Μιχαήλ Στασινόπουλος

Μιχαήλ Στασινόπουλος

Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
Περίοδος 18 Δεκεμβρίου 1974 – 19 Ιουλίου 1975
Προκάτοχος	- (Φαίδων Γκιζίκης)
Διάδοχος	Κωνσταντίνος Τσάτσος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	27 Ιουλίου 1903 Μεσσήνη
Θάνατος	31 Οκτωβρίου 2002 (99 ετών) Αθήνα
Εθνικότητα	Ελληνική

Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος (Μεσσήνη, 27 Ιουλίου 1903 - Αθήνα, 31 Οκτωβρίου 2002) ήταν δικαστικός, ακαδημαϊκός, μεταφραστής συγγραφέας και πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τη Μεταπολίτευση. Ως πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας αντιτάχθηκε στη Δικτατορία των Συνταγμαρχών με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από την θέση του.

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1920, εμφανίστηκε στη λογοτεχνική σκηνή με ποιήματα και μεταφράσεις Γάλλων ποιητών. Το 1924 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή. Το 1929 έγινε εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1934 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Νομικής Σχολής. Το 1943 έγινε σύμβουλος Επικρατείας και τακτικός καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στην Πάντειο Σχολή. Το 1947 τοποθετήθηκε πολιτικός σύμβουλος της Στρατιωτικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου στο μεταβατικό στάδιο που μεσολάβησε έως την ενσωμάτωση των νησιών στην Ελλάδα. Το διάστημα 1948-1951 υπήρξε πρόεδρος της επιτροπής που συνέταξε τον υπαλληλικό κώδικα. Το 1952 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα, ως υπουργός Προεδρίας και Εργασίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Δημητρίου Κιουσόπουλου. Διετέλεσε υπουργός Εργασίας (1952) και Προεδρίας (1958). Το 1966 έγινε πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας, όμως απομακρύνθηκε το 1969 όταν εξέδωσε απορριπτική απόφαση για την νομιμότητα του δικτατορικού καθεστώτος. Το 1968 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην τάξη των ηθικών και πολιτικών επιστημών. Το 1974, στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του Νοεμβρίου, εξελέγη πρώτος βουλευτής Επικρατείας, με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Παραιτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου, δέκα μέρες μετά το Δημοψήφισμα του 1974 με το οποίο καταργήθηκε η βασιλεία, όταν η νέα Βουλή τον εξέλεξε προσωρινό Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με 206 ψήφους. Η προεδρική του θητεία διήρκεσε ως τις 19 Ιουνίου 1975, οπότε το αξίωμα ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος. Η προεδρική θητεία του Στασινόπουλου χαρακτηρίζεται από τη διακριτική του παρουσία στην πολιτική σκηνή, την ταύτισή του με την κυβερνητική πολιτική, αφού δεν χρειάστηκε να λάβει καμία απόφαση καίριας σημασίας, ενώ οι όποιες δημόσιες παρεμβάσεις του ήταν κυβερνητικής έμπνευσης. Προχώρησε στην εκκαθάριση της Προεδρίας της Δημοκρατίας από τα πρόσωπα εκείνα που είχαν εκτεθεί υπερβολικά λόγω των φιλοδικτατορικών επιλογών τους. Το 1975 αποκαταστάθηκε στο δικαστικό σώμα ως επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το διάστημα 1976-1978 υπήρξε δικαστής ad hoc στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης. Το 1978 εξελέγη πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1993 εξελέγη πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Τα τελευταία χρόνια διέθεσε περιουσιακά του στοιχεία και συνέστησε το Ίδρυμα Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου με έδρα το Ψυχικό, με σκοπό τη χορήγηση υποτροφιών στο Δημόσιο Δίκαιο.

Πηγές

• Βιογραφία στον ιστότοπο της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας
• Μιχαήλ Στασινόπουλος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)
• Κύριος Μιχαήλ Στασινόπουλος - Ο Πρώτος Πρόεδρος Της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)