίνει επικεφαλής της κυβέρνησης μετά από δημοκρατικές εκλογές (ο άλλος είναι ο Νορόντομ Σιχανούκ της Καμπότζης).

Βασιλική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Συμεών γεννήθηκε ως γιος του Βόρις Γ΄ και της Ιωάννας της Ιταλίας. Μετά τη γέννησή του, ο Βόρις Γ΄ έστειλε έναν αξιωματικό της πολεμικής αεροπορίας στον ποταμό Ιορδάνη για το βάπτισμα του Συμεών στην Ορθόδοξη πίστη.[1] Έγινε τσάρος στις 28 Αυγούστου του 1943 μετά το θάνατο του πατέρα του, ο οποίος είχε μόλις επιστρέψει στη Βουλγαρία από μια συνάντηση με τον Αδόλφο Χίτλερ.[2][3] Ο τσάρος Συμεών ήταν μόλις έξι ετών όταν ανήλθε στο θρόνο, ο θείος του πρίγκιπας Κύριλλος, ο πρωθυπουργός Μπόγκνταν Φίλοφ, και αντιστράτηγος Στρατηγός Νίκολα Μιχάιλοφ Μίχοφ του βουλγαρικού στρατού διορίστηκαν αντιβασιλείς.[4]

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944, η Σοβιετική Ένωση κήρυξε τον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας και τρεις ημέρες αργότερα ο Κόκκινος Στρατός εισήλθε στην χώρα χωρίς να συναντήσει αντίσταση. Την επόμενη ημέρα, 9 του Σεπτέμβρη του 1944, ο πρίγκιπας Κύριλλος και οι υπόλοιποι αντιβασιλείς καθαιρέθηκαν από ένα σοβιετικό πραξικόπημα και συνελήφθησαν. Οι τρεις αντιβασιλείς, όλα τα μέλη των τριών τελευταίων κυβερνήσεων, βουλευτές του Κοινοβουλίου, ο επικεφαλής του στρατού και επιφανείς δημοσιογράφοι εκτελέστηκαν από τους κομμουνιστές τον Φεβρουάριο του 1945.[4]

Μονάρχης στην εξορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Συμεών έκανε διάφορες πολιτικές δηλώσεις κατά τη διάρκεια της εξορίας του, μέσω της «καγκελαρίας» του στη Μαδρίτη, στρεφόμενος κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Βουλγαρία και τους συμπατριώτες του που τον εξόρισαν. Οι πρώιμες προσπάθειές του στη διαμόρφωση μιας επίσημης εξόριστης κυβέρνησης δεν καρποφόρησαν, ωστόσο.

Πολιτική επιστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990, λίγους μήνες μετά την πτώση του κομμουνισμού, εκδόθηκε στο Συμεών ένα νέο βουλγαρικό διαβατήριο. Το 1996, 50 χρόνια μετά την κατάργηση της μοναρχίας, ο Συμεών επέστρεψε στη Βουλγαρία και συναντήθηκε σε πολλά σημεία από το πλήθος που φώναζε το σύνθημα: «Θέλουμε το Βασιλιά μας».[5] Σε εκείνο το σημείο, δεν προέβει σε καμία πολιτική ανακοίνωση ή κίνηση.

Διάφορα ακίνητα στη Βουλγαρία που είχαν κρατικοποιηθεί κατά την κομμουνιστική εποχή, επεστράφησαν στον Συμεών και την οικογένειά του. Το 2001, ο Συμεών, ο οποίος είχε αυτή τη φορά πάρει το όνομα Συμεών Μπορίσοφ Σαξ-Κόμπουργκ-Γκότα, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει στη Βουλγαρία για να σχηματίσει ένα νέο πολιτικό κόμμα, το Εθνικό Κίνημα Συμεών Β΄ (НДСВ), αφιερωμένο στις «μεταρρυθμίσεις και την πολιτική ακεραιότητα».[6] Ο Συμεών υποσχέθηκε ότι σε 800 ημέρες, ο λαός της Βουλγαρίας θα αισθάνεται απτά θετικά αποτελέσματα της κυβέρνησής του και θα απολαμβάνοι σημαντικά υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.[7]

