Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πρίγκιπας Φρειδερίκος
Δούκας της Υόρκης και του Όμπανι
Frederick, Duke of York in Garter Robes.jpg
Ο Φρειδερίκος σε πίνακα του 1788
Γέννηση 16 Αυγούστου 1763
Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο
Θάνατος 5 Ιανουαρίου 1827 (63 ετών)
Ράτλαντ Χάουζ, Λονδίνο
Τόπος ταφής Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, Κάστρο Γουίντσορ
Σύζυγος Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας
Πλήρες όνομα
   Φρειδερίκος Αύγουστος
Οίκος Ανόβερο
Πατέρας Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Μητέρα Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, (1763 - 1827) ήταν το δεύτερο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς.[1][2] Από το θάνατο του πατέρα του το 1820 μέχρι τον δικό του θάνατο το 1827 ήταν ο διάδοχος του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Ανόβερο.[3][4]

Ο Πρίγκηπας Φρειδερίκος, γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1763, ανήκε στον βασιλικό Οίκο του Ανόβερου.[1] Βαπτίσθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1763 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γ΄ του Σάξε-Γκότα-Άλτενμπουργκ, τον Εδουάρδο της Υόρκης και του Όλμπανι και την Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας.[1][5]

Από το 1781 έως το 1787 έζησε στο Ανόβερο, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.[1] Προηγουμένως, τον Νοέμβριο του 1780, ο πατέρας του τον είχε διορίσει συνταγματάρχη.[6] Αργότερα, έφθασε ως το βαθμό του στρατάρχη. Στις 27 Νοεμβρίου 1784 ονομάστηκε Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, καθώς και Κόμης του Ούλστερ, και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος.[1][6]

Το 1793 στάλθηκε στη Φλάνδρα για να διοικήσει ένα βρετανικό απόσπασμα στρατού, που προορισμό είχε να εισβάλει εναντίον της Γαλλίας.[6] Ο Φρειδερίκος και το τμήμα του πολέμησαν στην εκστρατεία της Φλάνδρας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.[6] Κέρδισε αρκετές δύσκολες μάχες, όπως την πολιορκία της Βαλανσιέν, τον Ιούλιο του 1793, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Χοντσούτ, τον Σεπτέμβριο του 1793.[6] Τον Μάιο 1794 κέρδισε τη μάχη του Βιγέμ, όμως ηττήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα στη μάχη του Τουρκουά.[6] Ο βρετανικός στρατός αποσύρθηκε μέσω της Βρέμης, τον Απρίλιο του 1795.[7] Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο πατέρας τον ονόμασε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Βασιλείου.[6]

Το 1791 παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Πριγκίπισσα Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας, η κόρη του Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ.[1] Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε και το ζευγάρι σύντομα χώρισε.[1] Η Φρειδερίκη αποσύρθηκε στο Ότλαντς, όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1820. Ο Φρειδερίκος πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1827 από υδρωπικία και καρδιαγγειακές παθήσεις στο Ράτλαντ Χάουζ του Λονδίνου.[1] Η σωρός του ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Γουίντσορ.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]