Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα (Λουίζα της Βάδης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λουίζα του Μπάντεν)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Λουίζα της Βάδης
Empress Elisabeth Alexeievna by Vigee-Le Brun (1795, Castle of Wolfsgarten).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση24  Ιανουαρίου 1779[1]
Καρλσρούη[2]
Θάνατος16  Μαΐου 1826
Μπέλιοβ
Αιτία θανάτουέμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία (από 1793)
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός (από 1793)
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας (από 1793)[3]
ΤέκναGrand Duchess Elizabeth Alexandrovna of Russia
Grand Duchess Maria Alexandrovna of Russia
Mariya Aleksandrovna Romanov, Grand Duchess of Russia[4]
Elisabeta Aleksandrovna Romanov, Grand Duchess of Russia[4]
ΓονείςΚάρολος Λουδοβίκος του Μπάντεν και Αμαλία της Έσσης Ντάρμασταντ
ΑδέλφιαΚάρολος Β΄ του Μπάντεν
Βιλελμίνα του Μπάντεν
Καρολίνα της Βάδης
Φρειδερίκη του Μπάντεν
Princess Marie of Baden
Amalie Christiane von Baden
ΟικογένειαΟίκος του Τσέρινγκεν
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Αγίου Ανδρέα
Θυρεός
Coat of Arms of Empress Elizabeth Alexeievna of Russia (Order of Maria Luisa).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η Ελισάβετ το 1813
Η Ελισάβετ

Η πριγκίπισσα Λουίζα Μαρία Αυγούστα του Μπάντεν, μετέπειτα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1779 ως τρίτη κόρη και τρίτο παιδί του Κάρολου Λουδοβίκου διαδόχου του Μπάντεν και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμαστατ. Μεγάλωσε στην Αυλή του παππού της στο Καρλσρούε, σε ένα κλειστό οικογενειακό περιβάλλον και παρέμεινε πολύ στενά συνδεδεμένη με τη μητέρα της, με την οποία διατήρησε στενή αλληλογραφία ως το τέλος της ζωής της. Επειδή ο παππούς της ο Κάρολος-Φρειδερίκος μάργραβος του Μπάντεν δεν ήταν πλούσιος, η οικογένειά της ζούσε μέτρια για τα βασιλικά πρότυπα. Έμαθε να μιλά γερμανικά και γαλλικά, καθώς επίσης γνώριζε την γαλλική κουλτούρα, που ήταν πρότυπο εκείνη την εποχή. Η Αικατερίνη Β΄ η Μεγάλη έψαχνε για τους δύο μεγαλύτερους εγγονούς της Αλέξανδρο (Α΄) και Κωνσταντίνο κατάλληλες νύφες, έτσι στράφηκε στις πριγκίπισσες του Μπάντεν. Η Λουίζα ήταν τότε 13 ετών και η αδελφή της Φρειδερίκη 11 ετών. Πήγαν στη Ρωσία το Φθινόπωρο του 1792.

Η Ελισάβετ το 1795

Η Μεγάλη Αικατερίνη ενθουσιάστηκε από τη Λουίζα, βρίσκοντάς τη μοντέλο ομορφιάς, γοητείας και εντιμότητας. Ο μέλλων σύζυγός της, ο 14 χρόνος Αλέξανδρος ήταν υψηλός και όμορφος, αλλά ντροπαλός και η ίδια πολύ νέα και άπειρη. Όμως παρόλα αυτά σύντομα ο καθένας τους άρχισε να τρέφει ερωτικά συναισθήματα. H Λουίζα έμαθε να μιλά τη ρωσική γλώσσα και μεταστράφηκε την Ορθοδοξία με ένα νέο όνομα: Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα Ρομανόβα. Η αδελφή της επέστρεψε πίσω στο Μπάντεν αφήνοντάς τη μόνη στη Ρωσία.

Στις 28 Μαρτίου του 1793 τελέστηκε ο γάμος της. Γι' αυτό τον γάμο η Μεγάλη Αικατερίνη έγραψε "Ήταν ένας γάμος μεταξύ ψυχής και έρωτα" στον πρίγκιπα Κάρολο Ιωσήφ ντε Λινιέ. Η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος απέκτησαν δύο κόρες, που η πατροτητά τους αμφισβητείται:

  • τη μεγάλη δούκισσα Μαρία Αλεξάντροβνα Ρομανόβα της Ρωσίας (29 Μαίου 1799 - 8 Ιουλίου 1800). Η Μαρία ήταν αρκετά σκουρόχρωμη, με μαύρα μαλλιά και σκούρα μάτια. Κανείς δεν πίστευε ότι αυτό το σκουρόχρωμο παιδί ήταν κόρη δύο ξανθών με γαλανά μάτια γονέων και οι φήμες έλεγαν ότι ήταν κόρη του Άνταμ Τσαρτορίσκι. Έζησε 14 μήνες.
  • τη μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ Αλεξάντροβνα Ρομανόβα της Ρωσίας (26 Νοεμβρίου 1806 - 12 Μαΐου 1808). Έζησε 18 μήνες. Η φήμες την ήθελαν κόρη του Αλέξιου Οφχτόνκοφ.

