Καλόχι Γρεβενών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°04′06.57″N 21°31′13.29″E / 40.0684917°N 21.5203583°E / 40.0684917; 21.5203583

Καλόχι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλόχι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτική Μακεδονία
ΔήμοςΓρεβενών
Δημοτική ΕνότηταΓρεβενών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΓρεβενών
Υψόμετρο570
Πληθυσμός31 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.51100
Τηλ. κωδ.+30 24620

Το Καλόχι, επίσημα Καλόχιον, είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 570 μέτρα[1].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Καλόχι βρίσκεται δυτικά του Αλιάκμονα, βόρεια του Βενέτικου και σε απόσταση 12 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Γρεβενά. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία (σιτηρά) και την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα, βοοειδή). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό δεν μετακινήθηκε ποτέ από την θέση του και την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε κεφαλοχώρι[2]. Πολιτισμικά συγκαταλεγόταν στα βλαχοχώρια των Γρεβενών και εκτός των μουσουλμάνων κατοίκων είχε και βλαχόφωνους Κουτσαπαραίους. Στη νοτιονατολική άκρη του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου που έχει κηρυχθεί από το 1996 ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο μεταβυζαντινό ναό του 18ου αιώνα, με νάρθηκα του 19ου αιώνα και αξιόλογες τοιχογραφίες[3]. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζυγοστίου (Μεσόλακκος). Το 1926 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας[4]. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μεσόλακκο και την Αγάπη αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλοχίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 106 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 31[5].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 301, τομ. 15. 
  2. «ΚΑΛΟΧΙ (Χωριό) ΓΡΕΒΕΝΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019. 
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10550 (σελ. 76 του pdf)