Μελένικο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°31′24″N 23°23′42″E / 41.523428, 23.395103

Μελένικο

Meleniko.jpg
Melnik location in Bulgaria.png


Χώρα Flag of Bulgaria (WFB 2004).gif Βουλγαρία
Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ
Πληθυσμός 385 (2005)
Υψόμετρο 437 m
Το Μελένικο.

Το Μελένικο (βουλγαρικά: Мелник) είναι η μικρότερη πόλη της Βουλγαρίας με 390 κατοίκους. Ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα (βουλγαρικά: община) της πόλης Σαντάνσκι (βουλγαρικά: Сандански), από την οποία απέχει 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, και στην διοικητική περιοχή (βουλγαρικά: Област) του Μπλαγκόεβγκραντ (βουλγαρικά: Благоевград). Βρίσκεται σε υψόμετρο 437 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα σε εντυπωσιακές αμμώδεις «πυραμίδες».

Το Μελένικο ιδρύθηκε στην αρχαιότητα από την Θρακική φυλή των Μαίδων, αν και δεν είναι γνωστή η αρχαία ονομασία του.Στην διάρκεια της ιστορίας του έχει περάσει στην κατοχή των Μακεδόνων (Φίλιππος Β'), των Ρωμαίων και των Βυζαντινών, των Βουλγάρων, των Σέρβων και των Οθωμανών.


Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ονομασία

Η σημερινή ονομασία του προέρχεται από την Σλαβική λέξη «мел» που σημαίνει «κιμωλία».[εκκρεμεί παραπομπή]

Πάντως ο Γεώργιος Ακροπολίτης επιφανής βυζαντινός λόγιος (1217-1282) στη χρονική συγγραφή του[1] κάνει αναφορά στο φρούριο Μελένικον.[2] Και ο Γεώργιος Κεδρηνός 11ος αι. γράφει: ..ένθα το λίαν οχυρώτατον φρούριον ο Μελένικος επί τινος πέτρας ιδρυμένον κρημνοίς και φάραγξι βαθυτάταις παντόθεν εστεφανωμένης[3] Κατ΄αρχήν Μελένικος ονομάσθηκε η οροσειρά ..βασιλέα σκηνούμενον καθ΄όρους Μελενίκου...χωρία περί την Θεσσαλονίκην. [4] Ως περισσότερο λογικοφανές και αληθοφανές πρέπει να δεχτούμε την προέλευση του ονόματος από το Μέλας+οίκος αν λάβουμε υπόψιν μας, έστω και συμβολικά, την εκτόπιση από την Κωνσταντίνου Πόλιν των εκάστοτε επικινδύνων αντιπάλων των κρατούντων.

[Επεξεργασία] Το Μελένικον 1895-1913

Κατά την εποχήν εκείνην πριν το 1895 η ζωή στο Μελένικο ήταν σχετικά ήρεμη. Οι σχέσεις των Ελλήνων μετά των ελαχίστων Τούρκων ήσαν άρισται. Τα εργοστάσια επεξεργασίας Μετάξης (διασώζεται η οικοδομή Γ.Παπάζογλου),το ελληνικόν τυπογραφείον του Κ.Καλαβάκη και οι ξακουστές λαξευτές εντός των βράχων οιναποθήκες (φυσικά ψυγεία) τρυπητές 25χ30χ6 με στενήν είσοδον βάθους 8-15 μέτρων μήκους αποτύπωναν γλαφυρά την ακμή της πόλης. Εντός των τρυπητών τούτων συναρμολογούντο τα τεράστια βαγένια. Τις παράξενες αυτές στοές ή κατακόμβες απεθάυμασε Γάλλος περιηγητής, αλλ΄εξέφρασε την απορίαν του διερωτηθείς... πως εισήχθηκαν εις αυτάς τα τεράστια βαγένια δια τόσων στενών εισόδων! Το περιώνυμον Καταστατικό που έφερε το τίτλο Σύστημα ή Διαταγαί συντάχθηκε και δημοσιεύθηκε στη Βιέννη το έτος 1813. Κατήργησε τις διακρίσεις των τάξεων και έκαμε προσιτή την κοινοτική εξουσία στους εκλεκτούς, στους φρονίμους και ικανούς από τους πολίτες κάθε τάξεως (΄Αρθρον 4 του Καταστατικού). [5]

Κάποια ημέρα του Ιουλίου 1895 (όταν ο Μητροπολίτης Κωνσταντίνος διανυκτέρευε στο Σιδηρόκαστρο) ο Μπόρις Σαράφωφ έφεδρος υπολογαγός του βουλγαρικού στρατού με φοιτητές του Πανεπιστημίου και μαθητές των γυμνασίων της Σόφιας εισέβαλε στο Μελένικο. Έκαυσαν την συνοικία των Αγίων Αναργύρων και προέβησαν σε δολοφονίες Τούρκων και Ελλήνων μεταξύ των οποίων ο γιος του προκρίτου και μεγαλοκτηματία Ανδρέα Δέκου.[6]

Την 31ην Δεκεμβρίου 1895 πυρπολήθηκε και ο Μητροπολιτικός ναός. Το πολυτιμότερον των κειμηλίων, ένα αυτοκρατορικό σκήπτρον, που έφερε χρυσοποίκιλτον και αδαμαντοκόλλητον σφαίραν αντί των δρακόντων, έλιωσε μέσα στη κρύπτη λόγω της υψηλής αναπτυχθείσης θερμοκρασίας.

Το Μελένικο απελευθερώθηκε τον Ιούνιο του 1913 από τον προελάσαντα Ελληνικό στρατό και παρέμεινεν υπό ελληνικήν στρατιωτικήν κατοχήν για δυο περίπου μήνες. Με τη Συνθήκη όμως του Βουκουρεστίου της 28ης Ιουλίου 1913 κατακυρώθηκε στη Βουλγαρία, οπότε, ολόκληρος ο πληθυσμός της πόλης μετανάστευσε και εγκαταστάθηκε στο Σιδηρόκαστρο, στις Σέρρες και στη Θεσσαλονίκη. Το Μελένικον ήταν η πόλη που ήταν άρρηκτα συνδεμένη με το Σιδηρόκαστρο, τις Σέρρες και τη Θεσσαλονίκη.

[Επεξεργασία] Προσωπικότητες

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. Γεώργιος Ακροπολίτης, Annales 4.
  2. Γεώργιος Ακροπολίτης, Historia in brevious redacta 4.
  3. Γεώργιος Κεδρηνός,Σύνοψις Ιστοριών συλλεγείσα εκ διαφόρων βιβλίων 2.460.8
  4. Χρονικόν Εφραίμ.
  5. .Αναμνήσεις από το Μελένοικον, Εκδόσεις ΙΜΧΑ, Κων/νος Τσώπρος.
  6. Αναμνήσεις από το Μελένοικον, Κων/νος Τσώπρος
  7. Ο Μακεδών Αναστάσιος Πολυζωίδης ως πολιτικός, ως δικαστικός και ως άνθρωπος των γραμμάτων, Σερραϊκά χρονικά Α΄(1953)

[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

=[1]

[Επεξεργασία] Αναφορές

  • Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, 1928
  • Λεξικό της Επανάστασης του 1821, Στασινόπουλου


Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες