Όλγα Νικολάγιεβνα της Ρωσίας
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
.jpg)
Η Όλγα Νικολάγιεβνα (ρωσ. Ольга Николаевна, 11 Σεπτεμβρίου 1822 - 30 Οκτωβρίου 1892) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και με το γάμο της έγινε βασίλισσα της Βυρτεμβέργης.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Όλγα γεννήθηκε στο Παλάτι Ανίτσκοφ της Αγίας Πετρούπολης και ήταν το τέταρτο (τρίτο επιζήσαν) παιδί και η τρίτη (δεύτερη επιζήσασα) κόρη του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας και της Καρλόττας των Χοεντσόλλερν (Αλεξάνδρας Φεοντόροβνας), κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως Όλλυ.
Είχε πολύ στενή σχέση με τα αδέλφια και τους γονείς της. Όπως και τα αδέλφια της, μεγάλωσε υπό την επίβλεψη γκουβερνάντων. Έμαθε τη ρωσική γλώσσα και λογοτεχνία, αριθμητική, γενική και ρωσική ιστορία, φυσική και ξένες γλώσσες (γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά). Ακόμη, έμαθε μαθήματα σχεδίου, γλυπτικής, τραγουδιού, πιάνου και εκκλησιαστικού οργάνου. Ένας από τους δασκάλους της ήταν ο ποιητής Βασίλυ Αντρέγιεβιτς Ζουκόφσκυ. Παρ' ότι έλαβε κυρίως οικοδιδασκαλία, η Όλγα και οι αδελφές της παρακολουθούσαν μαθήματα και στο Ινστιτούτο Σμόλνυ.
Πιθανοί μνηστήρες και γάμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Όλγα θεωρείτο όμορφη, μορφωμένη και καλλιεργημένη, συνεπώς περιζήτητη βασιλική νύφη. Πολλοί πιθανοί μνηστήρες ενδιαφέρθηκαν για τη Μεγάλη Δούκισσα, όπως ο Μαξιμιλιανός, Διάδοχος Πρίγκιπας της Βαυαρίας, ο Αλβέρτος της Αυστρίας, Δούκας του Τέσσεν, και ο Αδόλφος, Δούκας του Νάσσαου, αλλά εκείνη δεν ενδιαφέρθηκε για κάποιον από αυτούς. Εκείνος που της κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν ο Στέφανος Φραγκίσκος της Αυστρίας, όμως οι διαφορετικές θρησκείες τους, η αντίδραση της μητριάς του Στέφανου και η πιθανή αναταραχή των σλαβικών περιοχών της Αυστριακής Αυτοκρατορίας σε περίπτωση ένταξης ενός Ορθόδοξου μέλους στην αυτοκρατορική οικογένεια, καθώς και η επακόλουθη άρνηση του αρχιδούκα Στέφανου λόγω της πρότασης γάμου του αρχιδούκα Αλβέρτου στην Όλγα, έδωσαν τέλος στο ζήτημα.
Τελικά, στις αρχές του 1846 γνώρισε τον Κάρολο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης, στο Παλέρμο, όπου βρισκόταν με τη μητέρα της που είχε πρόβλημα υγείας. Ήταν δεύτερα ξαδέλφια μέσω του προπάππου τους, Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης. Η Όλγα δέχτηκε την πρόταση γάμου του Καρόλου και το ζεύγος παντρεύτηκε στις 13 Ιουλίου 1846 στο Ανάκτορο Πέτερχοφ, ημέρα γέννησης της μητέρας της και επετείου γάμου των γονιών της και για το μήνα του μέλιτος έμειναν στο ημιτελές Ανάκτορο της Όλγας στο συγκρότημα του Πέτερχοφ.
Έπειτα, μετακόμισαν στη Βίλλα Μπεργκ στη Στουτγάρδη και στο Κάστρο Φρήντριχσαφεν της Βυρτεμβέργης και επισκέπτονταν σποραδικά τη Ρωσία. Η Όλγα έγραψε στο Ζουκόφσκυ ότι, όποτε αναπολούσε την πατρίδα της, θυμόταν ότι εκεί γεννήθηκε η γιαγιά της, αυτοκράτειρα Μαρία Φιόντοροβνα, και βασίλευσε η θεία της, Μεγάλη Δούκισσα Αικατερίνη Πάβλοβνα, και για αυτό το λόγο οι Βυρτεμβεργιανοί αγαπούσαν τη Ρωσία. Το 1855 έσπευσε με το σύζυγό της στην Αγία Πετρούπολη μόλις έμαθε για την αρρώστια του πατέρα της, αλλά ήταν αργά. Παρέμεινε εκεί για μήνες συμπαραστεκόμενη στη μητέρα της, ενώ το 1856 παρέστη στη στέψη του αδελφού της, Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας.
