Μέση Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μέση Ροδόπης
Χωριό
Μέση Ροδόπης is located in Greece
Μέση Ροδόπης
Μέση Ροδόπης
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολικής Μακεδονίας και Θράκης
ΔήμοςΚομοτηνής
Κατοικήθηκε1902
Έκταση0.47 τ.χλμ
Υψόμετρο6-24 μ
Πληθυσμός181
Απογραφή2011
Ταχυδρομικός κώδικας69150
Τηλεφωνικός κωδικός25350
ΠολιούχοςΑγία Παρασκευή

Η Μέση βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Ελλάδας, στον νομό Ροδόπης.

Η βορειοανατολική είσοδος του χωριού
Άποψη από το Λαογραφικό Μουσείο Μέσης

Στο χωριό υπάρχει λαογραφικό μουσείο ενώ διοργάνωνεται κάθε χρόνο η γιορτή του ψαριού.

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι του οικισμού είναι πρόσφυγες, στην πλειοψηφία τους, απο την Ανατολική Θράκη και κυρίως από τρία χωριά[1]:

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[2][3] είναι η εξής:

1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
346 376 580 611 464 517 341 348 317 181

Διοικητικές Μεταβολές Οικισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1924 ο οικισμός Μέση προσαρτάται στην κοινότητα Γλυκονερίου[4]
  • Το 1928 ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Παγουρίων[5]
  • Το 1965 η κοινότητα Παγουρίων μετονομάζεται σε κοινότητα Μέσης[6]
  • Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Μέσης και προσαρτάται στο δήμο Αιγείρου. Η κοινότητα Μέσης καταργείται[7]
  • Το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Αιγείρου και προσαρτάται στο δήμο Κομοτηνής. Ο δήμος Αιγείρου καταργείται[8]

Εκκλησίες του Οικισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μέση έχει δυο εκκλησίες, την Αγία Παρασκευή που είναι εντός του οικισμού και είναι και ο πολυούχος του και το εκκλησάκι, η Κοιμήση της Θεοτόκου, που είναι λίγα μέτρα εκτός οικισμού.

Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγία Παρασκευή
Άποψη της Α. Παρασκευής









Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Άποψη του Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου









Λαογραφικό Μουσείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2018[9] ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό το Λαογραφικό Μουσείο της Μέσης, μετά από μεγάλη προσπάθεια για την συγκέντρωση όλων των αντικειμένων που εκτίθενται και πολλές ώρες προσωπικής εργασίας από τα μέλη του Πολιτιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Γυναικών Μέσης & φίλων Καρλικιωτών.

Το μουσείο εκτείνεται σε δύο αίθουσες όπου οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν προικιά, παλιά εργαλεία, σκέυη, έπιπλα σπιτιού και πολλά άλλα.

Εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλυκή Μέσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αλυκή της Μέσης. Διακρίνεται μέρος απο τις λεκάνες (τηγάνια)

Η Αλυκή Μέσης είναι μία από τις 8[10][11] εν λειτουργία αλυκές της Ελλάδος η οποία ανήκει στην εταιρεία Ελληνικές Αλυκές ΑΕ. Έχει έκταση 1.400 στρεμμάτων και δυναμικότητα παραγωγής 15.000 τόνων ετησίως[12].

Κατασκευάστηκε από τους Βουλγάρους το 1913 με την κάθοδό τους μετά τη συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως και την περίοδο των βαλκανικών πολέμων[13].






Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παπουλιάς, Δημήτριος (2010). Απο τα Ψαθιά, τη Βερώνη και το Εύανδρο της ανατολικής Θράκης στη Μέση Ροδόπης. Κομοτηνή: Επικοινωνία Α.Ε. σελ. 26. ISBN 978-960-88326-2-6. 
  2. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  3. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  4. «ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924» (PDF). 
  5. «ΦΕΚ 16Β - 05/03/1928» (PDF). 
  6. «ΦΕΚ 243Α - 30/12/1965» (PDF). 
  7. «ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997» (PDF). 
  8. «ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010» (PDF). 
  9. «ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΠΟΚΤΑ Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΜΕΣΗΣ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΕΣΗΣ». Δίαυλος 92.4 (στα Αγγλικά). 18 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  10. P.P.P. «Μέσης». Saltworks.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  11. «4. Οι Ελληνικές Αλυκές σήμερα - ΑΛΑΤΙ-ΑΛΥΚΕΣ». sites.google.com. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  12. «4. Οι Ελληνικές Αλυκές σήμερα - ΑΛΑΤΙ-ΑΛΥΚΕΣ». sites.google.com. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  13. Παπουλιάς, Δημήτριος (2010). Απο τα Ψαθιά, τη Βερώνη και το Εύανδρο της ανατολικής Θράκης στη Μέση Ροδόπης. Κομοτηνή: Επικοινωνία Α.Ε. σελ. 148. ISBN 978-960-88326-2-6.