Κομνηνά Κοζάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°10′15″N 24°43′36″E / 41.17083°N 24.72667°E / 41.17083; 24.72667

Τα Κομνηνά είναι οικισμός του νομού Κοζάνης της Δυτικής Μακεδονίας.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Κομνηνά είναι κτισμένα στους Ν.Α. πρόποδες του κατάφυτου βουνού «Μαύρο Πουλί». Άφθονα και κρύα είναι τα νερά, πλούσια η βλάστηση και υγιεινό το κλίμα του τόπου. Ανατολικά του διαμερίσματος εκτείνεται το όρος Βέρμιο. Με­ταξύ αυτού και του βουνού «Μαύρο Πουλί» σχηματίζεται στενωπός. Η φυσική δίοδος, που διέρχεται μέσω αυτής, οδηγεί από την Εορδαία προς την παλιά Εγνατία οδό στην περιοχή Έδεσσας - Πύργων - Κο­μνηνών - Πτολεμαΐδας. Κατά τα χρό­νια της Τουρκοκρατίας, τα καραβάνια των εμπόρων για τη διακίνηση των προϊόντων ακολουθούσαν αυτή την διαδρομή ως συντομότερη.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην κορυφή του βουνού «Μαύρο Πουλί» βρίσκεται μικρή σπηλιά, που φέρνει το όνομα «Κρύπτη του Καρά - Αλή». Ίχνη τειχών δύο φρουρίων και συνοικισμού υπάρχουν στην πε­ριοχή Κομνηνών. Το πρώτο στο λόφο Δέλτα και το δεύτερο σε κωνοειδή λόφο νότια του διαμερίσματος. Την ύπαρξη τους μαρτυρούν αντι­κείμενα, που βρέθηκαν παλιότερα, όπως: πίθοι, όστρακα αγγείων, χάλ­κινα νομίσματα, βάση κίονα, διάφορα μάρμαρα από οικοδομές, δύο γυάλινα δαχτυλίδια, μικρή οινοχόη βυζαντινών χρόνων και μαρμάρινο ανάγλυφο, στο οποίο εικονίζεται γυναικεία μορφή με χιτώνα, με περι­κεφαλαία, δόρυ κι ασπίδα.

Κατά την περίοδο του Βυζαντίου, τα Κομνηνά αναφέρονται σαν Παλαιοχώρι, το οποίο καταστράφηκε μετά την πτώση της Μακεδονίας στους Τούρκους. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το χωριό αναφέρεται σαν Ούτσενα ή Ούτσανε. Εκτός από τους ντόπιους κατοίκους του, το 1922 ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, πρόσφυγες από χωριά της Τραπεζούντας, του Πόντου και της Νίγδης του Ικονίου (Καππαδοκία). Από αυτούς το χωριό μετονομάστηκε Κομνηνά προς τιμή των Κομνηνών αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας του Πόντου.

Το Φεβρουάριο του 1944 το χωριό δέχτηκε επίθεση ανταρτών του ΕΛΑΣ Βερμίου κατά την οποία φονεύτηκαν 20 κάτοικοι, πυρπολήθηκαν οικίες και απαλλοτριώθηκαν ζώα και οικοσκευές.[1]

Υποδομές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολλά κοινωφελή έργα βελτίωσαν σημα­ντικά το βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων. Δημη­τριακά, τριφύλλια, καπνά και κτηνοτροφικά προϊόντα παράγει άφθο­να η περιοχή. Μεγάλος οικοδο­μικός οργασμός παρατηρείται, που αλλάζει συνεχώς την όψη του διαμερίσματος και το κάνει καθημερινά ωραιότερο κι εκσυγχρονισμένο.

Σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο χωριό ομιλείται ακόμα η Ποντιακή διάλεκτος από απόγονους προσφύγων του Πόντου, καθώς και τα ήθη και έθιμα. Στην πλατεία του χωριού υπάρχει ένα υπέροχο πάρκο με Μνη­μείο Πεσόντων και δημοτικό σχολείο. Διοικητικά αποτελεί τοπική κοινότητα του Καλλικρατικού Δήμου Εορδαίας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καλλιανιώτης Αθανάσιος, Οι πρόσφυγες στη Δυτική Μακεδονία (1941 -1946), Θεσσαλονίκη, 2007, σ. 380-2 (διδακτορική διατριβή στο Τμήμα Ιστορίας ΑΠΘ, http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/19183#page/380/mode/2up