Καγκελάριος της Αυστρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Δημοκρατίας της Αυστρίας
Bundeskanzler der Republik Österreich
Bundeskanzleramt (Österreich) logo.svg
Ομοσπονδιακή Καγκελαρία
Κάτοχος
Κρίστιαν Κερν

από 17 Μαΐου 2016
Προσφώνηση Αυτού Εξοχότητα
Αρχικός κάτοχος Καρλ Ράινερ
Δημιουργία 10 Νοεμβρίου 1920
Ιστοσελίδα bundeskanzler.at

Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος (γερμανικά: Bundeskanzler) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Αυστρίας.[1] Υπό την ιδιότητά του αυτή, αντιπροσωπεύει την ανώτατη ομοσπονδιακή αρχή της εκτελεστικής εξουσίας.[2] Αν και επίσημα αποτελεί ισότιμο μέλος του υπουργικού συμβουλίου, ο καγκελάριος θεωρείται ότι είναι η πιο ισχυρή θέση στην αυστριακή πολιτική.[3] Επίσημη έδρα του είναι η Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, που βρίσκεται στη Βιέννη.[4][5]

Ο τρέχων καγκελάριος είναι ο Κρίστιαν Κερν από τον Μάιο του 2016. Αναπληρωτής του και αντικαγκελάριος της Αυστρίας είναι ο Ράινχολντ Μιτερλένερ.

Διορισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καγκελάριος διορίζεται από τον πρόεδρο της δημοκρατίας.[6] Στη θεωρία ο πρόεδρος μπορεί να διορίσει οποιοδήποτε εκλεγεί στο εθνικό συμβούλιο, όμως στην πράξη ο καγκελάριος δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει, αν δεν έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη του συμβουλίου. Για το λόγο αυτό, ο καγκελάριος είναι συνήθως ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος στο Εθνικό Συμβούλιο, ή το ανώτερο στέλεχος του κυβερνώντος συνασπισμού.

Η θητεία του καγκελαρίου δεν έχει κανένα όριο λήξης. Ωστόσο, ο καγκελάριος προσφέρει συνήθως την παραίτησή του στον πρόεδρο, έπειτα από τη διάλυση του εθνικού συμβουλίου. Ο πρόεδρος, όμως, προτρέπει συνήθως τον καγκελάριο να σχηματίσει μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, έως ότου ένα νέο συμβούλιο εκλεγεί.[7]

Το εθνικό συμβούλιο μπορεί να αναγκάσει τον πρόεδρο να απολύσει ένα καγκελάριο ή έναν υπουργό μέσω πρότασης μομφής. Ο πρόεδρος είναι συνταγματικά υποχρεωμένος να το πράξει αυτό, ωστόσο πολλές φορές οι προτάσεις μομφής γίνονται για κομματικούς λόγους και δεν στηρίζονται από τα μέλη του συμβουλίου.[8]

Ρόλος και εξουσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αίθουσα συνεδριάσεων στο κτίριο της καγκελαρίας.

Η καγκελάριος προεδρεύει των συνεδριάσεων του υπουργικό συμβουλίου της Αυστρίας. Το σύνταγμα δεν κατοχυρώνει σε αυτόν την εξουσία να εκδίδει οδηγίες στους υπουργούς, όμως χαρακτηρίζει το ρόλο του στο υπουργικό συμβούλιο ως πρώτος μεταξύ ίσων.[9][10]

Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο καγκελάριος:

  • υποβάλλει τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν από το εθνικό συμβούλιο στον Πρόεδρο για επικύρωση,
  • προσυπογράφει την επικύρωση των νομοσχεδίων μαζί με τον πρόεδρο,[11]
  • ανακοινώνει τα νομοσχέδια που έγιναν νόμοι,
  • ανακοινώνει τις συνθήκες στις οποίες η Δημοκρατία της Αυστρίας είναι συμβαλλόμενο μέρος,[12]
  • ανακοινώνει την απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου για ανατροπή νόμων ή εκτελεστικών εντολών,[13]
  • ανακοινώνει τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών,[14]
  • ανακοινώνει τις αλλαγές του εσωτερικού κανονισμού που εγκρίθηκε από το ομοσπονδιακό συμβούλιο,[15]
  • προσυπογράφει τις αποφάσεις που ελήφθησαν από την ομοσπονδιακή συνέλευση,[16]
  • ανακοινώνει την κήρυξη πολέμου,[16] και
  • ειδοποιεί τις κυβερνήσεις των κρατιδίων για νομοσχέδια που ψηφίστηκαν από το εθνικό συμβούλιο και απαιτούν τη σύμφωνη γνώμη τους για να γίνουν νόμος.[17]

Η καγκελάριος συγκαλεί, επίσης, την ομοσπονδιακή συνέλευση εάν το εθνικό συμβούλιο πρόκειται να απολύσει τον πρόεδρο της δημοκρατίας ή αν το εθνικό συμβούλιο πρόκειται να άρει την ασυλία του προέδρου από ποινική του δίωξη. Επιπροσθέτως, ο καγκελάριος μπορεί να εκτελέσει χρέη προέδρου, αν ο πρόεδρος δεν είναι σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντά του.[18][19]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα