Γεώργιος Αλογοσκούφης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γιώργος Aλογοσκούφης
GAlogoskoufis Nov06.JPG
Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών
Περίοδος
2004 – 2008
Προκάτοχος Νίκος Χριστοδουλάκης
Διάδοχος Γιάννης Παπαθανασίου
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 17 Οκτωβρίου 1955 (1955-10-17) (61 ετών)
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Πολιτικό κόμμα Νέα Δημοκρατία
Σύζυγος Δίκα Αγαπητίδου
Παιδιά 3
Επάγγελμα Οικονομολόγος
Ιστοσελίδα http://www.alogoskoufis.gr/

O Γιώργος Aλογοσκούφης (17 Οκτωβρίου 1955) είναι Έλληνας καθηγητής Οικονομικής Επιστήμης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1990. Από τον Σεπτέμβριο του 1996 έως τον Οκτώβριο του 2009 ήταν βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών από τις 11 Μαρτίου του 2004 ως τις 7 Ιανουαρίου του 2009.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1955. Μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας, όπου πέρασε και τα περισσότερα χρόνια της ζωής του.

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης είναι οικονομολόγος με μεγάλη δραστηριότητα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αποφοίτησε με άριστα το 1977 από το Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1981 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Οικονομικής Σχολής του Λονδίνου (London School of Economics). Το 1984 εξελέγη Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και αργότερα προήχθη σε Υφηγητή. Το 1990 εξελέγη Καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Διατέλεσε Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (1992-1993) καθώς και Σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το 1996 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Το 2000, το 2004 και το 2007 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας και τον Μάρτιο του 2004 ανέλαβε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, θέση που διατήρησε μέχρι και τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου του 2009.[1] Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 απέτυχε να επανεκλεγεί και ανακοίνωσε την επιστροφή του στην πανεπιστημιακή δραστηριότητα και την αναστολή κάθε κομματικής του δραστηριότητας.[2]

Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών 2004-2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικονομική Ανάπτυξη και Απασχόληση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περίοδο 2004-2008, η ελληνική οικονομία παρουσίασε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε απλοποίησε το φορολογικό σύστημα, μείωσε σταδιακά τη φορολογία εισοδήματος και ακινήτων και προώθησε αποκρατικοποιήσεις οι οποίες οδήγησαν σε σημαντική αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων. Ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν 3,4%, με αποτέλεσμα στην πενταετία 2004-2008 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδος να αυξηθεί από το 81,3% του μέσου όρου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 15 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο 84,5%. Σε τρέχουσες τιμές το συνολικό ΑΕΠ σε ετήσια βάση αυξήθηκε κατά 64,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δημιουργήθηκαν 300.000 νέες θέσεις εργασίας, οι πραγματικοί μισθοί αυξάνονταν και η ανεργία μειώθηκε από το 10,5% το 2004 στο 7,7% το 2008.[3]

Δημοσιονομικά Ελλείμματα και Δημόσιο Χρέος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004, η κυβέρνηση Καραμανλή παρέλαβε ελλείμματα της τάξης του 8% του ΑΕΠ και ένα δημόσιο χρέος της τάξης του 100% του ΑΕΠ. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες προχώρησε σε σημαντική δημοσιονομική προσαρμογή έως τα μέσα του 2007. Μετά το 2007 η προσαρμογή ανακόπηκε και εν μέρει αντιστράφηκε λόγω της κρίσης, της παγκόσμιας ύφεσης αλλά και των πολιτικών περιορισμών που ανέκυψαν στην εφαρμογή της. Η αντιστροφή αυτής της τάσης, που παρουσιάστηκε μετά την εκδήλωση της διεθνούς κρίσης, συνέβη εν γένει και στις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης (τα δημοσιονομικά ελλείμματα αυξήθηκαν σε ολόκληρη την ευρωζώνη). Αυτό που διαφοροποιεί την Ελλάδα, και που είναι η βάση των σημερινών προβλημάτων, είναι το υψηλό δημόσιο χρέος της.[3]

Διαρθρωτικές Μεταρρυθμίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περίοδο 2004-2008 οι κυβερνήσεις Καραμανλή προχώρησαν σε φορολογική μεταρρύθμιση, μεγάλης κλίμακας αποκρατικοποιήσεις, συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, συνέχιση της ένταξης της Ελλάδας στην ψηφιακή εποχή, μεταρρύθμιση της λειτουργίας των ΔΕΚΟ, εφαρμόστηκε το Εθνικό Πρόγραμμα Περιφερειακής Ανάπτυξης, δημιουργήθηκε το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είχαν θετικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση.[3]