Η ζωή της Λουίζας/Ελισάβετ ως μεγάλης δούκισσας ήταν αρκετά δύσκολη. Στην Αυλή συνάντησε τις έντονες ερωτικές ίντρικες που άκμαζαν γύρω της, σε μια Αυλή όπου η μοιχεία ήταν μια αποδεκτή μορφή διασκέδασης. Ο εραστής της Αυτοκράτειρας, ο Πλάτωνας Ζουμπόφ προσπάθησε να την αποπλανήσει. Η χαρά στη μοναξιά της κατά τα πρώτα χρόνια του γάμου της ήταν ο σύζυγός της και μια στενή της φίλη, η κοντέσα Γκολοβίνα.

Στις 24 Μαρτίου του 1801 απεβίωσε το μόνο (νόμιμο) τέκνο της Αικατερίνης Β΄, ο Παύλος Αυτοκράτορας της Ρωσίας. Η Ελισάβετ, με τον θάνατο αυτόν του πεθερού της, έγινε αυτοκράτειρα. Από τη θέση αυτή πήρε μέρος στη ζωή της Αυλής, αλλά η πρώτη γυναίκα στην Αυτοκρατορία ήταν η πεθερά της η (Σοφία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης) Μαρία Φεοντορόβνα, που σε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις ήταν στο πλευρό του Αλεξάνδρου Α΄ και η Ελισάβετ πίσω μόνη της. Η Ελισάβετ ήταν πολύ πράος και ήρεμος άνθρωπος για να κρατάει το χέρι σε έναν ανήσυχο, ψυχρό και βασανισμένο άνθρωπο, όπως ήταν ο σύζυγός της. Το 1803 ο Αλέξανδρος Α΄ ξεκίνησε μία ερωτική σχέση με την πριγκίπισσα Μαρία Ναρισκύνα, που κράτησε 13 χρόνια. Η Μαρία Ναρισκύνα έκανε μία ανεπιτυχή προσπάθεια να χωρίσει ο τσάρος την Ελισάβετ.

Η ίδια η Ελισάβετ άρχισε να ερωτοτροπεί, αρχικά με τον Άνταμ Τσαρτορίσκι, μία σχέση που κράτησε 3 χρόνια. Όταν τελείωσε η σχέση τους, ξεκίνησε μία νέα σχέση με τον όμορφο Αλέξιο Οφχτόνκοφ, ο οποίος ήταν διοικητής του προσωπικού. Ένα τραγικό τέλος βρήκε αυτό το ρομάντζο με τη δολοφονία του Αλέξιου, που λέγεται ότι τη διέταξε ο τσάρος ή ο αδελφός του, ο μέγας δούκας Κωνσταντίνος. Η αλληλογραφία της μαζί του καθώς και μερικά ημερολόγιά της καταστράφηκαν από τον άλλο αδελφό του συζύγου της, τον Νικόλαο (Α΄). Επίσης πολλές φήμες υποστήριζαν ότι η δεύτερη κόρη της ήταν παιδί του Αλέξιου. Μετά τον θάνατο του Αλέξιου αισθάνθηκε εγκαταλελειμμένη και έδωσε όλης την αγάπη στο κοριτσάκι της, την Ελισάβετ, που όμως πέθανε σε ηλικία 18 μηνών από λοίμωξη. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στην ζωή της. Προς το τέλος της τα ξαναβρήκε με τον Αλέξανδρο και έζησαν πάλι αρμονικά για λίγα χρόνια.

Ως αυτοκράτειρα, η Ελισάβετ Αλεξέγιεεβνα έλαβε μέρος στη ζωή της Αυλής και στα καθήκοντα εκπροσώπησης, αλλά ο ρόλος τής πρώτης κυρίας στην αυτοκρατορία ήταν αποκλειστικά για τη πεθερά της Μαρία Φεοντορόβνα, η οποία διαδραμάτισε πιο εξέχουσα θέση από τη νέα αυτοκράτειρα. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Αλέξανδρος Α΄ και η Ελισάβετ έζησαν αρμονικά, αλλά διήγαν ξεχωριστές ζωές, καθώς και οι δύο είχαν σχέσεις. Δεν ήταν ούτε δημοφιλής στη Ρωσία, ούτε πολύ αγαπημένη στις σχέσεις της με τους Ρομανόφ.

