Παγούρια Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°01′41″N 25°19′05″E / 41.02806°N 25.31806°E / 41.02806; 25.31806

Παγούρια
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Παγούρια
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΚομοτηνής
Δημοτική ΕνότηταΚομοτηνής
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Υψόμετρο20
Πληθυσμός542 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69100
Τηλ. κωδ.+30 25310

Τα Παγούρια είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.[1]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Παγούρια βρίσκονται στην πεδιάδα της Κομοτηνής με υψόμετρο 20 μέτρα[2], σε απόσταση 15 χλμ. ΝΔ. από το κέντρο της πόλης, ανάμεσα στο Μικρό Κρανοβούνι (Β.) και το Νέο Σιδηροχώρι (Α.). Στην ανατολική άκρη του χωριού περνάει ο Βσβόζης που καταλήγει νοτιότερα στη λίμνη Ισμαρίδα (ή Μητρικού) και από εκεί στα παράλια του Θρακικού Πελάγους. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι και χριστιανοί πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τον Εύξεινο Πόντο και Σαρακατσάνοι οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Σύλλογος Παλιννοστούντων Ομογενών Παγουριών.[3] Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Μπαγιατλή[4] ενώ μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Παγούρια για πρώτη φορά το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 όταν προσαρτήθηκαν στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου.[5] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελούν την τοπική κοινότητα Παγουρίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 542 κατοίκους.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 197, τομ. 26. 
  2. «ΠΑΓΟΥΡΙΑ (Χωριό) ΚΟΜΟΤΗΝΗ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  3. «Οδηγός Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». www.xanthi.ilsp.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  4. «13. Η ΘΡΑΚΗ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ». Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης. 5 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10481 (σελ. 7 του pdf)