Τίμοθι Χάτον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τίμοθι Χάτον
Timothy Hutton (Sundance 2006).jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Timothy Hutton (Αγγλικά)
Γέννηση16  Αυγούστου 1960[1][2][3]
Μαλιμπού
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςFairfax High School
Ιδιότηταηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, ηθοποιός τηλεόρασης, ηθοποιός ταινιών, σεναριογράφος[4] και παραγωγός ταινιών[5]
ΣύζυγοςΝτέμπρα Ουίνγκερ (1986–1990)[6] και Ορόρ Ζισκάρ Ντεστέν (2000–2009)[7][8]
ΣύντροφοςΝτέμι Μουρ
ΓονείςΤζιμ Χάτον
ΒραβεύσειςΌσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου (1980), Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού (1981) και Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία (1981)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τίμοθι Τάρκιν Χάτον (αγγλικά: Timothy Tarquin Hutton, γεν. 16 Αυγούστου 1960) [9] είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι ο νεότερος αποδέκτης Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, το οποίο κέρδισε σε ηλικία 20 ετών για την ερμηνεία του ως Κόνραντ Τζάρετ στο Συνηθισμένοι άνθρωποι (Ordinary People, 1980). Ο Χάτον έχει από τότε εμφανιστεί τακτικά σε ταινίες μεγάλου μήκους και στην τηλεόραση, με πρωταγωνιστικούς ρόλους στο δράμα Ταπς, η σάλπιγγα της ανταρσίας (Taps, 1981), στην κατασκοπευτική ταινία Το γεράκι κι ο χιονάνθρωπος (The Falcon and the Snowman, 1985) και στην ταινία τρόμου Το σκοτεινό εγώ (The Dark Half, 1993), μεταξύ άλλων.

Μεταξύ 2000 και 2002, ο Χάτον πρωταγωνίστησε ως Άρτσι Γκούντγουιν στη δραματική σειρά του A&E A Nero Wolfe Mystery. Μεταξύ 2008 και 2012, πρωταγωνίστησε ως στη δραματική σειρά του TNT Leverage. Έπαιζε επίσης έναν ρόλο στον πρώτο κύκλο της δραματικής σειράς του Amazon Jack Ryan.

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τίμοθι Χάτον γεννήθηκε στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας. Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός Τζιμ Χάτον. Η μητέρα του, Μέριλιν Άνταμς (το γένος Πουλ), ήταν δασκάλα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο Χάτον ήταν τριών ετών και η μητέρα του πήρε τον ίδιο και τη μεγαλύτερη αδερφή του, τη Χάιντι (γεν. 1959), μαζί της στη Βοστώνη και στη συνέχεια στη γενέτειρά της, το Χάργουιντον του Κονέκτικατ. [10] Η οικογένεια επέστρεψε στην Καλιφόρνια όταν ο Χάτον ήταν 12 ετών.

«Πολλοί πιστεύουν ότι επειδή ο πατέρας μου ήταν ηθοποιός, προέρχομαι από το μεγάλο υπόβαθρο του σόου μπίζνες», είπε ο Χάτον στον Μπρους Κουκ του περιοδικού American Film το 1981. [11]

Το 1976, όταν ήταν 15 ετών, ο Χάτον αναζήτησε τον πατέρα του και μετακόμισε μαζί του στο Λος Άντζελες. [12] Στο γυμνάσιο Φέρφαξ, ενώ έπαιζε σε μια σχολική παράσταση στο έργο Μάγκες και κούκλες, συνειδητοποίησε ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός. Με ενθάρρυνση και από τους δύο γονείς του, άρχισε να παίζει στην τηλεόραση. [11]

Στις 2 Ιουνίου 1979, ο Τζιμ Χάτον πέθανε στο Λος Άντζελες από καρκίνο του ήπατος, δύο μέρες μετά τα 45α γενέθλιά του. Το 1981, ο Χάτον ευχαρίστησε τον πατέρα του κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για το Όσκαρ που κέρδισε για τον ρόλο του στην ταινία Συνηθισμένοι άνθρωποι. [13]

Υποκριτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καριέρα του Τίμοθι Χάτον ξεκίνησε με ρόλους σε αρκετές τηλεοταινίες, με πιο αξιοσημείωτη την τηλεοταινία του ABC Ένας χαμένος πόλεμος (Friendly Fire, 1979). Εκείνη τη χρονιά, έπαιξε επίσης τον γιο της Ντόνα Ριντ στην τηλεοπτική ταινία του NBC The Best Place to Be. Στη συνέχεια γύρισε δύο ταινίες για τηλεοπτικές ταινίες του CBS το 1980: Η πρώτη αγάπη (Young Love, First Love) με τη Βάλερι Μπαρτινέλι και Father Figure με τον Χαλ Λίντεν. Για την πρώτη του ερμηνεία στην ταινία μεγάλου μήκους, ως στο Συνηθισμένοι άνθρωποι (1980), ο Χάτον κέρδισε τόσο Όσκαρ όσο και Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου. Η ερμηνεία του του χάρισε επίσης Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού σε κινηματογραφική ταινία. Αμέσως μετά την επιτυχία του, πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία του ABC A Long Way Home (1981) με συμπρωταγωνίστρια την Μπρέντα Βακάρο.

Η επόμενη μεγάλου μήκους ταινία του Χάτον με τίτλο Ταπς, η Σάλπιγγα της Ανταρσίας (Taps, με τους Τζορτζ Σι Σκοτ, Σον Πεν και Τομ Κρουζ), ήταν δημοφιλής στους κριτικούς και το κοινό, αλλά τα επόμενα χρόνια, οι ταινίες του, όπως Iceman, Daniel, Turk 182, Ο παράδεισος δεν μπορεί να περιμένει (Made in Heaven) και Επικίνδυνες ερωτήσεις, θανάσιμες απαντήσεις (Q & A) δεν έκαναν καλές εισπράξεις. Η μόνη σημαντική επιτυχία του ήταν το The Το γεράκι κι ο χιονάνθρωπος (The Falcon and the Snowman, 1985) στην οποία συνεργάστηκε ξανά με τον Σον Πεν.

Το 1984, σκηνοθέτησε το μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Drive" των The Cars.

Το 1989, έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ δίπλα στην συμπρωταγωνίστριά του στο Συνηθισμένοι άνθρωποι, Ελίζαμπεθ Μακγκόβερν, στο έργο Love Letters.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τη δεκαετία του 1990, ο Χάτον άρχισε να παίζει μεγάλους δεύτερους ρόλους σε ταινίες, κυρίως στο Ένας έρωτας για πάντα (Everybody's All-American) με τους Τζέσικα Λανγκ και Ντένις Κουέιντ και Ερωτικό φιλί (French Kiss) με τους Μεγκ Ράιαν και Κέβιν Κλάιν. Το 1996, πρωταγωνίστησε στη δημοφιλή ταινία Όμορφα κορίτσια (Beautiful Girls) παίζοντας στο πλευρό της 14χρονης Νάταλι Πόρτμαν σε έναν από τους πρώτους σημαντικούς της κινηματογραφικούς ρόλους.

Προχωρώντας στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά A Nero Wolfe Mystery (2001–2002).

Ο Χάτον πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Leverage από το 2008 έως το 2012, όπου έπαιζε τον πρώην ανακριτή ασφαλιστικής εταιρείας Νέιτ Φορντ, ο οποίος ηγήθηκε μιας ομάδας κλεφτών που ενεργούσαν ως σύγχρονοι Ρομπέν των Δασών.

Το 2014, ο Χάτον πήρε έναν ρόλο στο πλευρό της Φελίσιτι Χάφμαν στο αστυνομικό δράμα του ABC Αμερικάνικο έγκλημα (American Crime). [14] Τη σεζόν 2018-2019 προστέθηκε στο καστ της σειράς How to Get Away with Murder.

Άλλες ασχολίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάτον είναι ένας από τους ιδιοκτήτες του εστιατορίου και του μπαρ PJ Clarke's στη Νέα Υόρκη. Το 2003 έγινε πρόεδρος του Players, μιας λέσχης ηθοποιών της Νέας Υόρκης, αλλά παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2008 λόγω της δουλειάς που τον κρατούσε στο Λος Άντζελες. Έχει κάνει επίσης μερικές σηνοθετικές απόπειρες, η γνωστότερη από τις οποίες είναι το μουσικό βίντεο για το επιτυχημένο σινγκλ των Cars "Drive" το 1984. Το 2010, σκηνοθέτησε το μουσικό βίντεο για το "The House Rules" του Κρίστιαν Κέιν.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάτον έχει παντρευτεί δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος (1986–1990) ήταν με την ηθοποιό Ντέμπρα Ουίνγκερ, με την οποία έχουν έναν γιο, τον Νόα, που γεννήθηκε το 1987.

Ο Χάτον είχε δεσμό με την Ντέμι Μουρ, [15] την Ούμα Θέρμαν [16] και την Αντζελίνα Τζολί. [17]

Το 2000, παντρεύτηκε την εικονογράφο Ορόρ Ζισκάρ Ντεστέν, ανιψιά του πρώην Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ Ντεστέν. Ο γιος τους, Μάιλο, γεννήθηκε στο Παρίσι το 2001. [18] Τον Ιούλιο του 2009, το US Weekly ανέφερε ότι το ζευγάρι χώρισε. [19]

Ο Χάτον έγινε ελευθεροτέκτονας της στοάς νο. 698 στη Νέα Υόρκη το 2005. [20]

Τον Μάρτιο του 2020, η Σέρα Τζόνστον, πρώην μοντέλο και ηθοποιός, κατηγόρησε τον Χάτον ότι τη βίασε το 1983, όταν ήταν 14 ετών. [21] Η Τζόνστον υπέβαλε μήνυση κατά του Χάτον στο αστυνομικό τμήμα του Βανκούβερ. [22] Ο Χάτον, ο οποίος ήταν 22 ετών όταν συνέβη το υποτιθέμενο περιστατικό, αρνήθηκε «εντελώς και κατηγορηματικά» τις κατηγορίες και υπέβαλε μήνυση κατά της Τζόνστον για εκβιασμό. [23] Τον Ιούλιο του 2021, οι καναδικές αρχές έκλεισαν την έρευνα για τις κατηγορίες της Τζόνστον χωρίς να απαγγείλουν κατηγορίες. [24]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πρωτότυπος τίτλος Ελληνικός τίτλος Ρόλος
1965 Never Too Late Ποτέ δεν είναι αργά παιδί που τρέχει προς τον πατέρα του
1980 Ordinary People Συνηθισμένοι άνθρωποι Kόνραντ Τζάρετ
1981 Teenage Suicide: Don't Try It! αφηγητής
Taps Ταπς, η σάλπιγγα της ανταρσίας δόκιμος Μπράιαν Μόρλαντ
1983 Daniel Ντάνιελ Άιζακσον
1984 Iceman δρ. Στάνλεϊ Σέπαρντ
1985 The Falcon and the Snowman Το γεράκι κι ο χιονάνθρωπος Κρίστοφερ Μπόις
Turk 182 Τζίμι Λιντς
1987 Made in Heaven Ο παράδεισος δεν μπορεί να περιμένει Μάικ Σι / Έλμο Μπαρνέτ
1988 A Time of Destiny Στη θύελλα του πάθους Τζακ
Betrayed Το στίγμα της προδοσίας ζογκλέρ
Everybody's All-American Ένας έρωτας για πάντα Νόνι (Κέικ) Μακάσλιν
1989 Torrents of Spring Χείμαρροι της άνοιξης Ντιμίτρι Σάνιν
1990 Q&A Επικίνδυνες ερωτήσεις, θανάσιμες απαντήσεις βοηθός εισαγγελέα Αλοΐσιους Φράνσις Ράιλι
1992 Strangers Τομ
1993 The Temp Μυστηριώδη εγκλήματα Πίτερ Ντερνς
The Dark Half Το σκοτεινό εγώ Θαντ Μπόμοντ / Τζορτζ Σταρκ
1995 French Kiss Ερωτικό φιλί Τσάρλι Λίτον
The Last Word Ύποπτος κόσμος Μάρτιν Ράιαν
1996 Beautiful Girls Όμορφα Κορίτσια Γουίλι Κόνγουεϊ
Mr. and Mrs. Loving Ρίτσαρντ Λάβινγκ
The Substance of Fire Mάρτιν Γκέλντχαρτ
1997 City of Industry Η προδοσία Λι Ίγκαν
Playing God Ξεπερνώντας τα όρια Ρέιμοντ Μπλόσομ
1999 The General's Daughter Η κόρη του στρατηγού συνταγματάρχης Γουίλιαμ Κεντ
Deterrence Η απειλή Μάρσαλ Τόμσον
2000 Just One Night Άιζακ Άλντερ
2002 Sunshine State Ηλιόλουστη πολιτεία Tζακ Μίντοους
2004 Secret Window Μυστικό παράθυρο Tεντ Μίλνερ
Kinsey Kinsey - Ας μιλήσουμε για το σεξ Πολ Γκέμπχαρντ
2005 Turning Green Mπιλ
2006 Last Holiday Mάθιου Κράγκεν
Stephanie Daley Το μυστικό της Στέφανι Ντέιλι Πολ Κρέιν
The Kovak Box Μόνη λύση ο θάνατος Ντέιβιντ Νόρτον
Heavens Fall Σάμιουελ Λίμποβιτς
Falling Objects Όσκαρ Πίτερς
Off the Black κύριος Τίμπελ
The Good Shepherd Ο καθοδηγητής Tόμας Γουίλσον
2007 The Last Mimzy Nτέιβιντ Γουάιλντερ
When a Man Falls in the Forest Παράλληλες ζωές Γκάρι Φιλντς
2008 The Alphabet Killer Ρίτσαρντ Λετζ
Reflections Τομ
Lymelife Ξινή ζωή Τσάρλι Μπραγκ
2009 Broken Hill Τζορτζ Μακ Άλπιν
The Killing Room Το δωμάτιο του τρόμου Κρόφορντ Χάινς
Brief Interviews with Hideous Men Σύντομες συνεντεύξεις με αποκρουστικούς άντρες νούμερο 30