Φορολογική Μεταρρύθμιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η φορολογική μεταρρύθμιση της περιόδου 2004-2008 που προωθήθηκε από το Γιώργο Αλογοσκούφη βασίστηκε στην απλοποίηση του συστήματος της άμεσης φορολογίας και την προγραμματισμένη, σταδιακή μείωση των συντελεστών άμεσης φορολογίας για τις επιχειρήσεις (από το 35% στο 25% στην τριετία 2005-2007) και τα μεσαία εισοδήματα (από το 35-40% στο 25% στην τριετία 2006-2008). Για τα χαμηλά εισοδήματα επελέγη η αύξηση του αφορολογήτου ορίου στις 12000 ευρώ, ενώ ήταν ξεκάθαρο ότι, τυχόν φορολογικά μέτρα που ενδεχομένως θα απαιτούνταν στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής, δεν θα αναιρούσαν τις προγραμματισμένες μειώσεις των συντελεστών της άμεσης φορολογίας.

Οι προγραμματισμένες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών εφαρμόστηκαν με συνέπεια. Το 2005, το 2006 και το 2008, όταν χρειάστηκαν επιπλέον έσοδα για να ενισχυθεί η δημοσιονομική προσαρμογή, υπήρξε προσφυγή στην αύξηση του ΦΠΑ (1% το 2005), στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης των καυσίμων (2006) και στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης (κατάργηση αφορολογήτου ελεύθερων επαγγελματιών, φόρος μερισμάτων 2008).

Επιπλέον, εισήχθη για πρώτη φορά ο ΦΠΑ στις νέες οικοδομές, το χαμηλό τέλος ακίνητης περιουσία (ΤΑΠ) με ποσοστό 0,1%, ενώ καταργήθηκε ο φόρος κληρονομιών και γονικών παροχών.

Η φορολογική αυτή μεταρρύθμιση, που υπήρξε σε κάποιο βαθμό και συνέχεια ανάλογων πρωτοβουλιών από προηγούμενες κυβερνήσεις, αναιρέθηκε μετά τις εκλογές του 2009. Οι συντελεστές φορολόγησης αυξήθηκαν σημαντικά και το ίδιο συνέβη με τη φορολογία των ακινήτων.

Αποκρατικοποιήσεις Στρατηγικού Χαρακτήρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περίοδο 2004-2008, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με πρωτοβουλίες του Γιώργου Αλογοσκούφη, έδωσε έμφαση στις αποκρατικοποιήσεις στρατηγικού χαρακτήρα, κυρίως στο τραπεζικό σύστημα και τις τηλεπικοινωνίες. Τα συνολικά έσοδα από το Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων (2004-2009) ανήλθαν σε €7,63 δις, σχεδόν 10% της αύξησης του ΑΕΠ μέσα στην πενταετία. Μέσα από τις αποκρατικοποιήσεις η Ελλάδα «ξαναμπήκε στο διεθνή επενδυτικό χάρτη», καθώς το 77% περίπου των εσόδων προήλθε από εισροές ξένων κεφαλαίων.

Υπήρξε πλήρης αποκρατικοποίηση της Εθνικής και της Εμπορικής Τράπεζας, ενώ το ελληνικό δημόσιο διέθεσε σημαντικό ποσοστό των μετοχών του στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και τον ΟΠΑΠ, όπου κατέστη μέτοχος μειοψηφίας. Το 2008, ο ΟΤΕ απέκτησε στρατηγικό εταίρο την Deutsche Telekom, ο οποίος ανέλαβε και τη διοίκηση του οργανισμού, με σημαντικά όμως δικαιώματα αρνησικυρίας, προς όφελος του ελληνικού δημοσίου. Δεν έγινε προώθηση των αποκρατικοποιήσεων στους τομείς της ενέργειας και της ύδρευσης. Ειδικά στον τομέα της ενέργειας επελέγη η προώθηση συμφωνιών για τη διέλευση αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου. Στον τομέα των μεταφορών, μετά από προσπάθειες χρόνων, ολοκληρώθηκε η αποκρατικοποίηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας.

Το 2008 έγινε η σύναψη της συμφωνίας για τη αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ, με βάση την οποία τόσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όσο και η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχώρησαν το 2008, το 2009 και το 2011 σε διάθεση μετοχών του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom.

Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το πλαίσιο των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), (νόμος 3389/2005), προγραμματίστηκαν σημαντικές επενδύσεις για την ανάπτυξη και βελτίωση κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών, με τη σύμπραξη του ιδιωτικού τομέα. Προγραμματίστηκαν 327 νέες υποδομές σε όλη την Ελλάδα, μέσω 52 έργων ΣΔΙΤ. Ο συνολικός προϋπολογισμός τους ανερχόταν σε €5,7 δις. Τα έργα αυτά, τα οποία προβλεπόταν να πραγματοποιηθούν με χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο. Μετά τις εκλογές του 2009, τα έργα αυτά εγκαταλείφθηκαν.

Κοινωνική Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο 2004-2008, οι κυβερνήσεις Καραμανλή μείωσαν την ανεργία, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για πραγματική βελτίωση των μισθών, ενίσχυσαν τα εισοδήματα των χαμηλοσυνταξιούχων και τα επιδόματα ανεργίας, μείωσαν τη φορολογική επιβάρυνση για τα μεσαία εισοδήματα και στήριξαν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Με τις πολιτικές αυτές ενισχύθηκε η οικονομική ανάπτυξη και η απασχόληση και στηρίχθηκαν τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Φορολογική Πολιτική και Φορολογικά Έσοδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 2000, χωρίς να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές, τα έσοδα από την άμεση και την έμμεση φορολογία μειώθηκαν από 23,3% του ΑΕΠ στο 20,0% το 2003 και στο 19,6% το 2004. Υπήρξε μια συνολική απώλεια εσόδων της τάξης του 3,7% του ΑΕΠ.

Μεταξύ των ετών 2004 και 2008, παρά τις μεγάλες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών στην άμεση φορολογία, τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 0,8% του ΑΕΠ. Αυτό υποδεικνύει μία ελαφρά βελτίωση των μηχανισμών είσπραξης των φόρων, καθώς δεν υπήρξαν απώλειες εσόδων από τη μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Η Διεθνής Κρίση του 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κυβέρνηση Καραμανλή κατά το 2008 κινήθηκε πριν εκδηλωθεί η δεύτερη και σοβαρότερη φάση της κρίσης, στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, με μέτρα για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, τον έλεγχο των δημοσίων δαπανών, την εγγύηση των καταθέσεων, την προστασία των δανειοληπτών, την ενίσχυση της ρευστότητας και την προστασία των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανέργων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.[εκκρεμεί παραπομπή] Παρά τα μέτρα αυτά όμως, η πρωτοφανής διεθνής κρίση έπληξε και την ελληνική οικονομία, όπως και όλες τις χώρες του κόσμου, προκαλώντας ύφεση και διεύρυνση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, ιδίως στο τελευταίο τρίμηνο του 2008 και κατά το 2009.

Η Δημοσιονομική Απογραφή και τα Στατιστικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημοσιονομική απογραφή του 2004, που αποτελούσε ρητή προγραμματική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας το 2004, πραγματοποιήθηκε από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία σε συνεργασία με την ΕΣΥΕ και παρουσίασε μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ της πραγματικότητας και των στοιχείων που είχε παρουσιάσει η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Επιπλέον, ελήφθησαν σημαντικά μέτρα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της διαφάνειας των δημοσιονομικών στοιχείων, όπως η γενικευμένη έρευνα της ΕΣΥΕ για τα οικονομικά αποτελέσματα των φορέων της γενικής κυβέρνησης, η σύσταση διυπουργικής επιτροπής για τον ενδελεχή έλεγχο των προϋπολογισμών και ισολογισμών τους, η ένταξη των ειδικών λογαριασμών στον προϋπολογισμό, η συνεχής συνεργασία με τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας για τη βελτίωση της ακρίβειας των στοιχείων. Παρέμειναν προβλήματα ακρίβειας των στοιχείων, κυρίως σε σχέση με τις εκτός κρατικού προϋπολογισμού δαπάνες των φορέων της γενικής κυβέρνησης, αλλά αυτά θεωρούνται περιορισμένα[εκκρεμεί παραπομπή] σε σχέση με το παρελθόν.

Μεταξύ των άλλων, ως Υπουργός προώθησε τη φορολογική μεταρρύθμιση, με την οποία μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων, προώθησε τις αποκρατικοποιήσεις, αλλά και την απογραφή (που αποκάλυψε τα τεράστια ελλείμματα της περιόδου 2000-2004 και οδήγησε στην επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση).[4][5]

