Τεκιρντάγ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ραιδεστός)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τεκιρντάγ (Ραιδεστός)
Μητροπολιτικός Δήμος
Kumbag Tekirdag 2010.jpg
Τεκιρντάγ (Ραιδεστός) is located in Τουρκία
Τεκιρντάγ (Ραιδεστός)
Τεκιρντάγ (Ραιδεστός)
Συντεταγμένες: 40°58′40″N 27°30′55″E / 40.97778°N 27.51528°E / 40.97778; 27.51528Συντεταγμένες: 40°58′40″N 27°30′55″E / 40.97778°N 27.51528°E / 40.97778; 27.51528
ΧώραFlag of Turkey.svg Τουρκία
ΕπαρχίαΤεκιρντάγ
Διακυβέρνηση
 • ΔήμαρχοςΚαντίρ Αλμπαϊράκ (CHP)
Περιοχή[1]
 • Διαμέρισμα1.111,53 km2 (42,916 sq mi)
Υψόμετρο37 m (121 ft)
Πληθυσμός (2012)[2]
 • Σύνολο176,848
Ταχυδρομικός κώδικας59xxx
Ιστοσελίδαwww.tekirdag.bel.tr

Η Τεκιρντάγ (τουρκικά: Tekirdağ)[3][4], ευρέως γνωστή στα ελληνικά ως Ραιδεστός,[4][5][6][7][8][9][10][11][12] είναι παραλιακή πόλη της Τουρκίας. Αποτελεί μέρος της περιοχής η οποία είναι ιστορικά γνωστή υπό την ονομασία Ανατολική Θράκη και είναι χτισμένη στις όχθες της Θάλασσας του Μαρμαρά. Το Τεκιρντάγ αποτελεί πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το 2016, ο πληθυσμός της πόλης ήταν της τάξεως των 176.848 κατοίκων.[13] Στην συγκεκριμένη πόλη, υφίστανται τιμητικά προξενεία της Ουγγαρίας και της Βουλγαρίας.

Ονομασίες και ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη ιδρύθηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα από αποίκους προερχόμενους από τη Σάμο. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Βισάνθη[14][15] και αργότερα ως Ραιδεστός, ονομασία που ευρισκόταν σε χρήση και την βυζαντινή περίοδο,[16] όταν και μετονομάστηκε σε Rodosçuk μετά την κατάληψή του από τους Οθωμανούς κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα (στις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες η συγκεκριμένη ονομασία αποδιδόταν ως Rodosto). Μετά τον 18ο αιώνα, η πόλη αναφερόταν από τους Οθωμανούς ως Τεκφούρ νταγ ή Τεκίρ νταγ, με βάση την τουρκική λέξη tekfur, η οποία σημαίνει ανίερος.[17] Αργότερα, η ονομασία αυτή αποτέλεσε αντικείμενο παραφθοράς με αποτέλεσμα την μετονομασία σε Tekirdağ, η οποία και κατέστη η επίσημη ονομασία της πόλης εντός της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η ιστορική ονομασία Ραιδεστός εξακολουθεί και ευρίσκεται σε χρήση έως σήμερα στα ελληνικά.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ραιδεστός ανέπτυξε αξιόλογο πολιτισμό, άκμασε ιδιαίτερα κατά τους βυζαντινούς χρόνους και έγινε έδρα του μητροπολίτη Ηρακλείας. Κατά την οθωμανική περίοδο γνώρισε σημαντική εμπορική ανάπτυξη, κυρίως λόγω της επίκαιρης θέσης της.[6] Παράλληλα, ήταν γνωστή για τα σιδηρουργεία της (τα οποία βρίσκονταν κυρίως στον έλεγχο της αρμενικής κοινότητας) και το εμπόριο υφασμάτων.[17] Το 1911 πραγματοποιήθηκε εντός της πόλης διαμαρτυρία εκπροσώπων των ελληνικών κοινοτήτων της Θράκης ενάντια στην πολιτική της οθωμανικής κυβέρνησης σε εκκλησιαστικά και εκπαιδευτικά ζητήματα.[12] Στη σύγχρονη ιστορία άλλαξε διαδοχικά κυρίαρχους αρκετές φορές. Στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο (1912) καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους, ενώ ανακατελήφθη από τους Τούρκους το 1913. Το 1920, προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και υπήχθη στον νομό Ραιδεστού.[18] Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, ο ελληνικός πληθυσμός της πόλεως μεταφέρθηκε στην Ελλάδα.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Ραιδεστό γεννήθηκαν ο Μεγάλος Βεζίρης Μπεκρί Μουσταφά, ο Οθωμανός ποιητής Ναμίκ Κεμάλ[9], ο Έλληνας πολιτικός Φίλιππος Μανουηλίδης[19] και ο σύγχρονος Τούρκος πανεπιστημιακός Ερχάν Ταμπάκογλου. Ακόμη, στη Ραιδεστό πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Ούγγρος ευγενής και επαναστάτης Φραγκίσκος Ράκοζι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Area of regions (including lakes), km²». Regional Statistics Database. Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο. 2002. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2013. 
