Ελισάβετ Φαρνέζε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ελισάβετ της Πάρμα)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελισάβετ Φαρνέζε
Isabel de Farnesio.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Isabel de Farnesio (Ισπανικά)
Γέννηση 25  Οκτωβρίου 1692[1][2][3][4]
Πάρμα[5]
Θάνατος 11  Ιουλίου 1766[6][1][2][3][4]
Aranjuez[7]
Τόπος ταφής Tomb of Philip V of Spain
Υπηκοότητα Ισπανία
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας[8]
Τέκνα Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας[9]
Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων
Φίλιππος της Πάρμας
Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα της Ισπανίας
Λουδοβίκος Αντώνιος των Βουρβόνων
Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας
Γονείς Οδοάρδος Φαρνέζε, διάδοχος της Πάρμας και Δωροθέα Σοφία του Παλατινάτου
Οικογένεια Οίκος των Φαρνέζε
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Royal Consort of Spain
Υπογραφή
1715 signature of Isabel de Farnesio (Queen of Spain).jpg

Η Ελισάβετ Φαρνέζε (ιταλικά: Elisabetta Farnese, ισπανικά: Isabel de Farnesio, 25 Οκτωβρίου 169210 Ιουλίου 1766) ή Ελισάβετ της Πάρμα, ήταν σύζυγος του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας και βασίλισσα της Ισπανίας . Ήταν κόρη του Οδοάρδου διαδόχου της Πάρμας (γιου του δούκα της Πάρμας) και της Δωροθέας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έλαβε από τη μητέρα της αυστηρή παιδεία, η οποία όμως δεν μπόρεσε να ελέγξει τον εκρηκτικό της χαρακτήρα. Σε ηλικία 21 ετών προσκλήθηκε να παντρευτεί τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Ε΄. Ο αδύναμου χαρακτήρα βασιλιάς, μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, είχε γίνει έρμαιο στα χέρια της κακόβουλης Μαρίας-Άννας του Τρεμούιγ (16421722), που ήταν η πρώτη κυρία της βασιλικής αυλής. Ο καρδινάλιος Αλμπερόνι (16641752), ουσιαστικός κυβερνήτης της Ισπανίας εκείνη τη περίοδο, αναζητούσε μια νέα δυναμική σύζυγο για τον βασιλιά Φίλιππο, ώστε να μπορέσει να εκδιώξει την Μαρία-Άννα από τη βασιλική αυλή: η δυναμική Ελισάβετ ήταν η πιο κατάλληλη.

Το 1714 παντρεύτηκε στην Πάρμα δι' αντιπροσώπου τον Φίλιππο Ε΄ της Ισπανίας. Μετά την άφιξή της στην Ισπανία έδειξε το δυναμικό της χαρακτήρα, επιβαλλόμενη στην βασιλική αυλή και ξεκινώντας, σε συνεργασία με τον Αλμπερόνι, την προσπάθεια για ανόρθωση του Ισπανικού μεγαλείου, βοηθούμενη σε αυτό από τον αδύναμου χαρακτήρα άνδρα της. Κύριος στόχος της ήταν η ανάκτηση των ισπανικών κτήσεων στην Ιταλία. Με τέτοιο πάθος ασχολήθηκε με την πολιτική, που όταν κάποτε γαλλικά στρατεύματα εισέβαλλαν στα Πυρηναία, ανέλαβε η ίδια την ηγεσία των ισπανικών στρατευμάτων. Αρχικά κατάφερε να ανακτήσει τη Σαρδηνία και τη Σικελία, όμως το 1720 οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις την ανάγκασαν να εγκαταλείψει αυτά τα εδάφη.

Το 1724 ο Φίλιππος Ε΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Λουδοβίκου. Μετά το θάνατο του διαδόχου του όμως, λίγους μήνες αργότερα ο Φίλιππος Ε΄ επανήλθε στο θρόνο, οπότε η Ελισάβετ ανέλαβε τον απόλυτο έλεγχο της ισπανικής κυβέρνησης. Αυτήν την περίοδο επικεντρώθηκε στην εξασφάλιση θρόνων για όλους τους γιους της (το θρόνο της Ισπανίας τον κληρονομούσαν οι γιοι του Φιλίππου από τον προηγούμενο γάμο του) και να ανακτήσει όλες τις παλιές Ισπανικές περιοχές στην Ιταλική χερσόνησο για λογαριασμό των παιδιών της. Μέχρι το 1736 είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει για τον πρώτο γιο της Κάρολο (το μετέπειτα Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας) τον θρόνο των Δύο Σικελιών και για τον τρίτο το δουκάτο της Πάρμας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ Φαρνέζε

Νυμφεύτηκε τον Φίλιππο Ε΄ των Βουρβόνων της Ισπανίας και είχε τέκνα:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Petrie, Charles: King Charles III of Spain New York, John Day Company, 1971
  • Harcourt-Smith, Simon: Cardinal of Spain: the Life and Strange Career of Giulio Alberoni New York, Knopf, 1955
  • Mémoires pour servir à l'histoire d'Espagne sous le régne de Philippe V by the Marquis de St Philippe, translated by Maudave (Paris, 1756)
  • Memoirs of Elizabeth Farnese (London, 1746)
  • Armstrong, E: Elizabeth Farnese, the Termagant of Spain, 1892
  • The Spanish original of the Comentarios del marqués de San Felipe was published in the Biblioteca de Autores Españoles.