Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ford Zephyr

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ford Zephyr
Ford Zephyr 6 Mark III 2.5 του 1964
Σύνοψη
Κατασκευαστής Ford Motor Company
Παραγωγή1950 — 1972
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαΜεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα4-πορτο σεντάν
4-πορτο στέισον βάγκον
2-πορτο αγροτικό
3-πορτο καμπριολέ
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοFord Pilot
Επόμενο μοντέλοFord Granada

Το Ford Zephyr ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από την αυτοκινητοβιομηχανία Ford Motor Company στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία.

Το Zephyr και η πολυτελής εκδοχή του, Ford Zodiac, που προσφερόταν από το 1955, ήταν τα μεγαλύτερα επιβατικά αυτοκίνητα στην παλέτα της βρετανικής εταιρείας Ford για είκοσι χρόνια. Το 1972 αντικαταστάθηκαν από τα μοντέλα Consul και Granada.

Η Ford χρησιμοποίησε επίσης το όνομα Zephyr στις Ηνωμένες Πολιτείες, από το 1936 έως το 1942 για το δωδεκακύλινδρο Lincoln Zephyr και από το 1977 έως το 1983 για το Mercury Zephyr, μια πολυτελή έκδοση του Ford Fairmont. Το 2006, το μεταγενέστερο Lincoln MKZ πουλήθηκε αρχικά με το όνομα Lincoln Zephyr.

Zephyr και Zodiac Mk I (1951–1956)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Zephyr Mk I, ένα σεντάν ανώτερου μεσαίου μεγέθους, κατασκευάστηκε από το 1951 έως το 1956. Για το Zephyr και το Consul I, η Ford χρησιμοποίησε την ίδια πλατφόρμα. Το Zephyr ήταν ελαφρώς μακρύτερο και είχε μεγαλύτερο μεταξόνιο, διαφορετικά το αμάξωμα είναι το ίδιο.[1] Το αμάξωμα ήταν αυτοφερόμενο, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, κάτι στατιστικώς σπάνιο την τότε εποχή (όταν ακόμα η πλειοψηφία των αυτοκινήτων, σε παγκόσμια κλίμακα, είχε αμάξωμα τύπου σκάλας, δηλαδή «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα σχήματος σκάλας). Παρήχθησαν συνολικά 148.629 σεντάν και 4.048 κάμπριο.

Το Zephyr τροφοδοτείται από έναν 6-κύλινδρο κινητήρα 2.262 κυβικών εκατοστών με στροφαλοφόρο άξονα με τέσσερα ρουλεμάν, πλευρικό εκκεντροφόρο και παράλληλες βαλβίδες. Η ισχύς μεταφέρεται μέσω ενός υδραυλικά λειτουργούντος μονοδίσκου ξηρού συμπλέκτη, ενός κιβωτίου ταχυτήτων τριών ταχυτήτων με μοχλό ταχυτήτων στην κολώνα του τιμονιού, του οποίου οι δύο υψηλότερες ταχύτητες είναι συγχρονισμένες, και ενός αδιαίρετου άξονα κάρδανου στον πίσω άξονα με υποειδική κίνηση. Ο άκαμπτος πίσω άξονας είναι αναρτημένος από ημιελλειπτικά φυλλώδη ελατήρια και υδραυλικά αμορτισέρ μοχλού. Οι μπροστινοί τροχοί αναρτώνται ξεχωριστά σε γόνατα MacPherson, ψαλίδια και αντιστρεπτική ράβδο, το Consul είναι το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με αυτό το σχέδιο. Ο μηχανισμός διεύθυνσης είναι κυλινδρικό τιμόνι. Υπάρχουν φρένα τυμπάνου σε όλους τους τροχούς, duplex μπροστά, τα οποία λειτουργούν υδραυλικά.

Από το 1954 και μετά, η πιο πολυτελής παραλλαγή κατασκευάστηκε ως Zodiac (κυκλοφόρησε στην αγορά από το 1955). Ο κινητήρας της εκδοχής αυτής είχε υψηλότερη συμπίεση. Παρήχθησαν 22.634 σεντάν του Zodiac Mk I.

Είχε μήκος 4.369 χλστ., πλάτος 1.626 χλστ., ύψος 1.524 χλστ., μεταξόνιο 2.717 χλστ. και βάρος 1.119 κιλά.

Zephyr και Zodiac Mk II (1956–1961)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοντέλο Mk II (εσωτερική ονομασία τύπου 206E) κατασκευάστηκε από το 1956 έως το 1961. Οι Zephyr και Zodiac απέκτησαν τώρα μια νέα οικογενειακή εμφάνιση μαζί με τον Consul II.

Από τα Zephyr και Zodiac Mk II μαζί, παρήχθησαν 294.506 σεντάν και 6911 κάμπριο.[2]

Είχε μήκος 4.550 χλστ., πλάτος 1.750 χλστ., ύψος 1.550 χλστ., μεταξόνιο 2.717 χλστ. και βάρος 1.260-1.390 κιλά.