Αναθεώρηση ΑΕΠ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2006, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδας προχώρησε σε αναθεώρηση του ΑΕΠ, που οδήγησε κατ' επέκταση σε αναθεώρηση κρίσιμων δημοσιονομικών μεγεθών. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, η νέα μέτρηση του ΑΕΠ ήταν επιβεβλημένη με βάση τον Κανονισμό ΕΚ 2223/96 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ορίζει την ανανέωση των στοιχείων του ΑΕΠ ανά πενταετία και είχε ζητηθεί από την ΕΕ από το 2002[6], ενώ ο Γ. Αλογοσκούφης αναφέρθηκε επίσης σε πίεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας με τελική προθεσμία μέχρι το Σεπτέμβριο του 2006.[7] Στην αναθεώρηση, που αναμενόταν να οδηγήσει σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 25,7% από το 2000, συνυπολογίστηκαν έρευνες για το εμπόριο, τις μεταφορές, τα ξενοδοχεία, τις κατασκευές, τα στοιχεία μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων καθώς και η απογραφή του 2001, ενώ συμπεριλήφθηκαν και παράνομες δραστηριότητες οι οποίες όμως αφορούσαν συνολικά το 0,7% του 25%.[6]

Απόκρυψη του πραγματικού δημοσιονομικού ελλείμματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιούσε το Υπουργείο Οικονομικών επί θητείας του Γιώργου Αλογοσκούφη, η Ελλάδα μείωσε το έλλειμμα στο 2,6% του ΑΕΠ, από 7,9% το 2004, ενώ παρουσιάστηκαν μείωση της ανεργίας, υψηλοί δείκτες ανάπτυξης και ανάκαμψη εισαγωγών και επενδύσεων.[8] Τα εν λόγω στοιχεία αποδείχτηκαν όμως ψευδή[9][10][11][12][13], καθώς έκθεση της Eurostat το 2008 έδειξε ότι το έλλειμμα έχει ξεπεράσει το 4.8% του ΑΕΠ, τριπλάσιο των προβλέψεων του Υπουργείου Οικονομικών. Η ΕΕ ξεκίνησε τότε να πιέζει την κυβέρνηση να πάρει άμεσα μέτρα για τη μείωση του, καθώς οι απαιτήσεις της Ευρωζώνης για την Ελλάδα προέβλεπαν έλλειμμα της τάξεως του <3%.[14] Η τελευταία έκθεση της Eurostat, που αφορούσε τη πολιτική του Γιώργου Αλογοσκούφη, έφτασε στις αρχές του 2010. Το έλλειμμα του 2009 τελικώς άγγιξε το 13.6% του ΑΕΠ, ενώ υπήρχαν ταυτόχρονα επιφυλάξεις για τη ποιότητα των οικονομικών στοιχείων που δηλώνονταν απ'την Ελλάδα τη πενταετία μεταξύ 2004-2009.[15] Την ίδια εποχή πρωτο-χρησιμοποιήθηκε ο όρος "Greek statistics" από Ευρωπαικά μέσα ενημέρωσης, ο οποίος ειρωνεύεται τη γνησιότητα των στοιχείων που παρέθετε η Ελλάδα για την οικονομική της πορεία.[12]

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης κατηγορήθηκε έντονα για απόκρυψη του πραγματικού ελλείμματος και για ψευδή στοιχεία λίγο πριν τη συντριβή της Νέας Δημοκρατίας στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Ο ίδιος υποστηρίζει από τότε πλήρως τη πολιτική που ακολούθησε αλλά ουδέποτε δόθηκαν ουσιαστικές εξηγήσεις απ'τον ίδιο για το πως οδηγήθηκε το έλλειμμα της Ελλάδας σε τόσο υψηλά επίπεδα.[12]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αναθεώρηση του ΑΕΠ αντιμετωπίστηκε με έντονη κριτική από την αντιπολίτευση, που εστίασε σε δυσμενείς επιπτώσεις της, όπως την αύξηση της ελληνικής εισφοράς στον κοινοτικό προϋπολογισμό, ενώ το Υπουργείο Οικονομικών πρόβαλε θετικές συνέπειες όπως η ενίσχυση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας και ο περιορισμός του ελλείμματος. Το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο CNN σχολίασε αρνητικά την αναθεώρηση περιλαμβάνοντάς τη σε κατάλογο με τις 101 χειρότερες οικονομικές αποφάσεις για το έτος 2006.[16] Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat απέρριψε το μεγαλύτερο μέρος της αναθεώρησης του ελληνικού ΑΕΠ, για την περίοδο 2000-2006 και τελικά η αύξησή του με έτος βάσης το 2000 διαμορφώθηκε στο 9,6%».[17]

Το Δεκέμβριο του 2006 ξεκίνησε μία μεγάλη κόντρα με τον τότε υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ Γιώργο Σουφλιά, με αντικείμενο το περιεχόμενο τροπολογίας του ΟΤΕ.[18]