Πρωθυπουργός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το НДСВ πέτυχε μεγάλη νίκη στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Ιουνίου του 2001, λαμβάνοντας 120 από τις 240 έδρες στο Κοινοβούλιο και υπερτερώντας των δύο κύριων προϋπαρχόντων πολιτικών κομμάτων. Ο Συμεών ορκίστηκε πρωθυπουργός της Βουλγαρίας στις 24 Ιουλίου, σχηματίζοντας κυβέρνηση συνασπισμού με το εθνικό τουρκικό Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες. Τοποθέτησε σε υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση του κυρίως τεχνοκράτες και δυτικούς μορφωμένους οικονομικούς ειδήμονες. Το 2002, οι προσπάθειες του αναγνωρίστηκαν όταν παρέλαβε το Βραβείο Ειρήνης το 2002 από το ίδρυμα Path to Peace.[8] Κατά την παραμονή του στην εξουσία, η Βουλγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ.

Στις εκλογές του 2005, το κόμμα του Συμεών κατέλαβε τη δεύτερη θέση και συμμετείχε στη μεγάλη κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία του Βουλγαρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και συμπεριλαμβανομένου του Κινήματος για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες. Ο Συμεών ΙΙ δόθηκε το ανεπίσημο εθιμοτυπικό αξίωμα του Προέδρου του Συμβουλίου του Συνασπισμού.[6]

Το κόμμα πήρε μόλις 3,01% των ψήφων και δεν κατέλαβε έδρες στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Λίγο μετά, στις 6 Ιουλίου, Συμεών παραιτήθηκε επίσης από ηγέτης του НДСВ.[9]

Τίτλοι και μονόγραμμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσφωνήσεις του
Συμεών Β΄
Royal Monogram of King Simeon II of Bulgaria.svg
Προσφώνηση αναφοράς Μεγαλειότατος
Προφορική προσφώνηση Μεγαλειότατε
Εναλλακτική προσφώνηση Σερ

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Αυτού Υψηλότητα Πρίγκιπας του Τούρνοβο, Πρίγκιπας του Σαξ Κόμπουργκ και Γκότα, Δούκας της Σαξονίας (1937–1943)
  • Η Αυτού Μεγαλειότητα Τσάρος των Βουλγάρων (1943–1946)
  • Η Αυτού Μεγαλειότητα Τσάρος Συμεών Β΄ των Βουλγάρων (διεκδικητής του θρόνου της Μοναρχίας της Βουλγαρίας, 1946–σήμερα)
    • Συμιόν Σαξομπουργκότσκι (χρησιμοποιείται στη Βουλγαρία)
    • Η Αυτού Μεγαλειότητα Βασιλιάς Συμεών Β΄ των Βουλγάρων (χρησιμοποιείται εκτός Βουλγαρίας)[10]
  • Η Αυτού Εξοχότητα Κ. Συμιόν Σαξομπουργκότσκι (ως Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, 2001–2005)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Kate Connolly, "Once upon a time in Bulgaria", The Guardian, 20 June 2001.
  2. "Bulgarian Rule Goes to Son, 6. Reports on 5-Day Illness Conflict", United Press dispatch of 28 August 1943, in a cutting from an unknown newspaper in the collection of historian James L. Cabot, Ludington, Michigan
  3. Theo Aronson, Crowns in Conflict, p.202. London: John Murray (Publishers) Ltd., 1986. ISBN 0-7195-4279-0
  4. 4,0 4,1 Geoffrey Hindley, The Royal Families of Europe, p. 156. London: Lyric Books Ltd., 1979. ISBN 0-07-093530-0
  5. Simeon Saxe-Coburg-Gotha – Prime Minister of Bulgaria
  6. 6,0 6,1 Lilov 2013, σ. 91.
  7. Lilov 2013, σ. 93.
  8. Path to Peace Foundation website
  9. «Симеон Сакскобургготски подаде оставка» (στα Bulgarian). Труд. 6 July 2009. http://www.trud.bg/Article.asp?ArticleId=170311. Ανακτήθηκε στις 7 July 2009. 
  10. Biography H.M. King Simeon II – Official website of the king (English)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Simeon Saxe-Coburg-Gotha της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).