Στυλάρι Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°08′39″N 25°30′12″E / 41.14417°N 25.50333°E / 41.14417; 25.50333

Στυλάρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Στυλάρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΚομοτηνής
Δημοτική ΕνότηταΚομοτηνής
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Υψόμετρο130
Πληθυσμός300 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69100
Τηλ. κωδ.+30 25310

Το Στυλάρι ή Στυλάριο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.[2]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Στυλάρι βρίσκεται στα βόρεια της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 130 μέτρα[3] και απέχει 10 χλμ. Α.-ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Βορειοδυτικά και δίπλα είναι οι Σιδηράδες, βορειοανατολικά η τεχνητή λίμνη Γρατινής, ανατολικά η Γρατινή ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Κομοτηνής - Βουλγαρικά σύνορα. Στην βυζαντινή περίοδο και στα 1344, αναφέρεται ότι όταν ο Ματθαίος Καντακουζηνός πήρε στην κυριαρχία του για λογαριασμό του πατέρα του τα Κουμουτζηνά, του παραδόθηκε επίσης και το κοντινό "φρούριον" Στυλάριον (όπως και τα Παραδημώ, Ασώματος και Κρανοβούνιον). Παρόλες τις αναφορές όμως δεν σώζονται ή έχουν βρεθεί λείψανα οχύρωσης.[4]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Μπαρακλί ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Στυλάριον στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής.[5] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κομοτηνής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 300 κατοίκους.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. GEOnet Names Server. 11  Ιουνίου 2018. -828944.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 162, τομ. 32. 
  3. «ΣΤΥΛΑΡΙ (Χωριό) ΚΟΜΟΤΗΝΗ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2021. 
  4. «Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός - Ιστορία». www.xanthi.ilsp.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2021. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10480 (σελ. 6 του pdf)