Ιεροκήρυκας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ένας Κουάκερος ιεροκήρυκας και η κοινότητα.

Ιεροκήρυκας σύμφωνα με τη θρησκεία ονομάζεται αυτός που κηρύσσει από τον άμβωνα το θείο λόγο και τα ηθικά καθήκοντα του ανθρώπου.

Κατά την αρχαιότητα ήταν ένας από τους λειτουργούς των ελευσίνιων μυστηρίων. Καταγόταν, σύμφωνα με τη μυθολογία, από τον Ερμή (που ήταν κήρυκας των θεών) και από μία κόρη του Κέκροπα, ή από τον Κήρυκα, το γιο του Ευμόλπου.

Στην ορθόδοξη Εκκλησία, ο ιεροκήρυκας σε μια μητρόπολη είναι αυτός που κηρύσσει τον θείο λόγο, κάνει κηρύγματα και ομιλίες. Ο ιεροκήρυκας συνήθως είναι άγαμος κληρικός, όπως αρχιμανδρίτης ή βοηθός επίσκοπος ή τιτουλάριος μητροπολίτης.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γενική Ελληνική και Παγκόσμια ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ, τόμος 7, Εκδόσεις Δομική, σελ. 225