Το 2007 αναμείχθηκε στο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων. Η υπόθεση αυτή πήρε ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις και οι κατηγορίες ήταν πολλαπλές, με την εμπλοκή πολλών Ελλήνων πολιτικών. Το 2010 συστάθηκε εξεταστική επιτροπή της βουλής, ώστε να ερευνηθεί σε βάθος η ευθύνη σκανδάλων επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας κατά την 5ετία 2004-2009. Ανάμεσα βρισκόταν και η υπόθεση των ομολόγων. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται ότι ο Γιώργος Αλογοσκούφης υπέγραψε ομόλογα κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δέχτηκε έντονη κριτική από μεγάλη μερίδα τύπου και πολιτών κατά τη διάρκεια των αποκαλύψεων. Επίθεση δέχτηκε και από τον πρόεδρο της MIG, Ανδρέα Βγενόπουλο για το σκάνδαλο των ομολόγων.[19]

Τον Ιούνιο του 2008 όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης άσκησαν ιδιαίτερα έντονη κριτική στο Γιώργο Αλογοσκούφη για το χειρισμό της πώλησης του ΟΤΕ, καθώς και για τα κενά στους όρους της συμφωνίας. Παράλληλα κατηγορήθηκε ότι η συμφωνία έγινε με τη Deutsche Telekom, επειδή η γυναίκα του πρώην υπουργού είχε οριστεί νόμιμος εκπρόσωπος της Jones Lang La Salle, που διαχειρίζεται και την D.T. Κριτική δέχθηκε και για το γεγονός ότι δεν έδωσε συνέχεια στις διαπραγματεύσεις με την MIG, η οποία ενδιαφερόταν να εξαγοράσει τον ΟΤΕ.[20] Το Μάρτιο του 2010 σχηματίστηκε δικογραφία που αφορούσε τον Γιώργο Αλογοσκούφη και τους όρους πώλησης του ΟΤΕ. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγόρησε για διάφορες παραβάσεις νόμων και αξιόποινες πράξεις.

Το Νοέμβριο του 2008 δέχτηκε επίθεση με αυγά κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο London School of Economics. Η επίθεση κατά του τότε υπουργού έγινε για λόγους διαμαρτυρίας σε σχέση με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης αλλά και σε υποστήριξη των αιτημάτων των φυλακισμένων που βρίσκονταν εκείνη την περίοδο σε απεργία πείνας.[21].

Tον Ιούλη του 2008 κατατέθηκε μήνυση κατά του Γιώργου Αλογοσκούφη από τον γνωστό Έλληνα επιχειρηματία Βασίλη Μπρέκο, ενώ ζήτησε άμεσα την ποινική του δίωξη. Συγκεκριμένα κατηγόρησε τον τότε υπουργό, ότι δεν πληρώθηκε η εταιρία του για τη βοήθεια που προσέφερε στο Γιώργο Αλογοσκούφη κατά την προεκλογική καμπάνια του το 2004. Η ζημία, σύμφωνα με τον Βασίλη Μπρέκο, ξεπέρασε τα 3 εκ. Ευρώ. Στην υπόθεση φέρεται να εμπλέκεται και ο Σωτήρης Νικολαρόπουλος. Από την πλευρά του ο Γιώργος Αλογοσκούφης δεν σχολίασε το εν λόγω θέμα, ούτε απάντησε σε ερωτήσεις που τέθηκαν απ'την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.[22]

Τον Απρίλη του 2010 κατά τη διάρκεια ομιλίας του και πάλι στο London School of Economics αποποιήθηκε όλων των ευθυνών αναφορικά με την κατάσταση της οικονομίας στην Ελλάδα. Ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εμείς οι υπουργοί Οικονομικών προσπαθούμε να εφαρμόσουμε μέτρα ενάντια στη θέληση των κυβερνήσεων και των πολιτών» κ.α. Οι συγκεκριμένες δηλώσεις προκάλεσαν την οργή αρκετών καλεσμένων στην ομιλία του. Δέχτηκε φραστική επίθεση από το κοινό, που δήλωσε εξοργισμένο με τις δηλώσεις του πρώην υπουργού.[23]

Τον Μάρτιο του 2011 κατηγορήθηκε και για συμμετοχή στο μεγάλο σκάνδαλο της SIEMENS μαζί με τους πρώην υπουργούς Άκη Τσοχατζόπουλο, Βύρων Πολύδωρα και Προκόπη Παυλόπουλο. Ο ίδιος αρνήθηκε άμεσα οποιαδήποτε συμμετοχή και υπεραμύνθηκε των θέσεων του. Παράλληλα η εξεταστική επιτροπή τον συμπεριέλαβε ανάμεσα στα ονόματα υπουργών, που είχαν συμμετοχή στα εν λόγω σκάνδαλα.[24]

