Παρόρειο Γρεβενών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°59′50.27″N 21°18′24.21″E / 39.9972972°N 21.3067250°E / 39.9972972; 21.3067250 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Παρόρι

Παρόρειο Γρεβενών
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Παρόρειο Γρεβενών
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Μακεδονίας
ΔήμοςΓρεβενών
Δημοτική ενότηταΘεόδωρου Ζιάκα
Τοπική κοινότηταΤρικώμου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
Περιφερειακή ενότηταΓρεβενών
Υψόμετρο810
Πληθυσμός12 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.51100
Τηλ. κωδ.+30 24620

Το Παρόρειο είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 810 μέτρα[1].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παρόρειο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Όρλιακας, μέσα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, ανάμεσα στα χωριά Σπήλαιο (Δ.), Σταυρός (Β.), Κοσμάτι (Α.) και Τρίκωμο (Ν.). Απέχει 18 χλμ. ΝΔ. από τα Γρεβενά. Η παλιά του ονομασία ήταν Ριάχοβο και πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα "Βλαχοχώρια των Γρεβενών"[2]. Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας την περίοδο 1692 και μετά (Β΄Γραφή)[3]. Ως Ριάχοβο αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζαλόβου (Τρίκωμου). Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάζεται σε Παρόρειον[4]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Τρίκωμο αποτελούν την τοπική κοινότητα Τρικώμου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 12 κατοίκους[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996, σελ. 300, τομ.33. 
  2. «Οι Κουπατσαραίοι - Αστέριος Ι. Κουκούδης - Μελέτες για τους Βλάχους». www.vlachs.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2019. 
  3. Θεόδωρος Κ.Π. Σαράντης. «Τα Γρεβενά (Συμβολή στην ιστορία τους)». Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης - Μακεδονικά: σελ.17 του pdf. https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6637/6371.pdf. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10551 (σελ. 77 του pdf)