Σκαριώτης Χίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°28′40.55″N 25°55′56.53″E / 38.4779306°N 25.9323694°E / 38.4779306; 25.9323694

Σκαριώτης
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Σκαριώτης
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΒορείου Αιγαίου
ΔήμοςΧίου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΧίου
Υψόμετρο20 μ.
Πληθυσμός5 (2011)

Ο Σκαριώτης είναι μικρός οικισμός-τοποθεσία της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, κοντά στη βορειοδυτική ακτή της, με πληθυσμό 5 κατοίκων (απογραφή 2011)[1]. Είναι κτισμένος σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 40 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την πόλη της Χίου.

Γεωγραφία-δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Σκαριώτη είναι πλάτος 38°29΄ Βόρειο και μήκος 25°56΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι τα Λιμιά ή Λημνιά στα νοτιοδυτικά (1 χιλιόμετρο σε ευθεία γραμμή), η Χωρή και ο Κοσκινάς στα νοτιοανατολικά, πρωτίστως όμως το κύριο κεφαλοχώρι της βορειοδυτικής Χίου, η Βολισσός, λίγο περισσότερο από 1 χιλιόμετρο οδικώς στα βόρεια. Η θάλασσα απέχει 900 μέτρα σε ευθεία γραμμή προς τα νότια-νοτιοδυτικά.

Διοικητικά ο Σκαριώτης υπάγεται σήμερα στην τοπική κοινότητα Βολισσού της Δημοτικής Ενότητας Αμανής του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν οικισμός της κοινότητας Βολισσού, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82103.

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Σκαριώτη στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Πληθυσμός του Σκαριώτη
1961 1971 1991 2011
0045


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός. Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
  • Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 20, σελ. 494