Πλαγιά Κιλκίς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°06′13.08″N 22°50′49.24″E / 41.1036333°N 22.8470111°E / 41.1036333; 22.8470111 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πλαγιά

Πλαγιά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πλαγιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
ΔήμοςΚιλκίς
Δημοτική ενότηταΧέρσου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
Περιφερειακή ενότηταΝομός Κιλκίς
Υψόμετρο220
Πληθυσμός388 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΠλαγιές
Ταχ. κωδ.61100
Τηλ. κωδ.+30 23410

Η Πλαγιά είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία με υψόμετρο 220 μέτρα[1].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πλαγιά βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία και νοτιοδυτικά της λίμνης Δοϊράνης. Απέχει 13,5 χλμ. Β.-ΒΑ. του Κιλκίς και 65 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Στα βορειοανατολικά του χωριού, στη τοποθεσία "Τσαλισλί" βρίσκεται οικισμός ιστορικών χρόνων σε έκταση διάσπαρτη με αρχαιότητες η οποία από το 1986 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος[2]. Στα νοτιοανατολικά, στη τοποθεσία "Προφήτης Ηλίας" κατά τη διάνοιξη αγροτικού δρόμου έχουν βρεθεί υπολείμματα ρωμαϊκού οικισμού (πιθάρια και άφθονη επιφανειακή κεραμεική)[3].

Ονομασία - Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1927 με το όνομα Πλαγιές (ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927) και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Πλαγιά[4]. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Κυριακή και την Κορομηλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Χέρσου του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα πληθυσμό 866 μόνιμους κατοίκους ενώ ως οικισμός 388[5].

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός Πλάγια στο δήμο Παιονίας του Κιλκίς.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 148, τομ.28. 
  2. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2019. 
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2019. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10506 (σελ. 42 του pdf)