Ιβάν Πάβλοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιβάν Παβλόφ
Ivan Pavlov nobel.jpg
Γέννηση 14ιουλ. / 26  Σεπτεμβρίου 1849γρηγ.
Ριαζάν[1]
Θάνατος 27  Φεβρουαρίου 1936[1][2][3][4][5][6][7]
Αγία Πετρούπολη[1]
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία, Σοβιετική Ρωσία και Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Σπουδές Κρατικό Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης και Imperial St. Petersburg University
Γνωστός για Πείραμα Πάβλοφ
Βραβεύσεις Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (1904), Μετάλλιο Κόπλυ (1915), 1ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίας Άννας, 2ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίας Άννας, Τάγμα του Αγίου Στανισλάβ, Τάξη του Αγίου Στανισλάβ, 2η κλάση, 4ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου, 3ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου, Cothenius Medal (1903), Λεγεώνα της Τιμής, Karl Ernst von Baer medal (1900), Τάγμα της Αγίας Άννας, Order of Saint Stanislaus και Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέας φυσιολογία
Ιδιότητα χημικός, ιατρός και φυσιολόγος
Φοιτητές του Πιοτρ Ανόχιν, Boris Babkin, Konstantin Michailowitsch Bykow, d:Q4122796, d:Q4196373, d:Q4238473, d:Q15070780, Leon Orbeli και d:Q4159082
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιβάν Πετρόβιτς Πάβλοφ (Ρωσ. Иван Петрович Павлов, ΔΦΑ: [ɪˈvan pʲɪˈtrovʲɪt͡ɕ ˈpavləf], 26 Σεπτεμβρίου, 1849 Ριαζάν, χωριό της Κεντρικής Ρωσίας – 27 Φεβρουαρίου, 1936 Λένινγκραντ) ήταν Ρώσος φυσιολόγος και ιατρός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1904 για έρευνες σχετικές με τη φυσιολογία του πεπτικού συστήματος. Είναι ευρύτατα γνωστός για το πείραμά του στο φαινόμενο των εξαρτημένων ανακλαστικών. Ο Πάβλοφ παρόλο που αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό την νεαρή για την εποχή του επιστήμη της ψυχολογίας, θεωρούσε πως η θεωρία των εξαρτημένων ανακλαστικών θα μπορούσε να ερμηνεύσει την ψυχωσική συμπεριφορά. Από αυτή την άποψή οι ιδέες του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη συμπεριφοριστική θεωρία της ψυχολογίας, την οποία εισήγαγε ο Τζον Γουότσον το 1913[8].

Το αρχικό ενδιαφέρον του Πάβλοφ ήταν η θεολογία, καθώς ο πατέρας του ήταν εφημέριος του χωριού. Στην πορεία της ζωής του ωστόσο διαπίστωσε ότι ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη χημεία και τη φυσιολογία. Σπούδασε καταρχήν στο πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης στην την Αυτοκρατορική Ιατρική Ακαδημία και έκανε τις μεταδιδακτορικές σπουδές του στη Γερμανία. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εργάστηκε στο Εργαστήριο Μπότκιν της Πετρούπολης και αργότερα ανέλαβε την έδρα της Φυσιολογίας στην Αυτοκρατορική Ιατρική Ακαδημία.

Ο Πάβλοφ αν και ανδρώθηκε ως επιστήμονας υπό το τσαρικό καθεστώς, παρέμεινε στη χώρα του μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το 1917 και παρότι διαφώνησε ευθέως με τις μαζικές διώξεις και εκτελέσεις, ακόμη και διαμαρτυρόμενος εγγράφως στον Στάλιν ή αρνούμενος στον Μπουχάριν την είσοδό του στο εργαστήριό του[9], συνέχισε τις έρευνές του χρηματοδοτούμενες ανελλιπώς από το κομμουνιστικό καθεστώς έως την ηλικία των 87 ετών, καθώς εργαζόταν κυριολεκτικά ως το τέλος της ζωής του. Τη μέθοδο που ακολουθούσε ο Πάβλοφ σήμερα την ακολουθούν πολλοί ψυχολόγοι σ' όλο τον Κόσμο, όπως η Ελληνίδα Ελπίδα Καλύβα.

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  2. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12275842k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. Comité des travaux historiques et scientifiques. 110000. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ivan-Pavlov. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. SNAC. w6474d39. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. (Αγγλικά) Find A Grave. 12449899. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας. 2806. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. A Science Odyssey: Ivan Pavlov
  9. Ζήκα Χρ. «Ιβάν Πέτροβιτς Παβλόφ» Το ΒΗΜΑ, 07/07/2002, σελ. Y12

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]