Η Ελισάβετ δεν διαδραμάτισε σημαντικό πολιτικό ρόλο, αλλά κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους, υπήρξε αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών τού συζύγου της. Ακολούθησε τον σύζυγό της στο συνέδριο της Βιέννης το 1814. Μετά από πολλά χρόνια ζωής, στις αρχές της δεκαετίας του 1820, η Ελισάβετ και ο Αλέξανδρος Α΄ συμφιλιώθηκαν. Μέχρι το 1824, ήταν και πάλι το ευτυχισμένο ζευγάρι της νεότητάς τους. Καθώς η υγεία της ήταν εύθραυστη, μετακόμισαν στο Taganrog, όπου ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α΄ πέθανε τον Δεκέμβριο του 1825. Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ πέθανε στο ταξίδι επιστροφής της στην πρωτεύουσα, πέντε μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της. Η Ελισάβετ είχε μία μαλακή, μελωδική φωνή και ένα όμορφο οβάλ πρόσωπο με ευαίσθητα χαρακτηριστικά, ελληνικό προφίλ, γαλάζια μάτια σε σχήμα αμυγδάλου και κυματιστά ξανθά μαλλιά, τα οποία συνήθως έπεφταν στους ώμους της. Με κομψή σιλουέτα, βασιλική συμπεριφορά και ένα όμορφο αγγελικό πρόσωπο, θεωρήθηκε από τους συγχρόνους της ως μία από τις πιο όμορφες γυναίκες στην Ευρώπη και ίσως το πιο όμορφο τέκνο εκείνης της εποχής. Γοητευτική, γενναιόδωρη και πνευματική, η Ελισάβετ αγαπούσε τη λογοτεχνία και τις τέχνες. Πήρε μαθήματα μουσικής από τον Ludwig-Wilhelm Tepper de Ferguson.

Δυστυχώς, κατείχε μια ντροπαλή, που αναζητούσε να αποσύρεται προσωπικότητα, η οποία απέτυχε να την κάνει αγαπητή στη ρωσική Αυλή ή στους συγγενείς του συζύγου της. Προτίμησε την απλότητα και τη μοναξιά από τη λαμπρότητα και τις τελετές της ζωής στην Αυλή. Κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων, η Ελισάβετ ήταν ένας αξιόπιστος υποστηρικτής των πολιτικών τού συζύγου της, όπως και σε άλλες προσωπικές και πολιτικές κρίσεις. Μετά την πτώση του Ναπολέοντα Α΄, ακολούθησε τον σύζυγό της και πολλούς ηγεμόνες της Ευρώπης στο συνέδριο της Βιέννης (1814), όπου επανασυνδέθηκε με τον παλαιό εραστή της, τον Αδάμ Τσαρτόρσκι. Ήταν ακόμη ερωτευμένος μαζί της και συγχώρησε την προηγούμενη απιστία της με τον Οφχτόνκοφ.

Ο γάμος της απέτυχε επίσης να φέρει την εκπλήρωσή της. Αν και η ίδια αγαπούσε τον άντρα της και τον ενθάρρυνε σε πολλές προσωπικές και πολιτικές κρίσεις, ο Αλέξανδρος Α΄ την παραμέλησε. Η σχέση τους ήταν αρμονική, αλλά συναισθηματικά απομακρυσμένη, με καθέναν να έχει ερωτικές σχέσεις έξω από το γάμο τους. Ο Αλέξανδρος Α΄ πέθανε την 1η Δεκεμβρίου του 1825 σε ηλικία μόλις 47 ετών, πράγμα που την έθλιψε. Η ίδια δεν άντεξε την απώλειά του ούτε ένα χρόνο και πέθανε στις 16 Μαΐου 1826 σε ηλικία 47 ετών. Ο αδελφός του Αλεξάνδρου Α΄, ο διάδοχος Κωνσταντίνος είχε νυμφευτεί το 1820 μοργανατικά, έτσι αποκλειόταν της διαδοχής. Αυτοκράτορας έγινε ο επόμενος αδελφός Νικόλαος Α΄.

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elizabeth Alexeievna (Louise of Baden) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).