Ψι

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκή γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το γράμμα ψι (παλαιά γραφή: ψῖ· κεφαλαίο Ψ, πεζό ψ) είναι το εικοστό τρίτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Είναι διπλό σύμφωνο που προκύπτει από συνδυασμούς δυο φθόγγων: π+σ ή β+σ ή φ+σ, δηλαδή ενός χειλικού συμφώνου με το σίγμα. Στα ελληνικά, από την αρχαιότητα, αναπαριστά τον φθόγγο /ps/ (βλ. ΔΦΑ), π.χ. άψητος. Όπως το Φ και το Χ, το Ψ προστέθηκε στο αλφάβητο από τους Έλληνες και δεν έχει κάποιο αντίστοιχο στο φοινικικό αλφάβητο.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ψ´=700. Το γράμμα που προηγείται, το χ΄, αντιστοιχεί στο 600, και το ω΄, που έπεται, στο 800.

Στο λατινικό αλφάβητο δεν υπάρχει αντίστοιχο γράμμα. Στις λέξεις - δάνεια από τα ελληνικά αποδίδεται με το ps, παραδείγματος χάριν Psychologia. Στο κυριλλικο αλφάβητο υπήρχε ως Ѱ ѱ στην πρώιμη μορφή του, αλλά αργότερα καταργήθηκε και η χρήση του περιορίστηκε σε εκκλησιαστικά κείμενα.

Σύμβολο

Το Ψ χρησιμοποιείται διεθνώς ως λογόγραμμα της επιστήμης της Ψυχολογίας, ως το πρώτο γράμμα της λέξης.

Το πεζό ψ στα μαθηματικά δηλώνει τον κάθετο άξονα ενός συστήματος συντεταγμένων.