Zephyr και Zodiac Mk III (1962–1966)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σειρά Mk III κυκλοφόρησε από τη γραμμή παραγωγής από το 1962 έως το 1966. Το αυτοκίνητο μήκους 4,6 μέτρων με σχετικά μακρύ κινητήρα, παρόλα αυτά προσέφερε άφθονο χώρο στο εσωτερικό για έξι άτομα (2 καθίσματα πάγκου, ένα μπροστά και ένα πίσω) και πολλές επιλογές αποθήκευσης αποσκευών. Το μοντέλο Zephyr ήταν πλέον διαθέσιμο με τετρακύλινδρο κινητήρα 1,7 λίτρων (συχνά αναφέρεται ως Zephyr 4) ή με 6-κύλινδρο κινητήρα 2.553 κυβικών εκατοστών (Zephyr 6). Το Zodiac είχε τον ίδιο 6-κύλινδρο κινητήρα, ήταν καλύτερα εξοπλισμένο και είχε ένα λίγο διαφορετικό μπροστινό μέρος, με τέσσερις προβολείς.[3]

Ο νέος εξακύλινδρος κινητήρας έτεινε να είναι βραχύχρονος και τα συστήματα εισαγωγής και (διπλής) εξάτμισης έδειχναν επίσης έναν σπορ διακοσμημένο κινητήρα. Είχε ισχύ 81 KW (110 hp (DIN)/114 hp (SAE)), αλλά ήταν εξοπλισμένο μόνο με καρμπυρατέρ. Η τελική ταχύτητα ήταν –ανάλογα με την πηγή– 160–164 km/h. Υπήρχε η επιλογή ενός πλήρως συγχρονισμένου κιβωτίου τεσσάρων ταχυτήτων με μοχλό πάνω στο τιμόνι, προαιρετικά επίσης με overdrive ή αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Σε αντίθεση με τα μοντέλα Zephyr, το Zodiac είχε δισκόφρενα στους μπροστινούς τροχούς. Στο Zephyr 6, ο κινητήρας είχε απόδοση 72 KW (98 hp (DIN)/102 hp (SAE)) και η τελική ταχύτητα ήταν 145 km/h. Το Zephyr 4 διέθετε τον τετρακύλινδρο κινητήρα που ήταν ήδη γνωστός από το Consul II, ο οποίος είχε πλέον ισχύ 50 KW (68 hp (DIN)) και επέτρεπε τελική ταχύτητα 125 χιλιόμετρα την ώρα.

Συνολικά 106.810 αντίτυπα παρήχθησαν από το Zephyr 4, καθώς και 105.256 οχήματα από το Zephyr 6 και 77.323 σεντάν από το Zodiac Mk III.

Είχε μήκος 4.590 χλστ., πλάτος 1.755 χλστ., ύψος 1.450 χλστ., μεταξόνιο 2.717 χλστ. και βάρος 1.253-1.326 κιλά.

Zephyr και Zodiac Mk IV (1966–1972)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1966 και μετά, ένα εντελώς νέο μοντέλο του Zephyr/Zodiac βγήκε στην αγορά, το οποίο είχε λίγα περισσότερα κοινά με το προηγούμενο μοντέλο από το όνομα και την αρχή της μπροστινής ανάρτησης. Με τους κινητήρες V και την πίσω ανεξάρτητη ανάρτηση, αυτό το αυτοκίνητο είναι τεχνικά παρόμοιο με το μεταγενέστερο Consul/Granada. Το κορυφαίο μοντέλο έφερε το όνομα Ford Executive. Το Zephyr Mk IV ήταν και πάλι διαθέσιμο ως 4-κύλινδρο και 6-κύλινδρο (1.996 και 2.495 κυβικά εκατοστά αντίστοιχα), ενώ το Zodiac απέκτησε τον δικό του 6-κύλινδρο κινητήρα, με κυβισμό 2.994 κ.εκ.

Το μεταξόνιο, το οποίο ήταν κατά 20 cm μεγαλύτερο από τον προκάτοχό του, ωφέλησε κυρίως τον χώρο του κινητήρα, αν και ο κινητήρας V6 ήταν μικρότερος από τον προηγούμενο 6-κύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ασυνήθιστη κατανομή των αναλογιών. Το φόντο ήταν η επιδιωκόμενη δημιουργία μιας ευρύχωρης ζώνης ελεγχόμενης παραμόρφωσης. Η πίσω ανάρτηση σε εσωτερικά ταλαντευόμενους συρόμενους βραχίονες χωρίς εγκάρσιο σταθεροποιητή ήταν επίσης ασυνήθιστη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα σχεδόν αμετάβλητο δάχτυλο κατά τη φόρτωση του οχήματος, παρά τη σημαντική αλλαγή στην καμπύλη του τροχού.

Κατασκευάστηκαν 102.417 αντίτυπα του Zephyr και 48.8467 αντίτυπα του Zodiac. Το 1972, η σειρά αντικαταστάθηκε από τη σειρά Consul/Granada.

Είχε μήκος 4.705 χλστ., πλάτος 1.819 χλστ., ύψος 1.490 χλστ., μεταξόνιο 2.899 χλστ. και βάρος 1.253-1.455 κιλά.

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ "Ford Zephyr Six Saloon (road test)". Autocar. 20 October 1950.
  2. ↑ Darwin, Norm (1986). The History of Ford Australia. Eddie Ford Publications. p. 135. ISBN 9780959228717.
  3. ↑ https://web.archive.org/web/20091027125933/http://www.geocities.com/motorcity/garage/7266/magapr03.html

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Allen, Michael (1990). Consul, Zephyr, Zodiac, Executive/Fords Mark 1 to 4. Motorbooks International. ISBN 9780947981426. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ford_Zephyr&oldid=11635353"