Στις 10 Μαρτίου 2011 αποποιήθηκε και πάλι όλων των ευθυνών του σχετικά με την κρίση της Ελλάδος, καθώς και του κόμματος που εκπροσωπεί. Συγκεκριμένα κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ και τη διεθνή κρίση ως κύριους υπαίτιους της κατάρρευσης της Ελληνικής οικονομίας.[25]

Στις αρχές Απριλίου 2011 παραχώρησε συνέντευξη στα Ελληνικά ΜΜΕ και κατονόμασε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως κύριο υπαίτιο της οικονομικής καταστροφής. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήθελε να προχωρήσει σε επικύρωση μέτρων που προτάθηκαν από το Υπουργείο οικονομικών. Μία αποκάλυψη του Αλογοσκούφη ήταν και η προσπάθεια του ιδίου να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ από το 2004.[26] Μερικές ημέρες αργότερα δέχτηκε έντονη κριτική για τις δηλώσεις του κατά του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τόσο από πρώην αλλά και από νυν βουλευτές της ΝΔ. Ακόμα και η νυν ηγεσία της ΝΔ αμφισβητεί έντονα την πολιτική που ακολουθήθηκε από τον Γ. Αλογοσκούφη, παρόλο που ο ίδιος εξακολουθεί να την υποστηρίζει.[27]

Στις 7 Ιουλίου 2011 συμπεριλήφθηκε στη λίστα των πρώην υπουργών για τους οποίους η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ξεκίνησε προανακριτική εξέταση σχετικά με το σκάνδαλο SIEMENS.[28]

Στις 20 Ιουλίου 2011 ύστερα από ψηφοφορία στη βουλή, αποφασίστηκε να μην παραπεμφθεί στο γνωμοδοτικό συμβούλιο, το οποίο θα εξέταζε τις κατηγορίες σχετικά με ενδεχόμενη συμμετοχή του στο σκάνδαλο της SIEMENS.[29]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει εκδώσει πέντε βιβλία και πάνω από 40 εργασίες που έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με πολλές αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία. Η διδακτορική του διατριβή (1981) βραβεύτηκε με το βραβείο Sayers του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Το Δεκέμβριο του 2002, το βιβλίο του: «Η Δραχμή: Από το Φοίνικα στο Ευρώ» βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.

Η έρευνά του επικεντρώνεται σε θέματα διεθνούς νομισματικής και μακροοικονομικής θεωρίας και πολιτικής, οικονομικής της εργασίας, οικονομικής μεγέθυνσης, πληθωρισμού, ανεργίας και σε νομισματικά και μακροοικονομικά θέματα της ελληνικής οικονομίας.

Έχει μετάσχει με εργασίες του σε εκατοντάδες συνέδρια και έχει δώσει διαλέξεις σε πολλά πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ, καθώς και στην Ιαπωνία.

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • External Constraints on Macroeconomic Policy: The European Experience, By George Alogoskoufis; Loucas Papademos; Richard Portes, Centre for Economic Policy Research
  • Η Κρίση της Οικονομικής Πολιτικής, Εκδόσεις Κριτική και ΙΜΟΠ, Αθήνα, 1994
  • Unemployment: Choices for Europe (Monitoring European Integration 5), Centre for Economic Policy Research, 1995
  • Η Δραχμή από το Φοίνικα στο Ευρώ, Εκδόσεις Αθηναϊκή Οικονομική και ΙΜΟΠ, Αθήνα, 1997 (σε συνεργασία με τη Σοφία Λαζαρέτου)
  • Η Ελλάδα μετά την κρίση, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2009

Κυριότερες Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως κατατίθεται[30], οι κυριότερες διεθνείς δημοσιεύσεις και βιβλία έχουν ως εξής:

  • «Unanticipated Money, Output and Prices in Greece», European Economic Review, 1982.
  • «The Labour Market in an Equilibrium Business Cycle Model», Journal of Monetary Economics, 1983.
  • «A Test of Price Sluggishness in the Simple Rational Expectations Model: U.K. 1950-1980», The Economic Journal, 1983.
  • «Macroeconomic Policy and Aggregate Fluctuations in a Semi-industrialized Economy: Greece 1951-1980», European Economic Review, 1985.
  • «Aggregate Employment and Intertemporal Substitution in the UK», The Economic Journal, 1987.
  • «On Intertemporal Substitution and Aggregate Labour Supply», Journal of Political Economy, 1987.
  • «Wage Setting and Unemployment Persistence in Europe, Japan and the USA», European Economic Review, 1988.
  • «On the Persistence of Unemployment», Economic Policy, 1988 (with Alan Manning).
  • «Monetary, Nominal Income and Exchange Rate Targets in a Small Open Economy», European Economic Review, 1989.
  • «Monetary Policy and the Informational Implications of the Phillips Curve», Economica, 1990.
  • «Traded Goods, Competitiveness and Aggregate Fluctuations in the United Kingdom», The Economic Journal, 1990.
  • «The Phillips Curve and the Lucas Critique: Evidence from Exchange Rate Regimes», American Economic Review, 1991 (with Ron Smith).
  • «On Budgetary Policies, Growth and External Deficits in Interdependent Economies», Journal of the Japanese and International Economies, 1991 (with Rick van der Ploeg).
  • «Review: Keynes' Economics: Methodological Issues» by Tony Lawson; Hashem Pesaran Kaldor's Political Economy by Tony Lawson; J. Gabriel Palma; John Sender, Economica, New Series, 1991.
  • «Tests of alternative wage employment bargaining models with an application to the UK aggregate labour market», European Economic Review, 1991.
  • «Review: Limiting Exchange Rate Flexibility: The European Monetary System» by F. Giavazzi; A. Giovannini, Economica, New Series, 1991
  • «Inflationary expectations, political parties and the exchange rate regime: Greece 1958-1989», European Journal of Political Economy, 1992.
  • «Monetary Accommodation, Exchange Rate Regimes and Inflation Persistence», Economic Journal, 1992.
  • «Wage Inflation, Electoral Uncertainty and the Exchange Rate Regime: Theory and UK Evidence», The Economic Journal, 1992.
  • «On Inflation, Unemployment and the Optimal Exchange Rate Regime», in Handbook of International Macroeconomics, (editor R. van der Ploeg), Blackwell, Oxford, 1994.
  • «Discussion of A New Breed of Exchange Rate Bands: Chile, Israel and Mexico» (Elhanan Helpman; Leonardo Leiderman; Gil Bufman; Vittorio Grilli), Economic Policy, 1994.
  • «Money and Endogenous Growth» (with Rick van der Ploeg), Journal of Money, Credit and Banking, 1994.
  • «The Two Faces of Janus: Institutions, Policy Regimes and Macroeconomic Performance in Greece», Economic Policy, 1995.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «tovima.gr - Ορκίζεται αύριο η νέα κυβέρνηση Καραμανλή
    Εκτός: Αλογοσκούφης, Φώλιας, Λιάπης, Δούκας Κοντός, Τζίμας»
    . TO BHMA. 07-01-2009. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=249432. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016.
     
  2. «Εγκαταλείπει την πολιτική ο Γιώργος Αλογοσκούφης». In.gr. 05-10-2009. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1060535&lngDtrID=244. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  3. 3,0 3,1 3,2 «European Economy - European Commission». ec.europa.eu. http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/european_economy/index_en.htm. Ανακτήθηκε στις 2016-06-23. 
  4. «Εξηγήσεις Αλογοσκούφη για απογραφή, στοιχεία Eurostat και καταγραφή αμυντικών δαπανών». In.gr. 06-10-2014. http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=571414. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  5. Τσουπαρόπουλος, Κ. (02-04-2005). «Ελευθεροτυπία - Απογραφή - επιτήρηση - ΦαΠΑ». http://web.archive.org/web/20081207095010/http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=02.04.2005. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  6. 6,0 6,1 McDonald, Robert (Νοέμβριος 2006). «ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΕΣΥΕ ΜΑΝΩΛΗ ΚΟΝΤΟΠΥΡΑΚΗ». «Οικονομική Επιθεώρηση». http://web.archive.org/web/20070929132018/http://www.statistics.gr/gr_tables/InterviewOikonimikiEpithewrisi.pdf. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  7. «Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών - Ενημέρωση για τα αποτελέσματα των Συμβουλίων EUROGROUP και ECOFIN». 12-10-2006. http://web.archive.org/web/20070928110743/http://www.mnec.gr/el/press_office/DeltiaTypou/dt/dt-2006-10-12_enhmerwsh_ecofin.html. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  8. «Greece's government deficit back below 3% GDP: Council closes procedure». europa.eu. COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION. 05-07-2007. http://www.consilium.europa.eu/ueDocs/cms_Data/docs/pressdata/en/misc/94571.pdf. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  9. «Υπό κοινοτικό έλεγχο η αναθεώρηση του ΑΕΠ για τη μείωση του ελλείμματος». In.gr. 27-09-2006. http://news.in.gr/economy/article/?aid=742035. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  10. «Ελλειμμα πάνω από 3% του ΑΕΠ παραδέχεται τώρα o Αλογοσκούφης | Kathimerini». www.ekathimerini.gr. 19-09-2008. http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_16/09/2008_284807. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  11. Λακόπουλος, Γιώργος (22-04-2011). «Γιατί καυγαδίζουν στη ΝΔ για την απογραφή του 2004;». Protagon.gr. http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=6440. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  12. 12,0 12,1 12,2 Ραβανός, Άρης (21-02-2010). «tovima.gr - Τα «greek statistics» του Αλογοσκούφη». TO BHMA. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=316299. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  13. Τσώλης, Ζώης (12-03-2006). «tovima.gr - Αλλοθι λιτότητας η απογραφή που διέσυρε διεθνώς την Ελλάδα». TO BHMA. http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=171935. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  14. «Το έλλειμμα του 2008 φέρνει νέα μέτρα | Kathimerini». news.kathimerini.gr. 11-04-2009. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_11/04/2009_310816. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  15. Παπαστάθης, Αργύρης (22-04-2010). «tovima.gr - Eurostat
    Mεγαλύτερο έλλειμμα και χρέος το 2009 αλλά και με πολλούς αστερίσκους»
    . TO BHMA. http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=327323. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016.
     
