Τυχηρό Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°10′05″N 25°27′50″E / 41.16806°N 25.46389°E / 41.16806; 25.46389

Τυχηρό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τυχηρό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΚομοτηνής
Δημοτική ΕνότηταΚομοτηνής
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Υψόμετρο180
Πληθυσμός299 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69100
Τηλ. κωδ.+30 25310

Το Τυχηρό είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.[2]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To Τυχηρό βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, στους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 180 μέτρα[3]. Το χωριό απέχει 9 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή ενώ δίπλα και δυτικά του περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης. Αξιοθέατο θεωρείται το πέτρινο δίτοξο γεφύρι με συνολικό μήκος καταστρώματος 21 μέτρα και πλάτος 3 μέτρα στην τοποθεσία "Κιοπρού Γιανί" 700 μέτρα πριν την είσοδο του χωριού, το οποίο συνέδεε την Κομοτηνή με τους ορεινούς οικισμούς Πάνδροσο, Νυμφαία και Πάτερμα.[4] Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πανδρόσου.[5] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάλχαντα, την Ιάμπολη, την Μεγάλη Άδα, τον Μύτικα και τη Σαρακηνή αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάλχαντα που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 299 κατοίκους.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. GEOnet Names Server. 11  Ιουνίου 2018. -829341.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 77, τομ. 34. 
  3. «Τυχηρόν | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021. 
  4. «Οδηγός Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». www.ipet.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10480 (σελ. 6 του pdf)