Πολλοί επισήμαναν το βασιλικό αέρα και την ευφυία της Όλγας που βρισκόταν σε αντίθεση με του συζύγου της. Δεν απέκτησαν παιδιά, πιθανώς λόγω των προβλημάτων υγείας του Καρόλου και όχι της ομοφυλοφιλίας του. Αργότερα, ζούσε πιο ανοιχτά και το 1888 ενεπλάκη σε σκάνδαλο, όταν έδωσε τίτλο ευγένειας σε ευνοούμενο και εραστή του. Είχαν υιοθετήσει από το 1863 τη Βέρα Κωνσταντίνοβνα, κόρη του δεύτερου αδελφού της Όλγας, Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς.
Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1864 ο πεθερός της, Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης, απεβίωσε και ο Κάρολος τον διαδέχθηκε. Αφιέρωσε πολύ χρόνο σε φιλανθρωπίες κερδίζοντας την αγάπη του λαού. Ενδιαφέρθηκε κυρίως για την εκπαίδευση των κοριτσιών, την αρωγή προς τους βετεράνους και αναπήρους πολέμου και ένα νοσοκομείο στη Στουτγάρδη πήρε το όνομά της. Ακόμη, ασχολείτο με τη γεωργία και μάθαινε για την πρόοδο των γεωργικών εκτάσεων της Βολυνίας, που βρισκόταν στα σύνορα με τη Ρωσία. Λάμβανε αναφορές από τον Καρλ Αλεξάντερ Βήλερ, ένα ορφανό που στήριζε και που είχε θέσει ως επιστάτη των κτημάτων της. Είχε, επίσης, ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες και είχε δημιουργήσει μεγάλη συλλογή ορυκτών, το οποίο κληροδότησε στο Κρατικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Στουτγάρδης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου και της Όλγας δημιουργήθηκαν το Τάγμα της Όλγας και το Μετάλλιο Καρόλου και Όλγας.
Τελευταία χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1881 ο αδελφός της, Αλέξανδρος Β΄, δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός της, Αλέξανδρος Γ΄. Το ίδιο έτος, η Όλγα έγραψε τα απομνημονεύματά της για την παιδική ζωή στη Ρωσία, την απώλεια της νεότερης αδελφής της, Αλεξάνδρας (1844) και τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής της έως το γάμο της και αφιέρωσε το βιβλίο στις ανιψιές της, Βέρα Κωνσταντίνοβνα και Όλγα Κωνσταντίνοβνα.
Το 1891 ο Κάρολος πέθανε και έναν χρόνο αργότερα απεβίωσε και η Όλγα στο Φρήντριχσαφεν σε ηλικία 70 ετών. Το ζεύγος ενταφιάστηκε στην Κρύπτη του Παλιού Κάστρου της Στουτγάρδης.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το 1846 τον Κάρολο της Βυρτεμβέργης. Δεν απέκτησαν απογόνους και υιοθέτησαν την ανιψιά της Όλγας:
- Βέρα Κωνσταντίνοβνα (1854 - 1912), παντρεύτηκε τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης, απέκτησαν τρία παιδιά.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Beéche, Arturo, The Grand Duchesses: Daughters & Granddaughters of Russia's Tsars. Eurohistory, 2004. ISBN 0-9771961-1-9
- Belyakova, Zoia. The Romanov Legacy, The Palaces of St Petersburg. Studio, ISBN 0-670-86339-4
- Belyakova, Zoia. Grand Duchess Maria Nikolayevna and her palace in St Peterburg. Ego Publishers, ISBN 5-8276-0011-3
- Neverov, Oleg. Great Private Collections of Imperial Russia. Vendome Press, ISBN 0-86565-225-2
- Radzinsky, Edvard. Alexander II, The Last Great Tsar. Free Press, 2005, ISBN 0-7432-7332-X
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Alexey Markovich Umansky: «Ольга Николаевна, дочь Николая I» (Ρωσικά)
- 1 2 (Ολλανδικά) RKDartists. 462335. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ Alexey Markovich Umansky: «Ольга Николаевна, дочь Николая I» (Ρωσικά)
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ (Ολλανδικά) RKDartists. 462335. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016.
- 1 2 (Ολλανδικά) RKDartists. 462335. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ p10571.htm#i105702. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Alexey Markovich Umansky: «Ольга Николаевна, дочь Николая I» (Ρωσικά)
- ↑ «Ольга Николаевна» (Ρωσικά)
- ↑ «Николай I» (Ρωσικά)