  2. «Population of province/district centers and towns/villages by districts - 2012». Address Based Population Registration System (ABPRS) Database. Turkish Statistical Institute. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013. 
  3. Εγκυκλοπαίδεια Δομή (2006–2007). Λήμμα «Τεκιρντάγ» - Εγκυκλοπαίδεια Δομή. 28. Εκδόσεις Δομή Α.Ε. σελ. 432. ISBN 960-8177-80-4. 
  4. 4,0 4,1 «Το Ιστορικό Παρελθόν του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου της Ραιδεστού (Τεκίρνταγ)». tekirdagtso.org.tr. Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Τεκίρνταγ. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 
  5. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica (2007). Λήμμα «Ραιδεστός» - Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica. 44. Εκδότικός Οργανισμός Πάπυρος. σελ. 327. ISBN 978-960-6715-15-0. 
  6. 6,0 6,1 Σφυρόερα, Βασ. Βλ. (1979). Επισκόπηση οικονομική και δημογραφική του τουρκοκρατούμενου ελληνικού χώρου (1669-1821). Αθήνα. σελ. 18. 
  7. Γιαννακάκη, Γεωργίου Ι. (1958). «Ο Ελληνισμός της Θράκης κατά την εποχήν της Τουρκοκρατίας μετά την Άλωσιν». Θρακικά (Εν Αθήναις) 29ος: 108. https://www.he.duth.gr/erg_laog/thrakika/Thrakika29.pdf. 
  8. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη. 21ος (πέμπτη έκδοση). Αθήναι: Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε. 1964. σελ. 67, συμπλ. 663. 
  9. 9,0 9,1 «Ιστορία της Ραιδεστού». tekirdagtso.org.tr. Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Τεκίρνταγ. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 
  10. «Προξενείο Αδριανούπολης». mfa.gr. Ελληνική Δημοκρατία - Υπουργείο Εξωτερικών. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020. 
  11. «Αδελφές πόλεις». kavala.gov.gr. Δήμος Καβάλας. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020. 
  12. 12,0 12,1 Συλλογικό (1977). Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. ΙΔ΄. Αθήναι: Εκδοτική Αθηνών. σελ. 360. 
  13. Tekirdağ merkez nüfusu
  14. «A System of Geography, Ancient and Modern». google.gr. 
  15. «Full text of "Hellenica; Books I-II"». archive.org. 
  16. Warren Treadgold, The Middle Byzantine Historians (Palgrave Macmillan, 2013)
  17. 17,0 17,1 Γιαννακάκη, Γεωργίου Ι. (1958). σελ. 109.
  18. Τσανικλίδης, Δημήτριος Ι. (2000). Η Μητρόπολις και ο ελληνισμός της Σηλυβρίας. Θεσσαλονίκη: Διδακτορική Διατριβή-ΑΠΘ. σελ. 187. 
  19. «Μανουηλίδης Φίλιππος». greek-parliament-members.anavathmis.eu. Βιογραφικό Λεξικό Ελλήνων Βουλευτών. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]