  16. «101 Dumbest Moments in Business - That's one gross domestic product... (39) - Business 2.0». money.cnn.com. http://money.cnn.com/galleries/2007/biz2/0701/gallery.101dumbest_2007/39.html. Ανακτήθηκε στις 2016-06-23. 
  17. «Η Eurostat ενέκρινε την αναθεώρηση του ελληνικού ΑΕΠ κατά μόλις 9,6%». In.gr. 08-10-2007. http://news.in.gr/economy/article/?aid=838242. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  18. «Η κόντρα Σουφλιά-Αλογοσκούφη για τον ΟΤΕ επισκιάζει τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό». In.gr. 18-12-2006. http://news.in.gr/greece/article/?aid=763758. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  19. «Διάψευση για εμπλοκή Αλογοσκούφη με ομόλογα». www.skai.gr. 07-10-2010. http://www.skai.gr/news/politics/article/153608/diapseysi-gia-anameixi-alogoskoyfi-me-omologa. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  20. «Αιχμές ΠΑΣΟΚ κατά Αλογοσκούφη για τη συμφωνία με Deutsche Telekom». In.gr. 18-06-2008. http://news.in.gr/greece/article/?aid=911547. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  21. Επίθεση με αυγά κατά Αλογοσκούφη, ΣΚΑΪ, 14/11/2008, ανάκτηση 20/12/2008
  22. <http://web.archive.org/20090802095550/archive.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=23.07.2008,id=57432816
  23. «Χλευασμοί κατά Αλογοσκούφη στο LSE». ethnos.gr. 01-05-2010. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=11496989. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  24. Σταυρόπουλος, Λάμπρος (24-01-2011). «tovima.gr - Σκάνδαλο Siemens:Το ΠαΣοΚ εμπλέκει πέντε πρώην υπουργούς του και επτά της ΝΔ - Πράσινο το σκάνδαλο υποστηρίζει η ΝΔ». TO BHMA. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=380141. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  25. «Γ. Αλογοσκούφης: Φταίει η διεθνής κρίση και το ΠΑΣΟΚ». Ελευθεροτυπία. 10-03-2011. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=258314. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  26. «Cosmo.gr - Αλογοσκούφης: "Να λάβουμε μέτρα" - Καραμανλής: "Ασ'το για αργότερα"». 07-04-2011. http://web.archive.org/web/20110410012905/http://www.cosmo.gr/Politics/Hellas/317706.html. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  27. Ραβανός, Άρης (12-04-2011). «tovima.gr - «Καραμανλικοί» κατά Αλογοσκούφη». TO BHMA. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=394987. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  28. Σταυρόπουλος, Λάμπρος (06-07-2011). «tovima.gr - Σκάνδαλο Siemens: Το ΠαΣοΚ επιφυλάσσει παραπομπές για τέσσερις». TO BHMA. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=409811. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  29. Γκάλιου, Πηνελόπη (21-07-2011). «Siemens: Δεν παραπέμπονται στο γνωμοδοτικό Αλογοσκούφης – Μαρκογιαννάκης». www.skai.gr. http://www.skai.gr/news/politics/article/175570/siemens-den-parapebodai-sto-gnomodotiko-alogoskoufis-markogiannakis-/. Ανακτήθηκε στις 23-06-2016. 
  30. «Γιώργος Αλογοσκούφης - Βουλευτής Α' Αθηνών - ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ & ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ». 2011-09-23. http://web.archive.org/web/20110923111856/http://www.alogoskoufis.gr/bio.php?version=gr&id=13. Ανακτήθηκε στις 2016-06-23. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]