Χλωτάριος Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χλωτάριος Β΄
Clothaire II 584 628.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Chlotarius, Chlotacharius (Λατινικά)
Γέννηση 584[1][2][3][4]
Θάνατος 18  Οκτωβρίου 629[5]
Τόπος ταφής Αβαείο του Σεν Ζερμέν ντε Πρε
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης[5]
Οικογένεια
Σύζυγος Haldetrude[6]
Bertrude[7]
Sichilde[8]
Τέκνα Δαγοβέρτος Α΄[9]
Χαριβέρτος Β΄[10]
Emma of Austrasia[11]
Merowech[12]
Berta[13]
Énimie
Γονείς Χιλπέριχος Α΄ και Φρεδεγούνδα[5]
Αδέλφια Basina, daughter of Chilperic I[14]
Rigunth[15]
Childesinda[14]
Merovech of Soissons[16]
Θευδεβέρτος του Σουασσόν[16]
Clovis[14]
Chlodebert[17]
Samson[17]
Dagobert[17]
Theuderich[17]
Οικογένεια Μεροβίγγειοι[5]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χλωτάριος Β΄ ο μέγας ή ο νεότερος (Clotaire II, Chlotar, Clothar, Chlotochar ή Hlothar, 584 - 18 Οκτωβρίου 629) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν βασιλιάς της Νευστρίας (584-613), του Παρισιού (595-613) και των Φράγκων (613-629).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χιλπέριχου Α΄ βασιλιά τού Σουασσόν και της Φρεδεγούνδης. Ο Χιλπέριχος Α΄, όταν απεβίωσε ο αδελφός του Χαριβέρτος Α΄, προσάρτησε τη Νευστρία.

Ξεκίνησε τη βασιλεία του υπό την επιτροπεία της μητέρας του, η οποία ήταν σε ασταθή συμμαχία με τον Γκούντραμ της Ορλεάνης-Βουργουνδίας. Το 597 απεβίωσε η Φρεδεγούνδη και ο Χλωτάριος Β΄ ανέλαβε πλήρως την εξουσία. Η περιοχή του ήταν πλούσια αν και μικρή μέσα στη Φραγκία. Συνέχισε τη διαμάχη της μητέρας του με τη Βρουνχίλδη, σύζυγο τού θείου του Σιγιβέρτου Α΄ της Αυστρασίας με το ίδιο μένος και αιματοχυσία. Το 613 νίκησε σε μάχη, που τού επέτρεψε να ενοποιήσει τη Φραγκία και μετά εκτέλεσε τη Βρουνχίλδη με ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο.

Η εξουσία του ήταν μακρά (29 έτη στη Νευστρία) για τα δεδομένα της εποχής του και είδε τη συνεχή φθορά της βασιλικής δύναμης από τους ευγενείς και την Εκκλησία, με φόντο τις έριδες μεταξύ των Μεροβιγγείων. Το διάταγμα (edicto) τού Παρισιού τού 614 αφορά διορισμούς σε αξιώματα και τη διοίκηση τού βασιλείου· ερμηνεύεται με διαφορετικούς τρόπους από τους ιστορικούς της εποχής μας. Το 617 έκανε το αξίωμα τού μαγιορδόμου ισόβιο, πράγμα που εξελίχθηκε στο να γίνει ο μαγιρδόμος αρχηγός της διακυβέρνησης και έπειτα μονάρχης (το 751 από τον Πεπίνο τον βραχύ). Το 623 αναγκάστηκε να παραχωρήσει την Αυστρασία στον γιο του Δαγοβέρτο Α΄.

Ήταν μονογαμικός, κάτι ασύνηθες για έναν μονάρχη τού Οίκου του. Ωστόσο όταν αποβίωνε κάθε φορά η σύζυγός του, νυμφευόταν άλλη, έτσι έκανε τρεις γάμους. Γενικά ήταν σύμμαχος της Εκκλησίας. Μάλλον εμπνεόμενος από το παράδειγμα τού θείου του Γκούντραμ, μετέπειτα αγίου, δεν διέπραξε αποτρόπαιους φόνους συγγενών του (εκτός της Βρουνχίλδης).

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύθηκε πρώτα τη Χαλντέτρουντε και είχε τέκνα:

  • Μέροβεχ.
  • (;) Έμμα, παντρεύτηκε τον Έαντμπαλντ βασιλιά τού Κεντ. Ίσως όμως η Έμμα να ήταν κόρη τού Ερχινοάλδου μαγιορδόμου στη Νευστρία.
  • Δαγοβέρτος Α΄ π. 603-639, βασιλιάς της Νευστρίας-Βουργουνδίας, της Αυστρασίας και των Φράγκων.

Ο Χλωτάριος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπέρτρουντ, κόρη τού Ριχόμερ κόμη τού Βερμαντουά και είχε τέκνα:

  • Μπέρθα, παντρεύτηκε τον Βαρνάχαιρε μαγιορδόμο στη Βουργουνδία.

Το 618 έκανε τρίτο γάμο με τη Σιχίλντε, κόρη τού Μπρουνούλφε Β΄ κόμη των Αρδεννών και είχε τέκνα:


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gregory of Tours, History of the Franks.
  • Fredegaire, Chronicle of Merovingian Times, translation by O. DeVilliers and J. Meyers, Brepols Publishing, 2001 (ISBN 2503511511).
  • Chronicles of the time of King Dagobert (592–639). translation by François Guizot and Romain Fern, Paleo, Clermont -Ferrand,"Sources of the history of France", 2004, 169 p. (ISBN 2-913944-38-8).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 102427224. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 Faceted Application of Subject Terminology. 1615586. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. clotaire-ii. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 The Peerage. p46492.htm#i464918. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 92-100. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  6. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 94. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  7. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 94-96. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  8. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 97. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  9. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  10. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 99-100. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  11. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 98. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  12. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 97-97. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  13. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 99. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  14. 14,0 14,1 14,2 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 91. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  15. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 91-92. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  16. 16,0 16,1 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 90. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 92. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chlothar II της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).