Multiple Sarcasms Πολλαπλοί σαρκασμοί Γκέιμπριελ
Serious Moonlight Με το ζόρι μαζί Ίαν
2010 The Ghost Writer Αόρατος συγγραφέας Σίντεϊ Κρολ
2013 Louder Than Words Μπρους Κομίνσκι
2015 #Horror δρ Μάικλ Γουάιτ
2017 All the Money in the World Όλα τα λεφτά του κόσμου Όσβαλντ Χιντζ
2018 Beautiful Boy Ένα όμορφο αγόρι δρ Μπράουν
2020 The Glorias Λίο Στάινεμ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. (Αγγλικά) SNAC. w6m62nqh. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 46122. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2019.
  5. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
  6. film/2008/dec/28/1.
  7. celebritybabies.people.com/2008/11/28/timothy-hutton/.
  8. «"It's Over!"» (Αγγλικά) Jann Wenner. Νέα Υόρκη. 20  Ιουλίου 2009.
  9. «Timothy Hutton». Encyclopedia Britannica. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2021. 
  10. Gritten, David (8 Φεβρουαρίου 1982). «Riding on Taps, Teens and Talent». People. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021. 
  11. 11,0 11,1 Cook, Bruce, "Doing What Comes Naturally." American Film, March 1981, pp. 62–65 and 74.
  12. "Timothy Hutton is Too Good to Be True," Rolling Stone, February 1982
  13. Hutton, Timothy. «Academy Award Acceptance Speech, March 31, 1981». oscars.org. Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2016. 
  14. Andreeva, Nellie. «ABC New Series Pickups: 'Selfie', 'Forever', Galavant', 'Whispers', 'How To Get Away With Murder', 'American Crime', 'Black-ish', Jeff Lowell Comedy». Deadline.com. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014. 
  15. «Show Biz Q&A». Public Opinion. February 17, 1984. https://www.newspapers.com/newspage/449919553/. «"Demi and husband musician Freddy Moore separated a few months ago, and Demi has been seeing eligible and wonderful Tim Hutton."» 
  16. E! True Hollywood Story: "Uma Thurman" (April 18, 2004)
  17. Cahalan, Susannah (August 1, 2010). «Angelina: The girl with the bangin' tattoo». The New York Post. http://www.nypost.com/p/news/opinion/books/angelina_the_girl_with_the_bangin_450OLpMC69EF5uiO5oJurO. Ανακτήθηκε στις August 28, 2010. 
  18. Hampson, Sarah. Timothy Hutton interview, The Toronto Globe and Mail (December 28, 2002).
  19. "It's Over!" US Weekly (July 20, 2009).
  20. Lotven, Amy (17 Μαρτίου 2005). «Masons Seek New Members As Elder Brothers Pass On». Queens Chronicle Newspaper. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2012. 
  21. Aurthur, Kate· Vary, Adam B. (2 Μαρτίου 2020). «Oscar-Winning Actor Timothy Hutton Raped Me When I Was 14, Says Canadian Ex-Model». Buzzfeed News. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020. 
  22. Crucchiola, Jordan (2 Μαρτίου 2020). «A Canadian Woman Says Timothy Hutton Raped Her When She Was 14». Vulture. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020. 
  23. Aquilina, Tyler (2 Μαρτίου 2020). «Timothy Hutton denies allegation that he raped a 14-year-old girl in 1983». Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020. 
  24. «Timothy Hutton to Face No Charge for 1983 Rape Allegation». Hollywood Reporter. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]